N.T. TAALGEBRUIK: D

NIEUWE TESTAMENT: TAALGEBRUIK: D
Deze websitepagina is een onderdeel van de website van Arseen De Kesel: http://www.interlevensbeschouwelijk.be/index.html.

Overzicht van het NT: NT: overzicht, NT: taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -, NT: commentaar,

OPGELET: De getallen verwijzen steeds naar het aantal verzen waarin een 'woord' voorkomt. Eenzelfde 'woord' kan echter meerdere malen in hetzelfde vers voorkomen.

	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
boeknr.	27	40	41	42	43	44	45 - 65	66
hoofdst.	260	28	16	24	21	28	121	22	68	89
verzen	7957	1071	678	1151	879	1007	2767	404	2900	3779
			8,52 %

	NT	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	Paul.	Ap. br.
boeknr.	27 (aantal)		45	46	47	48	49	50	51	52	53	54	55	56	57	58	59	60	61	62	63	64	65
hoofdst.	260	121	16	16	13	6	6	4	4	5	3	6	4	3	1	13	5	5	3	5	1	1	1	100	21
verzen	7957	2767	433	437	257	149	155	104	95	89	47	113	83	46	25	303	108	105	61	105	13	14	25	2336	431

-- daimonion (demon) -- D -- bijbelverwijzingen - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -

- δαιμονιον = daimonion (demon)

- daimonion (demon). δαιμονιον = daimonion (demon). Taalgebruik in het NT: daimonion (demon). Taalgebruik in de LXX: daimonion (demon).Taalgebruik in Mc: daimonion (demon). Taalgebruik in Lc: daimonion (demon).

	daimonion (demon)	Mt	Mc	Lc	syn.	ev.	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
1	nom. + acc. enk.daimonion	2: (1) Mt 11,18. (2) Mt 17,18.	3: (1) Mc 7,26. (2) Mc 7,29. (3) Mc 7,30.	4: (1) Lc 4,35. (2) Lc 7,33. (3) Lc 9,42. (4) Lc 11,14.	9: (1) Mt 11,18 // Lc 7,33.	15	21	6	15	2	3	4	6				9	15
2	gen. enk. daimoniou	1: Mt 9,33.		3: (1) Lc 4,33. (2) Lc 8,29. (3) Lc 11,14.	4	4	6	2	4	1		3					4	4
3	nom. + acc. mv. daimonia	6: (1) Mt 7,22. (2)Mt 9,34. (3) Mt 10,8. (4) Mt 12,24. (5) Mt 12,27. (6) Mt 12,28.	8: (1) Mc 1,34. (2) Mc 1,39. (3) Mc 3,15. (4) Mc 3,22. (5) Mc 6,13. (6) Mc 9,38. (7) Mc 16,9. (8) Mc 16,17.	15: (1) Lc 4,41. (2) Lc 8,2. (3) Lc 8,27. (4) Lc 8,30. (5) Lc 8,33. (6) Lc 8,35. (7) Lc 8,38. (8) Lc 9,1. (9) Lc 9,49. (10) Lc 10,17. (11) Lc 11,15. (12) Lc 11,18. (13) Lc 11,19. (14) Lc 11,20. (15) Lc 13,32.	29: (1) Mc 1,34 // Lc 4,41. (2) Mc 9,38 // Lc 9,49. (3) Mt 12,24 // Mc 3,22 // Lc 11,15. (4) Mt 12,27 // Lc 11,19. (5) Mt 12,28 // Lc 11,20.	29	34	3	31	6	8	15			1	1	29	29
4	gen. mv. daimoniôn	2: (1) Mt 9,34. (2) Mt 12,24.	1: Mc 3,22.	1: Lc 11,15.	4: (1) Mt 12,24 // Lc 11,15.	4	11	1	10	2	1	1		1	3	2	4	4
5	dat. mv. daimoniois						5	4	1						1
	Totaal	11	12	23	46	52	77	16	61	11	12	23	6	1	5	3	46	52

Lc (21 verzen, 23 X): (1) Lc 4,33. (2) Lc 4,35. (3) Lc 4,41. (4) Lc 7,33. (5) Lc 8,2. (6) Lc 8,27. (7) Lc 8,29. (8) Lc 8,30. (9) Lc 8,33. (10) Lc 8,35. (11) Lc 8,38. (12) Lc 9,1. (13) Lc 9,42. (14) Lc 9,49. (15) Lc 10,17. (16) Lc 11,14 (2 vormen). (17) Lc 11,15 (2 vormen). (18) Lc 11,18. (19) Lc 11,19. (20) Lc 11,20. (21) Lc 13,32.

Een vorm van daimonion (demon) in Lc

(1). (2). (3). (4). (5). (6). (7). (8). (9). (10). (11). (12). (13). (14). (15). (16). (17). (18). (19). (20). (21). (22). (23). (24). (25). (26). (27). (28). (29). (30). (31).

- δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn)

- daimonizomai (bezeten zijn). δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in het NT: daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in de LXX: daimonizomai (bezeten zijn).

- Mt 9,28 (daimonizomenoi = demon wordende) // Mc 5,2 (en pneumati akathartôi = met een onzuivere geest) // Lc 8,27 (echôn daimonia = hebbende demonen).
- Mt 12,22 (daimonizomenos = een demon wordende) // Lc 11,14 (daimon = een demon).
- Mc 1,23 (en pneumati akathartôi = met een onzuivere geest) // Lc 4,33 (echôn pneuma daimoniou akathartou = hebbende een geest van een onzuivere demon).
- Mc 1,26 (to pneuma to akatharton = de onzuivere geest) // Lc 4,35 (to daimonion = de demon).
- Mc 5,13 (ta pneumata ta akatharta = de onzuivere geesten) // Lc 8,33 (ta daimonia = de demonen).
- Mc 5,15 (ton daimonizomenon = de demon wordende) // Lc 8,35 (ta daimonia = de demonen).
- Mc 5,18 (ho daimonistheis = de gedemoniseerde) // Lc 8,38 (ta daimonia = de demonen).
- Mc 9,20 (to pneuma = de geest) // Lc 9,42 (to daimonion = de demon).
- Mt 10,1 (exousian pneumatôn akathartôn = macht over onzuivere geesten) // Mc 3,15 (ta daimonia = de demonen) // Mc 6,7 (exousian tôn pneumatôn tôn akathartôn = macht over de onzuivere geesten) // Lc (exousian epi panta ta daimonia = macht over alle demonen).

daimonizomenos (een demon wordende)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + acc. enk.daimonizomenos	1		1	1: Mt 12,22.							1	1
gen. enk. daimonizomenou	1		1				1: Joh 10,21.					1
dat. enk. daimonizomenôi	1		1		1: Mc 5,16.						1	1
acc. enk. daimonizomenon	3		2	2: (1) Mt 9,32. (2) Mt 12,22.	1: Mc 5,15.						2	2
nom. + acc. mv. daimonizomenoi	1		1	1: Mc 8,28.							1	1
gen. mv. daimonizomenôn	1		1	1: Mc 8,33.							1	1
acc. mv. daimonizomenous	3		3	2: (1) Mt 4,24. (2) Mt 8,16.	1: Mc 1,32.						3	3
pass. part. aor. nom. mann. enk. daimonistheis	2				1: Mc 5,18.	1: Lc 8,36.
Totaal	13		13	7	4	1	1				9	10

- nom. mann. mv. δαιμονιζομενοι = daimonizomenoi (een demon wordende) van het werkw. δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in het NT: daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in de LXX: daimonizomai (bezeten zijn). Bijbel (1): Mc 8,28. Een vorm van het werkw. δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn) in de LXX (0), in het NT (13).

- acc. mann. enk. δαιμονιζομενον = daimonizomenon (een demon wordende) van het werkw. δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in het NT: daimonizomai (bezeten zijn). Taalgebruik in de LXX: daimonizomai (bezeten zijn). Bijbel (2): (1) Mt 9,32. (2) Mc 5,15. Een vorm van het werkw. δαιμονιζομαι = daimonizomai (bezeten zijn) in de LXX (0), in het NT (13).

- Damaskos (Damascus).

Damaskos (Damascus)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk
nom. enk. Damaskos	6	6
gen. enk. Damaskou	23	23
dat. enk. Damaskôi	15	7	8					7	1
acc. enk. Damaskon	18	11	7					6	1
Totaal	62	47	15					13	2

- δαμαζω = damazô (temmen, bedwingen, overweldigen)

- damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). δαμαζω = damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). Taalgebruik in het NT: damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). Taalgebruik in de LXX: damazô (temmen, bedwingen, overweldigen).

- act. inf. aor. δαμασαι = damasai (om te bedwingen) van het werkw. δαμαζω = damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). Taalgebruik in het NT: damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). Taalgebruik in de LXX: damazô (temmen, bedwingen, overweldigen). Bijbel (2): (1) Mc 5,4. (2) Jak 3,8.

- dapanaô (onkosten maken, verkwisten). dapanaô (onkosten maken, verkwisten). Taalgebruik in de bijbel: dapanaô (onkosten maken, verkwisten). Taalgebruik in Lc: dapanaô (onkosten maken, verkwisten).

dapanaô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. part. aor. gen. mann. enk. dapanèsantos

- dauid (David). dauid (David). Taalgebruik in het NT: dauid (David). Taalgebruik in de LXX: dauid (David). Taalgebruik in Mc: dauid (David).

dauid (David)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Brieven	Apk
	957	903	54	15	7	12	1	10	6	3

dauid (David) in Lc (12): (1) Lc 1,27. (2) Lc 1,32. (3) Lc 1,69. (4) Lc 2,4. (5) Lc 2,11. (6) Lc 3,31. (7) Lc 6,3. (8) Lc 18,38. (9) Lc 18,39. (10) Lc 20,41. (11) Lc 20,42. (12) Lc 20,44.
dauid (David) in Mt: (1) Mt 1,1. (2) Mt 1,6. (3) Mt 1,17. (4) Mt 1,20. (5) Mt 9,27. (6) Mt 12,3. (7) Mt 12,23. (8) Mt 15,22. (9) Mt 20,30. (10) Mt 20,31. (11) Mt 21,9. (12) Mt 21,15. (13) Mt 22,42. (14) Mt 22,43. (15) Mt 22,45.
In Mt komt David voor in verband met de genealogie en de afkomst van Jezus (Mt 1) en in verband met Jeruzalem (Mt 20 - Mt 22). Er resten dan nog vier verzen.
Zoon van David in tien verzen in Mt: (1) Mt 1,1. (2) Mt 1,20 (Jozef, zoon van David). (3) Mt 9,27. (4) Mt 12,23. (5) Mt 15,22. (6) Mt 20,30. (7) Mt 20,31. (8) Mt 21,9. (9) Mt 21,15. (10) Mt 22,42.

- de (echter). δε = de (echter), afkorting δ' = d'. Taalgebruik in het NT: de (echter). Taalgebruik in de LXX: de (echter). Taalgebruik in Mc: de (echter). Taalgebruik in Lc: de (echter). Partikel. Het staat steeds als tweede woord in de zin. Het kan een lichte tegenstelling aanduiden. Om een verandering van personage of situatie in de zin aan te duiden.
In vijf verzen in Mc 1: (1) Mc 1,8. (2) Mc 1,14. (3) Mc 1,30. (4) Mc 1,32. (5) Mc 1,45. In Mc 1,8 duidt het de tegenstelling aan tussen Johannes en Jezus. Mc 4 (4): (1) Mc 4,11. (2) Mc 4,15. (3) Mc 4,29. (4) Mc 4,34.

de (echter)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
de	6210	3754	2456	421	149	478	203	490	708	7	1048	1251
d'	73	50	23	12	2	5	1		3		19	20
Totaal	6283	3804	2479	433	151	483	204	490	711	7	1067	1271

partikel de (echter)	Mt 1	Mt 2	Mt 3	Mt 4	Mt 5	Mt 6	Mt 7	Mt 8	Mt 9	Mt 10	Mt 11	Mt 12	Mt 13	Mt 14	Mt 15	Mt 16	Mt 17	Mt 18	Mt 19	Mt 20	Mt 21	Mt 22	Mt 23	Mt 24	Mt 25	Mt 26	Mt 27	Mt 28
421	21	11	9	5	12	13	3	16	16	13	5	17	25	19	19	14	11	9	15	13	22	17	13	15	21	31	27	9
12					3					2		1				1		1			1		2				1
433	21	11	9	5	15	13	3	16	16	15	5	18	25	19	19	15	11	10	15	13	23	17	15	15	21	31	28	9

Bijbel (6210). OT (3754) NT (2456). Mt (421). Mc (149). Lc (478). Joh (203). Hnd (490). Brieven (708). Apk (7). In 421 verzen bij Mt. Mt 1 (21). Mt 2 (11).
In zes verzen in Mt 2,1-12: (1) Mt 2,1. (2) Mt 2,3. (3) Mt 2,5. (4) Mt 2,8. (5) Mt 2,9. (6) Mt 2,10. In vijf verzen in Mt 2,13-23: (1) Mt 2,13. (2) Mt 2,14. (3) Mt 2,19. (4) Mt 2,21. (5) Mt 2,22.
In vijf verzen in Mt 4: (1) Mt 4,4. (2) Mt 4,12. (3) Mt 4,18. (4) Mt 4,20. (5) Mt 4,22. Mt 14 (19): (1) Mt 14,6. (2) Mt 14,8. (3) Mt 14,13. (4) Mt 14,15. (5) Mt 14,16. (6) Mt 14,17. (7) Mt 14,18. (8) Mt 14,19. (9) Mt 14,21. (10) Mt 14,23. (11) Mt 14,24. (12) Mt 14,25. (13) Mt 14,26. (14) Mt 14,27. (15) Mt 14,28. (16) Mt 14,29. (17) Mt 14,30. (18) Mt 14,31. (19) Mt 14,33.
In veertien verzen in Mt 16: (1) Mt 16,2. (2) Mt 16,3. (3) Mt 16,6. (4) Mt 16,7. (5) Mt 16,8. (6) Mt 16,11. (7) Mt 16,13. (8) Mt 16,14. (9) Mt 16,15. (10) Mt 16,16. (11) Mt 16,17. (12) Mt 16,18. (13) Mt 16,23. (14) Mt 16,26.
- ho de (hij echter). Taalgebruik: de (echter), zie Mt 1,2. In 353 verzen in het NT.

de (echter)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16
149 + 2 (d')	6210	3754	2456	421	149	478	203	490	708	7	5	6	1	4	5	8	8	5	10	23	4	7	13	23	20	7

de (echter)	Lc 1	Lc 2	Lc 3	Lc 4	Lc 5	Lc 6	Lc 7	Lc 8	Lc 9	Lc 10	Lc 11	Lc 12	Lc 13	Lc 14	Lc 15	Lc 16	Lc 17	Lc 18	Lc 19	Lc 20	Lc 21	Lc 22	Lc 23	Lc 24
de (478)	17	9	11	13	18	15	23	37	36	21	22	26	13	8	16	15	11	26	16	22	14	35	34	20
d' (5)									1	2							1			1
483	17	9	11	13	18	15	23	37	37	23	22	26	13	8	16	15	12	26	16	23	14	35	34	20

1151 verzen	Lc 1	Lc 2	Lc 3	Lc 4	Lc 5	Lc 6	Lc 7	Lc 8	Lc 9	Lc 10	Lc 11	Lc 12	Lc 13	Lc 14	Lc 15	Lc 16	Lc 17	Lc 18	Lc 19	Lc 20	Lc 21	Lc 22	Lc 23	Lc 24
	80	52	38	44	39	49	50	56	62	42	54	59	35	35	32	31	37	43	48	47	38	71	56	53

In Lc 1 komt het zeventienmaal voor. In negen verzen in Lc 2. In Lc 2,1 is het voor de achttiende keer. In Lc 2,1-20 komt het vijfmaal voor: (1) Lc 2,1. (2) Lc 2,4. (3) Lc 2,6. (4) Lc 2,17. (5) Lc 2,19. Het staat als tweede woord in de zin, aan het begin van vijf verzen.
In eenenveertig verzen in Lc 22. In twintig verzen in Lc 24. In zes verzen in Lc 23,56b-24,12: (1) Lc 24,1. (2) Lc 24,2. (3) Lc 24,3. (4) Lc 24,5. (5) Lc 24,10. (6) Lc 24,12. In Lc 24,50-53 komt slechts éénmaal het partikel de (echter) voor.

