NIEUW TESTAMENT TAALGEBRUIK E

NIEUWE TESTAMENT: TAALGEBRUIK E
Deze websitepagina is een onderdeel van de website van Arseen De Kesel: http://www.interlevensbeschouwelijk.be/index.html.

Zie ook naar - bijbeloverzicht - Overzicht van het NT: NT: overzicht, NT: taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -, NT: commentaar,

Overzicht van het NT: NT: overzicht , NT: taalgebruik - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z - , NT: commentaar ,

OPGELET: De getallen verwijzen steeds naar het aantal verzen waarin een 'woord' voorkomt. Eenzelfde 'woord' kan echter meerdere malen in hetzelfde vers voorkomen.

	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
boeknr.	27	40	41	42	43	44	45 - 65	66
hoofdst.	260	28	16	24	21	28	121	22	68	89
verzen	7957	1071	678	1151	879	1007	2767	404	2900	3779

	NT	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	Paul.	Ap. br.
boeknr.	27 (aantal)		45	46	47	48	49	50	51	52	53	54	55	56	57	58	59	60	61	62	63	64	65
hoofdst.	260	121	16	16	13	6	6	4	4	5	3	6	4	3	1	13	5	5	3	5	1	1	1	100	21
verzen	7957	2767	433	437	257	149	155	104	95	89	47	113	83	46	25	303	108	105	61	105	13	14	25	2336	431

- ea (aai). ea (aai). Uitroep van pijnlijke verbazing. Taalgebruik in het NT: ea (aai). Taalgebruik in Lc: ea (aai).

ea (aai)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

- ean (indien). εαν = ean (indien). Taalgebruik in het NT: ean (indien). Taalgebruik in de LXX: ean (indien). Taalgebruik in Mc: ean (indien). Taalgebruik in Lc: ean (indien).

	ean (indien)	bijbel	OT	Gn	Ex	Lv	Nu	Dt	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
		1411	1103	50	84	163	74	133	308	56	32	27	54	10	120	9	115	169

- eaô (laten, toelaten). eaô (laten, toelaten). Taalgebruik in het NT: eaô (laten, toelaten). Taalgebruik in Lc: eaô (laten, toelaten).

eaô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. imperf. 3de pers. enk. eia

- echô (hebben, bezitten). εχω = echô (hebben, bezitten). Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in het NT. Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in de LXX. Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in Mc. Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in Lc. Lat. habere. Ned. hebben. Fr. avoir. D. haben. E. have.

echô (hebben, bezitten)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. pr. 3de pers. enk echei	136	44	92	11	10	12	18	5	18	8	33	51
part. pr. nom. mann. enk. echôn	114	32	82	10	3	12	5	2	18	32	25	30	15	3
act. ind.imperf. 3de pers. enk. eichen (hij had)	46	23	23	4	6	4	2	4	1	2	14	16	1
act. ind. imperf. 3de pers. mv. eichon	32	13	19	3	4	2	1	4	2	3	9	10	1	1


totaal

- act. ind. imperf. 3de pers. enk. ειχεν = eichen (hij had) van het werkw. εχω = echô (hebben, bezitten). Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in het NT. Taalgebruik: echô (hebben, bezitten) in de LXX. Lat. habere. Ned. hebben. Fr. avoir. D. haben. E. have. Een vorm van echô (hebben, bezitten) in de LXX (497) , in het NT (705) , in Hnd (44). Lc (4): (1) Lc 13,6. (2) Lc 15,11. (3) Lc 16,1. (4) Lc 21,4. Hnd (4): (1) Hnd 2,45. (2) Hnd 4,35. (3) Hnd 9,31. (4) Hnd 18,18.

- εχθρος = echthros (vijand)

- echthros (vijand). εχθρος = echthros (vijand). Taalgebruik in het NT: echthros (vijand). Taalgebruik in de LXX: echthros (vijand). Een vorm van εχθρος = echthros in de LXX (456) , in het NT (32) , in Lc (8): (1) Lc 1,71. (2) Lc 1,74. (3) Lc 6,27. (4) Lc 6,35. (5) Lc 10,19. (6) Lc 19,27. (7) Lc 19,43. (8) Lc 20,43.

- acc. mann. enk.. Bijbel (26). OT (24). NT (2).

- gen. mann. mv. εχθρων = echthrôn (van de vijanden) van het zelfst. naamw. εχθρος = echthros (vijand). Taalgebruik in het NT: echthros (vijand). Taalgebruik in de LXX: echthros (vijand). Bijbel (146). NT (2): (1) Lc 1,71. (2) Lc 1,74. Een vorm van εχθρος = echthros in de LXX (456) , in het NT (32) , in Lc (8): (1) Lc 1,71. (2) Lc 1,74. (3) Lc 6,27. (4) Lc 6,35. (5) Lc 10,19. (6) Lc 19,27. (7) Lc 19,43. (8) Lc 20,43.

- εχθρα = echthra (vijandschap). Zie:
- acc. vr. enk. εχθραν = echthran van het zelfst. naamw. εχθρα = echthra (vijandschap). Zie: εχθρος = echthros (vijand). Taalgebruik in Tenakh: echthros (vijand). Bijbel (17): (1) Gn 3,15. (2) Nu 35,20. (3) Nu 35,22. (4) Js 63,10. (5) Jr 9,7. (6) Ez 35,5. (7) Ez 35,11. (8) Mi 2,8. (9) Spr 6,35. (10) Spr 10,18. (11) Spr 26,26. (12) 1 Mak 11,40. (13) 1 Mak 13,17. (14) Sir 6,9. (15) Sir 37,2. (16) Ef 2,14. (17) Ef 2,16. Een vorm van εχθρα = echthra in de LXX (14) , in het NT (6).
- Latijn. acc. vr. enk. inimicitiam van het zelfst. naamw. inimicitia (vijandschap). Tenakh (6): (1) 1 Mak 13,17. (2) Sir 6,9. (3) Sir 28,9. (4) Sir 37,2. (5) Ef 2,14. (6) Ef 2,16. acc. vr. mv. inimicitias van het zelfst. naamw. inimicitia (vijandschap). Tenakh (6): (1) Gn 3,15. (2) Gn 26,21. (3) Ez 25,15. (4) 1 Mak 7,26. (5) 1 Mak 9,51. (6) 1 Mak 11,40.

- ηδη = èdè (reeds)

- èdè (reeds). ηδη = èdè (reeds). Taalgebruik in het NT: èdè (reeds).

èdè (reeds)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	92	36	56	7	7	9	16	2	15		23	39	12	3

Mc (7): (1) Mc 4,37. (2) Mc 6,35. (3) Mc 8,2. (4) Mc 11,11. (5) Mc 13,28. (6) Mc 15,42. (7) Mc 15,44.

- και ηδη = kai èdè (en reeds). NT (2): (1) Mc 6,35 (2X). (2) Mc 15,42.
- ηδη δε = èdè de (reeds echter). NT (5): (1) Mt 3,10. (2) Lc 3,9. (3) Lc 7,6. (4) Joh 4,51. (5) Joh 7,14.

