BEZINNINGSTEKSTEN pagina 4 (zie ook de webpagina spiritualiteit)
- bevrijdingstheologie 01 -- Een man met een overtuiging, een missie en een programma (naar Lc 4,16-30) -- schepper 01 -- vaderdag 01 -- verantwoordelijkheid -

- bezinningsteksten. Overzicht
- bezinningsteksten pagina 1. De wekelijkse bezinningstekst van Bernard Delhaise.
- 2 - 8 juni 2009 : Vaderdag - de vaderlijke God - vaderdag 01 - schepper 01 - bevrijdingstheologie 01 -
- bezinningsteksten pagina 2. Het archief van de wekelijkse bezinningsteksten van Bernard Delhaise.
- bezinningsteksten pagina 3. Bezinningsteksten bijbels geïnspireerd.
- bezinningsteksten pagina 4. Andere bezinningsteksten. - gebed om Gods aanwezigheid - advent - Allerheiligen : kerkhofmijmeringen - Alleluia zingen - God en duivel - eenzaamheid - God en duivel - herfst - hoger - lager - Kerstmis - kerstwens - kwaad : de as van het kwade - meditatie - vasten - verontwaardiging - verrassing - zonnelied -
- bezinningsteksten pagina 5. Bezinningsteksten van Bernard Delhaise 2008-2009.



Een man met een overtuiging, een missie en een programma (naar Lc 4,16-30)

Jezus is een tijdje binnengetreden
in de gemeenschap van Johannes de Doper.
Hij is er uitgetreden
of hij is eruit gezet.
Dan heeft hij een tijdje doorgebracht
in de woestijn,
in vasten en bidden.
Maar dat was het ook niet.
Hij ging naar huis terug,
met een overtuiging,
een missie en een programma.
Hij was ervan overtuigd
dat zijn missie bij de mensen lag,
bij de armen en de zieken,
- hedendaags verwoord -
bij de armen die het woord nemen
en bij de geestelijke gezondheidszorg.
Hij was begeesterd.
Zijn gedrevenheid kwam van binnenuit,
van een goddelijke vonk in hem.
Zijn stadsgenoten
liepen warm voor de woorden
die ze hoorden
maar namen het niet
dat ze kwamen
van iemand
die van het ene in het andere uiterste
verviel.
Ze gooiden hem eruit.


Sommige mensen kijken ernaar uit
dat kou en sneeuw het uithouden
tot en met kerstmisdag,
een gevoel die misschien herinnert
aan een heel ver verleden
toen onze voorouders nog woonden
in het hoge noorden
met rendieren en dennenbossen.
Onze Germaanse roots lijken terug
van lang en ver weggeweest.
De geboorte van Jezus lijkt
voor sommigen een fait-divers,
en Kerstmis een verflaag
achteraf aangebracht.
Ondanks dat alles spreekt Kerstmis
onze diepste gevoelens aan :
het geloof dat een ster aan de hemel staat
en dat engelen ons vrede toewensen.

Zalig Kertsmis, gelukkig 2010


In mijn kind- en jeugdtijd dronk ik gulzig religieuze woorden en gedachten.
Langzamerhand stelde ik vast dat mijn religieuze gedachten
niet overeenstemden met de werkelijkheid.
Er rezen vragen.
Ik kwam uiteindelijk uit op de bijbel.
Ik vroeg me af waarom de bijbelauteur
het zo had neergeschreven.
Die vraag daagt me uit, dag in dag uit.
Ik wil weten wat en waarom het zo geschreven staat.
Ik wil weten wat tot geloven behoort
en wat voor geloof wordt aangenomen.
Ik hoef toch niet te geloven
dat er een einde komt aan hemel en aarde
omdat het in de bijbel staat.
Ik hoef toch niet te geloven
dat Jezus wederkomt op het einde der tijden
omdat het in de bijbel staat.

verantwoordelijkheid

Een religieus leider als Jezus
geeft de mens aan zichzelf terug.
Hij bevrijdt hem
van goddelijke geboden en verboden,
door mensen bedacht.
Een mens mag en moet
zijn verantwoordelijkheid nemen
zonder zich te beroepen
op een profeet, een profetische uitspraak,
een goddelijk boek, het goddelijk gezag,
of zonder de schuld te steken op anderen.
De mens is verantwoordelijk
voor zichzelf,
voor de anderen,
voor de aarde en de ruimte.
Het vereist respect en solidariteit.