	Lc 2,1	Lc 2,2	Lc 2,3	Lc 2,4	Lc 2,5	Lc 2,6	Lc 2,7	Lc 2,8	Lc 2,9	Lc 2,10	Lc 2,11	Lc 2,12	Lc 2,13	Lc 2,14	Lc 2,15	Lc 2,16	Lc 2,17	Lc 2,18	Lc 2,19	Lc 2,20
de (echter) (5)	1.			2.		3.											4.		5.
kai (en) (11)			1.				2.	3.	4.	5.		6.	7.		8.	9.		10.		11.

de (echter)	Hnd 1	Hnd 2	Hnd 3	Hnd 4	Hnd 5	Hnd 6	Hnd 7	Hnd 8	Hnd 9	Hnd 10	Hnd 11	Hnd 12	Hnd 13	Hnd 14
	2	14	13	12	24	6	23	26	30	17	19	22	23	11

de (echter)	Hnd 15	Hnd 16	Hnd 17	Hnd 18	Hnd 19	Hnd 20	Hnd 21	Hnd 22	Hnd 23	Hnd 24	Hnd 25	Hnd 26	Hnd 27	Hnd 28
	15	23	16	16	25	18	25	17	20	11	13	7	26	16

Hnd 4 (12): (1) Hnd 4,1. (2) Hnd 4,4. (3) Hnd 4,5. (4) Hnd 4,13. (5) Hnd 4,15. (6) Hnd 4,19. (7) Hnd 4,21. (8) Hnd 4,23. (9) Hnd 4,24. (10) Hnd 4,32. (11) Hnd 4,35. (12) Hnd 4,36. - 1 Tes (15): (1) 1 Tes 2,16. (2) 1 Tes 2,17. (3) 1 Tes 3,6. (4) 1 Tes 3,11. (5) 1 Tes 3,12. (6) 1 Tes 4,9. (7) 1 Tes 4,10. (8) 1 Tes 4,13. (9) 1 Tes 5,1. (10) 1 Tes 5,4. (11) 1 Tes 5,8. (12) 1 Tes 5,12. (13) 1 Tes 5,14. (14) 1 Tes 5,21. (15) 1 Tes 5,23.

- dechomai (ontvangen). δεχομαι = dechomai (ontvangen, aanvaarden). Taalgebruik in het NT: dechomai (ontvangen). Taalgebruik in de LXX: dechomai (ontvangen). Taalgebruik in Mc: dechomai (ontvangen).

dechomai (ontvangen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. praes. 3de pers. enk. dechetai	5		5	2	1	1			1		4	4	1
conj. praes. 3de pers. enk. dechètai	1		1		1						1	1
conj. aor. 3de pers. enk. dexètai	8	1	7	2	3	2					7	7

totaal

- δεκτος = dektos (ontvankelijk, aanvaardbaar). Zie het werkw. δεχομαι = dechomai (ontvangen, aanvaarden). Taalgebruik in het NT: dechomai (ontvangen). Taalgebruik in de LXX: dechomai (ontvangen). Een vorm van δεκτος = dektos in de LXX (34), in het NT (5).
- ενδεκτος = endektos (aanvaardbaar, aannemelijk) < en - dektos. Een vorm van ενδεκτος = endektos in de LXX (0), in het NT (0).
- ενδεχομαι = endechomai (aanvaarden, aannemen, ontvangen). Een vorm van ενδεχομαι = endechomai in de LXX (2): (1) Da 2,11. (2) 2 Mac 11,18, in het NT (1).
- Bijwoord ενδεχομενως = endechomenôs (aannemelijk, aanvaardbaar). Een vorm van ενδεχομενως = endechomenôs in de LXX (1): 2 Mac 13,26, in het NT (0).
- acc. onz. enk. ανενδεκτον = anendektos (onaannemelijk, onontvankelijk) van het bijvoegl. naamw. ανενδεκτος = anendektos < an - en - dektos.

- deèsis (gebed, vraag). deèsis (gebed, vraag). Taalgebruik in de bijbel: deèsis (gebed, vraag). Taalgebruik in Lc: deèsis (gebed, vraag).

deèsis

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. vr. enk. deèsis

- dei (moet). dei (moet). Taalgebruik in de bijbel: dei (moet). Taalgebruik in Mc: dei (moet). Taalgebruik in Lc: dei (moet). Taalgebruik in Hnd: dei (moet).

dei (moet)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. pr. 3de pers. enk. dei	94	18	76	4	5	12	9	15	24	7	21	30	23	1



totaal			102	8	6	18	10	24	28	8	32	42	26	2

In vier verzen bij Matteüs: (1) Mt 16,21. (2) Mt 17,10. (3) Mt 24,6. (4) Mt 26,54.
In vijf verzen bij Marcus: (1) Mc 8,31 (// Mt 16,21 // Lc 9,22) (eerste lijdensvoorspelling). (2) Mc 9,11. (3) Mc 13,7. (4) Mc 13,10. (5) Mc 13,14.
In twaalf verzen bij Lucas:
(1) Lc 2,49 (Wist je niet dat ik in de dingen van mijn vader moet zijn.).
(2) Lc 4,43 (Ook in de andere steden moet ik het koningrijk van God als blijde boodschap brengen).
(3) Lc 9,22: eipôn hoti dei ton huion tou anthrôpou polla pathein = zeggende dat de mensenzoon veel zal moeten lijden (eerste lijdensvoorspelling)
(4) Lc 12,12 (Wat je moet zeggen).
(5) Lc 13,14 (Er zijn zes dagen waarop je moet werken).
(6) Lc 13,33 (Maar ik moet me op weg begeven).
(7) Lc 17,25: prôton de dei auton polla pathein = eerst echter moet hij veel lijden (de mensenzoon).
(8) Lc 19,5 (Want in jouw huis moet ik verblijven).
(9) Lc 21,9 (Want dat moet eerst gebeuren).
(10) Lc 22,37 (Want dit geschrevene moet door mij tot een einde gebracht worden).
(11) Lc 24,7: legôn ton huion tou anthrôpou hoti dei = zeggende dat de mensenzoon moet (de vrouwen bij het graf).
(12) Lc 24,44 (Dat hij al het geschrevene in de wet van Mozes moest vervullen).
In negen verzen bij Johannes: (1) Joh 3,7. (2) Joh 3,14. (3) Joh 3,30. (4) Joh 4,20. (5) Joh 4,24. (6) Joh 9,4. (7) Joh 10,16. (8) Joh 12,34. (9) Joh 20,9.
In vijftien verzen in Handelingen: (1) Hnd 1,21. (2) Hnd 3,21. (3) Hnd 4,12. (4) Hnd 5,29. (5) Hnd 9,6. (6) Hnd 9,16. (7) Hnd 14,22. (8) Hnd 15,5. (9) Hnd 16,30. (10) Hnd 19,21. (11) Hnd 20,35. (12) Hnd 23,11. (13) Hnd 25,10. (14) Hnd 27,24. (15) Hnd 27,26.
- deô (moeten). Taalgebruik: deô (moeten), zie Mt 16,21.
--- hoti dei (dat moet). hoti leidt een voorwerpszin in. Het wordt voorafgegaan door allerlei werkwoordvormen van verschillende werkwoorden met de betekenis van zeggen. In acht verzen in het NT: (1) Mt 16,21 (// Mc 8,31 // Lc 9,22) (eerste lijdensvoorspelling). (2) Mc 8,31 (// Mt 16,21 // Lc 9,22) (eerste lijdensvoorspelling). (3) Lc 9,22 ( // Mc 8,31 // Mt 16,21) (eerste lijdensvoorspelling). (4) Lc 24,7. (5) Lc 24,44. (6) Joh 12,34. (7) Joh 20,9. (8) Hnd 15,5. In vier van de acht teksten wordt de mensenzoon (ton huion tou anthrôpou) uitdrukkelijk vermeld: (2) Mc 8,31. (3) Lc 9,22. (4) Lc 24,7. (6) Joh 12,34.
--- edei (het moest). Taalgebruik: deô (moeten), zie Mt 16,21. In tweeëntwintig verzen in de bijbel. In zes verzen in het OT. In zestien verzen in het NT: (1) Mt 18,33. (2) Mt 23,23. (3) Mt 25,27. (4) Lc 11,42. (5) Lc 13,16. (6) Lc 15,32. (7) Lc 22,7. (8) Lc 24,26. (9) Joh 4,4. (10) Hnd 1,16. (11) Hnd 17,3. (12) Hnd 24,19. (13) Hnd 27,21. (14) Rom 1,27. (15) 2 Cor 2,3. (16) Heb 9,26.
- edei pathein (hij moest lijden). Taalgebruik: deô (moeten), zie Mt 16,21. In drie verzen in het NT: (1) Lc 24,26: edei pathein ton Christon = dat Christus moest lijden. {(2) Lc 24,46: ' edei ' pathein ton Christon = dat Christus moest lijden.} (3) Hnd 17,3 (hoti ton Christon. edei pathein = dat Christus moest lijden).

- deiknumi (tonen, aanwijzen). deiknumi (tonen, aanwijzen). Taalgebruik in de bijbel: deiknumi (tonen, aanwijzen). Taalgebruik in Lc: deiknumi (tonen, aanwijzen).

deiknumi

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. enk. edeixen

- deka (tien). δεκα = deka (tien). Taalgebruik in het NT: deka (tien). Taalgebruik in de LXX: deka (tien). Bijbel (267). OT (245). Pentateuch (61). Gn (21). Gn 50 (2): (1) Gn 50,22. (2) Gn 50,26. NT (22): (1) Mt 20,24. (2) Mt 25,1. (3) Mt 25,28. (4) Mc 10,41. (5) Lc 13,16. (6) Lc 14,31. (7) Lc 15,8. (8) Lc 17,12. (9) Lc 17,17. (10) Lc 19,13. (11) Lc 19,16. (12) Lc 19,17. (13) Lc 19,24. (14) Lc 19,25. (15) Hnd 25,6. (16) Apk 2,10. (17) Apk 12,3. (18) Apk 13,1. (19) Apk 17,3. (20) Apk 17,7. (21) Apk 17,12. (22) Apk 17,16.

desmôtèrion (gevangenis)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Brieven	Apk
nom. + acc. onz. enk. desmôtèrion	5	3	2					2
gen. enk. desmôtèriou	2	1	1					1
dat. enk. desmôtèriôi	3	2	1	1
acc. enk. zie nom.
Totaal	10	6	4	1				3

- deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). δειλος = deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). Taalgebruik in het NT: deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). Taalgebruik in de LXX: deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf).

- nom. mann. mv. δειλοι = deiloi (kleingelovigen) van het bijvoegl. naamw. δειλος = deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). Taalgebruik in het NT: deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). Taalgebruik in de LXX: deilos (vreesachtig, zwak van geloof, laf). Bijbel (4): (1) W 4,20. (2) W 9,14. (3) Mt 8,26. (4) Mc 4,40.

- despotès (meester, heer). δεσποτης = despotès (meester, heer). Taalgebruik in het NT: despotès (meester, heer). Taalgebruik in de LXX: despotès (meester, heer).
- voc. mann. enk. δεσποτα = despota van het zelfst. naamw. δεσποτης = despotès (meester, heer). Taalgebruik in het NT: despotès (meester, heer). Taalgebruik in de LXX: despotès (meester, heer). Bijbel (25). OT (23). Gn (2): (1) Gn 15,2. (2) Gn 15,8. NT (2): (1) Lc 2,29. (2) Hnd 4,24.

- deuro (welaan, kom). deuro (welaan, kom). Taalgebruik in de bijbel: deuro (welaan, kom). Taalgebruik in Mc: deuro (welaan, kom).

	deuro	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	Totaal	74	65	9	1	1	1	1	2	1	2	3	4	1

- dexios (rechts). dexios (rechts). Taalgebruik in de bijbel: dexios (rechts). Taalgebruik in Mc: dexios (rechts). Taalgebruik in Lc: dexios (rechts). Taalgebruik in Hnd: dexios (rechts).Taalgebruik in de Septuaginta: dexios (rechts). Hebr. jâmîn (rechterzijde, rechts). Taalgebruik in Tenach: jâmîn (rechterzijde, rechts). L. dexter. Fr. droit. Ned. rechts. E. right. D. rechter.

dexios	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

gen. mv. dexiôn	67	44	23	7	6	4		4	2		17	17	2

- deô (binden, boeien, ketenen). δεω = deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in het NT: deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in de LXX: deô (binden, boeien, ketenen).
- act. part. aor. nom. mann. mv. = dèsantes (bindende) van het werkw. δεω = deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in de Bijbel: deô (binden, boeien, ketenen). Bijbel (4): (1) Hos 10,6. (2) Mt 22,13. (3) Mt 27,2. (4) Mc 15,1. Een vorm van δεω = deô in de LXX (69), in het NT (41), in Mc (8): (1). (2). (3). (4). (5). (6). (7). (8).