- efèmeria (beurt volgens de dagrooster). efèmeria (beurt volgens de dagrooster). Taalgebruik in het NT: efèmeria (beurt volgens de dagrooster). Taalgebruik in Mc: efèmeria (beurt volgens de dagrooster).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

gen. vr. enk. efèmerias

- εφιστημι = efistèmi (staan bij)

- efistèmi (staan bij). εφιστημι = efistèmi (staan bij). Taalgebruik in het NT: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in de LXX: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in Lc: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in Hnd: efistèmi (staan bij).

efistèmi (staan bij)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. aor. 3de p. enk. epestè	6	4	2			1		1			1	1
ind. aor. 3de p. mv. epestèsan	9	4	5			2		3			2	2
part. aor. nom. mann. enk. epistas	4		4			1		3			1	1
part. aor. nom. vr. enk. epistasa	2		2			2					2	2
part. aor. nom. mann. mv. epistantes	2							2
ind. perf. 3de p. enk. efestèken	5	4	1						1				1
part. perf. nom. mann. enk. efestôs	1		1					1
act. conj. aor. 3de pers. enk. epistè(i)	8	7	1			1					1	1
totaal

- act. ind. aor. 3de pers. mv. επεστησαν = epestèsan (zij stonden bij) van het werkw. εφιστημι = efistèmi (staan bij). Taalgebruik in het NT: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in de LXX: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in Lc: efistèmi (staan bij). Taalgebruik in Hnd: efistèmi (staan bij). Bijbel (9). OT (4): (1). (2). (3). (4). NT (5): (1) Lc 20,1. (2) Lc 24,4. (3) Hnd 4,1. (4) Hnd 10,17. (5) Hnd 11,11.

- eforaô (kijken op, neerkijken). εφοραω = eforaô (kijken op, neerkijken). Taalgebruik in het NT: eforaô (kijken op, neerkijken). Taalgebruik in de Septuaginta: eforaô (kijken op, neerkijken).

- επειδεν = epeiden ( hij keek neer ) < voorzetsel ep' + act. ind. aor. 3de pers. enk. van het werkw. εφοραω = eforaô (kijken op, neerkijken). Taalgebruik in het NT: eforaô (kijken op, neerkijken). Taalgebruik in de Septuaginta: eforaô (kijken op, neerkijken). Tenakh (5): (1) Gn 4,4 (en JHWH keek neer - sjâ`â - op Abel). (2) Ex 2,25 (en hij - God - keek neer - râ´âh - op de Israëlieten). (3) Ps 54,9 (Mijn oog keek neer - râ´âh - op mijn vijanden). (4) Ps 92,12 (Mijn oog keek neer - nâbhat - op mijn vijanden). (5) Lc 1,25 (God keek neer op mijn schande). Een vorm van εφοραω = eforaô (kijken op, neerkijken) in de LXX (29) , in het NT (2): (1) Lc 1,25. (2) Hnd 4,29.
- Kijken op - neerzien kan positief of negatief geïnterpreteerd worden: genadig neerzien op , misprijzend neerkijken op.

- egcheô (ingieten). εγχεω = egcheô (ingieten). Taalgebruik in het NT: egcheô (ingieten). Taalgebruik in de LXX: egcheô (ingieten). Een vorm van εγχεω = egcheô in de LXX (6) , in het NT ().

- εγειρω = egeirô (opwekken)

- egeirô (wekken). εγειρω = egeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: egeirô (wekken). Taalgebruik in de LXX: egeirô (wekken). Taalgebruik in Mc: egeirô (wekken). Wellicht wekken uit de slaap , op-wekken. Ned. wekken vlg. Lat. vegere: flink , levendig zijn , opgewekt zijn. Lat. resurgere. Surgere (surrexi , surrectum) = oprijzen , opstaan , rechtop staan. sur < super = op, boven + regere (rexi , rectum): richten (rechtop), leiden , sturen. -> op-richten = rechtop staan -> resurgere = opnieuw op-richten , terug rechtop staan. Ned. rekken (Lat. reg- ) , uitstrekken. Rectus = recht. Fr. résurrection.
Fr. ressusciter cfr. Lat. suscitare. super: op , boven + citare (citus: vlug , snel): in beweging brengen. Aldus: terug in beweging brengen , heropleven.
Fr. réveiller: wekken , ont-waken < re + vigilare (vig- wak- , wek-) waken.

egeirô (opwekken)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ind. pr. 3de p. enk. egeirei	8	6	2				1	1				1
ind. pr. 3de p. mv. egeirousin	1		1		1						1	1
act. imperat..praes. 2de pers. enk. egeire	14		14	1	5	4	1	1	1	1
imp. 2de p. mv. egeirete	1		1	1
inf. pr. egeirein	2		2						2
ind imp. 3de p. enk. ègeiren	27	7	20		2	1	3	10	4
ind. imp. 3de p. mv. ègeiran	5	4	1	1
inf. aor. egeirai	5	3	2	1		1
pas. ind. pr. 3de p. enk. egeiretai	5		5				2		3
pass. ind. praes. 3de pers. mv. egeirontai	10	1	9	1	1	2			5
pas. imper. praes. 2de pers. mv. egeiresthe	3		3	1	1		1				2	3
pas. conj. praes. 3de pers. enk. egeirètai	1		1		1						1	1
pass. fut. 3de pers. enk. egerthèsetai	8	1	7	4	1	2
pas. fut. 3de p. mv. egerthèsontai	5	1	4	2	1				1
pass. ind. aor. 3de pers. enk. ègerthè	23	5	18	6	3	4	2	1	2
pas. ind. aor. 3de p. mv. ègerthèsan	3	1	2	2
pas. conj. 3de p. enk. egerthè(i)	2		2	1		1
pas. imp. 2de p. mv. egerthète	3	2	1	1
pass. inf. aor. egerthènai	5		5	2	1	1			1
pass. part. aor. nom. mann. + vr. enk. egertheis	13		13	9		1	1		2
pas. perf. 3de pers. enk. egègertai	9		9	1	1				7
pas. part. perf. acc. mann. enk. egègermenon	2		2	1					1		1	1
part. aor. nom. m. + vr. mv.
Nog andere vormen...
egeirô (opwekken)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.

actief imperfectum derde persoon enkelvoud. In zevenentwintig verzen in de bijbel. In zeven verzen in het OT. In twintig verzen in het NT Niet bij Matteüs. In twee verzen bij Marcus: (1) Mc 1,31. (2) Mc 9,27. In één vers bij Lucas. In drie verzen bij Johannes.

egeire (wek op, ontwaak). Imperatief praesens. Het komt enkel in het NT voor , in veertien verzen. In één vers bij Matteüs. In vijf verzen bij Marcus. Bij Marcus: (1) Mc 2,9 (// Mt 9,5 // Lc 5,23). (2) Mc 2,11 (// Lc 5,24 // Joh 5,8 ). (3) Mc 3,3 (// Lc 6,8 ). (4) Mc 5,41 (// Lc 8,54 ). (5) Mc 10,49. (1) Mc 2,9: woord van Jezus tot de lamme. (3) Mc 3,3: een woord van Jezus tot de man met de verschrompelde hand. (4) Mc 5,41: een woord van Jezus tot het dochtertje van Jaïrus. (5) Mc 10,49: een bemoedigend woord van het volk tot de blinde Bartimeüs.