Arseen De Kesel

Alleluia zingen

We zijn de tweede dag na Pasen.
In de kerk klinkt alleluia zonder ophouden.
Want christenen belijden
dat Jezus uit het graf is opgestaan
en is verrezen.
Wellicht zijn de paasverhalen
pas geschreven
nadat christenen ervan overtuigd waren
dat Jezus leeft bij God.
Dat is geloven.
Bij dit geloof heeft zich een en ander gevoegd
alsof iemand toegang kreeg tot de hemel
en kon vaststellen hoe het met Jezus
verder was gegaan :
hoe hij als een koning werd onthaald,
aan Gods rechterhand mocht plaatsnemen
en God aan hem zijn macht overdroeg
om te oordelen over levenden en doden.
Hoeveel misverstanden zijn er niet ontstaan
door de lege grafverhalen ?
Hoeveel vragen zijn er niet gerezen
over het geloof dat Jezus
één van de drie goddelijke personen is.


God en duivel

Het is opmerkelijk dat de plaatsen waar de duivel Jezus beproeft
bij uitstek de plaatsen van Gods aanwezigheid zijn :
de woestijn met de verbondstent en de ark van het verbond,
de berg, waarop Mozes de twee stenen tafels van God ontving
die in de ark van het verbond werden gelegd,
de tempel waarin de ark met de twee stenen tafels
een plaats kreeg in het allerheiligste van de tempel.
Op die plaatsen werd Jezus beproefd, bekoord.
Blijkbaar beweegt de duivel zich op plaatsen
die Gods aanwezigheid symboliseren.
God en duivel huizen soms bij elkaar.
Niet alleen op ruimtelijke plaatsen,
maar ook in het hart van de mens.
Daar schuilen goed en kwaad bij elkaar.
Daar wordt hun strijd gestreden.
De mens als tempel van God krijgt
soms bezoek van de duivel.
Hij hoopt dat de mens zijn kant kiest
en zijn duivels plan vanwege zijn verleidelijkheid
niet afwijst.
God en duivel : in het hart van de mens.


God, kom mij te hulp.
Heer, haast U mij te helpen.


God, wees hier aanwezig.
Luister naar mijn stem.
Kom mij te hulp
om mijn hart tot U te richten.
Maak me vrij
van alles wat me bezig houdt,
van alle zorgen,
van alle negatieve gedachten en gevoelens.
Ik ben arm en behoeftig,
Gij zijt mijn helper,
Gij hebt hemel en aarde geschapen.
Gij zijt mijn God.
Ik bid U :
wees hier aanwezig.
Haast U.
Blijf niet dralen.


Kerstwens

Moge de hemel,
gesluierd door wolken,
openbreken.
Moge licht over ons komen
en warmte ons doordringen.


Vanuit je drukke bezigheden naar … je diepste kern

Misschien heb jij het ook heel druk: gezin, beroep, sociaal leven, er komt geen eind aan. Soms heb je de indruk versplinterd te leven en overvraagd. Je leeft niet, je wordt geleefd. Momenten van stilte is hetgeen waaraan de moderne mens het meest behoefte heeft.

Als je daaraan toegeeft, kan het gebeuren dat je verbanden ervaart tussen de vele uitzichten van je leven. Jouw favoriete grondhouding wordt duidelijk, jouw ideaal. Solidariteit, dienstbaarheid, schoonheid, harmonie, vrede. De stilte kan je rustiger maken. Dat helpt je om in je ideaal de éénheid te ervaren van zoveel diverse uitzichten van het leven. Eigenlijk is het leven niet zo versplinterd als het lijkt. Mijn levensideaal maak ik op diverse terreinen concreet. Prachtig is dat.

Als je vaker momenten van stilte opzoekt, kom je korter bij je diepste kern. Dit is de innerlijke plek in de mens waar je deelt in het Universele Zijn dat Jezus Vader noemt. De plaats waar je spiegelbeeld van God bent. Je ervaart iets van relatie. Relatie met het Levensmysterie, met God. Wanneer heb je dit al ondervonden? Herinner je je daar iets van? Dit zijn bevoorrechte momenten.

Soms voel je een nieuwe kracht in je vaardig worden. Van waar komt die? Van buiten of van binnen? Als Jezus in het evangelie de krom gebogen vrouw opricht is het niet zozeer een ingrijpen van buiten uit, dan wel het wakker maken van de kracht in de vrouw zelf aanwezig. Momenten van stilte, van meditatie, kunnen die kracht tot leven wekken.

Er gebeurt nog iets. Midden in de stress van activiteiten en engagementen ontstaat soms een nieuw inzicht. Je ziet alle bezigheden van op een zekere afstand. Er ontstaat perspectief. Niet alles blijkt even dringend. Niet alles moet door ‘mij’ gedaan worden. Bepaalde activiteiten gaan misschien beter niet door. Zeker niet nu. Er ontstaat ademruimte en tijd.