- act. inf. aor. δησαι = dèsai (om te binden) van het werkw. δεω = deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in het NT: deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in de LXX: deô (binden, boeien, ketenen). Bijbel (7): (1) Re 15,10. (2) Re 15,12. (3) Ez 37,17. (4) Ps 149,8. (5) Tob 3,17. (6) Mc 5,3. (7) Hnd 9,14. Een vorm van δεω = deô in de LXX (69), in het NT (41), in Mc (8).

- passief inf. perf. δεδεσθαι = dedesthai (om gebonden te worden) van het werkw. δεω = deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in het NT: deô (binden, boeien, ketenen). Taalgebruik in de LXX: deô (binden, boeien, ketenen). Bijbel (1): Mc 5,4.

- dia ( door, na ). δια = dia (door, omwille van, na). Taalgebruik in NT: dia (door). Taalgebruik in de LXX: dia (door). Taalgebruik in Mc: dia (door). Taalgebruik in Lc: dia (door). Taalgebruik in Brieven: dia (door). L. per, post. Fr. par, après. Ned. na. dia in Mc 2 (4): (1) Mc 2,4. (2) Mc 2,18. (3) Mc 2,23. (4) Mc 2,27. di' in Mc 2 (1): Mc 2,1.

dia (door)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
dia	1419	938	481	51	29	32	44	62	248	15	112	156
di'	310	174	136	6	2	5	13	11	99		13	26
totaal	1729	1112	617	57	31	37	57	73	347	15	125	182

- δια τουτο = dia touto (omwille van dat ; om-dat, daarom). Lc (4): (1) Lc 11,19. (2) Lc 11,49. (3) Lc 12,22. (4) Lc 14,20.

dia touto (daarom)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk
			65	11	3	4	15	1	28	3

dia: Hnd 5 (3): (1) Hnd 5,3. (2) Hnd 5,12. (3) Hnd 5,19.

dia (door)	bijbel	OT	NT	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	Paul.	Ap. br.
dia	1419	938	481	248	58	24	29	11	19	10	8	7	6	5	6	2	4	36	2	11	2	3	2	2	1	225	23
di'	310	174	136	99	18	11	11	8	1	3	5	2	2	1	3	1		19		7	5	2				85	14
totaal	1729	1112	617	347	76	35	40	19	20	13	13	9	8	6	9	3	4	55	2	18	7	5	2	2	1	310	37

- dia (door). In drie verzen in 1 Kor 1: (1) 1 Kor 1,1. (2) 1 Kor 1,10. (3) 1 Kor 1,21.
- di' (door). In één vers in 1 Kor: (1) 1 Kor 1,9.

dia touto (daarom)	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Apk	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud
	65	11	3	4	15	1	3	28	5	3	3		3		1	3	1	1	1		1	3				2		1

dia of di' in 1 Tes

dia touto (daarom): (1)

- diaireô (uitnemen, verdelen). diaireô (uitnemen, verdelen). Taalgebruik in de bijbel: diaireô (uitnemen, verdelen). Taalgebruik in Lc: diaireô (uitnemen, verdelen).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. enk. dieilen

- diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). διαβοαω = diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). Taalgebruik in het NT: diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). Taalgebruik in de LXX: diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen).

- act. imperat. 2de pers. mv. διαβοησετε = diaboèseta (schreeuwt uit) van het werkw. διαβοαω = diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). Taalgebruik in het NT: diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). Taalgebruik in de LXX: diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen). Bijbel (1): Lv 25,10. Een vorm van διαβοαω = diaboaô (door elkaar hard roepen, uitschreeuwen) in de LXX (3): (1) Gn 45,16. (2) Lv 25,10. (3) Jdt 10,18. In het NT (0).

- diabolos (duivel, tegenwerper, tegenstander). diabolos (duivel, tegenwerper, tegenstander). Taalgebruik in het NT: diabolos (duivel, tegenwerper, tegenstander). Taalgebruik in de LXX: diabolos (duivel, tegenwerper, tegenstander). L. diabolus. F. diable. E. devil. D. Teufel. Taalgebruik in Lc: diabolos (duivel, tegenwerper, tegenstander).
--- dialobolos. Nominatief. In 28 verzen in de bijbel; in 12 verzen in het OT, in 16 verzen in het NT In 4 verzen bij Lucas: (1) Lc 4,3. (2) Lc 4,6. (3) Lc 4,6. (4) Lc 8,12.
--- diabolou (van de duivel). In 13 verzen in de bijbel; in 1 vers in het OT, in 12 verzen in het NT Lc 4,2
--- diabolôi. Datief enkelvoud. In 9 verzen in de bijbel; in 5 verzen in het OT, in 4 verzen in het NT

diabolos (duivel)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. enk.diabolos	28	12	16	4		4	1		2	5	8	9
gen. mann. enk. diabolou	13	1	12	1		1	2	2	6		2	4
dat. enk. diabolôi	9	5	4	1					3		1	1
acc. enk. diabolon	4	3	1						1
nom. + acc. mv. diaboloi	1		1						1
acc. mv. diabolous	2		2						2
Totaal	57	21	36	6		5	3	2	15	5	11	14

- diagignomai -> diaginomai (doorkomen, doorbrengen). διαγινομαι = diaginomai (doorkomen, doorbrengen, vergaan, vervliegen). Taalgebruik in de Bijbel: diaginomai (doorkomen, doorbrengen). Een vorm van διαγινομαι = diaginomai in de LXX (1): 2 Mak 11,26, in het NT (3): (1) Mc 16,1 (2) Hnd 25,13. (3) Hnd 27,9. Telkens is het in een losse genitiefconstructie, die een tijdsbepaling aanduidt.
- part. aor. gen. mann. en onz. enk. διαγενομενου = diagenomenou (doorgekomen) van het werkw. διαγινομαι = diaginomai (doorkomen, doorbrengen, vergaan, vervliegen). Taalgebruik in de Bijbel: diaginomai (doorkomen, doorbrengen). Bijbel: (1) Mc 16,1 (2) Hnd 27,9. Een vorm van διαγινομαι = diaginomai in de LXX (1): 2 Mak 11,26, in het NT (3): (1) Mc 16,1 (2) Hnd 25,13. (3) Hnd 27,9. Telkens is het in een losse genitiefconstructie, die een tijdsbepaling aanduidt.

- diaftheirô (verwoesten, vernietigen, bederven). διαφθειρω = diaftheirô: verwoesten, vernietigen, bederven. Taalgebruik in de Bijbel: diaftheirô (verwoesten, vernietigen, bederven). Een vorm van διαφθειρω = diaftheirô in de LXX (83), in het NT (5).
- act. ind. praes. 3de pers. enk. = diaftheirei (hij vernietigt) van het werkw. Bijbel (1): Lc 12,33.

- diakoneô (dienen, dienaar zijn). διακονεω = diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in het NT: diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in de LXX: diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in Mc: diakoneô (dienen, dienaar zijn).

diakoneô	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. imperf. 3de pers. enk. dièkonei	4		4	1	1	1	1				4	4
act. ind. imperf. 3de pers. mv. dièkonoun	5		5	1	2	1			1		4	4		1
act. inf. aor. diakonèsai	2		2	1	1						2	2
pass. inf. aor. diakonèthènai	2		2	1	1						2	2

- act. ind. imperf. 3de pers. enk. διηκονει = dièkonei (zij bediende) van het werkw. διακονεω = diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in het NT: diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in de LXX: diakoneô (dienen, dienaar zijn). Taalgebruik in Mc: diakoneô (dienen, dienaar zijn). Bijbel = NT (4): (1) Mt 8,15. (2) Mc 1,31. (3) Lc 4,39. (4) Joh 12,2.

- diakonos (dienaar). diakonos (dienaar). Taalgebruik in de bijbel: diakonos (dienaar). Taalgebruik in Mc.: diakonos (dienaar).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. mann. enk. diakonos

2 : (1) Mc 9,35. (2) Mc 10,43.

totaal

- dialogizomai (discussiëren, redetwisten). dialogizomai (discussiëren, redetwisten). Taalgebruik in de bijbel: dialogizomai (discussiëren, redetwisten). Taalgebruik in Lc: dialogizomai (discussiëren, redetwisten).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

part. praes. gen. mv. dialogizomenôn

- dianoia (het doordenken, verstand, ingesteldheid, bedoeling). διανοια = dianoia (het doordenken, verstand, ingesteldheid, bedoeling). Taalgebruik in het NT: dianoia (het doordenken, verstand, ingesteldheid, bedoeling). Taalgebruik in de LXX: dianoia (het doordenken, verstand, ingesteldheid, bedoeling). Een vorm van in de LXX (69), in het NT (12), in Lc (2), in Hnd (0).

- dianoignumi / dianoigô (doen wijken, openen). dianoignumi / dianoigô (doen wijken, openen). Taalgebruik in de bijbel: dianoignumi / dianoigô (doen wijken, openen). Taalgebruik in Lc: dianoignumi / dianoigô (doen wijken, openen). Taalgebruik in Hnd: dianoignumi / dianoigô (doen wijken, openen). Hebr. pâthach (openen). Taalgebruik in Tenach: pâthach (openen). Lat. aperire. Fr. ouvrir. Ned. openen. D. offnen. E. to open.

- διαπεραω = diaperaô (doortrekken, oversteken)

- diaperaô (doortrekken, oversteken). διαπεραω = diaperaô (doortrekken, oversteken). Taalgebruik in het NT: diaperaô (doortrekken, oversteken). Taalgebruik in de LXX: diaperaô (doortrekken, oversteken). In dit werkw. zit het zelfst. naamw. περαν (overzijde).

- act. part. aor. gen. mann. enk. διαπερασαντος = diaperasantos (nadat hij overstak) van het werkw. διαπεραω = diaperaô (doortrekken, oversteken). Taalgebruik in het NT: diaperaô (doortrekken, oversteken). Taalgebruik in de LXX: diaperaô (doortrekken, oversteken). In dit werkw. zit het zelfst. naamw. περαν (overzijde). Bijbel (1): Mc 5,21. Een vorm van διαπεραω = diaperaô (doortrekken, oversteken) in de LXX (9): (1) Dt 30,13. (2) Js 23,2. (3), in het NT (6): (1) Mt 9,1. (2) Mt 14,34. (3) Mc 5,21. (4) Mc 6,53. (5) Lc 16,26. (6) Hnd 21,2.

- diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). διαπορευομαι = diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in het NT: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in de LXX: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Een vorm van διαπορευομαι = diaporeuomai in de LXX (43), in het NT (5), in Lc (3).

- ind. imperf. 3de pers. enk. διεπορευετο = dieporeueto (hij trok door) van het werkw. διαπορευομαι = diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in het NT: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in de LXX: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Bijbel (9). OT (8). NT (1): Lc 13,22. Een vorm van διαπορευομαι = diaporeuomai in de LXX (43), in het NT (5): (1) Mc 2,23. (2) Lc 6,1. (3) Lc 13,22. (4) Lc 18,36. (5) Hnd 16,4, (6) Rom 15,24, in Lc (3).

- part. praes. gen. mann. en onz. enk. διαπορευομενου = diaporeuomenou van het werkw. διαπορευομαι = diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in het NT: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Taalgebruik in de LXX: diaporeuomai (oversteken, doortrekken, doorreizen). Bijbel (2): (1) Ps 90,6. (2) Lc 18,36. Een vorm van διαπορευομαι = diaporeuomai in de LXX (43), in het NT (5): (1) Mc 2,23. (2) Lc 6,1. (3) Lc 13,22. (4) Lc 18,36. (5) Hnd 16,4, (6) Rom 15,24, in Lc (3).

- διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren)

- diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi OF diarrèssô (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren, uiteenrijgen). Taalgebruik in het NT: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). Taalgebruik in de LXX: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren).

- act. ind. aor. 3de pers. enk. διερρηξεν = dierrèksen (hij verscheurde) van het werkw. διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi OF diarrèssô (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren, uiteenrijgen). Taalgebruik in het NT: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). Taalgebruik in de LXX: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). Bijbel (32). LXX (31). NT (1): Mt 26,65. Een vorm van διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi OF diarrèssô in het LXX (84). Pentateuch (5): (1) Gn 37,29. (2) Gn 37,34. (3) Lv 10,6. (4) Lv 21,10. (5) Nu 14,6, in het NT (5): (1) Mt 26,65. (2) Mc 14,63. (3) Lc 5,6. (4) Lc 8,29. (5) Hnd 14,14. Parallel: Mt 26,65 // Mc 14,63.

- act. part. aor. nom. mann. enk. διαρρηξας = diarrèksas (verscheurd) van het werkw. διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi OF diarrèssô (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren, uiteenrijgen). Taalgebruik in het NT: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). Taalgebruik in de LXX: diarrègnumi (doorbreken, doorklieven, doen barsten, verscheuren). Bijbel (1): Mc 14,63. Een vorm van διαρρηγνυμι OF διαρρησσω = diarrègnumi OF diarrèssô in het LXX (84). Pentateuch (5): (1) Gn 37,29. (2) Gn 37,34. (3) Lv 10,6. (4) Lv 21,10. (5) Nu 14,6, in het NT (5): (1) Mt 26,65. (2) Mc 14,63. (3) Lc 5,6. (4) Lc 8,29. (5) Hnd 14,14. Parallel: Mt 26,65 // Mc 14,63.

- diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). διασκορπιζω = diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in het NT: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in de LXX: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in Lc: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Een vorm van διασκορπιζω = diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten) in de LXX (53), in het NT (9): (1) Mt 25,24. (2) Mt 25,26. (3) Mt 26,31. (4) Mc 14,27. (5) Lc 1,51. (6) Lc 15,13. (7) Lc 16,1. (8) Joh 11,52. (9) Hnd 5,37.
- act. ind. aor. 3de pers. enk. διεσκορπισεν = dieskorpisen (hij verkwistte, verstrooide) van het werkw. διασκορπιζω = diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in het NT: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in de LXX: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Taalgebruik in Lc: diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten). Bijbel (4): (1) Dt 30,3. (2) Ps 53,6. Lc (2): (1) Lc 1,51. (2) Lc 15,13. Een vorm van διασκορπιζω = diaskorpizô (uiteenwerpen, verkwisten) in de LXX (53), in het NT (9): (1) Mt 25,24. (2) Mt 25,26. (3) Mt 26,31. (4) Mc 14,27. (5) Lc 1,51. (6) Lc 15,13. (7) Lc 16,1. (8) Joh 11,52. (9) Hnd 5,37.

diaskorpizô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. enk. dieskorpisen

- diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). διασπαω = diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). Taalgebruik in het NT: diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). Taalgebruik in de LXX: diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken).