- ηγειρεν (= ègeiren; hij wekte op; wkw act ind aor 3de pers enk van het wkw εγειρω = egeirô: opwekken). Taalgebruik in het NT: egeirô (wekken). Taalgebruik in de LXX: egeirô (wekken). Taalgebruik in Mc: egeirô (wekken). Taalgebruik in Lc: egeirô (wekken). Bijbel (27). OT (7): (1) Re 2,16. (2) Re 2,18. (3) Re 3,9. (4) Re 3,15. (5) Re 7,19. (6) 1 K 11,14. (7) Jr 51,11. NT (20). Mc (2): (1) Mc 1,31. (2) Mc 9,27. Lc (1): Lc 1,69. Joh (3): (1) Joh 12,1. (2) Joh 12,9. (3) Joh 12,17. Hnd (10): (1) Hnd 3,7. (2) Hnd 3,15. (3) Hnd 4,10. (4) Hnd 5,30. (5) Hnd 10,26. (6) Hnd 10,40. (7) Hnd 12,7. (8) Hnd 13,22. (9) Hnd 13,30. (10) Hnd 13,37. Brieven (4): (1) Rom 10,9. (2) 1 Kor 6,14. (3) 1 Kor 15,15. (4) 1 Tes 1,10. Een vorm van εγειρω = egeirô (opwekken) in de LXX (57) , in het NT (143) , in Lc in 18 verzen: (1) Lc 1,69. (2) Lc 3,8. (3) Lc 5,23. (4) Lc 5,24. (5) Lc 6,8. (6) Lc 7,14. (7) Lc 7,16. (8) Lc 7,22. (9) Lc 8,54. (10) Lc 9,7. (11) Lc 9,22. (12) Lc 11,8. (13) Lc 11,31. (14) Lc 13,25. (15) Lc 20,37. (16) Lc 21,10. (17) Lc 24,6. (18) Lc 24,34. In de LXX is een vorm van εγειρω = egeirô de vertaling van 17 verschillende Hebreeuwse woorden.

egeirô (opwekken)	bijbel	O.T.	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br	Apk	syn.	ev.
ind imperf. 3de pers. enk. ègeiren	27	7	20		2	1	3	10	4		3	6

- act. ind. aor. 3de pers. mv. ηγειραν = ègeiran (zij wekten) van het werkw. εγειρω = egeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: egeirô (wekken). Taalgebruik in de LXX: egeirô (wekken). Bijbel (5): (1) 1 S 5,3. (2) Mi 3,5. (3) Jdt 10,23. (4) 1 Mak 3,49. (5) Mt 8,25. Een vorm van εγειρω = egeirô (opwekken) in de LXX (57) , in het NT (143) , in Mt (36) , in Mt 8 (36): (1) Mt 8,15. (2) Mt 8,25. (3) Mt 8,26.

			1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.	8.	9.	10.	11.	12.
	egeirô		Lc 1	Lc 3	Lc 5	Lc 6	Lc 7	Lc 8	Lc 9	Lc 11	Lc 13	Lc 20	Lc 21	Lc 24
1.	act. ind imperf. 3de p. enk. ègeiren	1	(1) Lc 1,69.
2.	act. imperat..praes. 2de pers. enk. egeire	4			(1) Lc 5,23. (2) Lc 5,24.	(3) Lc 6,8.		(4) Lc 8,54.
3.	act. conj. aor. 3de pers. enk. egethè(i)	1									(1) Lc 13,25.
4.	act. inf. aor. egeirai	1		(1) Lc 3,8.
5.	pass. ind. praes. 3de pers. mv. egeirontai	2					(1) Lc 7,22.					(2) Lc 20,37.
6.	pass. fut. 3de pers. enk. egerthèsetai	2								(1) Lc 11,31.			(2) Lc 21,10.
7.	pass. ind. aor. 3de pers. enk. ègerthè	4					(1) Lc 7,16.		(2) Lc 9,7.					(3) Lc 24,6. (4) Lc 24,34.
8.	pass. imperat. aor. 2de pers. enk. egerthèti	1					(1) Lc 7,14.
9.	pass. inf. aor. egerthènai	1							(1) Lc 9,22.
10.	pass. part. aor. nom. mann. + vr. enk. egertheis	1								(1) Lc 11,8.
		18	1	1	2	1	3	1	2	2	1	1	1	2

- Lat. resurgere. Surgere ( surrexi , surrectum ) = oprijzen , opstaan , rechtop staan. sur < super = op , boven + regere ( rexi , rectum ): richten , leiden , sturen. Ned. rekken ( Lat. reg- ) , uitstrekken. Rectus = recht. Fr. résurrection.
- Fr. ressusciter cfr. Lat. suscitare. super: op , boven + citare: in beweging brengen. Aldus: terug in beweging brengen , heropleven.
Fr. réveiller: wekken , ont-waken < re + vigilare (vig- wak- , wek-) waken. D. auferwecken.

- egègertai ( Hij is opgewekt ). Passief perf. 3de pers. enk. van het werkwoord egeirô. Lat. resurgere. Surgere ( surrexi , surrectum ) = oprijzen , opstaan , rechtop staan. sur < super = op , boven + regere ( rexi , rectum ): richten , leiden , sturen. Ned. rekken ( Lat. reg- ) , uitstrekken. Rectus = recht. Fr. résurrection.
Fr. ressusciter cfr. Lat. suscitare. super: op , boven + citare: in beweging brengen. Aldus: terug in beweging brengen , heropleven.
Fr. réveiller: wekken , ont-waken < re + vigilare (vig- wak- , wek-) waken.
In 9 verzen in het NT. In 7 verzen in 1 Kor 15: (1) 1 Kor 15,4. (2) 1 Kor 15,12. (3) 1 Kor 15,13 ( b: oude christos egègertai = is Christus niet opgewekt ). (4) 1 Kor 15,14 ( b: ei de christos ouk egègertai = als Christus niet is opgewekt ). (5) 1 Kor 15,16 ( b: oude christos egègertai = is Christus niet opgewekt ). (6) 1 Kor 15,17 ( b: ei de christos ouk egègertai = als Christus niet is opgewekt ). (7) 1 Kor 15,20 ( nuni de christos egègertai ek nekrôn = nu echter Christus is opgewekt uit de doden ).

ègeiren ek nekrôn ( Hij wekte op uit de doden ). In zes verzen in het NT: (1) Joh 12,1. (2) Joh 12,9. (3) Hnd 3,15. (4) Hnd 4,10. (5) Rom 10,9. (6) 1 Tes 1,10.