Is dit niet een uitnodiging om af en toe momenten van stilte op te zoeken … om stappen te zetten vanuit je drukke bezigheden … naar je diepste kern? Als je daaraan toegeeft, krijgt je levensengagement nog meer kleur. Je leven wint aan helderheid. Het is de moeite waard hieraan tijd en energie te spenderen. Het is zoals het goede zaad in het evangelie. Het brengt honderdvoudig vruchten voort.

Terwijl je deze bezinningstekst leest of beluistert, gebeurt er misschien iets in je. Een aantrekkingskracht naar stilte. Best is daaraan toe te geven. Een signaal is dit voor je dat het voor jou nodig is.

Bernard Delhaise


Laat je verrassen

Kan jij je door de wonderen ven het leven nog laten verrassen of ligt alles van te voren ijzervast? Je partner komt met iets leuks om de hoek. Fier toont je dochter je een nieuwe tekening. De zonsondergang deze avond was prachtig. Laat je verrassen.

Ook gebeurtenissen kunnen verrassen. Verrast en verheugt het je ook welke inspanningen in de voetbal worden gedaan om racisme te counteren?

In de natuur brengt ieder seizoen verrassingen met zich mee.
Ieder seizoen van het leven.
Eigenlijk kent iedere dag … zijn verrassingen. Voor wie er voor openstaat.
Ga eens na hoe je dit vandaag kan ervaren.

Je laten verrassen veronderstelt een open geest, een persoonlijkheid die niet vol is van zichzelf. Het leven is een stroom. Alles is met alles verbonden, allen met allen. Het komt erop aan ‘in’ die stroming te staan. Niet op de oever waar je alles overziet zonder eraan deel te nemen. Dan is iedere verrassing uitgesloten.

De wondere Man van Nazareth viel in zijn leven van de ene verrassing in de andere. Wat is zijn grootste verrassing geweest? Misschien wel zijn ervaring van het Goddelijke. Het Alomvattend Zijn dat de wereld en de kosmos draagt, voelt Hij als heel nabij en noemt Hij Vader. In heel intense verbondenheid. Déze verrassing draagt Hij uit in woord en daad. Velen herkennen zich in Hem en volgen Hem enthousiast.

Zijn verrassing gaat nog altijd verder. Want vanuit de hemelse plek waar Hij nu vertoeft is Hij met zijn wereld begaan én met jou en mij. Soms kan je dat aanvoelen.
Je ervaart plots innerlijke sterkte, kracht om nieuwe initiatieven te nemen, inspiratie om kloven van racisme te overbruggen. En je vraagt je af waar dat vandaan komt.

Laat je toch verrassen … door de Levende Kracht … in jezelf werkzaam.
Een vonkje van de Eeuwige.

Misschien ben je opstandig tegenover het lijden dat jezelf of je medemensen wordt aangedaan. Dan lijkt de uitnodiging ‘je te laten verrassen’ totaal buiten het leven te staan. Laat je hart dan geraakt worden door degene die je probeert nabij te zijn.

Terwijl je deze bezinning leest of beluistert, gebeurt er misschien iets in je. Er is een zinnetje dat je raakt. Laat je erdoor verrassen. Er is een snaar in je hart die meetrilt op de golven van de Allerhoogste.

Bernard Delhaise


Verzoen je met je eenzaamheid

Als je actief bent in de vereniging, kost dat moeite en tijd. Je hebt een ideaal en welbewust kies je de weg die haaks staat op hetgeen de publieke opinie verkondigt.
Met hoe velen zijn wij om stroomopwaarts te roeien?

Collega’s op het werk discussiëren over het TV spel van gisteravond, maar ik had vergadering en heb er niets van kunnen zien. Ik word erop aangekeken. Mijn engagement maakt me vaak eenzaam. Soms zelfs in het gezin. Zeker in de familie.

Talrijke mensen kennen dagen van eenzaamheid. Denk aan profeten en zieners, vooruitlopers op toekomstige ontwikkelingen, kunstenaars en militanten. El Gor moet wel heel erg eenzaam zijn geweest voordat zijn film over de opwarming van de aarde de wereld rond ging. Geen enkele regering volgde hem. Over één generatie is het te laat.

Hoe sterker je je engageert in de hervorming van samenleving of kerk, hoe kleiner het aantal medestanders en hoe groter de eenzaamheid. Soms slorpt eenzaamheid alle energie op.

Je kan het ook anders bekijken.
Eenzaamheid is in feite de ervaring van je … ‘eigenheid’.
Het is zoals je vingerafdruk. Die komt maar één keer voor op aarde.
Jouw eigenheid is ‘het instrument’ waarop jij ‘jouw melodie’ speelt in het concert van het leven. Zónder die melodie is het orkest onvolledig en klinkt de muziek vals.

