Het archief van de wekelijkse bezinningstekst van Bernard Delhaise
bezinningsteksten pagina 5 . Bezinningsteksten van Bernard Delhaise 2008-2009 .

- aarde 01 - Abraham 01 - Advent 01 - akasha 01 - akasha 02 - Al Gore 01 - Al Gore 02 - alleluia 01 - angst 01 - bahá'í 01 - bevrijdingstheologie 01 - bewustzijnsverruiming 01 - bezinning 01 - bezinning 02 - Bodifée 01 - broederlijk delen 01 - Broederlijk Delen 02 - CO2 01 - Dorothée Sölle 01 (zie ook Sölle 01) - ecospiritualiteit 01 - eenheid 01 - erotiek 01 - Eucharistische maaltijd 01 - foltersysteem 01 - as van het goede 01 - Guernica 01 - gurdwara 01 - Hemelvaart 01 - nu-levende Jezus 01 - Kerstmis 01 - kind 01 - klimaatcrisis 01 - as van het kwade 01 - Laszlo 01 - Laszlo 02 - lentemeditatie 01 - levensbrood 01 - licht 01 - lichtpunten 01 - maatschappijanalyse 01 - maatschappelijkbewustzijn 01 - meditatie 01 - mysterie 01 - nieuwjaar 01 - Millenniumverklaring 01 - moederdag 01 - oerervaring 01 - Offerfeest 01 - oudejaarsavond 01 - Pasen 01 - pelgrimage 01 - Pinksteren 01 - Rerum Novarum 01 - ridvan-feest 01 - schepper 01 - schepping 01 - sikhisme 01 - sikhs 01 - Sociale Verkiezingen 01 - Sölle 01 - stilte 01 - stilte 02 - stiltekring 01 - stiltekring 02 - tafelgebed 01 - Thich Nhat Hanh 01 - tijdwinst 01 - veertigdagentocht 01 - verdraagzaamheid 01 - verzet 01 - geestrijk voedsel 01 - verrijzenis 01 - vaderdag 01 - vertrouwen 01 - vrijheid 01 - vrijzinnigen 01 - wekelijks 01 - wekelijks 02 - Welzijnszorg 01 - winter 01 - Witte Donderdag 01 - zomerzonnewende 01 - zon 01 -

Zie ook :
- http://paxchristi.be/website/wordpress/wp-content/files/File/Jan%20/Microsoft%20Word%20-%202008%20%20Maatschappijanalyse%20-%20Bernard%20Delhaize.pdf . (Pax Christi)
- http://www.diohasselt.be/dpbso/doc_ppt/stenen1.pdf . blz 14 . (Schoolpastoraal bisdom Hasselt) .
- http://sikhgemeenschapnieuws.blogspot.com/2008/04/sikhs-feest-vaisakhi-14-april-070408.html (Blog van de sikhs) .


- bezinningsteksten . Overzicht

- bezinningsteksten pagina 1 . De wekelijkse bezinningstekst van Bernard Delhaise .
- 2 - 8 juni 2009 : Vaderdag - de vaderlijke God - vaderdag 01 - schepper 01 - bevrijdingstheologie 01 -

- bezinningsteksten pagina 2 . Het archief van de wekelijkse bezinningsteksten van Bernard Delhaise : - aarde 01 - Abraham 01 - Advent 01 - akasha 01 - akasha 02 - Al Gore 01 - Al Gore 02 - alleluia 01 - angst 01 - bahá'í 01 - bahã'í-geloof 01 - bevrijdingstheologie 01 - bewustzijnsverruiming 01 - bezinning 01 - bezinning 02 - Bodifée 01 - broederlijk delen 01 - Broederlijk Delen 02 - CO2 01 - Dorothée Sölle 01 (zie ook Sölle 01) - ecospiritualiteit 01 - eenheid 01 - erotiek 01 - Eucharistische maaltijd 01 - foltersysteem 01 - as van het goede 01 - Guernica 01 - Hemelvaart 01 - nu-levende Jezus 01 - Kerstmis 01 - kind 01 - as van het kwade 01 - Laszlo 01 - Laszlo 02 - lentemeditatie 01 - levensbrood 01 - lichtpunten 01 - maatschappijanalyse 01 - maatschappelijkbewustzijn 01 - meditatie 01 - Millenniumverklaring 01 - moederdag 01 - mysterie 01 - nieuwjaar 01 - oerervaring 01 - Offerfeest 01 - Pasen 01 - pelgrimage 01 - Pinksteren 01 - Rerum Novarum 01 - ridvan-feest 01 - schepper 01 - schepping 01 - sikhisme 01 - sikhs 01 - Sociale Verkiezingen 01 - Sölle 01 - stilte 01 - stiltekring 01 - stilte 02 - stiltekring 02 - tafelgebed 01 - Thich Nhat Hanh 01 - tijdwinst 01 - vaderdag 01 - veertigdagentocht 01 - verdraagzaamheid 01 - verrijzenis 01 - vertrouwen 01 - verzet 01 - geestrijk voedsel 01 - vrijheid 01 - vrijzinnigen 01 - wekelijks 01 - wekelijks 02 - Welzijnszorg 01 - winter 01 - Witte Donderdag 01 - zomerzonnewende 01 - zon 01 -

- bezinningsteksten pagina 3 . Bezinningsteksten bijbels geïnspireerd .

- bezinningsteksten pagina 4 . Andere bezinningsteksten .

- bezinningsteksten pagina 5 . Bezinningsteksten van Bernard Delhaise 2008-2009 .


Religie.opzijnbest.nl
ZOEKEN OP DEZE WEBSITE
PicoSearch
  Hulp
Verzorgd door PicoSearch
 
 
http://www.acw.be/content/blogcategory/183/446/ voor schoolgebruik jeugdbeweging   muziek op de uitvaart basisteksten voor begrafenissen

WEDERKERIGHEID (DIVERSITEIT - VICE VERSA)
websitenamen : http://users.telenet.be/arseen.de.kesel/ en http://www.interlevensbeschouwelijk.be/index.htm
- STARTPAGINA - AGENDA - BIJ DE HAND - NIEUW - OVERZICHT -  TIJDSCHRIFTEN -
ALFABETISCH OVERZICHT VAN THEMA'S EN WEBSITES :
JAARTAL - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z
HOOFDTHEMA'S : allochtonen , armoede , bahá'íbezinningsteksten , bijbel , bijbel en koran , boeddhisme , christendom , extreemrechts ( Vlaams Blok ) , fundamentalisme , globalisering en antiglobalisering ,  hindoeïsme , interlevensbeschouwelijke dialoog , interreligieuze meditatie , islam , jodendom , koran , levensbeschouwing , levensbeschouwing / godsdienst en onderwijs , migratie , racisme , samenleving , sikhisme , spiritualiteit , tewerkstelling van allochtonen , vluchtelingen en asielzoekers , vrijzinnigheid , witte scholen , multiculturele scholen en concentratiescholen , Eigen-zinnige beschouwingen , Het kleine of grote ongenoegen -

vaderdag 01 - schepper 01 - bevrijdingstheologie 01

Vaderdag - de vaderlijke God

Ken jij ook mensen die in hun jeugd het beeld meekregen van God als strenge rechter?
In hun verbeelding zien zij hoe Hij het kwaad van mensen observeert om hen daarvoor zwaar te straffen.
Dit is ook het godsbeeld van de farizeeën. Hun leven is getekend door angst. Angst … om fouten te maken.
Ons godsbeeld beïnvloedt - positief of negatief - onze manier van leven.
Uiteraard overstijgt de Onuitsprekelijke alle beelden van Hem. Toch zijn beelden nodig om iets tot uitdrukking te brengen.

Wat gaat er in ons om als we VADERDAG vieren?
Welk godsbeeld verschijnt op het netvlies van ons hart? Onze beste eigenschappen zijn toepasbaar op God en verhelderen ons godsbeeld. Dáárdoor zijn wij beeld van Hem.

Van God hebben wij vooral mannelijke beelden. Met moederdag mediteerde ik over de vrouwelijke eigenschappen van God. Misschien komen we ook ooit tot een vrouwelijke woordenschat over Hem/Haar. Maar ik ervaar ook hoe mannelijke eigenschappen ons beeld van God verlevendigen.
In het hart van de Oneindige vloeien vrouwelijke en mannelijke eigenschappen in elkaar over. In kiem zijn ze ook aanwezig in het hart van iedere vrouw en man. Ze dagen uit om te groeien naar het volle mensbeeld. Of godsbeeld. Ga je mee in deze meditatie?

Mannen zijn vaak ‘ondernemend’. Bezig met plannen en de realisatie ervan.
Hun ‘scheppende’ kracht verwijst naar de SCHEPPER van de kosmos. Scheppen is niet 13,7 miljard jaar geleden de big bang tot ontploffing brengen en daarna hiervan uitrusten.
De Schepper blijft vanaf het begin tot in de toekomst de ‘Ziel’ van kosmos en mensheid. Of het ‘Bewustzijn’ dat in natuur en mensen aanwezig is.
Gerard Bodifée schrijft: “De vraag of God bestaat is een verkeerd gestelde vraag. God ‘is’ het bestaan zelf. Niet God bestaat in deze wereld, maar de wereld bestaat in God” (1).

Dikwijls zijn mannen gekend als ‘wereldverbeteraars’. Velen zetten zich in voor eerlijke verdeling van welvaart en welzijn, vrede en bevrijding. Zij laten ons het ‘hart van God’ zien.
Gelovig wordt die inzet vertaald in de bevrijdingstheologie. Hierdoor komen we de droom van God op het spoor. Leve de BEVRIJDINGSTHEOLOGIE!
Van een God die mensen bevrijdt uit hetgeen hen neerdrukt, kan je toch alleen maar houden!? Of niet? Ook Jezus verkondigde die God als Vader tegen de wil in van de farizeeën. Je weet hoe dat eindigde.

Mannen zijn vaak ‘rationeel’. Met het verstand gaan ze op zoek naar oorzaken van feiten. Maatschappijanalyse. Bijvoorbeeld. Welke zijn de economische achtergronden van de Amerikaanse oorlog in Irak? Is het de olie?
Een scherpe analyse van de samenleving (2) brengt ons bij het hart van God, die deze analyse al maakt voordat wij het woord kennen. Is dit geen meditatie waard?
Die God ontmoeten in gebed én ervaren in het concrete leven maakt me gelukkig!
Dus. Leve vaderdag!

(1): Gerard Bodifée, Tot Bestaan Bestemd, Pelckmans, pag.326
(2): Het maandblad ‘Le Monde diplomatique’ is hierin verhelderend.

Bernard Delhaise 02.06.08


- Dorothée Sölle 01 - Erotiek 01 -

Erotiek en spiritualiteit

Het lijken twee verschillende werelden, spiritualiteit en erotiek. Toch heet een van de boeken van de bijbel ‘Hooglied van de liefde’. Het wordt toegeschreven aan Salomo. Onbevangen bezingt de dichter borsten, wangen en dijen van de geliefde. Louter menselijke liefde? In de joodse en later de christelijke traditie wordt de vergelijking gemaakt tussen de ‘relatie tot God’ en de ‘menselijke liefde’. In haar boek ‘Mystiek en verzet’ weidt DOROTHEE SOLLE uit over erotiek als één van de plekken van mystieke ervaring van God. Wonderlijk. (x)

EROTIEK is meer dan seksualiteit. Is erotiek niet zoiets als de sfeer rondom seksualiteit?
De sluier die er overheen hangt? Nevel, poëzie, muziek waarin seksualiteit baadt? De geheimenisvolle realiteit van geven en ontvangen? Fluisteren en strelen?

Misschien leven wij sinds de Griekse filosofie nog teveel in een rationele, mannelijke wereld met een beperkte opvatting over seksualiteit. De leven schenkende kracht gekoppeld aan het mannelijke zaad. Zo analyseert Sölle. De rol van het vrouwelijke werd als bodem of vat beschreven. Activiteit en passiviteit zijn daarmee specifieke rolpatronen in de seksuele relatie. Zoals vaak ook in de samenleving. Scheiding van seksen betreffende macht en invloedsfeer. Het is volgens Dorothée Sölle onze negatieve erfenis van de Griekse filosofie.

Het Hooglied van de liefde heeft zijn plaats in de bijbel omdat hierin wordt beschreven hoe geven en ontvangen in de seksualiteit en de erotiek ‘een éénheidsgebeuren’ vormen.

Zoals in de menselijke relatie met God. Menselijk leven is een zoektocht naar God. Maar God is ‘altijd ziek van liefde en verlangen naar de mens’, zegt Bernardus van Clairvaux. De mens die probeert te zoeken naar God is al door God gevonden. Een éénheidsgebeuren.

Erotische ervaring is zich verliezen in de ander. In de partner verzonken zijn en door de ander gevonden worden. Soms is het een grensoverschrijdende ervaring waarin beide partners zich als het ware in elkaar verliezen. Zoals God zich verliest in de mens en de mens in God. Maar juist dán vindt de mens zichzelf terug.

Het is deze éénheid die de erotiek in de schepping maakt tot een ‘heilig gebeuren’ en niet verwerpt als ‘voortkomend uit de zondeval’. Erotiek heeft zijn wortels niet in ‘kwade drift’ zoals men vroeger dacht, maar in de Schepper zelf. Eros is één van de namen van God, zegt Dorothée Sölle. De energie die in de erotiek vrij komt noemt zij ‘sacred power’, heilige macht. Heilige Macht van de Schepper die in ons tot leven komt en ons uittilt boven onszelf.

Ik breng hulde aan de bevrijdingstheologe Sölle met de vraag of die ‘sacred power’ ons ook in staat stelt om onze verantwoordelijkheid te nemen in andere domeinen van het leven … .
Om een tijdje over na te denken!

Overstelp mij met de kussen van je mond,
Want je liefkozingen zijn zoeter dan wijn.
Je zalven zijn heerlijk om te ruiken
En de klank van je naam is als een rijk parfum.
(begin van het Hooglied)

(x) : Dorothée Sölle, Mystiek en verzet – ‘Gij stil geschreeuw’, Ten Have, hfst. 7: Erotiek

Bernard Delhaise 26.05.08


musterie 01 , oer-ervaring 01

Ben jij mysterie ?

Een kindje nauwelijks een jaar oud werpt zich van de rand van de tafel lachend in de armen van zijn mama. - Een knap meisje van 18 jaar fietst van school naar huis. Haar ogen kruisen die van een frisse jongeman. In hun ogen gebeurt iets, een diep contact. - Een militant(e) blijft zich heel zijn leven inzetten voor zorgzame wetten en structuren. Iedereen vraagt zich af: Waar haalt zij/hij die kracht vandaan? - Is het leven dan toch een mysterie?

Sommige onverwachte gebeurtenissen in ons leven blijken plots een diepe betekenis te hebben. Soms handelen we spontaan vanuit een onverwachte bron van motivatie en wijsheid. Ofwel gebeurt er iets dat ten diepste roert en waarvoor geen woorden zijn. Deze onvoorspelbare, intuïtieve en mysterievolle zijde van het leven is niet te vatten.