egeirô (opwekken, doen ontwaken) . Taalgebruik: egeirô (ontwaken, opwekken) , zie Mc 1,31.
--- egeirousin (zij wekken). In één vers in de bijbel , nl. Mc 4,38. Hebreeuwse vertaling wajjâqîmû (Hifil imperfectum derde persoon meervoud) (en zij deden opstaan = zij richtten op): (1) Joz 7,26 (kai epestèsan). (2) Joz 8,29 (kai epestèsan). (3) Re 18,30 (kai anestèsan).
--- egeire (wek op, ontwaak). Imperatief praesens. Het komt enkel in het NT voor , in veertien verzen. In één vers bij Matteüs. In vijf verzen bij Marcus. In vier verzen bij Lucas. In één vers bij Johannes enz. Bij Matteüs: Mt 9,5 (// Mc 2,9 // Lc 5,23. Bij Marcus: (1) Mc 2,9 (// Mt 9,5 // Lc 5,23). (2) Mc 2,11 (// Lc 5,24 // Joh 5,8 ). (3) Mc 3,3 (// Lc 6,8 ). (4) Mc 5,41 (// Lc 8,54 ). (5) Mc 10,49. (1) Mc 2,9: woord van Jezus tot de lamme (3) Mc 3,3: een woord van Jezus tot de man met de verschrompelde hand (4) Mc 5,41: een woord van Jezus tot het dochtertje van Jaïrus (5) Mc 10,49: een bemoedigend woord van het volk tot de blinde Bartimeüs. Bij Lucas: (1) Lc 5,23 (// Mt 9,5 (// Mc 2,9 ). (2) Lc 5,24 (// Mc 2,11 // Joh 5,8 ). (3) Lc 6,8 (// Mc 3,3 ). (4) Lc 8,54 (// Mc 5,41 ). Bij Johannes: Joh 5,8 (// Mc 2,11 // Lc 5,24 ). (12) Hnd 3,9: een woord van Petrus tot de lamme. (13) Ef 5,14. (14) Apk 11,1.
-- -ηγερθη (= ègerthè: hij werd opgewekt; wkw pass ind aor 3de pers enk van het wkw εγειρω = egeirô: opwekken). Bijbel (23). LXX (5). NT (18). Mt (6): (1) Mt 8,15. (2) Mt 9,25. (3) Mt 14,2. (4) Mt 27,64. (5) Mt 28,6. (6) Mt 28,7. Mc (3): (1) Mc 2,12. (2) Mc 6,16. (3) Mc 16,6. (1) Mc 2,12: de opwekking van de lamme. (2) Mc 6,16: Herodes zei: Johannes die ik heb onthoofd , deze werd opgewekt. (3) Mc 16,6: de engel zei tot de vrouwen: Hij werd opgewekt. In Hnd: Hnd 9,8. Rom (2): (1) Rom 4,25. (2) Rom 6,4.
--- egertheis (ontwaakt, gewekt). Passief participium aorist nominatief mannelijk enkelvoud. In 13 verzen in de bijbel, enkel in het NT In 9 verzen bij Matteüs, niet bij Marcus, in 1 vers bij Lucas, in 1 vers bij Johannes. Bij Matteüs: (1) Mt 1,24. (2) Mt 2,13. (3) Mt 2,14. (4) Mt 2,20. (5) Mt 2,21. (6) Mt 8,26. (7) Mt 9,6. (8) Mt 9,7. (9) Mt 9,19.
- qûm (opstaan). In zesenveertig verzen in de bijbel.
- wajjâqâm. In 125 verzen in de bijbel. In vijf / zes verzen in Ex (Exodus): (1) Ex 1,8. (2) Ex 2,17. (3) Ex 12,30. (4) Ex 24,13. (5) Ex 40,18 (wajjâqèm hij deed opstaan ; hifil). (6) Ex 40,33.
-- wajjâqâm mosjèh (en Mozes stond op). In drie verzen in de bijbel: (1) Ex 2,17. (2) Ex 24,13. (3) Nu 16,25.
--- hâqem en huqam. In zes verzen in de bijbel.
--- qûmi (sta op). Actief aorist tweede persoon vrouwelijk enkelvoud. In zestien verzen in de bijbel. (8) Js 51,17. (9) Js 52,2.
--- wahäqîmothî (ik doe opstaan). Hifil aorist eerste persoon enkelvoud. In vier verzen in de bijbel: (1) Lv 26,9. (2) 1 S 2,35. (3) 2 S 7,12. (4) Js 29,3.
--- ´âqîm (ik zal doen opstaan). Hifil imperfectum eerste persoon enkelvoud. In vijf verzen in de bijbel: (1) Gn 17,21. (2) Dt 18,18. (3) 1 S 3,12. (4) Jr 30,9. (5) Am 9,11 (tweemaal).

- pass. ind. aor. 3de pers. enk. εξηγερθη = exègerthè (hij werd gewekt uit) van het werkw. εξεγειρω = exegeirô (wekken uit). Zie het werkw. εγειρω = egeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: egeirô (wekken). Taalgebruik in de LXX: egeirô (wekken). Bijbel (6): (1) Gn 28,16. (2) Re 16,14. (3) Re 16,20. (4) Ps 78,65. (5) Est 8,4. (6) Sir 40,7. Een vorm van het werkw. εξεγειρω = exegeirô in de LXX (88) , in het NT (2): (1) Rom 9,17. (2) 1 Kor 6,14.

- pass. part. aor. nom. mann. enk. εξεγερθεις = exegertheis (gewekt uit) van het werkw. εξεγειρω = exegeirô (wekken uit). Zie het werkw. εγειρω = egeirô (opwekken). Taalgebruik in het NT: egeirô (wekken). Taalgebruik in de LXX: egeirô (wekken). Bijbel (1): Gn 41,21. Een vorm van het werkw. εξεγειρω = exegeirô in de LXX (88) , in het NT (2): (1) Rom 9,17. (2) 1 Kor 6,14.

- εγγιζω = eggizô (naderen)

- eggizô (naderen). εγγιζω = eggizô (naderen). Taalgebruik in het NT: eggizô (naderen). Taalgebruik in de LXX: eggizô (naderen). Taalgebruik in Mc: eggizô (naderen).
- act. ind. praes. 3de pers. enk. εγγιζει = eggizei (hij nadert) van het werkw. εγγιζω = eggizô (naderen). Taalgebruik in het NT: eggizô (naderen). Taalgebruik in de LXX: eggizô (naderen). Bijbel (12): (1) Nu 24,17. (2) Dt 15,9. (3) 2 S 19,43. (4) Js 26,17. (5) Js 29,13. (6) Js 41,21. (7) Js 50,8. (8) Js 51,5. (9) Spr 10,14. (10) Rt 2,20. (11) Lc 12,33. (12) Lc 21,28.

- act. ind. fut. 3de pers. enk. = eggiei (hij zal naderbij komen) van het werkw. εγγιζω = eggizô (naderen). Taalgebruik in het NT: eggizô (naderen). Taalgebruik in de LXX: eggizô (naderen). Bijbel (9): (1). (2). (3). (4). (5). (6). (7). (8). (9).

eggizô (naderen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. pr. 3de p. enk. eggizei	12	10	2			2					2	2
ind. pr. 3de p. mv. eggizousin	4	3	1		1						1	1
ind. imperf. 3de p. enk. èggizen	4	2	2			1		1			1	1
part. pr. nom. mann. mv. eggizontes	9	8	1			1					1	1
inf. pr. eggizein	6	4	2			1		1			1	1
ind. aor. 3de p. enk. èggisen	31	24	7	1		5			1		6	6
ind. aor. 3de p. mv. èggisan	18	16	2	1		1					2	2
part. aor. nom. mann. enk. eggisas	5	3	2			1		1			1	1
ind. perf. 3de pers. enk. èggiken	18	4	14	5	2	4			3		11	11	2	1
Andere vormen
Totaal	107	74	33	7	3	16		3	4		26	26	2	1

- eggizein. Infinitief praesens. In zes verzen in de bijbel. In vier verzen in het OT. In twee verzen in het NT: (1) Lc 18,35: egeneto de en tôi eggizein auton eis Ierichô (terwijl hij echter Jericho naderde). (2) Hnd 9,3: egeneto eggizein auton tèi Damaskôi (het gebeurde dat hij Damaskus naderde).
- èggisen (hij naderde) . In de 3de persoon enkelvoud komt het in 31 verzen in de bijbel voor; in 24 verzen in het OT en in 7 verzen in het N.T ; bij Matteüs slechts in Mt 21,34.
- èggisan (zij naderden) indicatief aorist 3e persoon meervoud van het werkwoord eggizô: naderen. In deze vorm komt het in 18 verzen in de bijbel voor; in 16 verzen in het OT en in 2 verzen in het NT ; in Mt 21,1 en Lc 24,28.
- èggiken (het is nabij) komt bij Matteüs 5X voor: Mt 3,2 Mt 3,1-6 -. Mt 4,17 - Mt 4,12-17 -. Mt 10,7 - Mt 10,5-16 -. Mt 26,45 - Mt 26,36-46 - en Mt 26,46 - Mt 26,36-46 -. Door het gebruik van het woordje 'naderbij' komt het drama dichterbij. Het uur van de waarheid is geslagen.