Het is het goddelijk lichtpunt in jou en mij. Om trots op te zijn.
In plaats van je eenzaam te voelen.
Zó is de mens ‘beeld van God’.
Als dat tot je doordringt, stroomt die energie terug !

De Man van Nazareth voelde zich vaak niet begrepen door de mensen.
Zijn eenzaamheid brengt Hij in nachtelijk gebed voor zijn Vader.
In Hem groeit de verbondenheid met zijn Vader … zo sterk … dat het
zijn eigenheid wordt.
Een uitdaging voor ons?

Bernard Delhaise


Kerstmis : Is er nog plaats in de herberg?

Voor de hoogzwangere Maria en haar man Jozef is er geen plaats in de herberg.
Soms kan de mens de ‘wereld’ ervaren als één grote herberg met volken en rassen.
Nu wij de geboorte van Jezus vieren, kunnen we ons de vraag stellen hoe de NU-levende Christus de herberg van de wereld observeert.
Ik stel me voor dat Hij met Kerstmis droomt … van een samenleving zoals een herberg. Zonder armoede, racisme en oorlogen. Mét de wil tot samenleven tussen Israëliërs en Palestijnen, in het land waarin Hij geboren werd en leefde.
Kerstmis houdt die droom - dat visioen - overeind !

In dat visioen herken je waarschijnlijk jezelf.
De droom van Christus is ook jouw droom.
Jij zelf bent - door jouw inzet voor anderen - het visioen !

Is het menselijk ‘hart’ ook niet een herberg? Een herberg waar plaats is voor ‘mezelf’.
Mét mijn idealen waaraan ik vaak niet beantwoord. Mét mijn frustraties?
Als ik mezelf aanvaard zoals ik ben, gaat er een deur open, de deur van de ‘herberg-in-mij’ … om er mezelf binnen te laten.
Geborgen mag ik me voelen, mét mijn ideeën en aspiraties.
Zo groeit er ‘vrede’ in mijn hart. Het goddelijke wordt in mij geboren.
Een diepe vreugde, nauwelijks in woorden te vatten.
Kerstmis in mijn hart !

Maar het gebeurt ook dat je jezelf ervaart als een stal, onrustig en vol wanorde.
Dáár heeft dan bij jou de geboorte van Jezus plaats, ondanks jezelf.
Het gebeurt aan je.

Herders worden in de stilte van de nacht naar de plek van de Geboorte geleid. Een moeizame tocht. Ruw volk, die herders. De route van het zware herdersleven naar de Nativity Story. Maar hun hart gaat open om het grote nieuws te ontvangen.
Beeld van ónze tocht. Vanuit onze zorgen en stress naar het kerstgebeuren in je hart
waar kerstmelodieën het visioen vertolken waarvan de NU-levende Jezus droomt.
Zijn visioen aangaande je eigen persoon én de wereld vol conflicten die wij samen bewonen.

Ik wens je de mogelijkheid om in het Nieuwe Jaar creatieve stappen te zetten
geïnspireerd door het visioen van Kerstmis.

Bernard Delhaise


Advent, uitzicht op menswording ‘Samen armoede uitsluiten’ Verwijzing : advent.

Advent. Op weg naar menswording.
Samen armoede uitsluiten.
Hiertoe nodigt Welzijnszorg ons uit.

Waaróm zou je het opnemen voor armen in eigen omgeving?
In de dierenwereld bestaat die bezorgdheid niet.
Het is eigen aan de mensensoort zich het lot van armen aan te trekken.
Zó word je als mens méér mens.

Maar het lijden dat je bestrijdt, wordt ook een stuk jouw lijden. Je leeft mee.
Uit verontwaardiging om lijden ontstaat jouw energie.
Dat is de brandstof van de motor die armoede wil uitsluiten.

Uitgesproken revolutionair de visie van Welzijnszorg.
Blijf ook jij geloven in die toekomstvisie? De visie van een totaal andere samenleving!
De profeten van de bijbel roepen ons daartoe op.
Ook moderne profeten.
Herken jij je in die profetische taal van Welzijnszorg?

In de mate dat je daarin blijft geloven, word je méér mens.
Laat het dan Kerstmis worden, dé dag van ‘menswording’.
Van jouw en mijn menswording misschien.
Ja, in de mate dat ons geloof in solidariteit overeind blijft;
in de mate dat je je hierdoor uitgedaagd voelt
en het lijden van armen mee opneemt in je denken en voelen.

Als je in je hart samen met velen armoede wil uitsluiten uit de samenleving,
dan … opent de advent uitzicht op menswording. Op jouw en mijn menswording.