- passief inf. perf. διεσπασθαι = diespasthai (om los te rukken) van het werkw. διασπαω = diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). Taalgebruik in het NT: diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). Taalgebruik in de LXX: diaspaô (uiteentrekken, verstrooien, verscheuren, losrukken). Bijbel (1): Mc 5,4.

- diaspeirô (verspreiden). Taalgebruik: Fr. disperser, dispersion. Ned. ver-s-p-r-eiden, dia-spora, sperma = zaad.
diesparèsan (zij werden verstrooid). Passief aorist derde persoon meervoud. In tien verzen in de bijbel. In negen verzen in het OT. In één vers in het NT: Hnd 8,1.
Lat. struere, struxi, structum: over elkaar uitbreiden, ophopen, oprichten, bouwen. Ned. s-t-r-ooien, verstrooien.
Hebr. nâphëtsû (zij werden verstrooid). n-p-ts-û in 8 verzen in Tenach.
- diasparentes (de verstrooiden). Taalgebruik: diaspeirô (verspreiden, verstrooien), zie Hnd 8,1. Passief participium aorist nominatief mannelijk en vrouwelijk meervoud. In twee verzen in de bijbel: (1) Hnd 8,4. (2) Hnd 11,19.

- diaperaô (oversteken, doortrekken). Taalgebruik in de bijbel: diaperaô (oversteken, doortrekken).

diaperaô (oversteken, doortrekken)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. part. aor. gen. mann. enk. diaperasantos

act. part. aor. nom. mann. mv. diaperasantes

- diastellomai (bevelen). diastellô (uiteenhalen, scheiden, bepalen). Taalgebruik in NT: diastellomai (bevelen). Taalgebruik in Mc: diastellomai (bevelen). diastellô (uiteenhalen, scheiden, bepalen).

diastellomai (bevelen)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

med. imperf. 3de pers. enk. diestelleto

med. aor. 3de pers. enk. diesteilato

pass. ind. aor. 3de pers. enk. diestalè

Totaal

- diatarassô (in verwarring brengen). diatarassô (in verwarring brengen). Taalgebruik in de bijbel: diatarassô (in verwarring brengen). Taalgebruik in Lc: diatarassô (in verwarring brengen).

- pass. ind. aor. 3de pers. enk. διεταραχθη = dietarachthè (zij werd in verwarring gebracht) van het werkw. διαταρασσω = diatarassô (in verwarring brengen). Taalgebruik in het NT: diatarassô (in verwarring brengen). Taalgebruik in de LXX: diatarassô (in verwarring brengen). Taalgebruik in Lc: diatarassô (in verwarring brengen). Lc (1) Lc 1,29. Enkel deze vorm in het NT. Enigste gebruik van dit werkw. in het NT. Niet in de LXX.
Zacharia werd in verwarring gebracht (εταραχθη = etarachthè) door het visioen van de engel (Lc 1,12), Maria werd in verwarring gebracht (διεταραχθη = dietarachthè) door het woord van de engel (Lc 1,29).

diatarassô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

pass. ind. aor. 3de pers. enk. dietarachthè

- διαθηκη = diathèkè (verbond)

- diathèkè (verbond). διαθηκη = diathèkè (verbond). Taalgebruik in het NT: diathèkè (verbond). Taalgebruik in de LXX: diathèkè (verbond). Taalgebruik in Hnd: diathèkè (verbond). Taalgebruik in de Septuaginta: diathèkè (verbond). Hebr. bërîth (verbond). Taalgebruik in Tenach: bërîth (verbond). diatithèmi = tussen-stellen. Lat. foedus (zie b.v. federaal). Fr. alliance. E. covenant. Ned. verbond. D. Bund.

diathèkè

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. vr. enk. diathèkè

- nom. vr. enk. διαθηκη = diathèkè (verbond). Taalgebruik in het NT: diathèkè (verbond). Taalgebruik in de LXX: diathèkè (verbond). Bijbel (45). OT (28), NT (9): (1) Lc 22,20. (2) Rom 11,27. (3) 1 Kor 11,25. (4) Heb 8,9. (5) Heb 8,10. (6) Heb 9,15. (7) Heb 9,16. (8) Heb 9,17. (9) Heb 10,16. Een vorm van διαθηκη = diathèkè (verbond) in de LXX (358), in het NT (33), in Lc in 2 verzen: (1) Lc 1,72. (2) Lc 22,20. In Lc: 2 vormen van διαθηκη = diathèkè (verbond) in 2 verzen in 2 hoofdstukken. In Hnd: 2 vormen van διαθηκη = diathèkè (verbond) in 2 verzen in 2 hoofdstukken: (1) Hnd 3,25. (2) Hnd 7,8.
- בְרִית = bërîth (verbond). Taalgebruik in Tenakh: bërîth (verbond). Getalwaarde: beth = 2, resj = 20 of 200, jod = 10, taw = 22 of 400 ; totaal: 54 (2 X 3³) of 612 (2² X 3² X 17). Structuur: 2 - 2 - 1 - 4. De som van de elementen is telkens 9. Tenakh (132). Pentateuch (32). Eerdere Profeten (40). Latere Profeten (20). 12 Kleine Profeten (6). Geschriften (34).
- Ned.: testamment, verbond. D.: Bund. E.: covenant. Fr.: alliance. Grieks: διαθηκη = diathèkè (verbond). Taalgebruik in het NT: diathèkè (verbond). Hebreeuws: בְרִית = bërîth (verbond). Taalgebruik in Tenakh: bërîth (verbond). Lat.: foedus (zie b.v. federaal), testamentum.

Lat. foedus (zie b.v. federaal), testamentum. E. testament. Fr. alliance. E. covenant. Ned. testamment, verbond, overeenkomst. D. Bund.

- gen. vr. enk. διαθηκης = diathèkès van het zelfst. naamw. διαθηκη = diathèkè (verbond). Taalgebruik in het NT: diathèkè (verbond). Taalgebruik in de LXX: diathèkè (verbond). Bijbel (128). OT (103). NT (15): (1) Mt 26,28. (2) Mc 14,24. (3) Lc 1,72. (4) Hnd 3,25. (5) 2 Kor 3,6. (6) 2 Kor 3,14. (7) Heb 7,22. (8) Heb 8,6. (9) Heb 9,4. (10) Heb 9,15. (11) Heb 9,20. (12) Heb 10,29. (13) Heb 12,24. (14) Heb 13,20. (15) Apk 11,19. Een vorm van διαθηκη = diathèkè (verbond) in de LXX (358), in het NT (33), in Lc in 2 verzen: (1) Lc 1,72. (2) Lc 22,20. In Lc: 2 vormen van διαθηκη = diathèkè (verbond) in 2 verzen in 2 hoofdstukken. In Hnd: 2 vormen van διαθηκη = diathèkè (verbond) in 2 verzen in 2 hoofdstukken: (1) Hnd 3,25. (2) Hnd 7,8.

- διδασκαλος = didaskalos (leraar, leermeester)

- didaskalos (leraar, leermeester). διδασκαλος = didaskalos (leraar, leermeester). Taalgebruik in het NT: didaskalos (leraar, leermeester). Taalgebruik in de LXX: didaskalos (leraar, leermeester). Taalgebruik in Mc: didaskalos (leraar, leermeester).

- voc. mann. enk. διδασκαλε = didaskale (leermeester) van het zelfst. naamw. διδασκαλος = didaskalos (leraar, leermeester). Taalgebruik in het NT: didaskalos (leraar, leermeester). Taalgebruik in de LXX: didaskalos (leraar, leermeester).
- rabbi (meester). NT (15). Mt (4). Mc (3). Joh (8).

	didaskalos (leermeester)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	syn.	ev.
1	nom. mann. enk. didaskalos	15		15	5	1	2	5		2	8	13
2	voc. mann. enk. didaskale	31		31	6	10	12	3			28	31
3	dat. mann. enk. didaskalô(i)	2	2
4	acc. mann. enk. didaskalon	5		5	1	1	2			1	4	4
5	nom. + voc. mann. mv. didaskaloi	4		4					1	3
6	gen. mann. mv. didaskalôn	1		1			1				1	1
7	acc. mann. mv. didaskalous	3		3						3
	Totaal	61	2	59	12	12	17	8	1	9	41	49

didaskalos (leermeester)	Mt	Mc	Lc	syn.	ev.
nom. enk. didaskalos	5: (1) Mt 9,11. (2) Mt 10,25. (3) Mt 17,24. (4) Mt 23,8. (5) Mt 26,18.	1: Mc 14,14.	2: (1) Lc 6,40. (2) Lc 22,11.	8: (1) Mt 10,25 // Lc 6,40. (2) Mt 26,18 // Mc 14,14 // Lc 22,11.	13
voc. enk. didaskale	6: (1) Mt 8,19. (2) Mt 12,38. (3) Mt 19,16. (4) Mt 22,16. (5) Mt 22,24. (6) Mt 22,36.	10: (1) Mc 4,38. (2) Mc 9,17. (3) Mc 9,38. (4) Mc 10,17. (5) Mc 10,20. (6) Mc 10,35. (7) Mc 12,14. (8) Mc 12,19. (9) Mc 12,32. (10) Mc 13,1.	12: (1) Lc 3,12. (2) Lc 7,40. (3) Lc 9,38. (4) Lc 10,25. (5) Lc 11,45. (6) Lc 12,13. (7) Lc 18,18. (8) Lc 19,39. (9) Lc 20,21. (10) Lc 20,28. (11) Lc 20,39. (12) Lc 21,7.	28: (1) Mt 19,16 // Mc 10,17 // Lc 18,18. (2) Mt 22,16 // Mc 12,14 // Lc 20,21. (3) Mt 22,24 // Mc 12,19 // Lc 20,28. (4) Mt 22,36 // Lc 10,25. (5) Mc 9,38 // Lc 9,38.	31
acc. enk. didaskalon	1: Mt 10,24	1: Mc 5,35.	2: (1) Lc 6,40. (2) Lc 8,49.	4: Mt 10,24 // Lc 6,40.	4
Totaal	12	12	17	41	49

Een vorm van didaskalos (leermeester) in Mc

(1) Mc 4,38 (voc. enk. didaskale. Leerlingen tot Jezus). (2) Mc 5,35 (acc. enk. didaskalon. Afgevaardigden van de hogepriester). (3) Mc 9,17 (voc. enk. didaskale. Iemand met een stomme zoon). (4) Mc 9,38 (voc. enk. didaskale. Opmerking van de apostel Johannes tot Jezus). (5) Mc 10,17 (voc. enk.. Iemand met een vraag aan Jezus). (6) Mc 10,20 (voc. enk. didaskale. Antwoord van die iemand tot Jezus). (7) Mc 10,35 (voc. enk. didaskale. De zonen van Zebedeüs met een vraag tot Jezus). (8) Mc 12,14 (voc. enk. didaskale. Leerlingen van Farizeeën en Herodianen met een vraag aan Jezus). (9) Mc 12,19 (voc. enk. didaskale. Sadduceeën met een vraag aan Jezus). (10) Mc 10,32 (voc. enk. didaskale. Schriftgeleerde tot Jezus). (11) Mc 13,1 (voc. enk. didaskale. Begin van de rede tegen de Farizeeën. De leerlingen tot Jezus). (12) Mc 14,14 (nom. enk. didaskalos. Voorbereiding van het paasmaal). .

Een vorm van didaskalos (leermeester) in Mt

(1) Mt 8,19 (voc. enk. didaskale. Een schriftgeleerde met een voornemen tot Jezus). (2) Mt 9,11 (nom. enk. didaskalos. Farizeeën tot leerlingen met een vraag. (3) Mt 10,24 (acc. enk. didaskalon bij het voorzetsel huper. Zendingsrede van Jezus tot zijn leerlingen). (4) Mt 10,25 (nom. enk. didaskalos. Zendingsrede van Jezus tot zijn leerlingen). (5) Mt 12,38 (voc. enk. didaskale. Enkele schriftgeleerden en Farizeeën met een vraag om een teken aan Jezus) . (6) Mt 17,24 (acc. enk. didaskalon. Inners van tempelbelasting tot Petrus). (7) Mt 19,16 (voc. enk.. Iemand met een vraag aan Jezus). (8) Mt 22,16 (voc. enk. didaskale. Leerlingen van Farizeeën en Herodianen met een vraag aan Jezus). (9) Mt 22,24 (voc. enk. didaskale. Sadduceeën met een vraag aan Jezus). (10) Mt 22,36 (voc. enk. didaskale. Farizeeën met een vraag aan Jezus). (11) Mt 23,8 (acc. enk. didaskalon. Rede tegen de Farizeeën). (12) Mt 26,18 (nom. enk. didaskalos. Voorbereiding van het paasmaal).

- διδασκω = didaskô (leren, onderrichten)

- didaskô (leren). διδασκω = didaskô (leren, onderrichten). Taalgebruik in de NT: didaskô (leren). Taalgebruik in de LXX: didaskô (leren). Taalgebruik in Mc: didaskô (leren).
- Auto-didact: iemand die door zelfstudie kennis (lering) heeft verworven. Didactiek: leer van het onderrichten. Lat. docere (doctor). Cfr docent, documentatie.

didaskô (leren, onderrichten)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ind. pr. 3de p. enk. didaskei	4	1	3						2	1
ind. pr. 2de p.enk. didaskeis	6		6	1	1	1	1	1	1		3	4
act. ind. imperf. 3de pers. enk. edidasken	15	1	14	2	6	2	2	1		1	10	12
conj. pr. 3de pers. enk. didaxèi	1		1	1							1	1
act. inf. praes. didaskein	15	2	13	1	4	1	1	4	2		6	7
act. part. pr. nom. m. enk.didaskôn	32	9	23	4	4	7	3	3	2		15	18
part. pr. nom mv. didaskontes	9	1	8	1	1			3	3		2	2
part. pr. dat. enk. didaskonti	1		1	1							1	1
ind aor. 3de p. enk. edidaxen	8	5	3			1	1		1		1	2
ind. aor. 3de p. mv. edidaxan	3	2	1		1						1	1
inf. aor. didaxai	10	7	3					2	1
pass. aor. 3de pers. mv. edidachthèsan	2	1	1	1							1	1
pass. aor. 2de perrs. mv. edidachthète	3		3						3
Andere vormen
totaal	109	29	80	12	17	12	8	14	15	2	41	49

didaskô (leren, onderrichten)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

ind. imperf. 3de pers. enk. edidasken

2: (1) Mt 5,2. (2) Mt 13,54.