- egô (ik). ἐγὼ (= egô: ik). Taalgebruik in het NT: egô (ik). Lat: ego. Ned: ik. Fr: je. Hebr. ´ânî (653) en ´ânokhî (276) , samen (929).

egô (ik)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	1553	1234	319	28	14	21	123	42	80	11	63	186

- ei (je bent of: indien,of): act. ind. pr. 2de pers. enk. ει = ei van het werkw. ειμι eimi (zijn) en ει = ei (indien, of): voegwoord van voorwaarde. Taalgebruik in het NT: ei . Taalgebruik in de LXX: ei . Taalgebruik in Mc: ei . Taalgebruik in Lc: ei . Hebr. hâjâh. Lat. esse. Fr. être. Ned. zijn. E. to be.

ei (je bent of indien)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	1337	802	535	66	42	64	69	38	234	22	172	241

- ειδεν = eiden (hij zag)

- eiden (hij zag). act. ind. aor. 3de pers. enk. ειδεν = eiden (hij zag). Taalgebruik in het NT: eiden (hij zag). Aoristvorm van horaô (zien). Taalgebruik in de LXX: eiden (hij zag). Taalgebruik in Mc.: eiden (hij zag). Taalgebruik in Lc.: eiden (hij zag). Ned.: zien. Arabisch: رَاهَ = ra´â (zien). Taalgebruik in de Qoran: ra´â (zien). D.: sehen , schauen. E.: to see. Fr.: voir. Gr.: ειδεν = eiden (hij zag). Taalgebruik in het NT: eiden (hij zag). Aoristvorm van ὁραω = horaô (zien). Hebreeuws: רָאָה = râ´âh (zien, verschijnen). Taalgebruik in Tenakh: râ´âh (zien). Lat.: videre. Een vorm van ειδον / ειδεν = eidon / eiden in het NT (336).

- act. ind. aor. 1ste pers. enk. en 3de pers. mv. ειδον = eidon (ik zag / zij zagen). Taalgebruik in het NT: eiden (hij zag). Taalgebruik in de LXX: eiden .

zien	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
part. aor. nom. mann. enk. idôn	106	45	61	12	12	20	3	12	1	1	44	47	1
part. aor. nom. mann. mv. idontes	63	22	41	14	5	9	4	5	4		28	32
ind. aor. 3de pers. enk. eiden	262	220	42	10	5	4	7	12	2	2	19	26
act. ind. aor. 1ste pers. enk. en 3de pers. mv. eidon	274	198	76	3	7	5	6	6	4	45	15	21
totaal	705	485	220	39	29	38	20	35	11	48	106	126

- act. part. aor. nom. mann. enk. ιδων = idôn (gezien) van het werkw. ειδεν = eiden (hij zag). Taalgebruik in het NT: eiden (hij zag). Taalgebruik in de LXX: eiden (hij zag). Taalgebruik in Mc.: eiden (hij zag). Mt (12): (1) Mt 2,16. (2) Mt 3,7. (3) Mt 5,1. (4) Mt 8,18. (5) Mt 9,2. (6) Mt 9,4. (7) Mt 9,22. (8) Mt 9,23. (9) Mt 9,36. (10) Mt 21,19. (11) Mt 27,3. (12) Mt 27,24. Mc (12): (1) Mc 2,5. (2) Mc 5,6. (3) Mc 5,22. (4) Mc 6,48. (5) Mc 8,33. (6) Mc 9,20. (7) Mc 9,25. (8) Mc 10,14. (9) Mc 11,13. (10) Mc 12,28. (11) Mc 12,34. (12) Mc 15,39. Met Jezus als onderwerp. Mc (7 / 12. expliciet: 4 / 12 , impliciet: 3 / 12). Expliciet (4 / 12): (1) Mc 2,5. (2) Mc 9,25. (3) Mc 10,14. (4) Mc 12,34. Impliciet (3 / 12): (1) Mc 6,48. (2) Mc 8,33. (3) Mc 11,13. Andere (5 / 12): (1) Mc 5,6 (bezetene). (2) Mc 5,22 (Jaïrus). (3) Mc 9,20 (onreine geest). (4) Mc 12,28 (een schriftgeleerde). (5) Mc 15,39 (centurio). Lc (20): (1) Lc 1,12. (2) Lc 5,8. (3) Lc 5,12. (4) Lc 5,20. (5) Lc 7,13. (6) Lc 7,39. (7) Lc 8,28. (8) Lc 10,31. (9) Lc 10,32. (10) Lc 10,33. (11) Lc 11,38. (12) Lc 13,12. (13) Lc 17,14. (14) Lc 17,15. (15) Lc 18,24. (16) Lc 18,43. (17) Lc 19,41. (18) Lc 22,58. (19) Lc 23,8. (20) Lc 23,47. ειδον / ειδεν = eidon / eiden in het NT (336).

	zien	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	part. aor. nom. mann. enk. idôn	106	45	61	12	12	20	3	12	1	1	44	47	1

- και ιδων = kai idôn (en ziende). NT (8 / 12): (1) Mc 2,5. (2) Mc 5,6. (3) Mc 5,22. (4) Mc 6,48. (5) Mc 8,33. (6) Mc 9,20. (7) Mc 11,13. (8) Mc 12,34. kai... idôn (en... gezien). Mc (1 / 8): Mc 12,34. idôn de (gezien echter) in Mc (3 / 12): (1) Mc 9,25. (2) Mc 10,14. (3) Mc 15,39.
- ιδων δε = idôn de (gezien echter). LXX (14). NT (17). Mc (5): (1) Mc 2,5. (2) Mc 5,6. (3) Mc 9,25. (4) Mc 10,14. (5) Mc 15,39.

- ιδων αυτον = idôn auton (hem ziende). LXX (1): Nu 21,8. NT (7): (1) Mc 5,22. (2) Mc 9,15. (3) Mc 9,20. (4) Mc 12,34. (5) Lc 10,31. (6) Lc 10,33. (7) Lc 22,58.

- eiden (hij zag). Taalgebruik in Tenach: châzâh (zien, aanzien, uitkiezen). eiden (hij zag) 7X bij Johannes -- eiden (hij zag) , zie Mt 2,16.

- eidos (gezicht, gestalte). eidos (gezicht, gestalte). Taalgebruik in het NT: eidos (gezicht, gestalte). Taalgebruik in Lc: eidos (gezicht, gestalte).

eidos

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. + acc. onz. enk. eidos

- eikôn (beeld). εικων = eikôn (beeld). Taalgebruik in het NT: eikôn (beeld). Bijbel (10). OT (4). NT (6): (1) Mt 22,20. (2) Mc 12,16. (3) 1 Kor 11,7. (4) 2 Kor 4,4. (5) Kol 1,15. (6) Apk 13,15.

eikôn (beeld)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
nom. mann. enk. eikôn	10	4	6	1	1				3	1	2	2
gen. mann. enk. eikonos	7	4	3						2	1
dat. mann. enk. eikoni	13	10	3							3
acc. mann. enk. eikona	26	19	9			1			4	4	1	1

totaal

- εικων = eikôn (beeld). Taalgebruik in het NT: eikôn (beeld). Taalgebruik in de LXX: eikôn (beeld). εικων = eikôn (beeld) is de vertaling van 6 verschillende Hebr. woorden in de LXX. Bijbel (10). OT (4). NT (6): (1) Mt 22,20. (2) Mc 12,16. (3) 1 Kor 11,7. (4) 2 Kor 4,4. (5) Kol 1,15. (6) Apk 13,15. Een vorm van εικων = eikôn (beeld) in LXX (56) , in het NT (23) , in Kol (2): (1) Kol 1,15. (2) Kol 3,10.

- acc. mann. enk. εικονα = eikona van het zelfst. naamw. εικων = eikôn (beeld). Taalgebruik in het NT: eikôn (beeld). Taalgebruik in de LXX: eikôn (beeld). eikôn (beeld) is de vertaling van 6 verschillende Hebr. woorden in de LXX. Bijbel (26): (1) Gn 1,26. (2) Gn 1,27. (3) Gn 5,1. (4) Gn 5,3. (5) Dt 4,16. (6) Js 40,19. (7) Js 40,20. (8) Hos 13,2. (9) Ps 73,20. (10) Da 2,34. (11) Da 2,35. (12) Da 3,1. (13) 2 Kr 33,7. (14) W 2,23. (15) W 14,15. (16) W 14,17 . (17) Sir 17,3. (18) Lc 20,24. (19) 1 Kor 15,49. (20) 2 Kor 3,18. (21) Kol 3,10. (22) Heb 10,1. (23) Apk 13,14. Apk 14,9. (25) Apk 14,11. (26) Apk 20,4. Een vorm van εικων = eikôn (beeld) in LXX (56) , in het NT (23) , in Kol (2): (1) Kol 1,15. (2) Kol 3,10.