Op ‘de dag van de menswording’ vieren wij de geboorte van de Man van Nazareth
die ons hart opent op medemenselijkheid.
De geschiedenis neemt een nieuwe wending!
In Hem, in jou en mij, in de mens die gelooft in solidariteit
wordt … God … Mens.

Bernard Delhaise


ZONNELIED (Uit : Oosterhuis Huub, Zien soms even, Baarn, Amboboeken, 1972, blz. 177-179)

U eeuwige
die ver weg zijt en ongezien
u komen toe mijn zwijgen en mijn lied
alle verlatenheid en drift
mijn honger mijn verlangen
want gij zijt god
u komt het toe alleen
en niemand in verdriet in vrede
is bij machte u te noemen.

Onuitsprekelijk zijt gij
en goed
goed is de hand die alles heeft geschapen
onzegbaar goed is onze broeder zon
die elke dag maakt dat het dag is
die doorschijnend mooi
van licht en krachtig is
die ons met blindheid slaat
overweldigt troost opvrolijkt
levend maakt.

Ook goed en mooi is zuster maan
met al haar sterren
die gij van hemel hebt gemaakt
en goed als gij
is broeder wind
met al zijn wolkenvelden
en goed weer slecht weer en de lucht
waarin wij leven
nietig en gelukkig.

Gezegend is uw naam
om zuster water die nuttig is en nederig
kostbaar en zuiver om broeder vuur
die in de nachten brandt
lachend robuust en ongewis
om onze zuster moedertje aarde
die de voeten draagt
die ons bestiert
en alle soort van vruchten
en kruiden geeft en bloemen
fonkelend.

Gezegend onbegrepen zijt gij
onvolprezen
om allen die terwille van uw liefde
meedogend zijn
die alle ziekte alle dorst verduren
gezegend zij die het uithouden
ongekroond
in deze wereld —
zult gij hen kronen?

Vervloekt en onbegrepen
zijt gij
en gezegend om onze zuster
de dood van het lichaam
geen levende ziel
die ooit haar kan ontvluchten
gezegend zijn allen die zoeken naar u
de tweede dood
zal hen niet overkomen.

Dag mensen zegent en gedenkt
uw god en heer
en dankt hem en dient hem
in deemoed.

naar ‘il cantico al sole’ van Pranciscus van Assisi

eigen tegenstemmen
mee vertaald


HERFST
De aarde hult zich in een dikke mist. De hemel traant in nostalgie.
De zomer is voorbij. Het is aan ‘t herfsten.
Blaren worden geel en rood. Haren worden stilaan grijs.
De midlive is al lang voorbij. We zijn aan ’t ouderen.
En al zijn we soms eens wijs, ook dat zal vallen als een blad.
Dan staan we met lege handen, dan gaan we naar de overkant.
En hopen op heel veel licht en warmte. (ADK)


Allerheiligen : kerkhofmijmeringen

Ze zijn er met velen. Toch is het er rustig en stil. De doden zwijgen. Ik bevind me op het kerkhof van Kiewit. Het is herfst. Ik zie het aan de gekleurde bladeren die neerdwarrelen. De zon geeft lekkere warmte en de lucht is blauw zonder schapenwolkjes. ’s Avonds koelt het flink af en ’s nachts gaat het vriezen. De eerste nachtvorst heeft zich aangemeld.

Ik wandel langs de graven. Bijna zonder uitzondering zijn ze van steen, in grijze of zwarte kleur. Meestal liggen de stenen languit en op sommige staat een kruis – het ene kruis al wat groter dan het ander. Bijna op iedere grafsteen vind je het jaartal, de maand en de dag van geboorte en sterven gegrift. Hier spelen leeftijden geen rol meer. Iedereen heeft hetzelfde lot ondergaan. Elk van hen heeft zijn laatste adem uitgeblazen en wist niet wat het is niet te ademen, je hart niet te voelen kloppen, alleen maar lichaam te zijn. Ik ga voorbij en ik kijk en ik lees en ik denk : “oh, lig jij hier”, of “je bent ouder geworden dan ik dacht”, of “is het reeds zolang geleden dat je gestorven bent”. Reacties krijg ik niet. Hier mag ik de leeftijden lezen zonder enige terughoudendheid.

De namen op deze stenen graven roepen herinneringen op. Ik blijf het beeld aan hen behouden zoals ik hen heb gekend al is het nu twee, vijf, tien of twintig jaar geleden dat ze zijn gestorven. Bij dit mijmeren vergeet ik wel eens dat de tijd van toen niet is blijven stilstaan en dat ik zelf ouder ben geworden en lichamelijk ook wat veranderd ben. Soms vind ik ook een foto op een graf. Dan bevestig ik : “ja, zo was je, zo heb ik je gekend” of “je komt me op deze foto wat vreemd over. Ik bewaar een ander beeld van jou.”