6: (1) Mc 1,21. (2) Mc 2,13. (3) Mc 4,2. (4) Mc 9,31. (5) Mc 10,1. (6) Mc 11,17.

2: (1) Lc 4,15. (2) Lc 5,3.

2: (1) Joh 7,14. (2) Joh 8,2.

1: Hnd 18,25.

1: Apk 2,14.

10: (1) Lc 5,3 //Mc 4,2.

- actief inf. praes. διδασκειν = didaskein (onderrichten) van het werkw. διδασκω = didaskô (leren, onderrichten). Taalgebruik in de NT: didaskô (leren). Taalgebruik in de LXX: didaskô (leren). Bijbel (15). OT (2). Ezr (1): Ezr 7,10. 2 Kr (1): 2 Kr 17,7. NT (13). Mt (1): Mt 11,1. Mc (4): (1) Mc 4,1. (2) Mc 6,2. (3) Mc 6,34. (4) Mc 8,31. Lc (1): Lc 6,6. Joh (1): Joh 7,35. Hnd (4): (1) Hnd 1,1. (2) Hnd 4,2.(3) Hnd 4,18. (4) Hnd 5,28. Br.: (1) 1 Tim 2,12. (2) Heb 5,12. Een vorm van διδασκω = didaskô (leren, onderrichten) in de LXX (107), in het NT (95), in Mt (14), in Mc (17), in Lc (17), in Joh (6).

infin. praes. didaskein (onderwijzen, leren) van het werkw. didaskô (leren, onderrichten). Taalgebruik in NT: didaskô (leren). Auto-didact: iemand die door zelfstudie kennis (lering) heeft verworven. Didactiek: leer van het onderrichten. Lat. docere (doctor). Cfr docent, documentatie. Bijbel (15). OT (2). Ezr (1). 2 Kr (1). NT (13). Mt (1). Mc (4). Lc (1). Joh (1). Hnd (4). Brieven (2). In één vers bij Matteüs: (1) Mt 11,1. In Marcus in vier verzen telkens voorafgegaan door het werkwoord èrxato (hij begon): (1) Mc 4,1. (2) Mc 6,2. (3) Mc 6,34. (4) Mc 8,31. In één vers bij Lucas: (1) Lc 6,6 (eiselthein... kai dideskein = binnengaan en onderrichten). (1) Joh 7,35: poreuesthai kai didaskein = zich op weg begeven en onderrichten.
In vier verzen in Hnd:
(1) Hnd 1,1 (poiein te kai didaskein = doen evenals onderrichten).
(2) Hnd 4,2: dia to didaskein autous ton laon = omdat zij het volk onderrichtten in de tempel.
(3) Hnd 4,18: mède didaskein epi tôi onomati tou Ièsou = noch te onderrichten in de naam van Jezus (een duidelijke Taalgebruik naar Hnd 4,2). Het sanhedrin verbood Petrus en Johannes om te spreken met een beroep op de naam van Jezus.
(4) Hnd 5,28: mè didaskein epi tôi onomati toutôi = noch te onderrichten in deze naam. In Hnd 5,28 herinnerde het sanhedrin Petrus en Johannes aan het verbod, waaraan zij zich niet hielden. Daarom waren de apostelen opnieuw gearresteerd en ondervraagd.

didaskein (onderwijzen, leren). Taalgebruik: didaskô (onderrichten - onderwijzen), zie Mc 1,45. Infinitief praesens. In vijftien verzen in de bijbel. OT (2). Ezr (1). 2 Kr (1). NT (13). Mt (1). Mc (4). Lc (1). Joh (1). Hnd (4). Brieven (2). In twee verzen in het OT. In dertien verzen in het NT. In één vers bij Matteüs: (1) Mt 11,1. In Marcus in vier verzen telkens voorafgegaan door het werkwoord èrxato (hij begon): (2) Mc 4,1. (3) Mc 6,2. (4) Mc 6,34. (5) Mc 8,31. In één vers bij Lucas: (6) Lc 6,6 (eiselthein... kai dideskein = binnengaan en onderrichten). (7) Joh 7,35: poreuesthai kai didaskein = zich op weg begeven en onderrichten. In vier verzen in Hnd:
(8) Hnd 1,1 (poiein te kai didaskein = doen evenals onderrichten).
(9) Hnd 4,2: dia to didaskein autous ton laon = omdat zij het volk onderrichtten in de tempel.
(10) Hnd 4,18: mède didaskein epi tôi onomati tou Ièsou = noch te onderrichten in de naam van Jezus (een duidelijke Taalgebruik naar Hnd 4,2). Het sanhedrin verbood Petrus en Johannes om te spreken met een beroep op de naam van Jezus.
(11) Hnd 5,28: mè didaskein epi tôi onomati toutôi = noch te onderrichten in deze naam. In Hnd 5,28 herinnerde het sanhedrin Petrus en Johannes aan het verbod, waaraan zij zich niet hielden. Daarom waren de apostelen opnieuw gearresteerd en ondervraagd.
(12) 1 Tim 2,12. (13) Heb 5,12.

--- didaskôn (onderrichtend). In drieëntwintig verzen in het NT. In vier verzen bij Matteüs: (1) Mt 4,23. (2) Mt 7,29. (3) Mt 9,35. (4) Mt 26,55.
--- didaskontes (onderrichtend). Taalgebruik: didaskô (onderrichten - onderwijzen), zie Mc 1,45. Auto-didact: iemand die door zelfstudie kennis (lering) heeft verworven. Didactiek: leer van het onderrichten. Actief tegenwoordig deelwoord nominatief mannelijk en vrouwelijk meervoud. In negen verzen in de bijbel. OT (1). NT (8). Mt (2). Mc (1). Hnd (2). Brieven (3). In één vers in het OT: Js 29,13. In acht verzen in het NT. Mt (2). Mc (1). Hnd (2). Brieven (3). In detail: (1) Mt 15,9. (2) Mt 28,20. (3) Mc 7,7 = Mt 15,9. (4) Hnd 5,42. (5) Hnd 15,35. (6) Kol 1,28. (7) Kol 3,16. (8) Tit 1,11.
--- edidasken (hij onderrichtte - hij onderwees). In vijftien verzen in de bijbel. In één vers in het OT. In veertien verzen in het NT. In twee verzen bij Matteüs: (1) Mt 5,2. (2) Mt 13,54. In zes verzen bij Marcus: (1) Mc 1,21. (2) Mc 2,13. (3) Mc 4,2. (4) Mc 9,31. (5) Mc 10,1. (6) Mc 11,17.

- didachè (lering, onderrichting). Taalgebruik in de bijbel: didachè (lering, onderrichting). Taalgebruik in Mc: didachè (lering, onderrichting). Taalgebruik in Lc: didachè (lering, onderrichting).

didachè (lering, onderrichting)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
nom. + dat. vr. enk. didachè(i)	15		15	2	5	1	1	3	3		8	9	1	2
gen. vr. enk. didachès	6		6	1			2	1	2		1	3	2
acc. vr. enk. didachèn	8	1	7						4	3			3	1
totaal	29	1	28	3	5	1	3	4	9	3	9	12	6	3

- διδωμι = didômi (geven)

- didômi (geven). διδωμι = didômi (geven). Taalgebruik in het NT: didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). Taalgebruik in Mc: didômi (geven). Taalgebruik in Lc: didômi (geven). Taalgebruik in Hnd: didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). Hebr. nâthan (geven). Taalgebruik in Tenach: nâthan (geven).
- Lat. dare / donare - donum: geven - gave, gift. Fr. donner - don: geven - gave. D. geben. E. to give. Een vorm van διδωμι = didômi (geven) in de LXX (2131), in het NT (416), in Mt (56).

didômi (geven)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

act. ind. praes. 1ste pers. enk. didômi						2

act. ind. imperf. 3de pers. enk. edidou	13	4	9	2	4 : (1)	2		1			8	8
act. ind. fut. 3de pers. enk. dôsei	124	108	18	3	2 : (1) Mc 12,9. (2) Mc 13,24.	5	4		3	1	10	14	2	1
act. ind. fut. 1ste pers. enk. dôsô	209	188	21	3	2	2	3	2	0	9	7	10	0	0
act. imperat. aor. 2de pers. enk. dos	89	73	16	5	2: (1) Mc 10,21. (2) Mc 10,37.	3	5	1			10	15
act. imperat. aor. 2de pers. mv. dote	50	36	14	4	1	5		1	1	2	10	10	1
act. inf. aor. dounai	156	123	33	8	4 : (1) Mc 10,40. (2) Mc 10,45. (3) Mc 12,14. (4) Mc 14,11.	9	1	5		6	21	22
pass. aor. 3de pers. enk. edothè	58	30	28	2	0	1	2	0	5	18	3	5

Totaal		2131	416	56	39	60	76	35	72 + 4	58	155	231	76	16

act. ind. fut. 3de pers. enk. dôsei (hij zal geven) van het werkw. didômi (geven). Taalgebruik in de bijbel: didômi (geven). Taalgebruik in Mc: didômi (geven). Hebr. nâthan (tha). Lat. dare / donare - donum: geven - gave, gift. Fr. donner - don: geven - gave.
Lc (5): (1) Lc 1,32. (2) Lc 11,8. (3) Lc 11,13. (4) Lc 16,12. (5) Lc 20,16. Een vorm van didômi (geven) in Lc 1 in 3 verzen: (1) Lc 1,32. (2)Lc 1,73. (3) Lc 1,77.
-

act. inf. aor. dounai (om te geven) van het werkw. didômi (geven). Taalgebruik in de bijbel: didômi (geven). Taalgebruik in Mc: didômi (geven). Hebr. nâthan (tha). Lat. dare / donare - donum: geven - gave, gift. Fr. donner - don: geven - gave.
Lc (9): (1) Lc 1,73. (2) Lc 1,77. (3) Lc 2,24. (4) Lc 11,7. (5) Lc 12,32. (6) Lc 12,51. (7) Lc 17,18. (8) Lc 20,22. (9) Lc 22,5.

- pass. aor. 3de pers. enk. εδοθη = edothè (werd gegeven) van het werkw. διδωμι = didômi (geven). Taalgebruik in het NT: didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). Taalgebruik in Mc: didômi (geven). Bijbel (58). LXX (30). NT (28). Mt (2): (1) Mt 14,11. (2) Mt 28,18.

. Het komt in achtenvijftig verzen in de bijbel voor. In dertig verzen in het OT: Da 7,14. In achtentwintig verzen in het NT. In dit verband moet Ex 36,1 nader bekeken worden. In twee verzen bij Matteüs: (1) Mt 14,11. (2) Mt 28,18. In één vers bij Lucas. In twee verzen bij Johannes. In achttien verzen in Openbaring: (1) Apk 6,2. (2) Apk 6,4. (3) Apk 6,8. (4) Apk 6,11. (5) Apk 7,2. (6) Apk 8,3. (7) Apk 9,1. (8) Apk 9,3. (9) Apk 9,5. (10) Apk 11,1. (11) Apk 11,2. (12) Apk 13,5. (13) Apk 13,7. (14) Apk 13,14. (15) Apk 13,15. (16) Apk 16,8. (17) Apk 19,8. (18) Apk 20,4.
Mt 28,18 is geïnspireerd op Da 7,14: kai edothè autôi exousia (En aan hem werd macht gegeven) kai panta ta ethnè tès gès (en alle volkeren van de aarde)...
- act. ind. fut. 1ste pers. enk. δωσω = dôsô ( ik zal geven) van het werkw. διδωμι = didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). Taalgebruik in het NT: didômi (geven). Bijbel (209). OT (188). NT (21): (1) Mt 4,9. (2) Mt 16,19. (3) Mt 20,4. (4) Mc 6,22. (5) Mc 6,23. (6) Lc 4,6. (7) Lc 21,15. (8) Joh 4,14. (9) Joh 6,51. (10) Joh 13,26 . (11) Hnd 2,19. (12) Hnd 13,34. (13) Apk 2,7. (14) Apk 2,10. (15) Apk 2,17. (16) Apk 2,23. (17) Apk 2,26. (18) Apk 2,28. (19) Apk 3,21. (20) Apk 11,3. (21) Apk 21,6. Een vorm van didômi (geven) in de LXX (2131), in het NT (416).
- Latijn. act. ind. fut. 1ste pers. enk. dabo (ik zal geven) van het werkw. dare / donare - donum: geven - gave, gift. Bijbel (197). OT (174). NT (23). Zie Grieks. Niet: (10) Joh 13,26 . Wel: (1) Joh 4,13. (2) 2 Pe 1,15. (3) Apk 3,9.
- Fr. donner - don: geven - gave. D. geben. E. to give.
- Aramees: act. peal perf. 1ste pers. enk. יְהַבִית = jëhabîth (ik zal geven) van het werkw. יְהַב = jëhabh (geven). Pentateuch (28).
--- act. ind. aor. 3de pers. enk. εδωκεν = edôken (hij gaf) van het werkw. Bijbel (462). OT (399). NT (63). Lc (7).

- act. imperat. aor. 2de pers. enk. δος = dos (geef) van het werkw. διδωμι = didômi (geven). Taalgebruik in het NT: didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). Bijbel (89). OT (73). NT (16). (1) Mt 5,42. (2) Mt 6,11. (3) Mt 14,8. (4) Mt 17,27. (5) Mt 19,21. (6) Mc 10,21. (7) Mc 10,37. (8) Lc 12,58. (9) Lc 14,9. (10) Lc 15,12. (11) Joh 4,7. (12) Joh 4,10. (13) Joh 4,15. (14) Joh 6,34. (15) Joh 9,24. (16) Hnd 4,29. Een vorm van διδωμι = didômi (geven) in de LXX (2131), in het NT (416), in Lc (54). In Lc: X vormen van διδωμι = didômi (geven) in 54 verzen in 20 / 24 hoofdstukken. In Hnd: X vormen van διδωμι = didômi (geven) in 34 verzen in 18 / 28 hoofdstukken.
- Hebr. act. imperat. perf. 2de pers. mann. enk. then / thèn van het werkw. nâthan (geven). Taalgebruik in Tenakh: nâthan (geven). Getalwaarde: nun = 14 of 50, thaw = 22 of 400 ; totaal: 50 of 500. Structuur: 5 - 4 - 5. Tenakh (12): (1) Gn 14,21. (2) 2 K 4,42. (3) 2 K 4,43. (4) Jr 18,21. (5) Hos 9,14. (6). (7). (8). (9). (10). (11). (12).