- eikosi (twintig). = eikosi (twintig) , zie 20. Taalgebruik in het NT: eikosi (twintig). Taalgebruik in de LXX: eikosi (twintig). L. viginti. Fr. vingt. N. twintig. E. twenty. D. zwanzig. Bijbel (232). OT (222). NT (10). Hnd (2): (1) Hnd 1,15. (2) Hnd 27,28. Hebr. `èshërîm (twintig) , zie 20. Taalgebruik in Tenakh: `èshërîm (twintig). Getalwaarde: ajin = 16 of 70 , shin = 21 of 300 , resj = 20 of 200 , jod = 10 , mem = 13 of 40 ; totaal: 80 (2 X 2³ X 5) OF 620 (2² X 5 X 31 OF 20 X 31). Structuur: 7 - 3 - 2 - 1 - 4. De som van de elementen is telkens 8. Tenakh (191). wë`èshërîm (en twintig) < verbindingswoord wë +. Tenakh (86).

- ειμι = eimi (zijn)

- eimi (zijn). ειμι = eimi (zijn). Taalgebruik in het NT: eimi (zijn). Taalgebruik in de LXX: eimi (zijn). Taalgebruik in Lc: eimi (zijn). Taalgebruik in Hnd: eimi . Een vorm van ειμι = eimi (zijn) in het NT (2450) , in de LXX (6947).

eimi (zijn)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. pr. 3de pers. enk. estin	2371	1558	813	114	69	96	147	66	296	25	176	323
act. ind. imperf. 3de pers. enk. èn	1506	1120	386	24	38	79	92	63	71	19	141	233
act. ind. praes. 2de pers. mv. este	124	33	86		4				47

imperf. 3de pers. mv. èsan	332	239	93	10	16	22	8	28	6	3	48	56	4	2
totaal

- este (jullie zijn). 1 Tes (4): (1) 1 Tes 2,20. (2) 1 Tes 4,9. (3) 1 Tes 5,4. (4) 1 Tes 5,5.

eimi ( zijn )	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16
act. ind. pr. 3de pers. enk. estin	1	4	4	3	2	6	6		10	7		11	3	7	4	1
act. ind. imperf. 3de pers. enk. èn	6: (1) Mc 1,6. (2) Mc 1,13. (3) Mc 1,22. (4) Mc 1,23. (5) Mc 1,33. (6) Mc 1,45.	1	1	2	5	3	1			2	4		1	3	8	1

- act. ind. imperf. 3de pers. enk. ην = èn (hij / zij was) van het werkw. ειμι = eimi (zijn). Taalgebruik in het NT: eimi (zijn). Taalgebruik in de LXX: eimi (zijn). Taalgebruik in Lc: eimi (zijn). Taalgebruik in Hnd: eimi (zijn). Lc (79). Lc 1 (6): (1) Lc 1,7. (2) Lc 1,10. (3) Lc 1,21. (4) Lc 1,22. (5) Lc 1,66. (6) Lc 1,80. Een vorm van ειμι = eimi (zijn) in het NT (2450) , in de LXX (6947). , in de LXX (6947) , in het NT (2450). Tenakh (114). Pentateuch (18). Eerdere Profeten (34). Latere Profeten (26). 12 Kleine Profeten (6). Geschriften (30).

- act. ind. imperf. 3de pers. mv. èsan (zij waren) van het werkw. eimi (zijn). Taalgebruik in het NT: eimi (zijn). Taalgebruik in Lc: eimi (zijn). Taalgebruik in Hnd: eimi (zijn). Taalgebruik in de Septuaginta: eimi (zijn). Hebr. hâjâh. Taalgebruik in Tenach: hâjâh (zijn). Lat. esse. D. sein. Fr. être. Ned. zijn. E. to be. Hnd (28): (1) Hnd 1,10. (2) Hnd 1,13. (3) Hnd 1,14. (4) Hnd 2,1. (5) Hnd 2,2. (6) Hnd 2,5. (7) Hnd 2,42. (8) Hnd 2,44. (9) Hnd 4,6. (10) Hnd 4,13. (11) Hnd 4,31. (12) Hnd 5,12. (13) Hnd 11,20. (14) Hnd 12,3. (15) Hnd 12,12. (16) Hnd 13,1. (17) Hnd 13,48. (18) Hnd 14,4. (19) Hnd 14,7. (20) Hnd 14,26. (21) Hnd 17,11. (22) Hnd 18,3. (23) Hnd 19,7. Hnd 19,14. (25) Hnd 20,8. (26) Hnd 21,9. (27) Hnd 21,29. (28) Hnd 23,13.

De verschillende vormen van het werkwoord eimi (zijn). eimi (zijn) , zie Mc 1,6. ousès , zie Joh 20,19.
--- eimi (ik ben). In 14 verzen bij Matteüs.
--- este (jullie zijn). In 124 verzen in de bijbel; in 38 verzen in het OT, in 86 verzen in het NT In 9 verzen bij Matteüs).
- èmèn (ik was). Taalgebruik: eimi (zijn) , zie Mc 1,6. Actief imperfectum eerste persoon enkelvoud van het werkwoord eimi (zijn). Bijbel (55). OT (35). NT (15). Mt (3). Mc (1). Joh (3). Hnd (5). 1 Kor 13,11. Gal 1,10. Gal 1,22.
--- èn (was) actief imperfectum 3de persoon enkelvoud
--- èsan (zij waren). Imperfectum derde persoon meervoud van het werkwoord eimi (zijn). In 332 verzen in de bijbel ; in 239 verzen in het OT , in drieënnegentig verzen in het NT. Mt (10). Mc (16). Lc (22): (22) Lc 24,53 (èsan... eulogountes = zij waren aan het lofprijzen). Hnd (28).

actief ind. pr. 3de pers. enk. estin (hij is) van het werkw. eimi (zijn). Taalgebruik in het NT: eimi (zijn). Taalgebruik in de Septuaginta: eimi (zijn). Taalgebruik in het Kol: eimi (zijn). Hebr. hâjâh. Taalgebruik in Tenakh: hâjâh (zijn). Lat. esse. Fr. être. Ned. zijn. E. to be. D. sein. Kol (17). Kol 1 (7): (1) Kol 1,6. (2) Kol 1,7. (3) Kol 1,15. (4) Kol 1,17. (5) Kol 1,18. (6) Kol 1,24. (7) Kol 1,27. Een vorm van eimi (zijn) in de LXX (6947) , in het NT (2450).

eimi (zijn)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. pr. 3de pers. enk. estin	2371	1558	813	114	69	96	147	66	296	25	176	323
Totaal	9397	6947	2450	288	192	361	442	560	496	111	841	1283

- eirènè (vrede). nom vr. enk. ειρηνη = eirènè / dat. vr. enk. ειρηνῃ = eirènè(i) (vrede). Taalgebruik in het NT: eirènè (vrede). Taalgebruik in de LXX: eirènè (vrede). Taalgebruik in Lc: eirènè (vrede). Een vorm van ειρηνη = eirènè (vrede) in de LXX (294) , in het NT (91). Hnd (7). (1) dat. enk. eirènè(i): Hnd 16,36. Gen. enk. (2): (1) Hnd 15,33. (2) Hnd 24,2. Acc. enk. (4): (1) Hnd 7,26. (2) Hnd 9,31. (3) Hnd 10,36. (4) Hnd 12,20.