Op mijn wandeling tussen de graven zoek ik een logica in de ordening van de graven, maar ik vind er geen. Bepaalde jaren van overlijden liggen in elkaars buurt en naaste familie delen vaak één graf. Het is wat zoeken om iemands graf te vinden. Dat zoeken doet denken aan het kinderspel van verstoppertje spelen. Dan moet je vele hoekjes omgaan en kijken of je vindt wie je zoekt. Ook hier ga je van de ene kant naar de andere. Dat zoeken maakt ook iets diepers wakker. Ik koester de onmogelijke hoop dat de overledene slechts verstoppertje heeft gespeeld en dat hij plots tevoorschijn zal komen en me zal laten schrikken en dat hij me dan zal zeggen : hier ben ik, en dat hij dan zal lachen om mijn schrikken en dat ik zelf blij zal zijn hem gevonden te hebben en te zien. Ik weet echter dat ik de overledene tijdens dit leven nooit meer zal terugzien, tenzij in mijn dromen. Mijn ervaringen lijken op die in het verhaal van de twee Emmaüsgangers die tot het besef kwamen dat de overleden Jezus nog altijd bij hen aanwezig is ofschoon ze hem lichamelijk niet kunnen zien.

Ook dit kerkhof ontsnapt niet aan de tijdssfeer waarin vluchtigheid troef is. Het is natuurlijk een illusie te denken dat je na je dood op een plekje op aarde eeuwig zult rusten. Maar ik hoop toch dat een grafsteen met mijn naam erop langer zal meegaan dan de mensen die ik heb gekend en ik hoop in stilte dat ze nog even aan mij zullen denken, wanneer ze mijn grafsteen voorbijgaan. Het valt me op dat de meeste graven van de jaren vijftig en zestig zijn verdwenen en plaats hebben moeten maken voor opvolgers. Dit kerkhof uit 1951 is blijkbaar aan een generatiewissel toe. Dat laat me niet koud, want wat is veertig of vijftig jaar toch, als je er zelf boven bent.

Ik kom voorbij het columbarium, die op achthoekige zuilen lijken. Het is misschien wat oneerbiedig van me, maar de verschillende vakjes met de naam erop, roepen in me het beeld op van een verzameling postvakjes in een appartementsgebouw. Op zo’n kleine ruimte verblijven de resten van vele mensen. Dan denk je aan aswoensdag, het askruisje en de woorden waarmee de priester de handeling van het askruisje begeleidt: “Gedenk o mens, dat je van stof zijt, en tot stof zult wederkeren.” Ik herken bepaalde namen en ik ben geneigd om een gesprekje te beginnen: “oh, ben je nu hier. We missen je. In de kerk zat je altijd op die plaats, naast je kinderen en kleinkinderen. Na de mis hadden we soms een kort gesprekje. Maar je was altijd zo optimistisch. Ik wist niet dat je reeds zo oud was en ik had hoegenaamd niet verwacht dat je zou vertrekken.”

Ik ga naar de uitgang van het kerkhof, draai me nog eens om en laat nog een laatste indruk op me inwerken: de zonnige hemel, de kleurende bomen en struiken, vallende bladeren, rijen graven, ruimte, stilte, eindeloze stilte … en een zeldzame bezoeker.

Tekst : Arseen De Kesel


De as van het kwade. Verwijzing : - kwaad : de as van het kwade -

De ‘as van het kwade’ is het toverwoord van Bush.
In naam daarvan beïnvloedt hij de wereldpolitiek op een desastreuze wijze.
Maar … zou de as van het kwade … ook niet de verbindingsas kunnen zijn
tussen de V.S. én Israël?
Tussen cultureel/religieus superioriteitsgevoel én racisme?
Of de as tussen winst/productie … én … patronaal meerwaardigheidsgevoel?

Misschien leggen wij in onze vergadering verschillende assen van het kwade bloot.
Of zijn we onder de indruk van de assen van het kwade in de wereld vandaag.
Onder de indruk … of … opstandig … of … woedend.

Goed dat we deze gevoelens met elkaar ‘delen’.
Maar … we mogen ze ook delen met de ‘Man van Nazareth’.
Vanuit de locatie waar Hij nu vertoeft deelt ‘Hij’ onze onmacht en woede;
en geeft ons bezieling om … in ons ideaal te blijven geloven.