- act. imperat. aor. 2de pers. mv. δοτε = dote (geeft) van het werkw. διδωμι = didômi (geven). Taalgebruik in het NT: didômi (geven). Taalgebruik in de Septuaginta: didômi (geven). NT (14): (1) Mt 10,8. (2) Mt 14,16. (3) Mt 25,8. (4) Mt 25,28. (5) Mc 6,37. (6) Lc 9,13. (7) Lc 11,41. (8) Lc 12,33. (9) Lc 15,22. (10) Lc 19,24. (11) Hnd 8,19. (12) Rom 12,19. (13) Apk 14,7. (14) Apk 18,7. Een vorm van διδωμι = didômi (geven) in de LXX (2131), in het NT (416), in Lc (54), in Lc 9 (3): (1) Lc 9,1. (2) Lc 9,13. (3) Lc 9,16. In Lc: X vormen van διδωμι = didômi (geven) in 54 verzen in 20 / 24 hoofdstukken. In Hnd: X vormen van διδωμι = didômi (geven) in 34 verzen in 18 / 28 hoofdstukken.

didômi (geven)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. imperat. aor. 2de pers. mv. dote	50	36	14	4	1	5		1	1	2	10	10	1
Totaal		2131	416	56	39	60	76	35	72 + 4	58	155	231	76	16

- Hebreeuws. act. imperat. perf. 2de pers. mann. mv. תְנוּ = thënû (geeft) van het werkw. נָתַן = nâthan (geven). Taalgebruik in Tenakh: nâthan (geven). Getalwaarde: nun = 14 of 50, thaw = 22 of 400 ; totaal: 50 of 500. Structuur: 5 - 4 - 5. De som van de elementen is telkens 5. Tenakh (23): (1) Gn 23,4. (2) Gn 34,8. (3) Ex 7,9. (4) Ex 17,2. (5) Joz 20,2. (6) Re 8,5. (7) Re 20,13. (8) 1 S 11,12. (9) 1 S 17,10. (10) 2 S 20,21. (11) 1 K 3,26. (12) 1 K 3,27. (13) Jr 13,16. (14) Jr 22,3. (15) Jr 29,6. (16) Jr 48,9. (17) Ps 68,35. (18) Spr 31,6. (19) Spr 31,31. (20) Ezr 10,11. (21) 2 Kr 22,19. (22) 2 Kr 30,8. (23) 2 Kr 35,3.
- Lat. dare / donare - donum: geven - gave, gift. Fr. donner - don: geven - gave. D. geben. E. to give.

--- dos = geef. Bijbel (89). OT (73). NT (16). In drie verzen bij Lucas o.a. Lc 15,12.
--- edothè (werd gegeven) . Passief aorist derde persoon enkelvoud.

Da 7,14	Mt 28,18	Apk 6,8	Apk 9,3	Apk 13,5	Apk 13,7
kai (en)		kai (en)	kai (en)	kai (en)	kai (en)
edothè (werd gegeven)	edothè (werd gegeven)	edothè (werd gegeven)	edothè (werd gegeven)	edothè (werd gegeven)	edothè (werd gegeven)
autôi (aan hem)	moi (aan mij)	autois (aan hen)	autois (aan hen)	autôi (aan hem)	autôi (aan hem)
exousia (macht)	pasa exousia (alle macht)	exousia (macht)	exousia (macht)	exousia (macht)	exousia (macht)
	en ouranôi (in de hemel)
	kai (en) epi tès gès (op de aarde)	epi to tetarton tès gès (op het vierde - deel - van de aarde)			epi pasan... (over elke... )
	353. Verschijning aan de elf in Galilea: Mt 28,16-20

- apodote (geef af - betaal belasting). In zeven verzen in de bijbel. OT (2). NT (5):

- ind. fut. 3de pers. mv. διηγησονται = diègèsanto (zij zullen uiteenzetten, verhandelen, uitleggen, verhalen) van het werkw. διηγεομαι = diègèomai (uiteenzetten, verhandelen, uitleggen, verhalen). Zie: διηγησις = diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal). Taalgebruik in de bijbel: diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal). Bijbel (13): (1) Nu 13,27. (2) Joz 2,23. (3) Re 6,13. (4) 1 K 13,11. (5) Ps 64,11. (6) Ps 78,3. (7) Ps 119,85. (8) 1 Mak 5,25. (9) 1 Mak 8,2. (10) 1 Mak 10,15. (11) 1 Mak 11,5. (12) Mc 5,16. (13) Lc 9,10.

- ind. aor. 3de pers. mv. = diègèsanto (zij vertelden)

- diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal). διηγησις = diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal). Taalgebruik in de bijbel: diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal). Taalgebruik in Lc: diègèsis (uiteenzetting, verhandeling, uitleg, verhaal).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

- διεγειρω = diegeirô (opwekken)

- diegeirô (opwekken). διεγειρω = diegeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: diegeirô (opwekken). Taalgebruik in de LXX: diegeirô (opwekken).

- act. ind. aor. 3de pers. mv. διηγειραν = diègeiran (zij wekten) van het werkw. διεγειρω = diegeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: diegeirô (opwekken). Taalgebruik in de LXX: diegeirô (opwekken). Bijbel (1): Lc 8,24. Een vorm van διεγειρω = diegeirô in de LXX (5): (1) Est 1,11. (2) Jdt 1,4. (3) 2 Mak 7,21. (4) 2 Mak 15,10. (5) 3 Mak 5,15, in het NT (6): (1) Mc 4,39. (2) Lc 8,24 (2 vormen). (3) Joh 6,18. (4) 2 Pe 1,13. (5) 2 Pe 3,1.

- pass. part. aor. nom. mann. enk. διεγερθεις = diegertheis (gewekt) van het werkw. διεγειρω = diegeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: diegeirô (opwekken). Taalgebruik in de LXX: diegeirô (opwekken). Bijbel (3): (1) Est 11. (2) Mc 4,39. (3) Lc 8,24. Een vorm van διεγειρω = diegeirô in de LXX (5): (1) Est 1,11. (2) Jdt 1,4. (3) 2 Mak 7,21. (4) 2 Mak 15,10. (5) 3 Mak 5,15, in het NT (6): (1) Mc 4,39. (2) Lc 8,24 (2 vormen). (3) Joh 6,18. (4) 2 Pe 1,13. (5) 2 Pe 3,1.

- διερχομαι = dierchomai (doorheen gaan)

- dierchomai (doorheen gaan). διερχομαι = dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in het NT: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in de LXX: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in Lc: dierchomai (doorheen gaan).

- conjunct. aor. 1ste pers. mv. διελθωμεν = dielthômen (laten we doorheengaan) van het werkw. διερχομαι = dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in het NT: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in de LXX: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in Lc: dierchomai (doorheen gaan). Bijbel (5): (1) Gn 4,8. (2) 1 K 18,5. (3) Mc 4,35. (4) Lc 2,15. (5) Lc 8,22. Een vorm van διερχομαι = dierchomai in de LXX (152), in het NT (42), in Mt (2): (1) Mt 12,43. (2) Mt 19,24, in Mc (2): (1) Mc 4,35. (2) Mc 10,25, in Lc (10): (1) Lc 2,15. (2) Lc 2,35. (3) Lc 4,30. (4) Lc 5,15. (5) Lc 8,22. (6) Lc 9,6. (7) Lc 11,24. (8) Lc 17,11. (9) Lc 19,1. (10) Lc 19,4. Lucas gebruikt het werkw. διερχομαι = dierchomai om het meer over te steken. In de LXX kan een vorm van διερχομαι = dierchomai de vertaling van 17 verschillende Hebreeuwse woorden zijn.
- נַעְבְּרָה נָּא = na`ëbërah-nâ´ (dat wij mogen doortrekken) < act. qal cohort. 1ste pers. mv. + versterking nâ´ van het werkw. עָבַר = `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken). Taalgebruik in Tenakh: `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken). Getalwaarde: ajin = 16 of 70, beth = 2, resj = 20 of 200 ; totaal: 38 (2 X 19) OF 272 (2² X 2² X 17). Structuur: 7 - 2 - 2. De som van de elementen is telkens 2. Tenakh (2): (1) Nu 20,17. (2) Re 11,19.
- נַעֲבֹר = na`äbhor (wij zullen trekken door) van het werkw. עָבַר = `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken). Taalgebruik in Tenakh: `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken). Getalwaarde: ajin = 16 of 70, beth = 2, resj = 20 of 200 ; totaal: 38 (2 X 19) OF 272 (2² X 2² X 17). Structuur: 7 - 2 - 2. De som van de elementen is telkens 2. Tenakh (3): (1) Nu 20,17. (2) Nu 21,22. (3) Nu 32,32.
- Het zelfst. naamw. עֵבֶר = `ebhèr (overzijde, overkant) is afgeleid van het werkw. עָבַר = `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken). Het zelfst. naamw. עֶרֶב = `èrèbh (avond) heeft dezelfde letters als עָבַר = `âbhar (overgaan, voorbijgaan, doortrekken) maar de 2 laatste letters staan in een andere volgorde. De avond bevat de idee van overgang tussen de dag en de nacht.

- ind. imperf. 3de pers. enk. διηρχετο = dièrcheto (hij ging doorheen) van het werkw. διερχομαι = dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in het NT: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in de LXX: dierchomai (doorheen gaan). Taalgebruik in Lc: dierchomai (doorheen gaan). Bijbel (4): (1) Lc 5,15. (2) Lc 17,11. (3) Lc 19,1. (4) Hnd 15,41. Een vorm van διερχομαι = dierchomai in de LXX (152), in het NT (42), in Mt (2): (1) Mt 12,43. (2) Mt 19,24, in Mc (2): (1) Mc 4,35. (2) Mc 10,25, in Lc (10): (1) Lc 2,15. (2) Lc 2,35. (3) Lc 4,30. (4) Lc 5,15. (5) Lc 8,22. (6) Lc 9,6. (7) Lc 11,24. (8) Lc 17,11. (9) Lc 19,1. (10) Lc 19,4. Lucas gebruikt het werkw. διερχομαι = dierchomai om het meer over te steken. In de LXX kan een vorm van διερχομαι = dierchomai de vertaling van 17 verschillende Hebreeuwse woorden zijn.

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

part. aor. nom. mann. enk. dielthôn

- diermèneuô (uitleggen, vertalen). diermèneuô (uitleggen, vertalen). Taalgebruik in de bijbel: diermèneuô (uitleggen, vertalen). Taalgebruik in de LXX: diermèneuô (uitleggen, vertalen). Taalgebruik in Lc: diermèneuô (uitleggen, vertalen). Taalgebruik in Hnd: diermèneuô (uitleggen, vertalen).

- dikaios (rechtvaardig). δικαιος = dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de bijbel: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de Septuaginta: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in Lc: dikaios (rechtvaardig).

dikaios

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. mann. enk. dikaios

nom. mann. mv. dikaioi

5 :

acc. mann. mv. dikaious

2: (8) Mt 5,45. (9) Mt 9,13.

1: (10) Mc 2,17.

2: (11) Lc 5,32. (12) Lc 20,20.

- acc. mann. mv. δικαιους = dikaious van het bijvoegl. naamw. δικαιος = dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in het NT: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de Septuaginta: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in Lc: dikaios (rechtvaardig). Bijbel (12): (1) Gn 18,26. (2) Ex 18,21. (3) Ps 34,16. (4) Ps 37,17. (5) Ps 146,8. (6) Spr 13,21. (7) Job 27,5. (8) Mt 5,45. (9) Mt 9,13. (10) Mc 2,17. (11) Lc 5,32. (12) Lc 20,20.

- nom. vr. enk. of dat. vr. enk. δικαιοσυνη / δικαιοσυνῃ: dikaiosunè(i) (rechtvaardigheid). Zie het bijvoegl. naamw. δικαιος = dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de bijbel: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de Septuaginta: dikaios (rechtvaardig). Bijbel (130). OT (115). Pentateuch (4): (1) Gn 20,5. (2) Gn 30,33. (3) Ex 15,13. (4) Lv 19,15. NT (25). W (4): (1) W 1,15. (2) W 9,3. (3) W 14,7. (4) W 15,3. Een vorm van δικαιοσυνη = dikaiosunè (rechtvaardigheid) in de LXX (351), in het NT (91), in Mt (7), in Mc (0), in Lc (1).

-- acc. vr. enk. δικαιοσυνην = dikaiosunèn (rechtvaardigheid) van het zelfst. naamw. δικαιοσυνη = dikaiosunè(i) (rechtvaardigheid). Zie het bijvoegl. naamw. δικαιος = dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de bijbel: dikaios (rechtvaardig). Taalgebruik in de Septuaginta: dikaios (rechtvaardig). Bijbel (142). OT (109). Gn (10): (1) Gn 15,6. (2) Gn 18,19. (3) Gn 19,19. (4) Gn 20,13. (5) Gn 21,23. (6) Gn 24,27. (7) Gn 24,49. (8) Ex 34,7. (9) Dt 9,5. (10) Dt 33,21. NT (33). W (3): (1) W 1,1. (2) W 5,18. (3) W 8,7. NT (33).
- gen. vr. enk. dikaiosunès (rechtvaardigheid) van het zelfst. naamw. W (3): (1) W 2,11. (2) W 5,6. (3) W 12,16.

- diktuon (vissersnet). δικτυον = diktuon (vissersnet). Taalgebruik in de bijbel: diktuon (vissersnet). Taalgebruik in de LXX: diktuon (vissersnet).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. onz. mv. diktua

- διωγμος = diôgmos (vervolging)

- diôgmos (vervolging). διωγμος = diôgmos (vervolging). Taalgebruik in het NT: diôgmos (vervolging). Taalgebruik in de LXX: diôgmos (vervolging).

		bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. mann. enk. diôgmos	3	1	2					1 : Hnd 8,1.	1 : Rom 8,35.				1
2	gen. mann. enk. diôgmou	3	1	2	1 : Mt 13,21.	1 : Mc 4,17.						2 : Mt 13,21 // Mc 4,17.	2
3	acc. mann. enk. diôgmon	2	1	1					1: Hnd 13,50.
4	gen. mann. mv. diôgmôn	1		1					1 : Mc 10,30.
5	dat. mann. mv. diôgmois	3		3						3 : (1) 2 Kor 12,10. (2) 2 Tes 1,4. (3) 2 Tim 3,11.				3
6	acc. mann. mv. diôgmous	1		1						1 : 2 Tim 3,11.				1
	totaal	13	3	10	1	1			3	5		2	2	5

In de evangelies komt een vorm van διωγμος = diôgmos (verdrukking) slechts in twee (parallel)verzen voor: Mt 13,21 // Mc 4,17 (gen. mann. enk. διωγμου = diôgmou). Een vorm: NT (10). Hnd (3). Br. (5).