Opvoeding en opleiding hebben ons geleerd te vertrouwen op verstandelijke overwegingen, gericht op prestatie en rendement. Maar soms ervaren we: er is ‘méér’. We worden ‘wakker’. Onze diepste aspiraties en hoogste idealen zijn niet voor uitleg vatbaar … . Geloof en ongeloof blijven een MYSTERIE. Onvoorspelbaar zijn de stapstenen van God in ons leven.

Op gelovig vlak zijn de meeste mensen ánders opgevoed. Met zekerheden, dogma’s, duidelijke geboden en de belofte van de hemel op het einde van de rit. God of het Goddelijke wordt voorgesteld als de ‘totaal Andere’, die - van boven uit - ons leven beïnvloedt. Deze juiste, maar eenzijdige benadering van God plaatst Hem boven en buiten de mens en de schepping. Gelukkig evoluéért onze ‘kennis’ van God. Hein Stufkens schrijft hierover een mooi boek dat heet: ‘Het mysterie dat ben JIJ’ (x).

Hij constateert dat geloof vaak losgekoppeld is van de persoonlijke ervaring. Dan wordt volgens hem “geloof in het persoonlijk leven herleid tot een laagje vernis en in het maatschappelijk leven tot een sociale activiteit. Het krijgt vorm in een instituut waarvan je lid wordt zoals van elke willekeurige organisatie” (pag. 42).

Heel anders is de persoonlijke erváring van het mysterie ‘God’. Talloze mensen ‘ervaren’ enige keren in hun leven ‘iets’ van het Goddelijke. Gezag primeerde. Nooit hebben we geleerd onszelf hieromtrent te vertrouwen en die ervaring bespreekbaar te maken.

Want diep in iedere mens zit de OER-ERVARING van het mysterie. Het mysterie van het ‘goddelijke in je zelf’. Persoonlijke ervaring van het mysterie in gebed of viering. Het mysterie van de verwondering over eigen vruchtbaarheid of die van Moeder Aarde. Het mysterie van de extase in de natuur, stille meditatie, maar ook in seks of dans. Het mysterie van mensen die zich blijven engageren voor vrede, rechtvaardige arbeidsomstandigheden en behoud van het milieu. Soms zou je kunnen knielen voor het mysterie omdat je het goddelijke ‘ervaart’. Dan geloof je niet meer omdat anderen het zeggen. Je voelt: Ik heb het ‘zélf’ ervaren.

Er is een spanningsveld tussen persoonlijke ervaring en gehoorzaamheid aan leergezag. Leergezag spreekt het verstand aan, persoonlijke ervaring de hele mens. In die ervaring kan je je soms ‘ten diepste’ verbonden voelen met ánderen, met de samenleving, met je diepste Zelf. Met Boeddha, Allah of Christus ‘in’ je diepste Zelf. Voor christenen is Jézus de goddelijke aanwezigheid in ieder mens, maar ook de kosmische Christus als de goddelijke aanwezigheid in heel de schepping, in de prachtige zomernatuur en de miljarden melkwegstelsels. Gelukkig hij of zij die zich aan het mysterie gewonnen geeft …

(x): Hein Stufkens, Het mysterie dat ben JIJ, Ankh-Hermes Deventer, 2006

http://www.lacordelle.nl

Bernard Delhaise 19.05.08


lentemeditatie 01 , zomerzonnewende 01 , zon 01

Lentemeditatie

Als jonge man was ik een fan van Kuifje. Een van de mooie boeken was ‘De zonnetempel’. Kuifje en kapitein Haddock zijn in Zuid-Amerika de gevangenen van de Inca’s. Maya’s, Inca’s en andere volken (ook de Kelten) vereren en aanbidden de Zon. Voor hen is de ZON ‘heilig’. Zij bouwen een zonnetempel om de Zonnegod te vereren.

In mijn jeugd vond ik die godsdienst niet aangrijpend. Maar nú denk ik: Wat kunnen wij als bahá’í’s, christenen, moslims, sikhs of vrijzinnige humanisten léren van de Inca’s?

Het is lente. De zon voltrekt zijn loopbaan van de winter naar de ZOMERZONNEWENDE. Steeds hoger en warmer. Bomen en planten voelen er zich bijzonder goed bij en bloeien open om nog meer van de zonnestralen te genieten. Dieren stoeien en paren naar hartelust.

In de hemel is vreugde, de aarde zingt mee,
de zee davert met machtige branding;
het is feest op het veld en bij al wat daar leeft,
alle bomen des wouds ruisen jubel. (psalm 96, 11)

Als de lentezon zo goed is voor de natuur, waarom dan niet voor het lichaam van de mens dat ook behoefte heeft aan licht, zon en warmte? Is het zo dat er in de maand mei minder zieken en sterfgevallen zijn? Nieuw leven breekt door!

De zon gelovig vereren en bezingen! Is dat zo raar? Sommige psalmen uit de bijbel doen hetzelfde. In het getijdengebed in kloosters en abdijen worden die psalmen gezongen.

Ontwaak, o mijn glorie, harp, citer ontwaak,
en het morgenrood zing ik wakker. (psalm 57, 9)
Zo goed, zo erbarmend is onze God,
de hemelse zon zal over ons opgaan. (danklied van Zacharias)

13,7 miljard jaar geleden had de oerknal plaats. In zijn boek ‘Tot Bestaan Bestemd’ legt Gerard Bodifée uit dat de zon als een geweldige vuurbal gevormd is uit materiaal van oudere sterren. Tien miljard jaar na de oerknal. Uit de nevel van elementen waaruit de zon zich vormt ontstaan de planeten. De aarde is één van die planeten en begint zijn loopbaan rondom de zon.(x) Is gelovige verering van de zon niet dankbare erkenning van onze oorsprong? Gelovige dankbaarheid voor het leven?

Vroeger dacht de wetenschap dat de evolutie van de kosmos strikt mechanisch bepaald was. Vanaf Einstein komt de astrofysica tot het inzicht dat niet alles mechanisch verloopt. De natuur neemt beslissingen die aan de wetenschappelijke logica ontsnappen. Is in de materie iets aanwezig als keuzemogelijkheid of bewustzijn? Iets dat verwijst naar het Goddelijk Bewustzijn? Het laatste woord is hierover nog niet gezegd.

Toch kan de verering van de Zon door sommigen ook óns uitnodigen tot religieuze dankbaarheid. Je wandelt of fietst door de natuur. Het doet goed aan lichaam en geest. Op een zonovergoten lentedag komt de gedachte in me op. “Stel dat de zon zich op een of andere manier ervan bewúst is de mensen te verwarmen”? Ik parafraseer Zacharias:

Zo goed, zo erbarmend zijt Gij, onze God.
De hemelse lentezon gaat ‘in’ mij op
om mijn schreden te behouden op de weg die vrede heet.

(x): Gerard Bodifée, Tot Bestaan Bestemd, Pelkmans, blz. 134

Bernard Delhaise 13.05.08


5 - 11 mei 2008 : Moederdag - Pinksteren 2008 - tussen twee iconen - moederdag 01 - Pinksteren 01 -

Moederdag - Pinksteren 2008 - tussen twee iconen

Vóór mij staat een icoon van de Moeder Gods met het kind Jezus. (x) Maria, een sereen, mooi gelaat met grote bruine ogen. Op haar armen het kind Jezus teder naar zijn moeder kijkend. Zo bestaan er veel afbeeldingen. Een vriendin merkt verrassend op hoe ernstig de blik van Maria is. Bijna zwaarwichtig, door zorgen getekend. Haar kind drukt zich tegen haar gelaat en kijkt met tederheid alsof hij haar iets liefs zegt. Mama!

Vertolkt dat beeld niet wat in ons omgaat met MOEDERDAG? Met dankbaarheid gaan wij naar onze moeder zonder woorden te vinden die onze gevoelens kunnen vertolken.

Voor veel moeders is het leven zwaar. Beroepsarbeid met vaak met minder waardering dan bij mannen. Daarnaast het gezin, bijna een tweede beroep na vijf uur. Zonder te spreken van andere verplichtingen en engagementen. Op moederdag klinkt dan welverdiend een symfonie van felicitaties.

Moeders doen mij denken aan God. Waarop wijst het dat we van God slechts mannelijke benamingen hebben? Schepper, Herder, Bevrijder … God herleiden tot een man is een grove vergissing. Alle vrouwelijke eigenschappen zijn in het Oneindig Bewustzijn van God aanwezig. Uiteraard overstijgt God uiteraard al onze menselijke beelden. Maar toch zijn ze nodig om ‘iets’ van het Mysterie te vatten. Vrouwelijke eigenschappen bieden daartoe de mogelijkheid.

Kijk naar het fijn toegespitst ‘inleefvermogen’ van vrouwen en moeders ten opzichte van gezin, vriendinnen, mensen met sociale problemen of psychische aandoeningen, met allerhande lijden. Aan de voet van het kruis van Jezus stonden vooral vrouwen. Zó sterk is het hart van vrouwen. Dit zegt iets over God. Tegenover Hem kan je je als mens vaak zwak voelen. Maar … misschien kan je tevens ervaren … hoe Hij/Zij zich in onze problemen inleeft, ons bemoedigt, aanraakt en streelt. Zoals een moeder!

Kijk naar de vrouwelijke ‘spontaniteit’. Zó spontaan is God. Als we helemaal niet aan Hem denken duikt Hij soms plots in ons leven op. Zoals een punker die zich onverwachts door God geroepen voelt en trappist wordt. Of zoals iemand na een jarenlange familievete in een helder moment inziet ‘Dit ga ik goed maken’. Of zoals Paulus op weg naar Damascus zich door een helder Licht gegrepen voelt en van christenvervolger apostel wordt. Heb je misschien zelf ook al ooit iets van de vrouwelijke spontaniteit van God ervaren?

Nog een vrouwelijke eigenschap die opvalt is haar ‘bevalligheid’. Fysische bevalligheid op jonge leeftijd. Maar die geleidelijk meer en meer ook het hart van de vrouw vervult, waardoor de oudere vrouw niet afneemt maar groeit in bevalligheid.
Ja, ook God is bevallig. Heel zichtbaar was dat in de figuur van de Man van Nazareth. Waarom liepen mensen Hem anders zo talrijk na? Bij stichters van andere godsdiensten vind je hetzelfde terug. ‘Inleefvermogen, spontaniteit en bevalligheid’. Specifiek vrouwelijke eigenschappen die ons iets meer van God/Moeder helpen ervaren. Misschien herken je die ook in jezelf. Jij, vrouw of man. Zoon of Dochter van God. Om over te mediteren …

De kalender stelt ons soms voor verrassingen. Dit jaar valt moederdag samen met PINKSTEREN. Ooit kreeg ik als geschenk een prachtige Pinkstericoon. Bovenaan Maria en beneden haar de twaalf apostelen. Met Pinksteren heeft Maria de twaalf bange apostelen samengeroepen, waaronder Petrus. Maria gaat voor. Als eerste Paus! Zalig Pinksterfeest!

(x) : Moeder Gods van Vladimir, Byzantijnse icoon, 12° eeuw, Moskou

Bernard Delhaise 05.05.08


Hemelvaart 01 , Rerum Novarum 01 , Sociale Verkiezingen 01

Hemelvaart 1 mei 2008
Rerum Novarum – Feest van de arbeid – Sociale verkiezingen

Ieder jaar opnieuw verrast de evangelist Matteüs ons met zijn verhaal over de HEMELVAART van Jezus. Aan de leerlingen die - zoals velen ook in ónze tijd - naar de hemel blijven turen verschijnen twee engelen met de strenge woorden: “Wat staan jullie naar de hemel te schouwen. Naar ‘de aarde’ moet jullie kijken. Daar is Jezus te zien.”

Dáárin herkennen wij ons. Om die reden nemen wij op ‘de aarde’ zoveel initiatieven.
Op grote schaal en in de eigen leefwereld. Dag in, dag uit. Ieder van ons.
Zo ook paus Leo XIII. Op Hemelvaartsdag 1891 publiceerde hij de eerste sociale encycliek over de arbeidssituatie in de opkomende industriële wereld met vaak onmenselijke arbeidsomstandigheden. Over ‘nieuwe problemen’ ging het. In het latijn RERUM NOVARUM. Het startschot van de christelijke arbeidersbeweging.
Op talrijke plaatsen heeft op Hemelvaartsdag de sociale viering plaats van Rerum Novarum. In de context van de húidige maatschappelijke thematieken.

Ondertussen wordt op wereldvlak - vooral in socialistische kringen - 1 mei gevierd als feest van de ARBEID. En in de kerk als feest van Jozef Arbeider.

Dit jaar vallen deze vieringen samen. Toeval of voorzienigheid? - Op wereldvlak wordt de aandacht gefocust op de vele aspecten van ‘arbeid’. - In kerkelijke middens heeft de viering plaats van Ons Heer Hemelvaart. - In christelijk sociale middens de hedendaagse vieringen van Rerum Novarum. In België geeft dit laatste aanleiding tot verklaringen van sociale en politieke leiders over de nieuwe problemen van ónze tijd. Des te beter.
Daagt dit drievoudig feest ons niet uit onze ogen te openen voor de huidige realiteit?

In 2008 wordt het maatschappelijk leven in België - van 5 tot 18 mei – ‘verrijkt’ door de SOCIALE VERKIEZINGEN. In méér dan 6000 ondernemingen. Méér dan 1.300.000 werknemers brengen hun stem uit om de leden te kiezen voor de sociale overlegorganen. Nieuwe verantwoordelijkheden worden opgenomen door duizenden vrouwen en mannen.
Is dit niet een indringend maatschappelijk gebeuren dat ons aller bewondering verdient?
Is de wedijver tussen de christelijke, socialistische en liberale vakbonden in België (ACV, ABVV, ACLVB) niet een gezónd fenomeen? Deze wedijver activeert de syndicale werking aan de basis en maakt het onmogelijk dat deze verzandt in sociale bureaucratie.

Sommigen menen dat de arbeidersstrijd tot het verleden behoort. En het heden?
Door de mondialisering van de economie is de werkonzekerheid nog nooit zo hoog geweest.
De grote vraag van werkgévers naar doorgedreven flexibiliteit botst met de groeiende aandacht van werknémers voor de combinatie gezin en werk. Werknémersflexibiliteit.
Niet te rechtvaardigen tórenhoge lonen van bepaalde kaders in de ondernemingswereld en de politiek steken schril af tegenover de dalende koopkracht van de bevolking!
De arbeidersstrijd blijft hoogst noodzakelijk. Op nationaal en internationaal vlak.

Wij vieren Ons Heer Hemelvaart en kijken naar ‘de aarde’. De verantwoordelijkheid die mensen nemen in de vakbond daagt ons uit om óns sociaal verantwoordelijkheidsgevoel aan te scherpen. Ik denk dat op het feest van Ons Heer Hemelvaart Jezus als eerste de boodschap van zijn engelen uitvoert. Hij kijkt naar ‘de aarde’ en ‘verheugt’ zich erom
als jij, wij ‘nieuwe verantwoordelijkheden’ nemen. Om over te mediteren. Toch?