Maar … gaan ‘wijzelf’ wel helemaal vrijuit?
Misschien deel ook ‘ik’ in de as van het kwade.
Het is goed in eigen hart te kijken …

Wat zie ik dan?
Er is nog een andere as werkzaam die twee ‘positieve’ polen met elkaar verbindt.
Bijvoorbeeld inzet voor solidaire verhoudingen én geloof in maatschappijverandering.
Het zijn twee vliegwielen die door de as van het goede worden voortbewogen.
Als een van beiden van vaart vermindert,
wordt hij door de andere opnieuw op dreef gebracht.
Door gesprek en vriendschap brengen wij bij elkaar de as van het goede op kruissnelheid.

De Man van Nazareth remt de as van het kwade af
en geeft een ongelofelijke kracht aan … de as van het goede … in onszelf.
Nu, vandaag, zoals vroeger bij de grote groep mensen die Hem volgde.

Is dit besef niet een opkikker van formaat?

Bernard Delhaise


hoger - lager. Verwijzing : hoger - lager.

Wie zichzelf verheft, zal vernederd worden ; wie zichzelf bescheiden opstelt, zal verhoogd worden (Mt 23,12 // Lc 14,11 // Lc 18,14).

Wie zichzelf opblaast / Wie bluft, komt er kleintjes uit.
Wie zich opdringt, zal een stapje achteruit moeten doen.
Wie van de hoge toren blaast, zal een toontje lager zingen.

ADK


Verontwaardiging om onrecht

Hevig verontwaardigd zijn wij dikwijls om onrecht dat plaats grijpt in onze onmiddellijke omgeving en in de samenleving. Je zou soms je vuisten willen ballen. Je bent er door aangegrepen. Bijvoorbeeld kinderen die mishandeld worden en opleiding krijgen tot doden als kindsoldaten.

Zo dikwijls ben je onmachtig en verontwaardigd. Je denkt dan ‘Hoe kan God dat toelaten?’
Láát God dat toe? Het is de juiste vraag.
Onze verontwaardiging heeft iets te maken met … ‘goddelijke’ verontwaardiging.
Onze verontwaardiging is … uitdrukking … van goddelijke verontwaardiging.
Overal in de bijbel kan je díe verontwaardiging terugvinden..
Steeds opnieuw is God verontwaardigd omtrent het lijden dat zijn volk wordt aangedaan.

Onze menselijke onmacht is symptoom van de ‘onmacht’ van God.
Maar de geloofsbelijdenis zegt toch: Ik geloof in God, de almachtige Vader.
Hoe kan dat?
Het gaat over … almacht … die mensen mobiliseert tot verzet tegen onrecht.
Díe almacht is het die vrijheidsstrijders in Chili inspireerde tot verzet tegen dictator Pinochet.
De onmacht van God wordt macht door het engagement van militanten.
Verontwaardiging houdt een uitdaging in, een opdracht, een roeping.
De roeping tegen gevestigde structuren van onrecht in te gaan en te werken aan een rechtvaardige samenleving, aan harmonie tussen mensen, aan vrede.

In verontwaardiging ben je opgenomen in goddelijke verontwaardiging.
Dat blijft je heel je leven achtervolgen.

In deze ervaring kan je opstandigheid ook ‘loslaten, uitademen, toevertrouwen’.
Want je maakt deel uit van een vloedgolf van bevrijding die de aarde overspoelt.
Een vloedgolf van ‘vuur’, een vuurzee van inzet voor vrede, sociale rechtvaardigheid en redding van het milieu.
We zijn heel talrijk.
Je moet niet zelf alles oplossen, maar je bent een vonk in dat vuur.
Het is God die dat vuur aanblaast.
Vandaag laait dit vuur opnieuw op.

Bernard Delhaise


VASTEN IS :

Vasten is : zich onthouden van voedsel en drank,
om gezond te leven naar lichaam en geest.
Vasten is : minder eten of vlees derven.
Vasten is : overhouden
en delen met wie brood-nodig heeft.
Vasten is : eten en drinken met mate,
proeven, beproeven, smaken,
kiezen voor de goede smaak,
kiezen voor wat geest en lichaam voedt.
Vasten is : eten,
niet te veel of niet te weinig.
Vasten is : niet eten
en je maag en darmen de tijd gunnen
om het voedsel te verteren.
Vasten is : oefenen en trainen;
het is afzien;
het vraagt ascese en discipline.
Vasten is : weerstaan aan de misleiding
van het ogenschijnlijke bekoorlijke.
Vasten is : zijn zekerheden achterlaten,
op weg gaan
en vertrouwen op de woorden:
God zegene en beware je.
Vasten is : verlangen en bidden
om Gods aanwezigheid.

Vasten is : beseffen van gemis.
Vasten is : verlangen
naar rust voor het eigen hart,
naar vrienschappen,
naar vrede met God.