- dioti (omdat). dioti (omdat). Taalgebruik in de bijbel: dioti (omdat). Taalgebruik in Lc: dioti (omdat).

	dioti	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
		332	310	22			3		4	15		3	3	11	4

Een vorm van thlipsis (verdrukking) en diôgmos (vervolging) komt samen voor in 4 verzen in het NT: (1) Mt 13,21. (2) Mc 4,17. (3) Rom 8,35. (4) 2 Tes 1,4.

- δωδεκα = dôdeka (twaalf)

- dôdeka (twaalf). δωδεκα = dôdeka (twaalf). Taalgebruik in het NT: dôdeka (twaalf). Taalgebruik in de LXX: dôdeka (twaalf). Mt (12): (1) Mt 9,20. (2) Mt 10,1. (3) Mt 10,2. (4) Mt 10,5. (5) Mt 11,1. (6) Mt 14,20. (7) Mt 19,28. (8) Mt 20,17. (9) Mt 26,14. (10) Mt 26,20. (11) Mt 26,47. (12) Mt 26,53. Mc (15): (1) Mc 3,14. (2) Mc 3,16. (3) Mc 4,10. (4) Mc 5,25. (5) Mc 5,42. (6) Mc 6,7. (7) Mc 6,43. (8) Mc 8,19. (9) Mc 9,35. (10) Mc 10,32. (11) Mc 11,11. (12) Mc 14,10. (13) Mc 14,17. (14) Mc 14,20. (15) Mc 14,43. Lc (12): (1) Lc 2,42. (2) Lc 6,13. (3) Lc 8,1. (4) Lc 8,42. (5) Lc 8,43. (6) Lc 9,1. (7) Lc 9,12. (8) Lc 9,17. (9) Lc 18,31. (10) Lc 22,3. (11) Lc 22,30. (12) Lc 22,47.

		bijbel	LXX	Pentateuch	Eerdere Profeten	Latere Profeten	12 Kleine Profeten	Geschriften	Gn	Ex	Lv	Nu	Dt	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	dôdeka (twaalf)	136 (2³ X 17)	69 + 6 = 75	24	27	5	1	12	8	3	1	11	1	61	12	15	12	6	4	2	10	39	45	1	1

- Hebreeuws. עָשַׂר = `âshâr (tien). Taalgebruik in Tenakh: `âshâr (tien). Getalwaarde: ajin = 16 of 70, shin = 21 of 300, resj = 20 of 200 ; totaal: 57 (3 X 19) OF 570 (2 X 3 X 5 X 19). Structuur: 7 - 3 - 2. De som van de elementen is telkens 3. Tenakh (242). Pentateuch (67). Eerdere Profeten (55). Latere Profeten (14). 12 Kleine Profeten (3). Geschriften (103). 10 doet denken aan de 10 geboden van Mozes, geschreven op de 2 stenen tafelen (12 = 10 + 2).
`asara (tien).
- Ned.: tien. Arabisch: عَشَرَة = `asara (tien). Taalgebruik in de Qoran: `asara (tien). Aramees: עֲשַׂר = `äshar (tien, 10). D.: zehn. E.: ten. Fr.: dix. Grieks: δεκα = deka (tien). Taalgebruik in het NT: deka (tien). Taalgebruik in de LXX: deka (tien). Hebreeuws. עָשַׂר = `âshâr (tien). Taalgebruik in Tenakh: `âshâr (tien). Latijn: decem.
-- עָשַׂר שְׁנִים = sjënîm `âshâr (12). Tenakh (64). 64 = (5 X 12) + 4. Tenkh (64). Bij het begin van het broodverhaal volgens Lucas stellen de twaalf voor om de massa te ontbinden, op het einde (het laatste woord) van het verhaal komt het woord twaalf voor als het aantal korven gebroken brood. De twaalf symboliseren de 12 stammen van Israël, het hele volk. Wellicht verbeelden de 12 korven de 12 stammen van Israël, het hele volk. Toen Mozes in de woestijn vertoefde, mocht het volk op de 6de dag een dubbele portie manna rapen: één voor de 6de dag en één voor de sabbat. Is de aanwezigheid van de 12 korven gebroken brood de aankondiging van de naderende sabbat, de dag van de Heer.

- οἱ δωδεκα = hoi dôdeka (de twaalf). NT (5): (1) Lc 8,1. (2) Lc 9,12. (3) Lc 22,14 (variante lezing ; de 12 apostelen). (4) Hnd 6,12. (5) Apk 21,21.

- dogma (bevel, decreet). δογμα = dogma (bevel, decreet). Taalgebruik in de bijbel: dogma (bevel, decreet). Taalgebruik in Lc: dogma (bevel, decreet). Een vorm van δογμα = dogma in de LXX (18), in het NT (5).

dogma

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. onz. enk. dogma

Het komt in de bijbel slechts hier in Lc 2,1 voor. De nominatief meervoud dogmata (decreten, besluiten) vinden we in Hnd 16,4 ; hiermee zijn de besluiten van de apostelen bedoeld. Genitief meervoud in Hnd 17,7: apenanti tôn dogmatôn Kaisaros: tegen de besluiten van de keizer.
In Da 2,13 wordt edogmatisthè (er werd gedecreteerd) in de vulgaat vertaald door egressa sententia (de zin / bedoeling werd uitgevaardigd). Sententia komt in het OT in zeventien verzen voor, in het NT in één vers. Decretum in zestien verzen in de bijbel, enkel in het OT. Het Latijnse edictum komt in tien verzen in de bijbel voor ; in acht verzen in het OT, in twee verzen in het NT. In Lc 2,1 en Heb 11,23 (to diatagma tou basileôs = regis edictum: de uitvaardiging van de koning). De genitief enkelvoud diatagmatos komt in twee verzen in het OT voor.

- dokeô (menen, schijnen). δοκεω = dokeô (menen, schijnen). Taalgebruik in de bijbel: dokeô (menen, schijnen). Taalgebruik in Lc: dokeô (menen, schijnen).

dokeô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. praes. 2de pers. mv. dokeite

- doxa (heerlijkheid). δοξα = doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in de bijbel: doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in de LXX: doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in Lc: doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in Mc: doxa (heerlijkheid). Een vorm van δοξα = doxa in de LXX (453), in het NT (165), in Mt (7), in Mc (3), in Lc (13).

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

gen. vr. enk. doxès	150	103	47	3	1 : Mc 13,26.	1	1	2	37	2	5	6	30	7
dat. vr. enk. doxè(i)	60	37	23	3	2 : (1) Mc 8,38. (2) Mc 10,37.	3	2		13		8	10	12	1

- dôreô (schenken). δωρεω = dôreô (schenken). Taalgebruik in de Bijbel: dôreô (schenken).
- pass. ind. aor. 3de pers. enk. εδωρησατο = edôrèsato (hij / het werd geschonken) van het werkw. δωρεω = dôreô (schenken). Taalgebruik in de Bijbel: dôreô (schenken). Bijbel (2): (1) Est 8,1. (2) Mc 15,45. Een vorm van δωρεω = dôreô in de LXX (8), in het NT (3): (1) Mc 15,45. (2) 2 Pe 1,3. (3) 2 Pe 1,4.

- douleuô (dienen, slaaf zijn). douleuô (dienen, slaaf zijn). Taalgebruik in de Bijbel: douleuô (dienen, slaaf zijn).
- act. inf. praes. douleuein van het werkw. Bijbel (23): (1) Ex 14,5. (2) Ex 14,12. (3) 1 S 2,24. (4) Js 56,6. (5) Jr 11,10. (6) Jr 13,10. (7) Jr 25,6. (8) Jr 27,6. (9) Jr 34,9. (10) Jr 35,15. (11) Sef 3,9. (12) Ps 102,23. (13) 2 Kr 33,16. (14) 2 Kr 34,33. (15) Jdt 11,1. (16) 1 Mak 6,23. (17) Sir 2,1. (18) Mt 6,24. (19) Lc 16,13. (20) Rom 6,6. (21) Rom 7,6. (22) Gal 4,9. (23) 1 Tes 1,9.

- doulos (dienaar). δουλος = doulos (dienaar). Taalgebruik in het NT: doulos (dienaar). Taalgebruik in de Septuaginta: doulos (dienaar). Taalgebruik in Mc: doulos (dienaar).

	doulos (dienaar)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. enk.doulos	110	76	34	8	1	6	5		13	1	15	20	10	3
2	voc. mann. enk. doule	6		6	4		2					6	6
3	gen. enk. doulou	55	49	6	2		1			2	1	3	3	2
4	dat. enk. doulôi	37	31	6	1		3	1			1	4	5
5	acc. enk. doulon	60	43	17	2	3	9	1		2		14	15	2
6	nom. mv. douloi	68	46	22	3		2	2	1	12	2	5	7	10	2
7	gen. mann. mv. doulôn	47	42	5	2			1			2	2	3
8	acc. mv. doulous	47	28	19	7		3	1	1	3	4	10	11	3
	Totaal	430	315	115	29	4	26	11	2	32	11	59	70	27	5

doulos (dienaar)

Br.

Rom

1 Kor

2 Kor

Gal

Fil

Kol

1 Tes

2 Tes

1 Tim

2 Tim

Tit

Film

Heb

Jak

1 Pe

2 Pe

1 Joh

2 Joh

3 Joh

Jud

A.b

nom. enk.doulos

voc. amnn. enk. doule

gen. enk. doulou

dat. enk. doulôi

acc. enk. doulon

nom. mv. douloi

gen. mann. mv. doulôn

acc. mv. doulous

Totaal

- nom. + dat. vr. enk. δουλ = doulè(i) (dienares). Zie: δουλ= doulos (dienaar). Taalgebruik in de bijbel: doulos (dienaar). doulos (dienaar). Taalgebruik in de Septuaginta: doulos (dienaar). Bijbel (22). OT (21). NT (1). Hebr. `èbhèd (dienaar, knecht). Taalgebruik in Tenakh: `èbhèd (dienaar). Getalwaarde: ayin = 16 of 70, beth = 2, daleth = 4. Totaal: 22 (2 X 11) of 76 (4 X 19). Structuur: 7 - 2 - 4.
- gen. vr. enk. δουλης = doulès van het zelfst. naamw. δουλη = doulè (dienares). Zie δουλος = doulos (dienaar). Taalgebruik in het NT: doulos (dienaar). Taalgebruik in de Septuaginta: doulos (dienaar). Bijbel (11): (1) 1 S 1,11. (2) 1 S 25,24. (3) 1 S 25,28. (4) 1 S 25,31. (5) 1 S 28,22. (6) 2 S 14,15. (7) 2 S 14,19. (8) 2 S 20,17. (9) Rt 2,13. (10) Jdt 11,5. (11) Lc 1,48.
Arabisch: `abd (slaaf). Taalgebruik in de Koran: `abd (slaaf) . Bijbel (11): (1) 1 S 1,11. (2) 1 S 25,24. (3) 1 S 25,28. (4) 1 S 25,31. (5) 1 S 28,22. (6) 2 S 14,15. (7) 2 S 14,19. (8) 2 S 20,17. (9) Rt 2,13. (10) Jdt 11,5. (11) Lc 1,48.

- doulos Ièsou komt slechts voor in Rom 1,1. doulos Christou komt slechts voor in Kol 4,12.

- doxa (heerlijkheid). Taalgebruik: doxa (heerlijkheid). Hebr. khabhôd (heerlijkheid). In Hebreeuws betekent het zwaarte (b.v. van zijn mantel). In het Grieks getransponeerd naar iets lichts, heerlijks: doxa. Lat. gloria. Fr. gloire. Ned. heerlijkheid.

doxa (heerlijkheid) (enk.)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
nom. vr. enk. doxa	134	101	33			4	1		23	5	4	5	19	4
gen. vr. enk. doxès	150	103	47	3	1	1	1	2	37	2	5	6	30	7
dat. vr. enk. doxè(i)	60	37	23	3	2	3	2		13		8	10	12	1
acc. vr. enk. doxan	187	134	43	1		5	12	2	23	10	6	18	19	4
totaal	531	375	156	7	3	13	16	4	96	17	23	39	80	16

doxa (heerlijkheid) (enk.)	bijbel	OT	NT	Hnd	Apk	syn.	ev.	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	Jud	P.	A. b.
nom. vr. enk. doxa	134	101	33		5	4	5	23	4	4	2	1	2	2		1		1	1		1		2	1	1	19	4
gen. vr. enk. doxès	150	103	47	2	2	5	6	37	5	1	7		6	1	2		2	1	1	1	3	1	4	1	1	30	7
dat. vr. enk. doxè(i)	60	37	23			8	10	13		2	5			1	1			1			2			1		12	1
acc. vr. enk. doxan	187	134	43	2	10	6	18	23	7	2	5			2		2					1		3	1		19	4
totaal	531	375	156	4	17	23	39	96	16	9	19	1	8	6	3	3	2	3	2	1	7	1	9	4	2	80	16

- nom. vr. enk. δοξα = doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in de bijbel: doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in de LXX: doxa (heerlijkheid). Taalgebruik in Lc: doxa (heerlijkheid). Lc (4): (1) Lc 2,9. (2) Lc 2,14. (3) Lc 14,10. (4) Lc 19,38. Een vorm van δοξα = doxa (heerlijkheid) in de LXX (453), in het NT (165), in Lc (13): (1) Lc 2,9. (2) Lc 2,14. (3) Lc 2,32. (4) Lc 4,6. (5) Lc 9,26. (6) Lc 9,31. (7) Lc 9,32. (8) Lc 12,27. (9) Lc 14,10. (10) Lc 17,18. (11) Lc 19,38. (12) Lc 21,27. (13) Lc 24,26. In Lc: 4 vormen in 9 hoofdstukken en in 13 verzen.

doxa (heerlijkheid) (enk.)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
nom. vr. enk. doxa	134	101	33			4	1		23	5	4	5	19	4

			1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.	8.	9.
	doxa (enk.)	Lc	Lc 2	Lc 4	Lc 9	Lc 12	Lc 14	Lc 17	Lc 19	Lc 21	Lc 24
1.	nom. vr. enk. doxa	4	Lc 2,9. (2) Lc 2,14.				(3) Lc 14,10.		(4) Lc 19,38.
2.	gen. vr. enk. doxès	1								(1) Lc 21,27.
3.	dat. vr. enk. doxè(i)	3			(1) Lc 9,26. (2) Lc 9,31.	(3) Lc 12,27.
4.	acc. vr. enk. doxan	5	(1) Lc 2,32.	(2) Lc 4,6.	(3) Lc 9,32.			(4) Lc 17,18.			(5) Lc 24,26.
	totaal	13	3	1	3	1	1	1	1	1	1

- כַבוֹד = kabhôd (heerlijkheid). Taalgebruik in Tenakh: kabhôd (heerlijkheid). Taalgebruik in Jesaja: kabhôd (heerlijkheid). Getalwaarde: kaph = 11 of 20, beth = 2, waw = 6, daleth = 4. Totaal: 23 OF 32 (2² X 2³). Structuur: 2 - 2 - 6 - 4. De som van de elementen is telkens 5. כַבֹד = kabhod = 17. Tenakh (82). Pentateuch (10). Niet in Gn. Niet in Dt. Ex (4) telkens in combinatie met JHWH: (1) Ex 16,7. (2) Ex 16,10. (3) Ex 24,16. (4) Ex 24,17.
- וּכַבֹד = ûkhëbhôd (en de heerlijkheid). Tenakh (26). Pentateuch (3): (1) Ex 40,34. (2) Ex 40,35. (3) Nu 14,10. In 7 verzen in combinatie met JHWH.
- In Hebreeuws betekent het zwaarte (b.v. van zijn mantel). In het Grieks getransponeerd naar iets lichts, heerlijks: δοξα = doxa. Lat. gloria. Fr. gloire. Ned. heerlijkheid.