Bernard Delhaise 28.04.08


- bahá'í 01 - bahã'í-geloof 01 - ridvan-feest 01 -

Bahá’í – Ridvan feest 21 april 2008

In het midden van de 19de eeuw heerst wereldwijd de verwachting dat God een nieuwe profeet roept om de mensheid te begeleiden naar de toekomst. Want ‘nieuwe tijden’ vereisen ‘nieuwe verantwoordelijkheden’. In een onderaardse kerker in Teheran in 1852 krijgt Bahá’u’lláh van God zijn openbaring. Hij stamt af van een dynastie die teruggaat op Abraham. Hij ervaart zich als profeet van God. “Profeten van God zijn geneesheren voor de wereld.” Dit wordt zijn lijfspreuk. De geestelijkheid, bang om haar invloed te verliezen, zet de Perzische regering ertoe aan hem te verbannen. Uiteindelijk sterft hij na zijn ballingschap in Akka, tegenover het huidige Haïfa dat het wereldcentrum wordt van de bahá’í gemeenschap.

De BAHÁ’Í erkent alle voorgaande boodschappers van God, maar gelooft tegelijkertijd in een ‘voortschrijdende openbaring’ van het Woord. In het verlengde van Abraham, Boeddha, Krisna, Mozes, Jezus, Mohammed. Het gaat om een voortstuwende kracht in de groeiende volwassenheid van de menselijke samenleving die telkens in een nieuwe beschaving uitmondt. In de mensengemeenschap groeit een nieuw bewustzijn. Geroepen te zijn tot ‘éénheid’. De realisatie hiervan is de volgende stap in de evolutie van onze planeet. (x)

De oudste zoon van Bahá’u’lláh reist door Europa, Afrika en Amerika. Door zijn invloed wordt het bahá’í-geloof over de hele wereld verspreid. De ongeveer 5,5 miljoen bahá’ís hebben zich als georganiseerde gemeenschappen gevestigd in de meeste landen van de wereld. In België vinden we de meeste bahá’ís rond Brussel, Luik, Charleroi en Mechelen. In Nederland vooral in Noord- en Zuid-Holland en Gelderland.

Ik citeer uit de kernpunten van het BAHÁ’Í-GELOOF.
° Wereldvrede is onvermijdelijk. Ze is het volgende stadium in de evolutie van onze planeet.
° Wereldbeschaving neemt de plaats in van racistische en nationalistische vooroordelen.
° Alle religies zijn geroepen tot respect voor elkaar en tot groei naar éénheid. Want God is één. “Profeten zijn spiegels van het Licht dat God is”.

Wat betekent het Ridvan feest van 21 april?
In 1853 maakt Bahá’u’lláh in een tuin nabij Bagdad zijn zending openbaar gedurende 12 dagen, 21 april tot 2 mei. Dit is het RIDVAN-FEEST. Het grote feest dat vooruitblikt naar de periode waarin oorlogen, twisten en ruzies plaats maken voor geloof in God en harmonie onder de mensen. De eerste dag is die waarop Bahá’u’lláh rozen toevertrouwde aan zijn volgelingen om ze in zijn naam aan Arabische en Perzische vrienden in Bagdad te brengen.

Op deze eerste dag van Ridvan worden overal de verkiezingen gehouden van de lokale bestuursraden. Op de volgende dagen de nationale. De eerste, de negende en de twaalfde dag worden als Heilige Dag gevierd. De negende omdat het getal negen in het bahá’í-geloof symbool staat voor éénheid van het mensenras en éénheid met God. Dit feest werd door Bahá’u’lláh uitgeroepen tot het “feest van God”. Het feest waarop “de bries van vergeving over de gehele schepping wordt geblazen”. Prachtig, niet? Om je aan op te trekken.

Zit in het gebeuren van deze heilige dagen ook niet een uitnodiging voor ieder mens, van welk geloof of levensovertuiging ook? Een uitdaging om de helderheid van deze toekomstgerichte boodschap en de kernpunten ervan tot ons binnenste toe te laten? Om in ons hart mee te vieren samen met de – misschien ongekende - feestvierders? Bahá’u’lláh zegt:

“Laat uw blik veeleer de wereld omvatten
in plaats van beperkt te blijven tot uw eigen ik.
Híj is waarlijk mens,
die zich in dienst stelt van de hele mensheid”.

(x): http://www.bahai.be

Bernard Delhaise 21.04.08


aarde 01 - CO2 01 - schepping 01 -

Dag van de Aarde - 20 april 2008

Geen dag gaat voorbij of de media confronteren ons met nieuwe initiatieven voor het herstel en behoud van de AARDE. Structureel én grootschalig of op kleine schaal in onze omgeving. Soms lijkt het een feestelijke wedren om wie de beste initiatieven neemt.

Heel speciaal zijn deze dagen. Want 20 april is sinds enige jaren door de Verenigde Naties uitgeroepen tot ‘Werelddag van de Aarde’. In april 2006 werd het driejarenplan van sensibilisatie ingezet. Sindsdien worden gedurende dat weekend op tálloze plaatsen nieuwe initiatieven genomen. Misschien ben je er zelf bij betrokken. Als dat niet het geval is kan je gevoel toch op die golflengte meetrillen. Supporters zijn onontbeerlijk.

De situatie is ernstig. Door ons consumptiegedrag putten we de aarde uit en wijzigen we de samenstelling van de atmosfeer (CO2 en andere broeikasgassen). De temperatuurstijging is onrustwekkend. Omdat het zeewater warmer wordt, neemt het bijna geen CO2 meer op. Eilanden verdwijnen. In zicht komen miljoenen klimaatvluchtelingen. Gelukkig voorziet het Kyotoverdrag 5% vermindering van de uitstoot van broeikasgassen in 2012 ten opzichte van 1990. En de EU versterkt dit tot een vermindering van 20% in 2020! Het collectief bewustzijn groeit, misschien ontsnappen we aan een wereldramp.

Ik probeer het nu stil te maken in mijn hart. Heel stil. Voldoende tijd. Misschien vindt mijn geest zijn weg naar de Schepper van de aarde. Hoe kijkt Hij/Zij naar ónze ‘Dag van de Aarde’? Mag ik menselijke gevoelens op God projecteren? De bijbel en de christelijke mystiek doen niet anders. Wij kunnen ons in deze tijd de Schepper voorstellen als intens ‘bekommerd’ om het voortbestaan van ‘zijn’ aarde én uitermate ‘verheugd’ om de initiatieven die nu ontstaan. Nog meer. Hij spoort ons aan om ook zélf initiatief te nemen. Wetenschappelijk staat vast dat zoveel initiatieven samen niet de druppel vormen op de hete plaat, maar wel degelijk het getij doen keren!

In het religieus scheppingsverhaal van de bijbel lezen we de steeds terugkerende slagzin: ‘God zag dat het goed was’. Ik beeld me in dat God ‘nu’ ziet dat het goed ‘wordt’ … in de mate dat … we volhouden op het persoonlijke én maatschappelijke vlak een ommekeer teweeg te brengen. Een uitdaging voor ieder, voor alle religies en levensbeschouwingen.

Zou het niet alvast een prioriteit kunnen zijn om de ‘zorg voor de schepping’ in het kerkelijke leven en geloofspraktijk uitdrukkelijk in te bouwen? Is het niet tijd om christelijke ecologische creativiteit te promoten, gehoor gevend aan hetgeen de Grote Geest in de harten van onze tijdgenoten teweeg brengt? Betekent de ‘Dag van de Aarde’ niet een uitdaging om deze gevoeligheid in de liturgie te verwoorden in nieuwe gebeden en aangepaste verkondiging? Zodat wij, mensen van déze tijd, ons erin terugvinden én erdoor worden uitgedaagd?

Hoe ga je nu als individu om met de zorg voor de SCHEPPING? Een vriendin mediteert met de wekelijkse bezinningstekst tussen haar breiwerk. Een projectmanager in de bedrijfswereld zegt: “Eindelijk iets anders op mijn scherm dan cijfers, dít gaat naar de kérn van het leven”. Iemand anders geraakt nooit aan het einde van de tekst omdat hij bij zijn eigen overpeinzingen uitkomt. Dán is het doel bereikt. Zelf zeg ik: Ook al groeit de tekst veelal uit mijn ervaring, ik ben de eerste persoon van mijn doelgroep. Ik spel niemand de les. Wat ik schrijf, daagt me uit. Het collectieve gevoel voor het ‘behoud van de aarde’ is een prikkel in mijn vel. Wat verandert er in mijn levensstijl? In mijn gebed, mijn meditatie? Wáár sta ‘ik’ in de relatie schepping – Schepper?

Bernard Delhaise 14.04.08


- sikhs 01 - sikhisme 01 - gurdwara 01

Sikhs – Feest Vaisakhi – 14 april 2008

Je ziet hen soms in het straatbeeld. Vrouwen met kleurrijke gewaden, mannen met tulband. De SIKHS. Afkomstig uit het Noordindiase vijfstromenland Punjab en einde jaren tachtig als politieke vluchteling naar onze streken gekomen. Nu vaak als economische vluchteling. Op 14 april 2008 heeft hun groot feest plaats. Ik steek mijn licht op bij Lili Van Heers. (x)

Wereldwijd zijn er ongeveer 21 miljoen sikhs. De grote meerderheid, 16 miljoen, woont in het Indische Punjab, meer dan 1 miljoen in Groot-Brittanië en Noord-Amerika. De rest verspreid over de hele wereld. In België leven er ongeveer 5000 waarvan 2000 in de Zuid-Limburgse fruitstreek temidden van het golvende landschap zoals in Punjab. Ook in Nederland wonen sikhs. Zie prachtige beelden op http://www.sikhs.nl en http://www.gurdwarabrussel.org .

Het SIKHISME werd gesticht door Goeroe Nanak. Hij werd geboren in 1469 in Talwandi in het huidige Pakistan. Vanaf zijn jeugd verzet zijn scherp verstand zich tegen zinloze rituelen, bijgeloof en dogma’s die in het Indiase subcontinent vaak doorgingen voor godsdienst. Tegen de achtergrond van hindoeïsme en islam ontvangt hij zijn Godsopenbaring: ‘Er is slechts één God en Hij is de waarheid, alom tegenwoordig, tijdloos en schepper van alles’. Goeroe Nanak en de negen goeroes na hem tonen een schitterend voorbeeld van spirituele levenswijze mét actieve deelname aan het maatschappelijk leven. Voor hen telt de ‘kern van het geloof’, niet de uiterlijkheden. De tiende en laatste goeroe hervormt op 14 april 1699 de doopceremonie en geeft met deze initiatieritus aan de sikhs een eigen identiteit. Kort voor zijn dood verordent hij dat het heilige boek, de Goeroe Granth Sahib, het uiteindelijke gezag is. Dit heilige boek wordt in ieder GURDWARA of sikhtempel bewaard en met dezelfde eerbied omringd als de gewijde hosties in het tabernakel in een katholieke kerk. Het is een uniek geschrift, bekend in de wereld der letteren.

Op Vaisakhi (14 april) vieren de sikhs dus de broederschap van gedoopten. De gezamenlijke verjaardag van een volk. Aan elke tempel wordt de hoge vlaggenmast (Nishan Sahib) naar beneden gehaald, ceremonieel gewassen en met nieuwe doeken omwonden. Het is de gelegenheid zich te laten dopen. Kinderdoop bestaat niet. Het sikhisme is een persoonlijke religie. Ieder volgt het religieuze pad op ‘eigen tempo’. De sikh beslist zelf wanneer hij klaar is om deze stap te zetten. Gedoopte sikhs, mannen zowel als vrouwen, tonen aan de buitenwereld hun ‘fierheid’ zich sikh te noemen door het dragen van de vijf symbolen of K’s: kangha (houten kam), kara (stalen armband), kes (ongeknipt haar), kirpan (dolk) en kachha (losse onderbroek). Het ongeknipte haar wordt bij de mannen samen gehouden door de tulband. Rechters beslisten dat de kirpan, zo bot dat je er zelfs geen brood mee kan snijden, geen verboden wapen is, maar symbolisch een religieus voorwerp.

De intense geloofsovertuiging van sikhs en hun brede sociale bewogenheid kunnen diepe indruk maken. In de trein of aan de benzinepomp kan je een kleurig getooide sikh ontmoeten en met hem spontaan een interreligieuze geloofsuitwisseling beleven. Zonder terughoudendheid. Ze zijn blij over hun geloof te vertellen. ‘Hun’ fierheid gelovige sikh te zijn doet mij alvast nadenken over ‘mijn’ relatie tot Jezus van Nazareth. Is het niet een uitdaging ook ‘óns tempo’ te vinden op ‘ónze religieuze weg’? Een uitdaging om ‘bewuster’ op zoek te blijven naar de ‘kern van het geloof’ en daarin tijd en energie te investeren? En om ons misschien te laten verrijken door zinvolle religieuze symbolen? Het doet nadenken. Ondertussen verheug ik me op een volgend contact met hen.

(x) : Lili Van Heers ‘Het sikhisme en de sikhs’, uitgegeven in eigen beheer, te verkrijgen in de Standaard Boekhandels of bij de auteur (lili.van.heers@telenet.be).

Bernard Delhaise 07.04.08


- akasha 02 - Guernica 01 - vertrouwen 01

Kunst en meditatie

Wat gaat er in je om als je een kunstwerk bewondert? Wat bezielt de kunstenaar zélf?
“Het is een misverstand te denken dat de kunstenaar precies weet wat hij doet. Kunst is altijd de kunst van het onmogelijke. Kunst is verwoording, verbeelding, verklanking van verwondering. Er zit in elk kunstwerk een raadsel dat ook de kunstenaar niet kan oplossen.”

“Wie op zoek gaat, vindt niet. Kunst overkómt de kunstenaar. Kunst spreekt over onbereikbare verlangens, over dingen die de mens steeds overstijgen. De kunstenaar raakt in ons een snaar die nooit eerder op die wijze getrild heeft. Dankzij de kunst groeit de kans op een intuïtie van het Licht dat aan gene zijde van het graf schittert”. Aan het woord is Mark Delrue, directeur van het Museum voor Moderne Religieuze Kunst in Brugge. (1)

We kunnen zó gegrepen zijn door muziek, schilderkunst of poëzie dat we ons ópgetild voelen. Een flits door ons gemoed, een lichtstraal vanuit het oneindige.
Als je gelovig bent in een God of Godheid kan je dat moment soms ervaren als een Lichtflits met hoofdletter. Je voelt je gelukkig, vredig. Niet te verklaren. Maar het is zo. Je herademt. Zuurstof in je ziel. Een intens moment van meditatie.

Je bent op een dieper niveau in jezelf aanwezig en je omgeving neem je waar met een nieuwe blik. De kunstenaar krijgt een boodschap vanuit hetgeen in het hindoeïsme het AKASHA-veld (2) wordt genoemd, de bovennatuurlijke Oneindigheid die ons signalen zendt. In onze bewondering als toeschouwer ontstaat herkenning van het signaal.

De kunstenaar is zo gevoelig voor de wereld waarin hij of zij leeft dat het kunstwerk aanklacht kan zijn, waarschuwing, oproep, maar ook voorbode van een nieuwe wereld. Een uitnodiging tot vertrouwen in de toekomst. Een uitstraling van wat mooi en harmonisch is.

Is er christelijke inspiratie in de hedendaagse kunst? Gelovige kunstenaars zijn vaak gevoelig voor het Goede Vrijdaggelaat van Jezus als solidariteitsbeeld van wie lijden en gekwetst zijn. Maar tevens zien anderen hoe het Licht van Pasen aan de horizon gloort.