Arseen De Kesel


WEDERKERIGHEID (DIVERSITEIT - VICE VERSA) . Meer info : Arseen De Kesel. Email: arseen.de.kesel@telenet.be.
websitenaam : http://www.interlevensbeschouwelijk.be/index.htm. BIJ DE HAND.
ALFABETISCH OVERZICHT VAN THEMA'S EN WEBSITES :
- A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z
OF (met aanvullingen) : - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z

HOOFDTHEMA'S : Levensbeschouwingen : bahá'í, boeddhisme, christendom - BIJBELGROEP(EN) -- FoReL : een Forum : Religieus en Levensbeschouwelijk - metamorfoses - RASJIKRING - BIJBELS LEERHUIS, hindoeïsme, islam - salafisme -, jodendom, sikhisme, Voor U gelezen, vrijzinnigheid.
- bijbel, bijbelgroepen, bijbel en koran, interlevensbeschouwelijke dialoog, interreligieuze meditatie, koran, liturgie : ABC-jaar. Proto-evangelie van Jakobus. Te Elfder Ure (TEU).
- Maatschappij : allochtonen, armoede, vluchtelingen en asielzoekers,
- Spiritualiteit :   bezinningsteksten, bijbelwoord voor iedere dag, spiritualiteit,
- Talen : Arabisch, Aramees, bijbelverwijzingen, Duits, Frans, Grieks, Hebreeuws, Latijn, Nederlands,
- Andere : getallen, Eigen-zinnige beschouwingen, Het kleine of grote ongenoegen


- bijbeloverzicht -- bijbelverwijzingen -- A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -
- OT : Gn (Genesis), Ex (Exodus), Lv (Leviticus), Nu (Numeri), Dt (Deuteronomium), Joz (Jozua), Re (Rechters), Rt (Ruth), 1 S (1 Samuël), 2 S (2 Samuël), 1 K (1 Koningen), 2 K (2 Koningen), 1 Kr ( 1 Kronieken), 2 Kr (2 Kronieken), Ezr (Ezra), Neh (Nehemia), Tob (Tobia), Jdt (Judith), Est (Esther), 1 Mak (1 Makkabeeën), 2 Mak (2 Makkabeeën), Job, Ps (Psalmen ), Spr (Spreuken), Pr (Prediker), Hl (Hooglied), W (Wijsheid), Sir (Sirach), Js (Jesaja), Jr (Jeremia), Kl (Klaagliederen), Bar (Baruch), Ez (Ezechiël), Da (Daniël), Hos (Hosea), Jl (Joël), Am (Amos), Ob (Obadja), Jon (Jona), Mi (Micha), Nah (Nahum), Hab (Habakuk), Sef (Sefanja), Hag (Haggai), Zach (Zacharia), Mal (Maleachi).
- NT : Mt (Matteüs) - Mc (Marcus) - Lc (Lucas) - Joh (Johannes) - Hnd (Handelingen), Rom (Rome), 1 Kor (Korinte), 2 Kor (Korinte), Gal (Galatië), Ef (Efese), Fil (Filippi), Kol (Kolosse), 1 Tes (Tessalonika), 2 Tes (Tessalonika), 1 Tim (Timoteüs), 2 Tim (Timoteüs), Tit (Titus), Film (Filemon), Heb (Hebreeën), Jak (Jakobus), 1 Pe (Petrus), 2 Pe (Petrus), 1 Joh (Johannes), 2 Joh (Johannes), 3 Joh (Johannes), Jud (Judas), Apk (Apokalyps).
Overzicht van de bibliografie van de bijbelboeken- bibliografie bijbel - bibliografie van het Oude Testament - bibliografie Matteüsevangelie - bibliografie Marcusevangelie - bibliografie Lucasevangelie - bibliografie van het Johannesevangelie - bibliografie van het Nieuwe Testament (behalve evangeliën)
- Overzicht van Tenakh : Tenakh : overzicht, Tenakh : taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -, Tenakh : commentaar,
Overzicht van Septuaginta
: Septuaginta : overzicht, Septuaginta : taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -, Septuaginta : commentaar,
Overzicht van het NT : NT : overzicht, NT : taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -, NT : commentaar,
1. Hebreeuwse bijbel   2. Targumim 3. LXX (1), LXX (2), Griekse tekst N.T.   4. Vulgata   
5. Statenvertaling   6. Willibrordvertaling   7. Nieuwe Vertaling   8. http://naardensebijbel.nl/zoek.php.
9. Bible de Jérusalem 10. King James Bible  - King James Bible 11. Luther-Bibel   12. liturgische lezing   13. Arabisch : http://wjsn.home.xs4all.nl/arab.htm