- doxan theou (heerlijkheid van God) (4): (1) Hnd 7,55. (2) Rom 15,7. (3) 1 Kor 10,31. (4) Fil 2,11. doxan tou theou (heerlijkheid van God) (4): (1) Joh 11,40. (2) Joh 12,43. (3) 2 Kor 4,15. (4) Apk 22,11.

- eis doxan (tot heerlijkheid). NT (11): (1) Lc 24,26. (2) Rom 3,7. (3) Rom 9,23. (4) Rom 15,7. (5) 1 Kor 2,7. (6) 1 Kor 10,31. (7) 2 Kor 3,18. (8) 2 Kor 4,15. (9) Fil 1,11. (10) Fil 2,11. (11) Heb 2,10.

- eis doxan (tou) theou (tot heerlijkheid van God). NT (4): (1) Rom 15,7. (2) 1 Kor 10,31. (3) 2 Kor 4,15 (tou theou = van God). (4) Fil 2,11.

7. - 8. doxa kuriou (de heerlijkheid van de Heer). In het NT slechts in dit vers. Hebr. këbhôd JHWH (heerlijkheid van JHWH)
of 6. - 8. kai doxa kuriou (en de heerlijkheid van de Heer). Hebr. ûkhëbhôd JHWH (en de heerlijkheid van JHWH).

kabhôd (heerlijkheid)	Tenach	Ex	Lv	Nu	Joz	1 S	1 K	1 Kr	2 Kr	Est	Ps	Spr	Pr	Js	Jr	Ez	Da	Hos	Mi	Hab	Hag	Zach	Mal
kabhôd (heerlijkheid)	82	4	2	4	1	4	2	2	2	2	17		9	14	2	10	1		1	1	2	1	1
ûkhëbhôd (en de heerlijkheid)	26	2		1				1	8		3	1	4	2		4
khebhôdô (zijn heerlijkheid)	13							1			6			4	1			1
ûkhëbhôdô (en zijn heerlijkheid)	2													2
këbhôd JHWH (heerlijkheid van JHWH)	17	4	1	1							1			2		6				1
ûkhëbhôd JHWH (en de heerlijkheid van JHWH)	7	2		1					2					1		1

doxazô (verheerlijken). δοξαζω = doxazô (verheerlijken, loven). Taalgebruik in het NT: doxazô (verheerlijken). Taalgebruik in de LXX: doxazô (verheerlijken). Taalgebruik in Lc: doxazô (verheerlijken). Een vorm van δοξαζω = doxazô in de LXX (143), in het NT (61).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

pass. part. praes. nom. mann. enk. doxazomenos

--- doxazôn (verheerlijkend). Tegenwoordig deelwoord nominatief mannelijk enkelvoud. In zeven verzen in de bijbel. In drie verzen in het OT. In vier verzen in het NT.: (1) Lc 5,25. (2) Lc 17,15. (3) Lc 18,43. (4) Joh
--- act. part. praes. nom. mann. mv. δοξαζοντες = doxazontes (verheerlijkend) van het werkw. Bijbel (5): (1) Kl 1,8. (2) Sir 43,28. (3) Sir 43,30. (4) Lc 2,20. (5) 2 Kor 9,13.
--- doxason (verheerlijk). Actief imperatief praesens tweede persoon enkelvoud. In negen verzen in de bijbel. In zes verzen in het OT. In drie verzen in het NT, nl. bij Johannes.
--- edoxazen (hij verheerlijkte). In twee verzen in de bijbel: (1) Lc 13,13. (2) Lc 23,47.
--- edoxazon (zij verheerlijkten). In zes verzen in de bijbel, enkel in het NT: (1) Lc 5,26. (2) Lc 7,16. (3) Hnd 4,21. (4) Hnd 13,48. (5) Hnd 21,20. (6) Gal 1,24. (1) Lc 5,25 . (2) Lc 5,26. (3) Lc 7,16 Lc 13,13 Lc 17,15 Lc 18,43 Lc 23,47

doxaô (verheerlijken). Verwijzing: doxazô (verheerlijken), zie Lc 5,26 ; doxa (heerlijkheid), zie Lc 2,9.
--- doxazô ton theon: God verheerlijken. In zes van de zeven gevallen verheerlijkt de genezene God. In het zevende geval verheerlijkt de honderdman God bij het zien van de wijze waarop Jezus is gestorven.

edoxazon (zij verheerlijkten). In zes verzen in de bijbel, enkel in het NT: (1) Lc 5,26. (2) Lc 7,16. (3) Hnd 4,21. (4) Hnd 13,48. (5) Hnd 21,20. (6) Gal 1,24.

- Een vorm van δοξαζω = doxazô (verheerlijken, loven) + τον θεον = ton theon (God): God verheerlijken. Lc (7). In zes van de zeven gevallen verheerlijkt een genezene of zijn omstaanders God: (1) Lc 5,25 . (2) Lc 5,26. (3) Lc 7,16. (4) Lc 13,13. (5) Lc 17,15. (6) Lc 18,43. (7) Lc 23,47. In het zevende geval verheerlijkt de honderdman God bij het zien van de wijze waarop Jezus is gestorven (Lc 23,47). Hnd (3): (1) Hnd 4,21. (2) Hnd 11,18. (3) Hnd 21,20.

1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.
Lc 5,25	Lc 5,26	Lc 7,16	Lc 13,13	Lc 17,15	Lc 18,43	Lc 23,47
	kai ekstasis elaben hapantes (en ontzetting benam allen)	elaben de fobos pantas (vrees echter benam allen)
doxazôn ton theon (God verheerlijkend)	kai edoxazon ton theon (en zij verheerlijkten God)	kai edoxazon ton theon (en zij verheerlijkten God)	kai edoxazon ton theon (en zij verheerlijkten God)	doxazôn ton theon (God verheerlijkend)	doxazôn ton theon (God verheerlijkend)	edoxazen ton theon (hij verheerlijkte God)
67. Genezing van de lamme: Mc 2,1-12 - Lc 5,17-26 - Mt 9,1-8 -	67. Genezing van de lamme: Mc 2,1-12 - Lc 5,17-26 - Mt 9,1-8 -	110. De zoon van de weduwe van Naïn: Lc 7,11-17 -	223. Genezing van een kromgebogen vrouw op sabbat: Lc 13,10-17 -	253. Genezing van de tien melaatsen: Lc 17,11-19 -	276. Genezing van de blinde Bartimeüs: Mc 10,46-52 - Lc 18,35-43 -	347. Kruisdood van Jezus: Mc 15,33-39 - Mt 27,45-54 - Lc 23,44-48

- δυναμαι = dunamai (kunnen)

- dunamai (kunnen). δυναμαι = dunamai (kunnen). Taalgebruik in het NT: dunamai (kunnen). Taalgebruik in de LXX: dunamai (kunnen).

- ind. praes. 3de pers. enk. δυναται = dunatai (hij kan) van het (hulp-) werkw. δυναμαι = dunamai (kunnen). Taalgebruik in het NT: dunamai (kunnen). Taalgebruik in de LXX: dunamai (kunnen). Taalgebruik in Mc: dunamai (kunnen). Bijbel (82). OT (12). NT (70). Mc (11): (1) Mc 2,7. (2) Mc 3,23. (3) Mc 3,24. (4) Mc 3,26. (5) Mc 3,27. (6) Mc 7,15. (7) Mc 7,18. (8) Mc 9,3. (9) Mc 9,29. (10) Mc 10,26. (11) Mc 15,31. Lc (9): (1) Lc 3,8. (2) Lc 5,21. (3) Lc 6,39. (4) Lc 12,25. (5) Lc 14,26 . (6) Lc 14,27. (7) Lc 14,33. (8) Lc 16,13. (9) Lc 18,26 . Een vorm van δυναμαι = dunamai (kunnen) in de LXX (332), in het NT (209), in Mt (27), in Lc (26).

- ind. imperf. 3de pers. enk. εδυνατο = edunato (hij kon) van het (hulp-) werkw. δυναμαι = dunamai (kunnen). Taalgebruik in het NT: dunamai (kunnen). Taalgebruik in de LXX: dunamai (kunnen). Taalgebruik in Mc: dunamai (kunnen). Bijbel (16). OT (5). NT (11): (1) Mt 22,46. (2) Mt 26,9. (3) Mc 5,3. (4) Mc 6,5. (5) Lc 1,22. (6) Joh 11,37. (7) Hnd 26,32. (8) Apk 5,3. (9) Apk 7,9. (10) Apk 14,3. (11) Apk 15,8. Een vorm van δυναμαι = dunamai (kunnen) in de LXX (332), in het NT (209).

- dunamis (macht, kracht). dunamis (macht, kracht). Taalgebruik in de bijbel: dunamis (macht, kracht). Taalgebruik in Mc: dunamis (macht, kracht). Taalgebruik in Lc: dunamis (macht, kracht). Taalgebruik in Hnd: dunamis (macht, kracht). Hebr. chaîl (kracht, sterkte). Taalgebruik in Tenach: chaîl (kracht, sterkte).
- Lat. vir-tus. Fr. puissance + E. power < Lat. potentia (mogelijkheid) zie Lat. posse (kunnen). Ned. kracht. D. Kraft.

dunamis	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Brieven	Apk
nom. vr. enk. dunamis	88	59	11	0	0	3: (1) Lc 1,35. (2) Lc 5,17. (3) Lc 6,19.	0	1: Hnd 8,10.	5	2
voc.
gen.	170	104	19	1	2: (1) Mc 13,26. (2) Mc 14,62.	2: (1) Lc 21,27. (2) Lc 22,69.	0	1: Hnd 6,8.	11	2
dat.	126	83	25	0	1	3: (1) Lc 1,17. (2) Lc 4,14. (3) Lc 4,36.	0	4: (1) Hnd 3,12. (2) Hnd 4,7. (3) Hnd 4,33. (4) Hnd 10,38.	16	1
acc.	128	70	32	2	4	4: (1) Lc 8,46. (2) Lc 9,1. (3) Lc 10,19. (4) Lc 24,49.	0	1: Hnd 1,8.	15	6
Totaal			87	3	7	12	0	7	47	11

Een vorm van dunamis (macht, kracht) in Mc in 7 verzen:

-- dunamin. Accusatief enkelvoud. In zes verzen in Apk: (1) Apk 3,8. (2) Apk 4,11. (3) Apk 5,12. (4) Apk 11,17. (5) Apk 13,2. (6) Apk 17,13.

Lc 1,35 a	Lc 1,35 b	Hnd 1,8	Lc 24,49	Lc 1,17	Lc 3,22	Lc 4,14a	Lc 4,18
	kai (en)	kai lèmpsethe (en gij zult ontvangen)	heôs hou endusèsthe (totdat jullie		kai (en) katabènai (neerdalen)
pneuma hagion (heilige geest)	dunamis hupsistou (de kracht van de Allerhoogste)	dunamin (kracht)	eks hupsous dunamin (vanuit de hoge kracht)	en pneumati kai dunamei èliou (in de geest en de kracht van Elia)	to pneuma to hagion (de heilige geest)...	en tèi dunamei tou pneutos (in de kracht van de geest)	pneuma kuriou (de geest van de Heer)
epeleusetai (zal komen) epi se (over u)	episkiasei (zal overschaduwen) soi (u)	epelthontos tou hagiou pneumatos (van de komende heilige geest) ef'humas (over u)			ep'auton (over hem)		ep'eme (op mij)
3. Aankondiging van de geboorte van Jezus: Lc 1,26-38	3. Aankondiging van de geboorte van Jezus: Lc 1,26-38	Hnd 1,1-14: Jezus'laatste opdracht en hemelvaart	355. Verschijning aan de leerlingen in Jeruzalem: Lc 24,36-49	2. Aankondiging van de geboorte van Johannes de Doper: Lc 1,5-25	18. Doop van Jezus: Mc 1,9-11 - Mt 3,13-17 - Lc 3,21-22	21. Begin van Jezus'optreden in Galilea: Mc 1,14-15 - Mt 4,12-17 - Lc 4,14-15	22. Prediking te Nazaret en verwerping: Lc 4,16-30 - Mc 6,1-6a - Mt 13,53-58

- dunatos (mogelijk, krachtig). dunatos (mogelijk, krachtig). Taalgebruik in de bijbel: dunatos (mogelijk, krachtig). Taalgebruik in Mc: dunatos (mogelijk, krachtig).

dunatos

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. + acc. onz. mv. dunata

3 : (1) Mc 9,23. (2) Mc 10,27. (3) Mc 14,36.

- dunô = duô (onderdompelen, ondergaan). δυνω / δυω = dunô / duô (onderdompelen, ondergaan). Taalgebruik in het NT: dunô = duô (onderdompelen, ondergaan). Taalgebruik in de LXX: dunô = duô (onderdompelen, ondergaan). Een vorm van δυνω / δυω = dunô / duô (onderdompelen, ondergaan) in de LXX (26), in het NT (2).

dunô = duô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. part. praes. gen. mann. enk. dunontos

- duskolôs (ontevreden, moeilijk). duskolös (ontevreden, moeilijk). Taalgebruik in de bijbel: duskolôs (ontevreden, moeilijk). Taalgebruik in Mc: duskolôs (ontevreden, moeilijk). Bijwoord.

duskolös

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

- duskolos (ontevreden, moeilijk). duskolos (ontevreden, moeilijk). Taalgebruik in de bijbel: duskolos (ontevreden, moeilijk). Taalgebruik in Mc: duskolos (ontevreden, moeilijk).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. onz. + acc. mann. + onz. enk. duskolon

1 : Mc 10,24.