De boodschap van kunstenaars is zo indringend dat individuele mensen of totalitaire regimes er bang van kunnen worden. Het bekende GUERNICA van Picasso is een hevige aanklacht tegen het fascisme in Spanje. Midden in de ruïnes echter groeit een kleine, mooie bloem. Symbool van het blijvend VERTROUWEN in een nieuwe toekomst. Ook de ‘vis’ van Ida Gerhardt blijft ‘levend’ aan de andere kant van de oceaan.

Ichtus
De vis, getrokken door mijn hand
en even, vrij nog van de golven,
zal straks gewist zijn van het strand
en door de grote vloed bedolven.
Maar in het water, dat hem nam
zwemt levende het Monogram.
Geheime trek van tij en naam:
Hij zal op alle kusten staan.
(Ida Gerhardt)

(1) : Mark Delrue, Kunst en spiritualiteit, Lannoo, 2005
(2) : Zie bezinningstekst ‘Bewustzijnsverruiming’, 18.11.07

Bernard Delhaise 31.03.08


verrijzenis 01 , alleluia 01 , nu-levende Jezus 01

Pasen 2008 – Nieuwe openheid in ons hart ?!

Alleluia. In onze diepste kern groeit openheid voor het Paaslicht. Winter was het nog toen de veertigdagentijd begon. De lange tocht komt uit bij het voorjaar. Bloemen. Ruimte voor een ‘nieuwe openheid in ons hart’? Feest van het Leven. Pasen!

Twee dagen ervoor Goede Vrijdag. Enige keren in ons leven maken wij het misschien mee dat mensen bij het overlijden dat hen overkomt ‘bewust’ hun leven uit handen geven. Zo deed Jezus.“Vader, in uw handen beveel ik mijn geest.” Bewuster kan niet. Zijn mystieke én tegelijk maatschappelijk bewogen ziel of diepste kern wordt op het ogenblik van zijn sterven opgenomen in de grote realiteit die wij gewoonlijk met ‘hemel’ aanduiden.

Ik beeld me in dat het goede dat mensen op aarde realiseren na hun overlijden in de eeuwigheid blijft bestaan én dat hun charisma verder groeit. Dit is heel zeker het geval bij stichters van godsdiensten en andere hoogstaande figuren. Zij maken de hemelse werkelijkheid nóg rijker en vollediger. Is opname van de persoonlijke diepste kern in de hemel niet VERRIJZENIS?
De indringende boodschap van Jezus stráált sindsdien én vandaag - ‘zichtbaar’ - uit over de wereld. Die gebeurtenis vieren wij met Pasen. ALLELUIA !

Door het overlijden van mensen met wie ik voordien een sterke band had is er in mij iets veranderd. Als mijn gedachten of gevoelens naar hen uitgaan, gebeurt dat in de ‘tegenwoordige tijd’. Alsof zij nú leven. Maar dat is de werkelijkheid. De vroegere band wordt ‘wederzijds’ bestendigd en verdiept. Herken jij dat ook?
Deze ervaring vernieuwt ook mijn relatie tot de NU-LEVENDE JEZUS. In de hemelse kosmos opgenomen als de kosmische Christus. Als de ‘Verrezene’.

Wetenschappelijke studie van de bijbel is onmisbaar. Maar als in de verkondiging de aandacht uitsluitend gaat naar hetgeen Jezus ‘zei en deed’, in de verleden tijd geformuleerd, gaat dit voorbij aan hetgeen nú plaats heeft. In mijn verbeelding is Jezus hierom ‘bedroefd’.
Zoals jij, stel ik me voor dat Hij ‘begaan’ is met ‘óns’, mét onze gevoelens en de huidige realiteiten. Verloedering van het klimaat, terrorisme, moderne eenzaamheid.
En tévens is Hij verheugd om de inzet van ontwikkelingshelpers, straathoekwerkers, mensen die creatieve initiatieven nemen, nieuwe vormen van eigentijdse liturgie.

Het evangelie over de historische Jezus heeft diepgaande betekenis. Als grote opstap naar hetgeen waarmee de Verrezene nú begaan is. Zó … probeer ik Verrijzenis ernstig te nemen. Is het misschien een hulp een evangelie-citaat te hertalen in de tegenwoordige tijd? En in tweede lezing bijvoorbeeld de ‘blinde’ te vervangen door ‘mensen door eigenliefde verblind’?
Wij mogen toch vertrouwen hebben in óns vermogen om betekenissen te ervaren.
Evenveel als Jezus heeft in ons.

Pasen. De intense verbondenheid van Jezus met zijn Vader en zijn ethische visie op ons samenleven vormen in het ‘universum hemel’ een dynamische kracht, die Hij naar ons uitstraalt. De voorbije veertigdagentocht komt uit bij ‘een nieuwe openheid in ons hart’!

Licht, verschenen uit den hoge,
Licht, gedompeld in de dood,
Licht, onstuitbaar, niet te doven,
zegen ons met morgenrood!
(S. de Vries)

Bernard Delhaise 19.03.08


 Witte Donderdag 01 - Eucharistische maaltijd 01 - levensbrood 01 -

Witte Donderdag 2008 – Meditatie op leven en dood

De wekelijkse bezinningstekst betekent een uitdaging tot een meditatiemoment midden in de week, temidden van drukte en zorgen. Vanuit de versnippering tussen zoveel bezigheden … een opstapje naar eenheid en innerlijke vrede. Midden in déze ‘Goede Week’ vieren christenen WITTE DONDERDAG. Voor mij ieder jaar een indringend gebeuren.

Op het einde van de historische Witte Donderdag houdt Jezus zijn ‘meditatie op leven en dood’. Hij zondert zich af onder de olijfbomen nabij Jeruzalem. Met de dood voor ogen. De afschuwelijke dood op een kruis. De meest indringende beslissing van zijn leven. In trouw aan zijn visie op God die Hij verkondigt als een bevrijdende God.

Enige uren voordien houdt Hij zijn laatste maaltijd met de leerlingen. Met hen viert Hij het Pascha-maal, de herinnering aan het bevrijdend handelen van God die Israël uit de slavernij van de farao in Egypte bevrijdt. Jezus volgt het bestaande ritueel. Ondertussen denkt Hij aan het geweld tegen Hem dat enige uren later losbarst. Een indringende bewustwording heeft plaats in zijn hart !
De uiterlijke daad van bruut geweld wordt - uit trouw aan zijn roeping tot bevrijding - ‘innerlijk’ getransformeerd tot een daad van liefde.
Dát is de ‘transformatie’ die in het Laatste Avondmaal plaats heeft en die bestemd is een heel proces van veranderingen op gang te brengen. Van omvorming van de wereld. Toen ik deze interpretatie twee jaar geleden las, was ik verbaasd. Ik citeer.

“Als Jezus Brood tot zijn Lichaam en Wijn tot zijn Bloed maakt loopt Hij vooruit op zijn dood. Geweld wordt veranderd in liefde en aldus dood in leven.
Dat is om zo te zeggen de ‘kernsplitsing’ in het binnenste van het zijn. De ‘overwinning’ van liefde op haat, van leven op dood.
Vanuit deze innerlijke explosie van het goede kan de kettingreactie van veranderingen uitgaan die geleidelijk de wereld omvormt.
Door de EUCHARISTISCHE MAALTIJD staan wij in zijn ‘uur’ en worden ‘wij’ zijn Lichaam, geroepen om geweld te veranderen in solidariteit én dood in leven.” (x) Zie wie de auteur is!
Brood wordt Lichaam van Jezus ‘in ons’! De omvorming slaat op ons. Opmerkelijk!
‘Wij’ worden omgevormd tot ‘Lichaam van Jezus’. Tot medestanders van Hem. Stilte.

Samen met gelovigen van andere religies én met humanisten zijn christenen geroepen om initiatief te nemen in het omvormingsproces van de wereld én van ons eigen hart. Dit kan beginnen met een paasbezoekje bij een zieke met een leuk bloemetje.

Welke ook je levensovertuiging is, ik nodig je uit op Witte Donderdag een moment van bezinning te voorzien denkend aan de ‘meditatie op leven en dood’ van Jezus.

Staande in de kring van wie op reis zijn,
eten wij het ene LEVENSBROOD,
wetend: waar wij nog in de woestijn zijn,
overleven wij daarmee de dood. (H. Mudde)

(x) : Toespraak van paus Benedictus XVI - wereld jongeren dagen - Keulen - 21.08.2005 - afsluitende eucharistieviering - http://www.rkdocumenten.nl/dossier.php?dossier=2

Bernard Delhaise 17.03.08


geestrijk voedsel 01 , Thich Nhat Hanh 01 , tafelgebed 01

Van de eerste tot de vierde hap

Laatst nam ik een maaltijd in een Brussels restaurantje. Aan een tafeltje in mijn buurt een jong koppel, hij blank zij zwart. Toen de ober hun bestelling bracht, strekten ze hun handen naar elkaar uit, bogen het hoofd en baden in bijna-stilte om zegen over hun maaltijd. Toen ze terug opkeken straalden hun ogen. Ik was onder de indruk. Welke was hun religieuze achtergrond? Tot wie baden zij?
Hùn maaltijd was GEEST-RIJK VOEDSEL.

Voor mij ligt een DVD met dezelfde titel. Met gedachten en gebeden over voedsel vanuit zeven levensbeschouwingen. Ik licht er twee uit en geef de inleiding op het tekstfragment uit het bijbehorende boekje mee.

Vrijzinnige humanisten
Trachten gelukkig te zijn in dit leven is belangrijk voor vrijzinnigen. Het is nodig ‘zin’ te geven aan dit leven, samen met de mensen die ons omringen. Dit betekent niet enkel het invullen van materiële behoeften – maar ook en misschien vooral – voedsel voor de geest.
De tafel-overweging klinkt als volgt.

“Wat met het klaarmaken van een gerecht
als je niet zou weten wie het op te dienen?
Wat met het vullen van de maag
als je leven zelf léég blijft?
Wat met het drinken van water
als je eigen dorst naar kennis en inzicht allang verdwenen is?”

Boeddhisten
Boeddhisten proberen met volle aandacht in het huidig moment te leven.
THICH NHAT HANH is een Vietnamese monnik die aan de basis ligt van het geëngageerd boeddhisme. Hierin wordt - naast meditatie – sociale actie en maatschappijbetrokkenheid benadrukt. Hij woont in Plum Village, boeddhistisch centrum en meditatiegemeenschap in Zuid-Frankrijk.
Ziehier zijn tafelgebed.

“Met de eerste hap beloof ik vreugde te schenken.
Met de tweede beloof ik het lijden van de anderen te verlichten.
Met de derde beloof ik de vreugde van de anderen te zien als mijn eigen vreugde.
Met de vierde beloof ik de weg te leren van het niet hechten en gelijkmoedigheid”.

Is dit niet een uitdaging tot eigen creativiteit bij een TAFELGEBED in vier happen?

De DVD is een initiatief van de Werkgroep Interreligieuze en Interlevensbeschouwelijke Dialoog Limburg (WIDL) en brengt in woord, klank en beeld gedachten over voedsel uit zeven levensbeschouwingen: bahá’ís, boeddhisten, christenen, joden, moslims, sikhs en vrijzinnige humanisten. In samenwerking met Kerkwerk Multicultureel Samenleven (KMS).
Contact: limburg@KMS.be

Bernard Delhaise 10.03.08


as van het kwade 01 , as van het goede 01 , as van het goede 01

De as van het kwade en het goede

Op het politieke wereldforum wordt – om brutale strijd tegen terrorisme te rechtvaardigen – vaak geschermd met de AS VAN HET KWADE. De verbindings-as tussen groepen die verdacht worden van terrorisme. Een toverwoord dat internationale afspraken doorkruist en fundamentele waarden én mensenrechten op de helling zet!
Zelfs de parlementaire controle door democratisch gekozenen wordt buiten spel gezet.
De analyse hiervan in het maandblad ‘Le monde diplomatique” is duidelijk. (x)

Bedoeld wordt de as van het kwade tussen zogenaamde schurkenstaten in het Midden-Oosten. Terrorisme is verfoeilijk. Mijn geest maakt volgende kronkeling. Spreken zij die het woord schurkenstaten hanteren over zichzélf ? Is de internationale wapenlobby niet dé ‘as van het kwade’? Welke zijn de financiële achtergronden van de ‘as’ tussen de V.S. en Israël?

Tegen elk oorlogsrecht in lijkt me de internationale politiek van de V.S. erger dan het tijdperk dat dieren op aarde heersten. Voor het verhoor van gevangenen bestaat in de plaats van bijstand door advocaten een officieel georganiseerd FOLTERSYSTEEM. Beestachtig!
‘God bless you’, met een glimlach uitgesproken, is dan godslastering. Religie misbruikt voor eigen macht.
In die verklaringen zit een onmenselijke logica die bovendien de wereldvrede in gevaar brengt. Internationale commentatoren en geleerden luiden de alarmklok.

Ik bespeur geen profetische reacties bij leiders van grote wereldgodsdiensten.
Is hun horizon zodanig beperkt tot het eigen religieus verhaal?

Hoe religie in het politieke establishment ingekapseld kan zitten was duidelijk tijdens de voorbije dictaturen in Latijns-Amerika. Geen afkeuring, door de allerhoogste kerkelijke instanties, van ondermeer dictator en beul Pinochet en anderen in zijn kielzog.
Vrijheidsstrijders die in naam van het evangelie folterpraktijken aanklaagden - ook bisschoppen - verdacht gemaakt. Door ‘Rome’!
Waarom heeft het gerecht de zaak niet ten gronde uitgespit?
Waarom zijn kerkelijke medestanders van beulen nooit voor het gerecht gedaagd?

Op de eindpunten van de as zit een vliegwiel. Beide vliegwielen worden door de as in beweging gezet. Maar ieder vliegwiel bezit ook een eigen motoriek - zo stel ik me voor - die de as en het andere vliegwiel op een hogere of lagere snelheid kan brengen. Dit maakt de vernielende kracht van elke ‘as van het kwade’ in het politieke debat dramatisch.

Hierdoor ontstaat ook in de andere as een bijzondere dynamiek. De AS VAN HET GOEDE.
Inspanningen van diplomaten, de Verenigde Naties, niet-gouvernementele organisaties zoals Pax Christi, kleine groepen, kloosters en persoonlijke initiatieven van burgers.
De ‘as van het goede’ draait op volle kracht. Zie bijv. bij http://www.paxchristi.be of nl.

Maatschappijanalyse ontslaat ons niet van de analyse van onszelf. Waarschijnlijk leven beide assen ook in óns hart. Meditatie en gebed kunnen de as van het kwade in onszelf afremmen en die van het goede activeren. ‘Een nieuwe openheid in ons hart’?

(x) : Le Monde diplomatique, janvier + février 2008, http://www.monde-diplomatique.fr

Bernard Delhaise


Broederlijk Delen 02 , Pasen 01 , Millenniumverklaring 01

Broederlijk Delen – Politieke actie 2008

Samen met velen zijn wij onderweg … op de wereldwijde veertigdagentocht naar Pasen!
Vernieuwde bewustwording van verantwoordelijkheid. Bewust ‘sober’ omgaan met voedsel, elektriciteit en auto is een belangrijke stap. Zoals monniken doen in abdijen.
Een engagement met een politieke draagwijdte. We geven aan dat het leven van de wereldbevolking, ook het onze, nu én later, belangrijk is. Het pure consumentisme is voorbij.