eirènè	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + dat.vr. enk.	151	105	46	1		6	3	1	34	1	7	10
gen. vr. enk. eirènès	68	49	19			2		2	15		2	2
acc. vr. enk. eirènèn	102	80	22	1	1	5	2	4	8	1	7	9
Totaal	321	234	87	2	1	13	5	7	57	2	16	21

			1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.	8.	9.	10.
	eirènè	Lc	Lc 1	Lc 2	Lc 7	Lc 8	Lc 10	Lc 11	Lc 12	Lc 14	Lc 19	Lc 24
1.	nom. + dat.vr. enk. erirènè(i)	7		(1) Lc 2,14. (2) Lc 2,29.			(3) Lc 10,5. (4) Lc 10,6.	(5) Lc 11,21.			(6) Lc 19,38.	(7) Lc 24,36.
2.	gen. vr. enk. eirènès	2	(1) Lc 1,79.				(2) Lc 10,6.
3.	acc. vr. enk. eirènèn	5			(1) Lc 7,50.	(2) Lc 8,48.			(3) Lc 12,51.	(4) Lc 14,32.	(5) Lc 19,42.
	Totaal	'13'	1	2	1	1	'2'	1	1	1	2	1

eirènè (vrede)	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	Paul.	Ap. br.
nom. + dat.vr. enk.	34	4	3	1	3	3	2	2	2	1	1	1	1	1		2	2	2		1	1	1
gen. vr. enk. eirènès	15	5	1	1		2	1		1	1					3
acc. vr. enk. eirènèn	8	1				2				1		1			1	1	1
Totaal	57	10	4	2	3	7	3	2	3	3	1	2	1	1	4	3	3	2		1	1	1

eirènè (vrede)	bijbel	OT	NT	syn.	ev.	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb
nom. + dat.vr. enk. eirènè(i)	151	105	46	7	10	25	4 : (1) Rom 1,7. (2) Rom 2,10. (3) Rom 8,6. (4) Rom 14,17.	3 : (1) 1 Kor 1,3. (2) 1 Kor 7,15. (3) 1 Kor 16,11.	1 : 2 Kor 1,2.	3 : (1) Gal 1,3. (2) Gal 5,22. (3) Gal 6,16.	3: (1) Ef 1,2. (2) Ef 2,14. (3) Ef 6,23.	2 : (1) Fil 1,2. (2) Fil 4,7.	2 : (1) Kol 1,2. (2) Kol 3,15.	2 : (1) 1 Tes 1,1. (2) 1 Tes 5,3.	1 : 2 Tes 1,2.	1 : 1 Tim 1,2.	1 : 2 Tim 1,2.	1 : Tit 1,4.	1 : Film3.
gen. vr. enk. eirènès	68	49	19	2	2	12	5 : (1) Rom 3,17. (2) Rom 14,19. (3) Rom 15,13. (4) Rom 15,33. (5) Rom 16,20.	1 : 1 Kor 14,33.	1 : 2 Kor 13,11		2 : (1) Ef 4,3. (2) Ef 6,15.	1 : Fil 4,9.		1 : 1 Tes 5,23.	1 : 2 Tes 3,16.					3: (1) Heb 7,2. (2) Heb 11,31 . (3) Heb 13,20 .
acc. vr. enk. eirènèn	102	80	22	7	9	6	1 : Rom 5,1.				2 : (1) Ef 2,15. (2) Ef 2,17.				1 : 2 Tes 3,16.		1 : 2 Tim 2,22.			1 : Heb 12,14 .
Totaal	321	234	87	16	21	43	10	4	2	3	7	3	2	3	3	1	2	1	1	1

Br.

Rom

1 Kor

2 Kor

Gal

Fil

Kol

1 Tes

2 Tes

1 Tim

2 Tim

Tit

Film

Heb

Jak

1 Pe

2 Pe

1 Joh

2 Joh

3 Joh

Jud

- Lat. pax. Fr. paix. E. peace. Ned. vrede. D. Friede.

- gen. vr. enk. ειρηνης = eirènès van het zelfst. naamw. ειρηνη = eirènè (vrede). Taalgebruik in het NT: eirènè (vrede). Taalgebruik in de LXX: eirènè (vrede). Taalgebruik in Lc: eirènè (vrede). Bijbel (68). OT (49). NT (19). Pentateuch (): (1). (2). (3). (4). (5). (6). Lc (2): (1) Lc 1,79. (2) Lc 10,6.

- charis humin kai eirènè apo Theou Patros hèmôn kai apo kuriou Ièsou Christou (Genade zij u en vrede vanwege God onze vader en vanwege onze Heer Jezus Christus). In tien verzen in de brieven van Paulus: (1) Rom 1,7. (2) 1 Kor 1,3. (3) 2 Kor 1,2. (4) Gal 1,3. (5) Ef 1,2. (6) Fil 1,2. (7) Kol 1,2. (8) 1 Tes 1,1. (9) 2 Tes 1,2. (10) Film3. Met deze begroeting opent Paulus een brief. In de pastorale brieven vinden we een variante van deze formulering: (1) 1 Tim 1,2. (2) 2 Tim 1,2. (3) Tit 1,4.

- ειρηνη ὑμιν = eirènè humin (vrede aan jullie). NT (5): (1) Lc 24,36. (2) Joh 20,19. (3) Joh 20,21. (4) Joh 20,21. (5) 1 Pe 5,14.
- Hebreeuws. לָכֶמ שָׁלוֹם = sjâlôm lâkhèm (vrede zij jullie). Tenakh (1): Gn 43,23.
- שָׁלוֹם לָךָ = lëkhâ sjâlôm (aan jou vrede). Tenakh (2): (1) Nu 6,26. (2) 1 S 25,6.
- לָךָ שָׁלוֹם = sjâlôm lëkhâ (vrede aan jou). Tenakh (3): (1) Re 6,23. (2) 1 S 20,21. (3) 1 Kr 12,19.

- en eirènè(i) (in vrede). NT (8): (1). (2). (3). (4). (5). (6). (7). (8).

eis (naar). Voorzetsel van richting. In 6930 verzen in de bijbel. In 1594 verzen in het NT. In 215 verzen bij Matteüs. (1) Mt 2,1 (2) Mt 2,8 (3) Mt 2,11 (4) Mt 2,12 (5) Mt 2,13 (6) Mt 2,14 (7) Mt 2,20 (8) Mt 2,21 (9) Mt 2,22 (10) Mt 2,23 (11) Mt 3,10* (12) Mt 3,11* (13) Mt 3,12 (14) Mt 4,1. Bij Marcus in 151 verzen. In 210 verzen bij Lucas. In twaalf verzen in Lc 1: (1) Lc 1,9 (eis ton naon tou kuriou = naar detempel van de Heer). (2) Lc 1,20 (tijdsbepaling). (3) Lc 1,23 (eis ton oikon autou = naar huis). (4) Lc 1,26 (eis polin tès Galilaias = naar een stad van Galilea). (5) In 260 verzen in Hnd.