Vertrekpunt is de lijdende bevolking van het Zuidelijk halfrond en bestemming Pasen.
Een ‘nieuwe openheid in ons hart’. De solidariteitsactie van de veertigdagentijd in Vlaanderen BROEDERLIJK DELEN focust de aandacht op Haïti met vernieuwende landbouwprojecten. (1)

De politieke actie van Broederlijk Delen reikt echter veel verder.
Want de beweging is solidair met de meest kwetsbare bevolkingsgroepen en ondersteunt hen bij hun eigen plannen. Deze zijn vaak gedwarsboomd door commerciële overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie en het Internationaal Fonds waarop zij weinig vat hebben. Daarom investeert Broederlijk Delen in politiek werk. Politieke beleidsmakers worden beïnvloed om beslissingen te nemen die structuren van onrecht corrigeren met als visie ‘een wereldwijd bondgenootschap’. Zo lees ik in de politieke brochure “De tijd loopt – Landbouw 2015”. (1)

Op de Millenniumtop van de Verenigde Naties in 2000 ondertekenden 187 staatshoofden de MILLENNIUMVERKLARING. (2) Hoofddoelstelling: ‘halvering van de armoede in de wereld’.
België en ook Nederland plaatsten hun handtekening. Landbouw is een belangrijk gegeven.

Doelstelling: een ‘menswaardige en milieuvriendelijke landbouw’ die de lokale bevolking ten goede komt. Met specifieke aandacht voor de positie van de landbouwersvrouw.
Een nieuw landbouwbeleid de eigen grenzen overstijgend kan de greep van de industriële landbouw verminderen en machtsconcentraties aan banden leggen.
"Halvering van de armoede tegen 2015 gaat voor ons absoluut niet ver genoeg. Toch engageert Broederlijk Delen zich volop in de millenniumdoelstellingen omdat het een manier is om een wereldwijde coalitie te vormen, die concreet werk maakt van de uitsluiting van de armoede en politici en internationale instanties wijst op hun verpletterende verantwoordelijkheid." (Luc Claessens, directeur van Broederlijk Delen).
Het saldo van een bewust iets soberdere levensstijl is een niet onbelangrijke bijdrage voor Broederlijk Delen. Maar kunnen wij binnen onze levensbeschouwelijke gemeenschap, kerk, politieke partij of vriendenclub ook niet onze invloed doen gelden om het politiek statement van Broederlijk Delen bij te treden? Dan is onze inzet méér dan een druppel op een hete plaat. Namelijk een hefboom voor een mensvriendelijke en toekomstgerichte samenleving. Een visioen dat wonderen verricht!
Laat het dan binnenkort PASEN worden. Een ‘nieuwe openheid in ons hart’. Nieuwe openingen in de economische en sociale structuren van de wereld. Een sprankje Verrijzenis van Jezus dat wij zichtbaar maken. Lentedoorbraak! Prachtig, toch?

(1) : http://www.broederlijkdelen.be
(2) : http://www.millenniumdoelstellingen.be

Bernard Delhaise 25.02.08


stilte 02 , stiltekring 02 , Laszlo 02

Stiltekring en big bang

De meeste mensen zijn met veel bezig en hebben het druk. Volkomen normaal. Teken van gezondheid. Het leven is nuttig en betekenisvol. Een moment van bezinning midden al die drukte lijkt wel een paradox. Er moet nog zóveel gedaan worden. Een stiltemoment is dan bijna onmogelijk, tenzij … het van tevoren gepland is. Ja!
Maar dan gebeurt er iets! In de vloed van aandachtspunten brengt stille meditatieve bezinning nieuw inzicht. Bijvoorbeeld, niet alles is even belangrijk, sommige plannen zelfs overbodig. Misschien groeit er grotere vrede en opgewektheid. Ook los van religie.

13,7 miljard jaar geleden had de oerknal plaats of big bang waaruit het hele universum is ontstaan. Soms probeer ik me de oorverdovende stilte in te beelden die daaraan voorafging. Stilte, stilte, stilte !
Stilde geladen met het leven van de hele kosmos, miljarden melkwegstelsels!
STILTE die toekomst creëert.
Is bewust beleefde stiltetijd misschien een ervaring die naar die oerstilte verwijst? Want we doorbreken de kringloop van gedachten en gevoelens waarmee we ons vereenzelvigen.
Ontstaan er in ónze stiltemomenten óók nieuwe dingen?
Nieuwe inzichten, duidelijke gedachten, rijke gevoelens, creatieve plannen?
Een kleine big bang op ónze maat? Misschien wel!
Belangrijk voor ieder. Levensnoodzakelijk voor mensen die grote verantwoordelijkheden dragen … in een religie, in het politiek bedrijf of in het socio-cultureel middenveld.

Met hoevéél wij in deze wekelijkse STILTEKRING aanwezig zijn, doet niet ter zake.
Belangrijker is het besef dat we in stille meditatie of bezinning ‘kracht’ uitstralen.
‘Zender’ zijn van creatieve energie naar anderen die ook stiltemomenten opzoeken.
Het omgekeerde is ook waar!
De straling van anderen bereikt ook óns en bewerkt levenskracht, vitaliteit en inzicht.
We zijn zender én ‘ontvanger’. Door het opheffen van onze grenzen kunnen we anderen en Het Andere in ons opnemen en ons laten opnemen.

Straling kan je ook richten! In meditatie of gebed kan je uitdrukkelijk bepaalde personen of situaties mee opnemen. Iemand die vanwege herstructurering zijn baan verliest. Een vriendin die moeilijk geneest na haar operatie. De vergadering van morgen avond. We stellen ons voor dat onze stralenbundel haar of hem of de vergadering bereikt. Dat is ook zo.

Of je bent onder de indruk van de dramatische gebeurtenissen in Kenia en Tjsaad. Onze stralenbundel is oneindig en bereikt plaatsen aan de overkant van de aarde.

Is mijn pleidooi wishfull thinking of kan ik dat bewijzen? Die vraag is niet relevant.
De eigen overtuiging primeert.
We maken echter deel uit van een enorm trillingsveld dat de aarde omspant. Momenteel bestaat er een nieuwe lichting van wetenschappers die hiernaar onderzoek verrichten.
Ervin LASZLO is één van hen en beschrijft dit fenomeen in zijn boek “Bezielde kosmos”, uitg. Ankh-Hermes Deventer. Hij blijft voorzichtig en geeft aan dat “de wetenschap thans in dit domein dichter bij de werkelijkheid staat dan vroeger.”

Ik geloof in het Mysterie van het leven dat de naam God draagt.
Los van wetenschappelijke ontdekkingen ervaar ik dat in stilte, meditatie en gebed
‘Iets Goddelijks’ werkzaam is op een wijze die iedere verbeelding ver overtreft.

Bernard Delhaise 18.02.08


vrijheid 01 , vrijzinnigen 01

Wie verdient de Oscar?

“Laat je niets wijsmaken. Als mens tél je niet alleen mee, je telt evenvéél mee als elk ander mens.” “Het is een waarde waarrond wij in onze vormingsinitiatieven vaak werken,” zo vertelt me een vriend vrijzinnige humanist. Bovenstaand citaat komt uit de brochure ’Elke mens verdient een Oscar’ (x) van het UVV (Unie Vrijzinnige verenigingen).
Jammer dat die uitspraak niet klinkt bij een echte Oscaruitreiking.

Verder in de brochure: “Jijzelf bepaalt hoe het scenario van je leven eruit ziet”.
En daarbij aansluitend: “Wát is de zin van het leven?”
En het antwoord: “De enige die deze vraag zinvol kan beantwoorden, ben jij.”
Als christen denk ik aan een gebeurtenis uit het leven van Jezus in het Thomas-evangelie.
Thomas vraagt aan Jezus: “Heer, toon ons de weg naar de Vader.”
Jezus reageert: “Thomas, de weg dat ben jij!” Om over te mediteren. Toch?

De brochure van het UVV: “Wie wil er niet vrij zijn? Het liefst zo vrij als een vogel?
‘Vrijheid’ is een medaille met twee kanten. Vrijheid laat je toe te doen en te denken wat je wil.
Ongecontroleerde vrijheid daarentegen kan de vrijheid van anderen in het gedrang brengen. Dan leidt vrijheid tot onvrijheid, en in het slechtste geval tot dictatuur.
Het evenwicht vinden tussen beiden is geen gemakkelijke opgave.”
Dit spanningsveld krijgt ook een belangrijke aandacht binnen onze vormingsinitiatieven, zo vertelt me mijn gesprekspartner. VRIJHEID in respect voor elkaars denken en voelen.

Ongecontroleerde vrijheid bestaat. In eigen omgeving, in religieuze en politieke middens. Wat de gevolgen hiervan zijn in de geschiedenis van de wereldpolitiek is in ieder geval duidelijk. Dictaturen volgen elkaar op en zijn telkens in een ander kamp werkzaam.
De zeldzame mensen die daaraan het hoofd kunnen bieden veranderen soms de loop van de geschiedenis. Mahatma Ghandi, Maarten Luther King, Nelson Mandela …..

“Ook de maatschappelijke verantwoordelijkheid is een belangrijk item. Solidariteit is het sleutelbegrip,” benadrukt mijn vriend. “Zie bijvoorbeeld ons manifest.” (x)
Gelovigen en VRIJZINNIGEN zitten vaak – zonder het van elkaar te weten – op dezelfde golflengte. In beide middens zijn talrijke diep gemotiveerde mensen werkzaam, gelóvig in solidariteit, verdraagzaamheid, vrede, creativiteit en kunst én actief hierin geëngageerd.

Een gereputeerd vrijdenker lanceert op een interreligieuze bijeenkomst zijn motivatie:
“Samen met jullie ben ik gelovig ….. in de ‘maakbaarheid van de samenleving’.
En in het ‘interlevensbeschouwelijk pluralisme’ van vrijzinnigen én gelovigen.
Werken aan een verdraagzame wereld … is onze gezamenlijke opdracht. Nu of nooit.”

Gelovigen en vrijzinnige humanisten kunnen bondgenoten zijn voor een solidaire samenleving. Vriendinnen en vrienden worden van elkaar. Is dat niet prachtig? Zou het niet ideaal zijn als beiden elkaar bevestigen in ieders levensbeschouwing? ‘Wie’ verdient de Oscar?

“Als je wil dat mensen je geloven, moet je leren jezelf te geloven.
Als je wil dat mensen je achten, moet je leren jezelf te achten.
Als je wil dat mensen je vertrouwen, moet je leren jezelf te vertrouwen.”
(Soefi geschrift)

(x): http://www.uvv.be

Bernard Delhaise


veertigdagentocht 01 , broederlijk delen 01 , pelgrimage 01

Veertigdagentocht 2008

Deze week gebeurt er iets bijzonders. De start van een tocht van veertig dagen die bij het begin van het voorjaar uitkomt. Pelgrimage naar een blijer en meer echt bestaan.
Ontelbare mensen gaan die tocht, oud en jong, in dorp en stad, wereldwijd.
Bestemming is een ‘nieuwe openheid in ons hart’. Lente.

Broederlijk Delen situeert het kader en brengt mensen van de eerste en derde wereld met elkaar in contact. Een cultuurschok die ogen opent en innerlijk verrijkend is. Steun aan lokale projecten in diverse landen van het Zuiden, met dit jaar de aandacht gefocust op Haïti. Overal in Vlaanderen affiches met landbouwer ‘Joachim’ die vernieuwende landbouwprojecten op stapel zet. ‘Haïti heeft ook talent.’

De PELGRIMAGE loopt van 6 februari tot 23 maart 2008, van Aswoensdag tot Pasen. Handleiding is het bijbelverhaal van de uittocht van het Joodse volk uit het slavenregime van de farao in Egypte. In die bevrijdingsstrijd herkent het volk de hand van God. Aanvoerder Mozes wordt spirituele gids.

Haïti is een voorbeeld van een land dat lijdt onder de negatieve gevolgen van de wereldhandel in rijst en andere landbouwproducten. BROEDERLIJK DELEN voert actie om de nieuwe mechanismen van armoede aan te klagen. Daarnaast zamelen talrijke solidariteitsacties massaal geld in waardoor lokale initiatieven mogelijk worden.(x) Een golf van solidariteit. In parochies en scholen, in het socio-cultureel middenveld, op TV en in de geschreven pers.

Kunnen ook wij ons hierdoor laten aanspreken? Is dit voor óns misschien het moment om ons van ónze afhankelijkheid van materiële zaken enigszins te bevrijden? Of de gelegenheid om goede voornemens van anders omgaan met water, elektriciteit en natuurlijke rijkdommen in daden om te zetten? Het financiële saldo hiervan kan de bijdrage vormen voor de geldinzameling van Broederlijk Delen. (x)

Voor de deelnemers aan de VEERTIGDAGENTOCHT is het een proces van innerlijk ‘vrij’ worden. 40 dagen van kiezen en delen. Zo staat op de voorpagina van de vastenkalender. “De vasten is een intense tijd, vol kansen om in je leven de ramen open te gooien en frisse ideeën, nieuwe horizonten en wereldwijde buren te ontdekken.” Iedere dag een frisse presentatie én een doordenkertje op de weg naar een ‘nieuwe openheid in ons hart’ ! (x)
Oefening om met Pasen op te staan uit het graf van ‘niets-doen’. Om Verrijzenis te vieren!

Ik beeld me in dat het volk van God op de uittocht uit Egypte hetzelfde lied zong als wij nu kunnen zingen met Joachim en de bevolking van Haïti én met allen die in deze pelgrimsroute mee opstappen. Lied dat ik God hoor zingen door onze keel.

Door de wereld klinkt een lied
tegen angsten en verdriet,
tegen onrecht, tegen dwang
richten pelgrims hun gezang.

(ZJ 720 Door de wereld gaat een woord)

(x) : http://www.broederlijkdelen.be

Bernard Delhaise


tijdwinst 01 - eenheid 01 -

God op door-de-weekse schoenen

Het dagelijks leven van mensen verloopt in een permanent strijdgewoel. Een alleenstaande ouder combineert beroepsleven én opvoeding van kinderen. In het socio-culturele middenveld heeft de militant naast zijn beroep diverse verantwoordelijkheden. In de parochie snijdt de pastorale verantwoordelijke zich in stukjes om aan de vele uitdagingen tegemoet te komen. Voor talloze mensen is de werkweek een rush.

Eindelijk weekend, zondag, rustdag. In de mate van het mogelijke. Misschien de kans om God te ontmoeten op zondag. Let op de valkuil. Alsof God enkel buiten het strijdgewoel bestaat en vooral dáár te vinden is. Alsof God alleen maar in kloosters en abdijen én in de zondagsmis aanwezig is. En niet in de stress van het leven. De bijbel leert ons het tegenovergestelde. Midden in de spanningen van het leven blijkt Hij telkens opnieuw aanwezig te zijn mét zijn lévenwekkende kracht. Mét nieuwe uitdagingen voor de toekomst. Hij/Zij loopt door ons leven niet in ‘zondagse laarsjes’, maar op ‘door-de-weekse schoenen’.

Een bezinning – korter of langer – ‘midden in de werkweek’ is een uitgelezen moment om de eigen antenne af te stemmen op de golflengte waarop wij misschien iets van Hem kunnen opvangen. Hetgeen we dan als boodschap ervaren is een nieuwe input van Leven. Met Hoofdletter.

Op sommige dagen komt er zoveel op ons af dat de horizon eruit ziet als een berglandschap. Bij een bergtocht lijkt het soms alsof al de bergen samen een muur vormen waar je onmogelijk doorheen kan. Na enige tijd ontstaat er echter perspectief en zie je openingen. Eenzelfde ervaring heeft plaats in stiltetijd en bezinning. Niet alles blijkt even dringend te zijn. Sommige bezigheden worden beter naar een volgende week verschoven. Andere beter geannuleerd. Ik ging bijvoorbeeld in op verwachtingen van mensen, maar stille reflectie doet me inzien dat ik ook en vooral eigen eer en voldoening nastreefde. Na enige tijd stilte constateer ik tijd ‘over’ te hebben in plaats van tijd ‘te kort’. Hoe drukker we het hebben, hoe belangrijker stilte en persoonlijke bezinning. En nuttiger. Over efficiëntie gesproken.

Naast TIJDWINST heeft bezinning nog een ander gevolg. Vanuit versnippering tussen zoveel aandachtspunten groeien we geleidelijk naar innerlijke stevigheid en EENHEID. Een goed gevoel. Hierdoor worden we meer genietbaar voor onszelf én onze omgeving. Partner en kinderen, collega’s op het werk en bondgenoten in de dagelijkse strijd plukken de eerste vruchten. Uitstraling van evenwicht, inspiratie, empathie, vertrouwen, creativiteit.

Psalm 31 is een gebed van Mozes in de woestijn van zijn leven:
.
Bij U, o Heer, zoek ik toevlucht,
hoor mij, kom mij ijlings te hulp.
Bevrijden kunt Gij mij uit het net
dat mijn tegenstanders mij uitgezet hadden.
Mijn sterkte zijt Gij.

Gezegend zij Hij, de Heer,
die mij wonderen van goedheid bewees.
Ik ben als in een vesting beveiligd.

Wees dan sterk, onverslagen van hart,
gij allen die hoopvol de Heer wacht.

Bernard Delhaise


maatschappijanalyse 01 , Sölle 01 , verzet 01

Maatschappijanalyse en verzet

De dagelijkse realiteit van deze maand januari blijft gespannen. Bijvoorbeeld dit. Wat gaat Bush doen in het Midden-Oosten? Vredesinitiatieven mét akkoorden over wapenleveringen? Over tegenstelling gesproken! Gaat het om de toekomst van de regio of om de Amerikaanse wapenindustrie, ingekapseld in ultra conservatieve gebedsgroepen?

Gewoonlijk ontbreekt de bestudering van de diepere oorzaken. MAATSCHAPPIJANALYSE. Op twee manieren kan dit gebeuren. Enerzijds in de zakenwereld vanuit de economische invalshoek. Anderzijds bij niet-gouvermentele organisaties (ngo’s), zoals bijvoorbeeld vakbonden, 11.11.11 en Broederlijk Delen, vanuit de ‘andere maatschappijanalyse’ meer de ‘bijbels ethische invalshoek’. Talrijke denkers sluiten hierbij aan.

Zo is er ondermeer het Wereld Sociaal Forum (1) dat mensen en organisaties groepeert die de economische globalisatie vanuit die andere kant bekijken. Vanuit de situatie van de verdrukte mens. Religies en met name de Kerk zouden hierin een voortrekkersrol kunnen vervullen van bewustmaking. Dán wordt geloof in God echt geloofwaardig.

Als gelovigen focussen wij gewoonlijk op persoonlijke contacten van mens tot mens én op individuele financiële hulp. Geen slecht woord hierover. Maar de verkenning van de ‘economische, politieke en soms religieuze oorzaken van onrecht’ ontbreekt veelal. Armoede bijvoorbeeld is geen toeval. Armoede wordt veroorzaakt door bestaande economische regels en een gebrekkige wetgeving. Zo leert ons Welzijnszorg. Je kunt dan nog zo vrijgevig zijn, maar als de oorzaken buiten schot blijven verandert er fundamenteel niets. De structuren van onrecht blijven overeind. Is het niet hoogtijd dat kritische maatschappijanalyse in gelovige kringen ernstig wordt genomen?

In haar boek ‘Mystiek en Verzet’ gaat de Duitse theologe Dorothée SÖLLE diep hierop in. Collectief worden wij in slaap gewiegd, zegt zij, door instanties die er baat bij hebben dat wij consumeren zonder verder na te denken. Als in een mentale gevangenis. ‘’De visioenen van de heiligen insisteren op een andere visie op samenleven, een visie die een voedingsbodem vormt voor VERZET. ‘Lijden’ aan de gebrokenheid van de samenleving mondt uit in een onuitroeibaar verzet’’ (pag. 267). Zoals het verzet van Jezus tegen het establishment van de farizeeën. Verzet is een gesteltenis van de ziel.

Neem het Israëlisch-Palestijns conflict. Welke zijn de oorzaken? Niet alleen politiek. Ook de economische, culturele en religieuze oorzaken. Welk is de betekenis in déze tijd van het bijbelse recht van het Joodse volk op eigen grond? Een muur van 9 meter hoog die het Palestijnen onmogelijk maakt naar werk, school of ziekenhuis te gaan? Nee toch !?

Naast je gebed hiervoor tot God of Allah kan je ook aansluiting zoeken bij Pax Christi (2) om te ageren op de oorzaken van het conflict. Je kunt jouw beweging, politieke partij of kerkgenootschap aansporen met Pax Christi actie te ondernemen.

NU-levende Jezus-Christus
open onze ogen om oorzaken van onrecht te leren zien.
Help mij midden het verzet tegen onrechtvaardigheden
de vrede in mijn hart te bewaren.
En deze uit te stralen naar elkaar, bondgenoten van vrede.

(1) http://www.wsf.be
(2) http://www.paxchristi.be

Bernard Delhaise


Al Gore 02 , klimaatcrisis 01 , ecospiritualiteit 01

Een ongemakkelijke waarheid

Deze titel ontleen ik aan AL GORE. Zijn film An Inconvenient Truth opent ons de ogen op de KLIMAATCRISIS die zich langzaam voltrekt. Langzaam? In feite gaat het om een razend snelle evolutie. Al Gore verwijst naar natuurrampen ontstaan door de stijgende CO2-concentratie in de atmosfeer, waardoor poolijs gaat smelten en zeewater opwarmt. Ondertussen wordt het duidelijk dat wij allen hiervoor verantwoordelijk zijn. In de loop van het voorbije jaar deden zich opnieuw diverse natuurrampen voor.

Zorg voor de schepping zit gebeiteld in de gelovige ziel. In álle levensbeschouwingen en religies. Maar het consumptiegedrag van onze generatie heeft deze fundamentele inspiratie ondergesneeuwd. Verblind waren we door de gouden kleuren van de consumptie.

‘Iedere’ dag brengt de actualiteit ons in contact met nieuwe initiatieven, kleinschalig én structureel. Een enorme bewustwording ‘blijft’ groeien. Onze ogen gaan open. We beginnen ons rekenschap te geven van onze ecologische voetafdruk, dit is de hoeveelheid energie die wij verbruiken als persoon, bedrijf of organisatie. In dit perspectief wordt de boodschap van het bijbels scheppingsverhaal een heldere uitdaging. We beginnen te begrijpen dat God zijn schepping aan ons toevertrouwt om haar in stand te houden. Niet om haar te vernielen.

Binnen de Kerk zie en hoor ik hierover te weinig. Wél is er ondermeer het Netwerk Rechtvaardigheid en Vrede met een website over de te hoge ecologische voetafdruk van bijna lege kerkgebouwen.(x) Is het niet hoog tijd dat we hieromtrent – om geloofwaardig te zijn - nieuwe creatieve stappen durven zetten?

Een verrassing in een dagblad van september jl.: ‘Benedictus brengt groene boodschap’. Een kleurrijke foto van de paus in een prachtig ‘groen’ gewaad, die in Loreto jongeren oproept om het voortouw te nemen in de strijd voor het behoud van de aarde. Is er dan een nieuwe stroming binnen de kerk? In pastoraal en liturgie helaas niet. Geen enkele homilie hierover. De kloof tussen het kerkelijk spreken en het toenemend ecologisch bewustzijn wordt groter en groter. Houdt dit niet een nieuwe verantwoordelijkheid in? Voor alle religies? Dé hedendaagse uitdaging. Het gaat toch om de toekomst van Góds aarde!!!

De moderne fysica toont aan dat de aarde méér bevat dan alléén materie. Een soort bewustzijn dat alles overstijgt. Verwijzend naar het Mysterie van het leven, het Bewustzijn van de Schepper. Hij, de Schepper is bewust en ‘lijdend’ aanwezig in poolijs en oceanen, in overstromingen en rampen. Zoals Hij ook ‘vol vreugde’ aanwezig is zowel in onze ecologische initiatieven als in prachtige landschappen.
Ons bewustzijn is nog te weinig ontwikkeld om dát Bewustzijn te ervaren.

Hierover biddend mediteren én kleine creatieve stappen zetten vormen een aanzet tot ECOSPIRITUALITEIT.
“O Alomvattend Bewustzijn, Gód, leer ons inzien
dat Gij aanwezig zijt in stenen,
dat Gij ademt in planten,
dat Gij droomt in dieren,
en dat Gij bewust wordt in mensen.
Zodat wij ….. met heilige eerbied kunnen leven.”

(x) http://www.rechtvaardigheidenvrede.be

Bernard Delhaise


winter 01 , lichtpunten 01

Wintermeditatie

Midden in de duisternis … belofte van … licht

In de drukte van de werkweek even tijd nemen voor onszelf is een herademing.
‘Midden-in-het-leven’.
Niet erna, op de zevende dag toen God rustte, maar midden in zijn zes dagen durende werkweek. Een zuurstofbel in onze zorgen en stress, lijden en spanningen.

Na de voorbije feestdagen lijkt de WINTER soms lang. Ondermeer voor zieken. Je merkt er vooralsnog weinig van dat de dagen lengen. Toch is de winterzonnewende al een eind achter ons. Het putje van de winter heeft maar één seconde geduurd.
Met duizelingwekkende snelheid is de aarde op weg naar de zon.
Bomen en planten botten al … . Observeer jij dat ook?

Voorlopig echter blijft het winter. Uiterlijk staat de natuur stil.
Maar is deze stilte niet geladen met leven?
Zit hier niet een ‘uitnodiging’ in vervat? Om de ‘innerlijke’ stilte binnen te treden? Om bewust te worden van onze innerlijkheid waarin zoveel mensen hun plaatsje hebben. Waarin we iets van het Mysterie ervaren. Mysterie met Hoofdletter!

Heel mooi kan de winter zijn. Bladerloze bomen met duidelijk zichtbaar de pracht van takken. Gericht naar hemel en aarde als armen vol leven.
Soms denk ik: “Kijk eens hoe die boom staat te bidden midden in het bos.”
Misschien is hij een uitnodiging om meer te doen dan voorthollen. Om licht te ervaren binnen in onszelf … midden in de werkweek … misschien zelfs op de trein ’s morgens vroeg.

Als je ’s avonds na alle drukte thuis komt, is het al donker. Ik mis licht. Ook in het nieuws van het TV journaal. In Kenia en Pakistan. Mensenrechten worden op klaarlichte dag en voor de camera zonder schaamte geschonden. Komt er aan de duisternis in de wereld geen einde? Blijft het winter?

Spontaan denk ik terug aan een zin uit de Paashymne.
‘Midden in de nacht!’ is Jezus verrezen.
Dit kan betekenen: midden in de duisternis van het leven, van ‘óns’ leven.
Duisternis, waar is je belofte? Je ‘belofte van licht’ ?

Het gebeurt dat we op een heldere avond honderden sterren zien aan de hemel.
Symbolen van LICHTPUNTEN … in het wereldgebeuren, het bedrijf, de school, het socio-cultureel middenveld, de religieuze gemeenschap, het gezin. Ja, dus toch! Maar we moeten ze ‘willen’ zien. Zelfs een ernstige zieke zegt me lichtpuntjes te ervaren.
Ook zélf creëren we die dagelijks. Zonder er bij stil te staan.

Misschien geloof je in de Man van Nazareth, Jezus of in een andere religieuze leider. Ofwel vind je inspiratie bij een niet specifiek religieuze figuur. Allen profetische mensen die ‘midden in de winter’ licht ontsteken zodat miljoenen sterren zichtbaar worden.
Kondigen de botten van de wintertijd de komende lente niet aan?

Bernard Delhaise


nieuwjaar 01 , Bodifée 01

Nieuwjaar 2008
Schenk elkaar kracht in … op de weg naar het Goede


Sfeer hangt er in de lucht. Op bijeenkomsten of in de supermarkt wensen we elkaar spontaan ‘Gelukkig Nieuwjaar’. Echt gemeend.
Wat gebeurt er? De warmte van je hand stráált uit. Je handdruk geeft warmte door, genegenheid, meeleven, solidariteit. Een kus geeft tederheid en liefde door.

In de bijbel bewérkt een zegenwens inderdaad zégen voor die persoon.
In de zegen van mensen bewerkt Gód zegen.
Onze handdruk en kus zijn geladen met de tederheid van Degene die in onze diepste kern aanwezig is. Ze geven kracht, liefde en energie door die ‘nieuw’ maken.
Op voorwaarde … dat je zelf bewust in die handdruk aanwezig bent, met volle kracht en met heel je hart! En dat we elkaar even in de ogen kijken. Een ‘ogen blikje’!

Daags voor Nieuwjaar was het nog vorig jaar. Zoals een rivier stroomt de tijd altijd verder.
In zijn boek ‘Tot Bestaan Bestemd’ (uitgeverij Pelckmans) legt Gerard BODIFEE uit hoe tijd een eigen dynamiek heeft. ‘’Hij sleurt ons mee, en de beweging gaat in één richting. Er is geen ontkomen aan en geen weg terug. Daarom jaagt tijd ons angst aan. De tijd die alles te voorschijn doet komen, verzwelgt ook alles.’’(p. 205)
Het is een melodie die je niet in tegenovergestelde richting kan zingen.
‘’De stroming gaat altijd verder vanuit de oertijd’’, zo benadrukt Bodifée, ‘’naar de zee, het Volmaakte Bestaan. Het Volmaakte Goede waaraan de mens de naam God of Grote Geest heeft gegeven’’. Het tegenovergestelde van doemdenken.

Enige dagen voor Kerstmis beluisterde ik een klassiek concert van een vocaal ensemble. De indrukwekkende zang bestaande uit trillingen in de lucht verwekte intense trillingen bij het publiek. Je voelde het met alle vezels van je lijf.
Dit doet me denken aan een grotere realiteit. Volgens de moderne wetenschap maken wij door trillingen in ons lijf deel uit van een immens trillingsveld dat de hele wereld omspant.

Ik denk dat rondom de man van Nazareth een héél intens trillingsveld aanwezig was. Je kan zeggen dat zijn volgelingen ‘trilden’ op zijn golflengte.
Kan je dat ook niet zeggen van degenen die zich nú herkennen in zijn profetische boodschap? Is het iets goddelijks dat we voelen trillen in onze idealen? Is het niet zo dat intuïtief talloze mensen leven vanuit het aanvoelen dat iets Goddelijks in hen trilt?

Onze nieuwjaarswensen en gebed voor een meer rechtvaardige wereldordening bewerken trillingen tot aan de andere kant van de aardbol. Als je gelovig bent - misschien zijn we dat af en toe - wordt ons gebed opgetild door de NU-levende Christus als smeekgebed tot zijn en ónze Vader voor zoveel duistere plekken in onze samenleving. Op weg naar het Goede. De stroming is niet tegen te houden. Onze idealen en gebed zijn duizendvoudig vruchtbaar.

Ik wens je een ‘Gelukkig Nieuwjaar’!

Ga dan op weg … het nieuwe jaar in.
Déél je dromen en je verhalen.
Schenk elkaar krácht in,
om - op zoek naar nieuw land - niet te falen.
Dan blijft dit nieuwe jaar ons visioen
liefde én … solidariteit uitstrálen.
(vrij naar Jacqueline Roelofs van der Linden)

Bernard Delhaise


 

oudejaarsavond 01 , Al Gore 01 , licht 01

Oudejaarsavond 2007
Het Licht dat brandt in ons hart


Als kind dacht ik dat deze nacht de langste was van het jaar. Omdat ik op mocht blijven tot na middernacht. Over de hele wereld is deze nacht bijzonder. Straks knalt het vuurwerk. Gezelligheid kan nu al beginnen. Ik doof wat lampen. Enige kaarsjes blijven flikkeren.

Enige jaren geleden was ik op deze dag in de trappistenabdij van Zundert (NL).
Na de dagsluiting bij het uitsterven van het laatste klokkengelui schrijden de monniken in grote stilte de kerk uit, de stilte in. Naar bed.
Ondertussen barst overal in de wereld het feest los. In gróte vréde slaap ik in. Géén vuurwerk.
De volgende morgen is het Nieuwjaar. Een zachte nevel hangt over het gras, bomen staan er met hun voeten middenin en de nieuwjaarszon trekt strepen van licht. In het morgenofficie zingen de monniken: ‘Zie deze dag schept de Heer, laat ons hem vieren met vreugde (ps. 118, 24). Een indrukwekkende ervaring. ‘Zie, dit jaar schept de Heer’.

Maar ondertussen is niet overal OUDEJAARSAVOND een feest. Daklozen lopen verwilderd rond, zieken woelen in bed, gevangenen bijten op hun nagels. Eenzamen hopen dat de nacht vlug voorbij zal zijn.

En ‘wij’, deze avond? Misschien kunnen wij elkáár bevrágen. Welke gebeurtenis heeft jou het afgelopen jaar het meest voldoening gegeven? Wat heeft je het ergste bedroefd? Vanuit uiteenlopende ervaringen kan ieder hierop inspelen. Ik ook. Maar twee grote gebeurtenissen op wereldvlak laten me niet los.

De repressie van de vreedzaam betogende Boeddhistische monniken door het wrede regime in ‘Myanmar’ tart alle verbeelding. Myanmar is dé schandvlek van het afgelopen jaar.

Daartegenover staat de sensibiliseringsactie van AL GORE betreffende de toekomst van onze planeet. Zijn film An Inconvenient Truth bereikt de hele wereld. Conferenties over deze thematiek en concerten in grote steden trekken massa’s volk. Mede als gevolg daarvan worden overal initiatieven genomen van behoedzaam omgaan met energie en grondstoffen. Wie is nu niet door die koorts aangetast? Zeg het me.

Redenen om te juichen én te treuren. Hevige pijn én grote vreugde. Soms lijkt het of ‘beiden’ tot het leven behoren. Is dit ‘ónze worsteling’? Op een avond als deze?

Kan oudejaarsavond ook niet de aanleiding zijn om 2007 samen te overlopen en ‘elkaar’ te danken voor de mooie momenten van dit jaar? Voor de aandacht die wij van elkaar kregen?
Kunnen we elkaar ook in het oor fluisteren waarvan we spijt hebben?

Ik licht even bij met een kaarsje en bid vanuit de Hindoeïstische traditie: LICHT.
Licht dat duisternis doet verdwijnen …
Licht dat kwaad doet verbleken …
Licht dat het hart verwarmt …
Licht dat mensen doet strálen …
Licht van innerlijke vrede.
Het Goddelijke Licht
Dát is het wáre Licht … dat brandt in ons hart!

Bernard Delhaise


angst 01 , kind 01 , Kerstmis 01

Kerstmis 2007
Vrees niet …

‘Vrees niet’ zijn de eerste woorden van engelen wanneer zij aan herders de geboorte van de Heer aankondigen. Waaróm: vrees niet? Was hun leven zodanig van angst doortrokken?

Is óns leven misschien gekleurd door ANGST? Angst voor verandering? Angst voor de toekomst van onze kinderen? Angst om ouder te worden? Angst voor de vreemdeling of angst van allochtonen voor Belgen? Voor terrorisme? Voor verrechtsing?

De woorden ‘Vrees niet’ zijn tot ‘óns’ gericht.
Méér nog. Wij zijn engelen die aan elkáár de goede boodschap ‘Vrees niet’ verkondigen.
In het gezin, vriendenkring, vereniging of groep van mensen waartoe we ons bekennen.

Wij vieren de geboorte van Hem wiens hele leven doortrokken is van onbevreesdheid en vertrouwen. Wie zóals Jezus en andere religieuze leiders probeert te leven in verbondenheid met de goddelijke Bron kan soms een innerlijke kracht voelen gróter dan angsten.
De meeste angsten slaan op toekomst of verleden. Gisteren en morgen.
Wie zich probeert over te geven aan het huidig moment, lijkt op het kind … in onszelf.
Een kind leeft hier en nu. In volslagen onbevangenheid. Een kind valt, huilt en enkele minuten later speelt het weer vrolijk alsof er niets is gebeurd.
Het ‘kind in ons’ kan ons bevrijden van onze angsten. Het volwassen kind in ons
mét de ervaring van het leven en de opgebouwde ‘know-how’.

Kerstmis. De geboorte van het KIND in onszelf. Het kind dat ingeslapen was.
Het kind dat symbool staat voor goddelijke levensenergie. Voor het Levensmysterie.
Het grote gebeuren van 2000 jaar geleden overkomt ónszelf.
Angst maakt plaats voor vertrouwen omdat er nieuwe krachten in ons geactiveerd worden.
De menswording gebeurt aan ons.
‘Wíj’ worden ‘méér mens’.

‘Midden in de nacht’ wordt het Kind geboren.
Misschien zijn we door lijden of zorgen getekend. Ons leven lijkt dan donker als de nacht.
Midden in dié nacht kan de goddelijke kracht van het ‘kind in ons’ wakker worden.
Misschien omdat een engel van een mens ons zegt ‘Vrees niet. Ik ben mét jou.’
Dán wordt het Kerstmis.

En toen de herders voelden wat er gebeurd was, haastten ze zich om het Kind Jezus te begroeten.
In de stilte van een kerstmeditatie of in de kerstviering samen met andere herders begroeten wij het Kind! Het Kind Jezus.

KERSTMIS gebeurt dus nú. In onze persoonlijke diepste kern.
Maar ook in de grote wereld waar men van Oost tot West buigt voor het mysterie
en zich inzet voor een humane samenleving zonder angst.
De tederheid van het Kerstkind straalt uit naar de mensengemeenschap.
Is dit niet het visioen dat het maatschappelijk leven grondig wakker schudt?!
De droom die angst ombuigt tot vertrouwen! ‘Vrees niet’.

‘Zalig Kerstfeest!’

Bernard Delhaise


offerfeest 01 , Abraham 01

Offerfeest

Onze moslimvrienden vieren op 20 december 2007 het OFFERFEEST.
Tijdens dit feest wordt de bereidheid van ABRAHAM herdacht om zijn enige zoon ‘Ismaël’ aan God te offeren.
Voor moslims én christenen is Abraham de gemeenschappelijke stamvader in het geloof. Abraham ervaart ‘Diegene die hem roept’ als de énige God. Hij gelooft. Op zijn oproep gaat hij in. Zijn land verlaten om elders stamvader te worden van het Volk van God.
Gód van zijn kant ziet Abraham als eerste die onvoorwaardelijk in Hem gelooft. Ontroerend geloofstafereel, interactief.
Begin van een lange geschiedenis waarin onderweg ook wij ons situeren.
Het gebeuren speelt zich af ongeveer 1800 jaar vóór Christus. De joden en in hun voetsporen de christenen beroepen zich op ‘Isaak’, de moslims op de andere zoon van Abraham, Ismaël.

Ik weet niet of het verhaal van Abraham die zijn zoon wil offeren teruggaat op een historische gebeurtenis. Zou dit niet uitdrukking zijn van een diep gewortelde levenshouding van ‘overgave’?
De arm van Abraham wordt tegengehouden door de engel. Misschien geeft de ram die zal dienen als offer de diepere betekenis aan. God wil blijkbaar geen mensenoffers zoals in die tijd gebeurde. Een ommezwaai in de geschiedenis.

In de islam is het Offerfeest even belangrijk als Pasen voor christenen.
‘ISLAM’ betekent ‘overgave aan God’. Beseffen dat er een Hógere Instantie is. Iemand die ons draagt. Een Hóger Bewustzijn, waarvan ons menselijk bewustzijn deel uitmaakt, God.
Als die ervaring tot ons doordringt zijn wij, moslims en christenen, zussen en broers in het geloof in de Ene, Allah, God.

De publieke opinie blijft gewoonlijk steken in de problematiek van de rituele slachting. Zonder inzicht in de diepe betekenis van het offer van Abraham.
Zijn zoon heeft waarschijnlijk geholpen dat offer te voltrekken, want zonder hem was de overgave van Abraham niet totaal.

Het Offerfeest heeft dit jaar 2007 plaats enige dagen vóór het christelijke Kerstmis.
Is dit niet een uitdaging … om samen te feesten ‘van Abraham naar Jezus’?
In de islam wordt Jezus beschouwd als de grootste profeet ná Mohammed.
‘Offerfeest én Kerstmis’. De geloofstraditie die begint bij Abraham mondt uit in de geboorte van Jezus!

Abraham geeft zich gewonnen, eenzaam, zónder zich gedragen te weten door een gelovig Godsvolk. Hij als éérste.
Dit ontroert me ten zeerste. En het verheugt me dat de moslims dit beginmoment van onze geloofsgeschiedenis uitbundig vieren met een religieus feest.

Eén keer in hun leven pelgrimeren talrijke moslims voor dit feest naar Mekka. Op tv krijgen we er indrukwekkende beelden van te zien. Ontroerend. Verschillende moslimvrienden van me hebben deze bedevaart meegemaakt. Die geloofsbeleving samen met honderdduizenden heeft hun ziel gekneed en tekent hun geloof voor de rest van hun leven.

Kerstmis en Offerfeest naderen. Interreligieuze vrede stralen we uit over barrières heen. Want ‘sámen’ lijken we misschien méér op de Ene, tot Wie we bidden, ‘God of Allah’.

Bernard Delhaise


Advent 01 , Welzijnszorg 01

Advent - Welzijnszorg - 2007
‘Wij tekenen voor de toekomst’

December, ADVENT, de kaarsen van de adventskrans flikkeren op. De dagen worden korter. In de groeiende duisternis moet dat beginnende licht zijn weg nog zoeken. Een herademing. Hoe groter de duisternis, hoe groter de betekenis van het beginnende licht.

De duisternis is groot. Ondanks positieve initiatieven op sociaal en politiek vlak blijft de armoede toenemen. De kloof tussen arm en rijk groeit onderhuids en verspreidt zich ook op andere terreinen. Cultuur, vorming, opvoeding, computervaardigheid … . Op die realiteit opent WELZIJNSZORG onze ogen. Gelukkig. Want het gangbare gedragspatroon stelt alles in het werk om ons dat te doen vergeten. De hoge brandstofprijzen zet een deel van de bevolking in de kou. Eén op zeven Belgen is arm! Belangrijk is het om dit feit te onderkennen. Nog belangrijker is het de oorzaken hiervan aan te klagen.

Persoonlijk voel ik me ieder jaar door de sensibiliseringsactie van Welzijnszorg sterk aangesproken. Het haalt mijn vanzelfsprekend leefpatroon overhoop. Plots zijn mijn ogen gericht op armoede en kansarmoede om me heen. Met andere ogen kijk ik rond en zie waar ik gewoonlijk overheen kijk. Ik stel mezelf in vraag.

Welzijnszorg heiligt de advent door ons uit te nodigen samen met velen nieuwe stappen te zetten in de uitsluiting van armoede. Ieder jaar met een welbepaalde sleutel in de armoedebestrijding. Dit jaar gaat de aandacht naar het onderwijs. De slagzin hierbij spreekt voor zich: ‘Wij tekenen voor de toekomst’. Je kan op het schoolbord tekeningen maken over de toekomst. Welke toekomst? Wat betekent tekenen? Ik stel me een blauwdruk voor van een toekomst zonder armoede. Een utopie? Wie zei toch ‘Als het visioen verwatert, verwildert het volk’?

Aan de horizon verschijnen de profeten van de Bijbel met hun vlijmscherpe taal. In hun verlengde staan de profeten van de 20° en 21° eeuw. Ik zie ze voor mijn ogen: eerstelijns sociale werkers, ervaringsdeskundigen, welzijnschakels, studiediensten en mensen die op een breder vlak hierin verantwoordelijkheid opnemen. Profeten zijn mensen die ‘tekenen voor een andere toekomst’ en deze ook mogelijk maken. Tegen de gangbare publieke opinie in. Tegendraads. Zoals Johannes de Doper.

Wij kijken uit naar de viering van de geboorte van Jezus-Christus. Naar ‘zijn’ toekomst. Vier adventskaarsen, vier stappen. Maar het heeft geen zin uit te kijken naar ‘zijn’ toekomst als we niet in dezelfde oogopslag de strijd tegen armoede hierin integreren. Als individuele burger kan je solidariteit in kleine daden omzetten. ‘Structureel’ kan je er weinig aan veranderen. De inzet in groepsverband als vrijwilliger of professioneel kan wél ‘bergen slechten en dalen vullen’ zoals de evangelist Lucas de profeet Jesaja citeert (Luc. 3, 4-6).

Is groeiende duisternis niet een uitnodiging tot bezinning? Om licht te ontdekken in het eigen hart. Het licht van het revolutionaire visioen. Het licht dat ‘toekomst tekent’.

Stappen zetten naar uitsluiting van armoede geeft een andere wending aan de geschiedenis.
Dan wordt Menswording mogelijk. De mijne, de jouwe, ónze menswording. De menswording van de wereld. De Menswording van de Man van Nazareth. ‘Om naar uit te kijken’.

Bernard Delhaise


maatschappelijkbewustzijn 01 , wekelijks 02 , bezinning 02


Maatschappelijk bewustzijn

Mensen voelen zich bondgenoot van elkaar als zij constateren hoe velen met de problemen van de samenleving begaan zijn. Moet ik ze noemen, die problemen? Schending van mensenrechten, oorlogen, onderontwikkeling. In België: toename van armoede, groeiend racisme, eenzaamheid. Komen daarbij: terrorisme, ondergang ofwel redding van de planeet aarde. De problemen worden steeds groter en erger.

Maar … het bewustzijn ervan en de wil om tot verandering te komen groeien óók. Het komt me voor alsof er zich over de aarde een laaiend vuur van maatschappelijk bewustzijn ontwikkelt. Voortdurend nemen jongeren en volwassenen in buurten en wijken kleinschalige initiatieven van saamhorigheid tussen autochtonen en allochtonen, redding van het milieu of zingeving aan het leven. In onze steden en dorpen ontwikkelt zich een MAATSCHAPPELIJKBEWUSTZIJN dat ook óns aantast. Dat misschien door ónze manier van leven gevoed wordt. Vuur kan je ook aansteken! Is dit maatschappelijk bewustzijn misschien iets van ‘Gód’? Dát is de vraag.

Ons bewustzijn is verbonden met een soort ‘Kosmisch Bewustzijn’ dat aarde en wereld draagt en inspireert. Mystiekers geven er een naam aan: God. We kunnen God benoemen als het ‘Alomvattend, Creatief, Interreligieus, Liefdevol Bewustzijn’ waarnaar kosmos en melkwegstelsels verwijzen. Al is het zo dat God daartoe niet kan herleid worden. Hij overstijgt onze begrippen. Maar zonder beelden en woorden kunnen we ons niet uitdrukken. Ook niet betreffende God.

Is het ‘maatschappelijk bewustzijn’ misschien een onderdeel van dit ‘Kosmisch Bewustzijn’? In de stilte van een abdij ging dat licht ineens in mij op. Sindsdien dringt het nog dieper tot me door. Het ‘Maatschappelijk Bewustzijn’ (met Hoofdletter!) is de maatschappelijke zichtbaarheid van het ‘Kosmisch Bewustzijn’. Zonder God hiermee te identificeren. Maar Hij/Zij is óók ‘Maatschappelijk Bewustzijn’.

‘Gods Maatschappelijk Bewustzijn’ is begaan met de ecologische evolutie. ‘Vertoornd’ hoe zogenaamd christelijk geïnspireerde wereldleiders vanuit de hoogte op de islam neerkijken. Hoe oorlogen in stand worden gehouden ten voordele van de wapenindustrie.

Op de verontrustende realiteiten van het dagelijks nieuws ópent Hij onze ‘ogen’.
Onze ‘verstandelijke vermogens’ áctiveert Hij. Nodig om de economische en politieke oorzaken ervan te ontmaskeren.
In onze verbittering en kwaadheid (x), is Hij het die kwaad wordt in ons.

Anderzijds is Hij als eerste verheugd om het groot aantal initiatieven ten goede die overal tot stand komen. ‘Gods Maatschappelijk Bewustzijn’ zingt dan ‘Alleluia’!

De WEKELIJKSE BEZINNING wil een eye-opener zijn op de samenleving. Gezien vanuit ‘Gods Maatschappelijk Bewustzijn’. Onze ogen gericht naar buiten.
Luister naar psalm 12:
‘Om geweld aan de verdrukten is het,
het is om het klagen der armen
dat Ik thans Mij verhef,’ zo spreekt de Heer.
‘Wie bedreigd wordt, stel Ik in het heil.’

(X): Dagblad 21.11.07: Zweepslagen en gevangenisstraf voor verkrachte Saudische vrouw.

Bernard Delhaise


akasha 01 , Laslo 01 , bewustzijnsverruiming 01

Bewustzijnsverruiming


Indianen hebben een verbluffend respect voor de natuur, kleurrijke bloemen, prachtige bomen, dieren van alle soorten. Voor de mens uiteraard. Heel specifiek ook voor de overledenen, die deel uitmaken van de ruimte waarin zij leven. Dit kan abstract lijken, maar voor Indianen is dat heel concreet. Vanuit deze instap doe ik een poging om iets van mijn visie op het Oneindige, God, Vader of Herder uit te drukken.

Weet je dat vóór onze tijdrekening in het hindoeïsme de grote ruimte waarin wereld, kosmos en mensen bestaan, AKASHA wordt genoemd? Het is het alomtegenwoordige, allesdoordringende, onzichtbare bestaan. Alles komt hieruit voort. Dit wordt door de huidige wetenschap bevestigd.

Want thans constateert de astrofysica dat er binnen het hele universum een samenhang bestaat vergelijkbaar met die in het menselijk lichaam. En dat ons lichaam én geest in levende relatie staan mét dat universum. Het is de herontdekking van wat als intuïtief inzicht al aanwezig was in oude culturen en religies. Hedendaagse geleerden verrichten onderzoek naar een kracht die alles met alles verbindt, die coherentie schept in de kosmos én in de wereld van planten, dieren én mensen. Een bijna oneindig energieveld. Waarin zelfs een bepaalde vorm van ‘bewustzijn’ aanwezig is. Hoor je dat goed? Toen ik dit voor het eerst las was ik even verwonderd als jij misschien nu. Maar ik was ook verheugd.

Het mechanisch wereldbeeld waarin kosmos en wereld evolueren volgens de wetten van de fysica, voorspelbaar zoals bij een machine, is volgens de wetenschap achterhaald. Materie is méér dan materie.Materie is in een ‘bepaalde betekenis’ van het woord óók ‘bewuste’ materie. Mensen en dingen hebben deel aan een oneindig energieveld dat ons omgeeft en draagt. Zon, maan en sterren, de aarde en ook wijzelf bestaan omdat dat energieveld ons doet bestaan. Je kan het een ‘universele kracht en bewustzijn’ noemen. Tussen de mens en dat ‘Universeel Bewustzijn’ bestaat een relatie. Nu schrijf ik ‘Universeel Bewustzijn’ met hoofdletter. Doet dat geen belletje rinkelen?

Dit ontdekte ik bij Ervin LASLO, wetenschapper en filosoof. In zijn boek ‘Bezielde kosmos’ (Uitgeverij Ankh-Hermes Deventer) schrijft hij: ‘We leven in een veld van kosmisch bewustzijn. Soms kunnen mensen dat bewustzijnsveld ervaren, als een spontane intuïtie of door meditatie. Wij, mensen, zijn er een ‘bewust’ onderdeel van.’ Dat voel ik op sommige ogenblikken óók zo aan. Een soort BEWUSTZIJNSVERRUIMING.

In het concrete leven kennen wij allen mensen mét en zonder diploma’s die zich een leven lang inzetten. Intuïtief beseffen zij opgenomen zijn in een hogere kracht zonder die te benoemen. Maar het kleurt heel hun leven. Over dié intuïtie gaat het.

Hedendaagse mystieke auteurs leggen uit dat het die ‘Kracht’ is die Jezus ‘Vader’ noemt. Dit ‘Universeel of Kosmisch Bewustzijn’ is voor mij de ‘Universele Geest’ geworden van waaruit alles bestaat. Een andere naam voor ‘God’. Dit kan abstract lijken. Maar voor mij is het in de loop van de jaren gelovige intuïtie en ervaring geworden. Ik ben blij dit met je te delen..

Het is om stil van te worden. Het hoogste dat wij hebben is ons bewustzijn. Als dat ophoudt zijn we in coma. Op sommige momenten dringt het tot mij door dat ik een bewustzijn heb en dat ik bewust leef. Bewust van zovéél. Ook van ‘gedragen’ te worden door het ‘Bewustzijn’ dat me overstijgt. ‘Vader, Levensbron van vertrouwen, liefde en solidariteit. Voor Jou kniel ik.’

Bernard Delhaise


- stiltekring 01 -- wekelijks 01 - verdraagzaamheid 01 -

Uitdaging tot wekelijkse stiltekring; verdraagzaamheid

‘Onverdraagzaamheid is geweld tegen de geest.
Haat is geweld tegen het hart.’
(Mahatma Gandhi)

De werkweek lijkt vaak op een marathon. Zonder op het weekend te wachten stel ik
voor - midden in de week - tussen alle bezigheden, zorgen en stress door, even tijd te nemen voor onszelf. Om alles wat op ons afkomt te verwerken. Hoelang? Dat kies je zelf. Het gaat om een afspraak met jezelf. Vergelijk met het moment dat je onder de douche staat: ook dan antwoordt de voice-mail ‘even niet thuis’.

Iedere week reik ik je dit hulpmiddel aan. Een vitamientje. Een moment van meditatieve bezinning met de focus op het maatschappelijk gebeuren. Dezelfde problemen zijn vaak ook in ons persoonlijk leven aanwezig.

Vertrekpunt is de drukte van de werkweek. Daarin een adempauze om de eigen diepere inspiratie even aan te raken. Om de ‘Levensbron’ opnieuw te laten stromen. Samen met bondgenoten kunnen we als het ware een WEKELIJKSE STILTEKRING vormen van mensen die naar elkaar toe inspiratie uitstralen. Als christen richt ik me specifiek tot christenen, maar ook tot gelovigen van andere religies. Mét een open gebaar naar vrijzinnigen waarvan ik weet dat velen ook meditatieve bezinning op humane basis in hun leven inbouwen. Aansluitend bij de maatschappelijke, religieuze en interreligieuze actualiteit. De tekst ‘Uitnodiging tot stilte en meditatieve bezinning’ én de tekst die je nu leest vormen sámen het vertrekpunt. Op het snijpunt van maatschappelijke betrokkenheid en spiritualiteit.

Als toepassing verwijs ik naar de Unodag van VERDRAAGZAAMHEID die plaats heeft op
16 november. Zó lees ik op de kalender ‘Feesten met de buren’ van Kerkwerk Multicultureel Samenleven en Kerk en Wereld. (x) Mét de bovenstaande uitspraak van Gandhi erbij vermeld. Op het politiek en maatschappelijk forum neemt onverdraagzaamheid hand over hand toe. Ontzettend droevig. Kijk naar de vreselijke gebeurtenissen in Myanmar. Maar tegelijkertijd vermenigvuldigen zich in onze steden en dorpen kleinschalige creatieve initiatieven die verdraagzaamheid juist in de hand werken. In dat spanningsveld zitten wij geprangd. Is dit niet de uitdaging om andere culturen, religies en mensen beter te leren kennen én begrijpen? Om hun innerlijke soms verborgen rijkdom te ontdekken en te waarderen. Kan dit misschien een verrijking inhouden?

‘Hij/Zij die alles ziet en overziet’ is nog méér dan wij ‘verheugd’ om het groot aantal inspanningen voor verdraagzaamheid! Anderzijds is zijn ‘droefheid’ om de groeiende onverdraagzaamheid een mega-droefheid! Als onverdraagzaamheid óns irriteert, ervaren wij iets van de ‘irritatie van God’. De psalmen in de bijbel staan daar bol van. Hoe meer wij ons verzetten tegen onverdraagzaamheid en racisme, hoe meer we lijken op God.

Naar óns straalt Hij zijn Geest van verdraagzaamheid uit. Op die Geest wil ik in deze meditatieve bezinning mijn antenne richten. Misschien vang ik een signaal op, voor mij bedoeld. Of voor het openbaar leven in ons land. Hoognodig!

Bernard Delhaise

(x) Zie http://www.kms.be : Interlevensbeschouwelijke jaarkalender ‘Feesten bij de buren’ 2008 Jubileumeditie


stilte 01, meditatie 01, bezinning 01

Uitnodiging tot stilte en meditatieve bezinning

“Leer ons zó onze dagen te tellen
dat wijsheid ons hart vervult.”

Dit indringend vers van psalm 90 uit de bijbel houdt de uitdaging in om af en toe stil te worden én op adem te komen. Om doorheen onze dagen ‘wijsheid in ons hart’ te laten groeien. Om het te voeden met nieuwe hoop en kracht, zij het eventjes. Levensvoldoening is toch veel meer dan racen doorheen de tijd ? Of niet?

Enige momenten stilte kunnen zo’n deugd doen.We ervaren het op een stoel in de tuin of een bank in het park. Ofwel in het rust gevend gevoel na een volbrachte dagtaak of bij het lezen van een boeiend boek … . In onszelf wordt iets in beweging gezet, als een bron van leven. Of is het misschien ‘De Levensbron’ in onszelf? Soms klopt ons hart warmer én … worden we meer genietbaar voor onze omgeving.

Wát is STILTE? Een plant groeit in grootse stilte. Sterrenstelsels vliegen - in stilte - door de kosmische ruimte. Een enorme ‘kracht’ zit in stilte opgeborgen, een kracht die niet alleen planten, maar ook mensen doet groeien. Uiterlijke stilte kan ons helpen tegemoet te komen aan de nood aan innerlijke stilte. Waarom is dit belangrijk? Omdat in die stilte een enorme nog niet bewuste ‘energie’ aanwezig is, die juist dan ‘bewust’ kan worden. Stilte en meditatieve bezinning zijn een hulp om ons - op een bewustere wijze – ‘naar de wereld’ te richten. Hoe drukker we het hebben, hoe groter de vruchten ervan. Een atleet concentreert zich in diepe stilte op de komende opdracht. Jezus brengt vaak stukken van de nacht door in stilte om zijn roeping te laten rijpen en om alle tegenstrijdige gebeurtenissen te ‘verteren’.

Diep gelovig hoef je hiervoor niet te zijn. Een vriend van me, een vrijzinnige, beoefent dit regelmatig. Voor mij is de ‘Levensbron’ in mezelf een ader van de ‘Onzichtbare Levensbron’ die beantwoordt aan de naam Grote Geest, Tao, Allah, Brahman en voor christenen God of Vader.

Een korte tijd MEDITATIEVE BEZINNING midden in de drukke werkweek kan wezenlijk bijdragen tot innerlijk evenwicht en dieper bewustzijn. Midden in de gebeurtenissen die onze aandacht opeisen: professionele en huishoudelijke verplichtingen - met de nodige stress tot gevolg -, de maatschappelijke en politieke actualiteit, onze zorg om gezondheid, financiële problemen, engagementen … . Bezinning is een ‘verteringsproces’ van de vele ingrediënten in het bewustzijn aanwezig. Innerlijke versnippering maakt soms plaats voor een gevoel van éénheid. Een soort wellness-kuurtje.

Ik nodig je uit om ‘midden in de week’ even stil te vallen. Per week doe ik een concreet aanbod. Niet op basis van leerstellingen of dogma’s. Eerder geïnspireerd door intuïties en maatschappelijke actualiteit. En door inspiraties die in me opborrelen bij het lezen van de Schrift, het bidden van psalmen, in stiltemomenten … . Ik ben christen, maar soms kruid ik mijn teksten ook met een overweging uit de interreligieuze of niet-religieuze invalshoek. Een uitnodiging is het om - samen met velen - de ‘Levensbron’ sterker te laten stromen.

Mijn voorstel: nu even stil worden om de talloze indrukken van de laatste uren proberen te ‘verteren’. Mijn hoofd bonst van hetgeen ik in de krant lees. Maar ook in mijn persoonlijk leven bruist er zoveel. Misschien ervaren we dan iets van de ‘Levensbron’. Met hoofdletter. God. Of worden we meer genietbaar. Voor onszelf én voor de mensen die we vandaag ontmoeten! ‘Leer ons zó onze dagen te tellen, dat wijsheid ons hart vervult.’

Bernard Delhaise