- eis (naar). (1) voorzetsel eis (naar). (2) telwoord heis , mia , hen (één iemand). Taalgebruik in het NT: eis (naar). Taalgebruik in de LXX: eis (naar). Taalgebruik in Mt: eis (naar). Taalgebruik in Mc: eis (naar). Taalgebruik in Lc: eis (naar). Taalgebruik in Brieven: eis (naar). Voorzetsel van richting. Lat. in. Fr. vers (versus: gedraaid , gekeerd ; vertere: tourner , draaien). E. for. Ned. naar. D. nach.

eis (naar)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	6930	5336	1594	215	151	210	181	260	504	73	576	757	427	77

Galilea waar Jezus zijn leerlingen verzamelt

Mc 1, 9 // Mt 3,13 // Lc 3,21 (Jezus ging van Nazaret van Galilea)	Mc 1,14 // Mt 4,12 // Lc 4,14a (Jezus ging naar Galilea)	Mt 26,32	Mc 16,7 // Mt 28,7 (zoals hij je gezegd heeft)	Mt 28,7 // Mc 16,7	Mt 28,10	Mt 28,16
			alla hupagete (maar ga)	kai tachu poreutheisai (en vlug vertrokken zijnde)	hupagete (ga)	hoi de hendeka (de elf echter)
			eipate tois mathètais autou kai tôi petrôi (zeg aan zijn leerlingen en aan Petrus)	eipate tois mathètais autou (zeg aan zijn leerlingen)	apaggeilate tois adelfois mou (meld aan mijn broeders)
...	Kai meta to paradothènai ton Iôannèn ( En nadat Johannes werd overgeleverd)	meta de to egerthènai me (nadat echter ik ben verrezen		hoti ègerthè apo tôn nekrôn (dat hij is opgewekt uit de doden)		eporeuthèsan (gingen)
èlthen (ging)	èlthen (ging)	proaksô humas (zal ik je voorgaan)	proagei humas (gaat hij je voor)	kai idou proagei humas (en zie hij gaat je voor)	hina (opdat) apelthôsin zouden vertrekken)
Ièsous (Jezus)	ho Ièsous (Jezus)
apo (van)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)
Nazaret (Nazaret)
tès Galilaias (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)	tèn Galilaian (Galilea)...
			ekei auton opsesthe (daar hem zult gij zien)	ekei auton opsesthe (daar hem zult gij zien)	kakei me opsontai (en daar zullen zij mij zien)
			kathôs eipen humin (zoals hij gezegd heeft jullie)	idou eipon humin (zie ik heb het je gezegd)		17. kai idontes auton (en hem gezien hebbende)
18. Doop van Jezus: Mc 1,9-11 // Mt 3,13-17 // Lc 3,21-22 - Mc 1,9-11 - Mt 3,13-17 - Lc 3,21-22 -	21. Begin van Jezus'optreden in Galilea: Mc 1,14-15 // Mt 4,12-17 // Lc 4,14-15 - Mc 1,14-15 - Mt 4,12-17 - Lc 4,14-15 -	328. Voorspelling van de ontrouw van de leerlingen en van Petrus' verloochening: Mc 14,26-31 // Mt 26,30-35 // Lc 22,39 - Mc 14,26-31 - Mt 26,30-35 - Lc 22,39 -	351. Vrouwen als getuigen van Jezus'verrijzenis: Mc 16,1-8 // Mt 28,1-10 // Lc 23,56b-24,12 - Mc 16,1-8 - Mt 28,1-10 - Lc 23,56b-24,12 -	351. Vrouwen als getuigen van Jezus'verrijzenis: Mc 16,1-8 // Mt 28,1-10 // Lc 23,56b-24,12 - Mc 16,1-8 - Mt 28,1-10 - Lc 23,56b-24,12 -	351. Vrouwen als getuigen van Jezus'verrijzenis: Mc 16,1-8 // Mt 28,1-10 // Lc 23,56b-24,12 - Mc 16,1-8 - Mt 28,1-10 - Lc 23,56b-24,12 -	353. Verschijning aan de elf in Galilea: Mt 28,16-20 - Mt 28,16-20 -

- eisakouô (luisteren naar, verhoren). εισακουω = eisakouô (luisteren naar, verhoren). Taalgebruik in het NT: eisakouô (luisteren naar, verhoren). Taalgebruik in de LXX.: eisakouô (luisteren naar, verhoren). Een vorm van εισακουω = eisakouô in de LXX (249) , in het NT (5): (1) Mt 6,7. (2) Lc 1,13. (3) Hnd 10,31. (4) 1 Kor 14,21. (5) Heb 5,7.

- pass. ind. aor. 3de pers. enk. εισηκουσθη = eisèkousthè (er werd gehoord, hij werd verhoord) van het werkw. εισακουω = eisakouô (luisteren naar, verhoren). Taalgebruik in het NT: eisakouô (luisteren naar, verhoren). Taalgebruik in de LXX.: eisakouô (luisteren naar, verhoren).
In vijf verzen in Tenakh:
(1) Da 10,12 (εισηκουσθη το ρημα μου = eisèkousthè to rèma sou = uw woord werd verhoord).
(2) Tob 3,16 (και εισηκουσθη ἡ προσευχη αμφοτερων = Kai eisèkousthè hè proseuchè amfoterôn = en het gebed van beiden werd verhoord).
(3) Sir 51,11 (εισηκουσθη ἡ δεησις μου = eisèkousthè hè deèsis mou = mijn bede werd verhoord).
(4) Lc 1,13 (διοτι εισηκουσθη ἡ δεησις σου = dioti eisèkousthè hè deèsis sou = en daarom werd uw gebed verhoord).
(5) Hnd 10,31 (εισηκουσθη σου ἡ προσευχη = eisèkousthè sou hè proseuchè = uw gebed werd verhoord).

- εισερχομαι = eiserchomai (binnengaan)

- eiserchomai (binnengaan). εισερχομαι = eiserchomai (binnengaan). Taalgebruik in het NT: eiserchomai (binnengaan). Taalgebruik in de LXX: eiserchomai (binnengaan). Taalgebruik in Mc: eiserchomai (binnengaan). Taalgebruik in Lc: eiserchomai

eiserchomai (binnengaan) aor.	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
inf. fut. 3de pers. mv. eiseleusontai	35	30	5		1			1	3		1	1	3
ind. aor. 3de pers. enk. eisèlthen	227	164	43	4	5	12	7	10	4	1	21	28
ind. aor. 3de pers. mv. eisèlthon	72	60	12	2	1	4	1	3	1		7	8
imperat. aor. 3de pers. enk. eiselthatô	1		1		1						1	1
part. aor. nom. mann. enk. eiselthôn	33	13	20	3	6	6		4	1		15	15	1
part. aor. nom. vr. enk. eiselthousa	5	4	1		1						1	1
part. aor. gen. mann. enk. eiselthontos	4	1	3	2	1						3	3
part. aor. gen. vr. enk. eiselthousès	1		1		1						1	1
part. aor. nom. mann. mv. eiselthontes	15	10	5					5
part. aor. nom. vr. mv. eiselthousai	2		2		1	1					2	2
inf. aor. eiselthein	76	42	34	6	6	11	2	4	4	1	23	25
conj. aor. 3de pers. enk. eiselthè(i)	16	8	8		2	1	1		3	1	3	4	2	1
conj. aor. 2de pers. enk. eiselthè(i)s	21	17	4	1	2	1					4	4
conj. aor. 2de pers. mv. eiselthète	27	17	10	5	1	4					10	10
conj. aor. 1ste pers. mv. eiselthômen	8	7	1		1						1	1
totaal

- εισηλθεν = eisèlthen (hij ging - naar - binnen).
Mt (4): (1) Mt 2,21. (2) Mt 12,4. (3) Mt 21,12. (4) Mt 24,38.
Mc (5): (1) Mc 2,26. (2) Mc 3,1. (3) Mc 7,17. (4) Mc 11,11. (5) Mc 15,43.
Lc (12): (1) Lc 1,40. (2) Lc 4,16. (3) Lc 4,38. (4) Lc 6,4. (5) Lc 7,1. (6) Lc 8,30. (7) Lc 9,46. (8) Lc 10,38. (9) Lc 17,27. (10) Lc 19,7. (11) Lc 22,3. (12) Lc 24,29.
Joh (7): (1) Joh 13,27. (2) Joh 18,1. (3) Joh 18,33. (4) Joh 19,9. (5) Joh 20,5. (6) Joh 20,6. (7) Joh 20,8.
Hnd (10): (1) Hnd 1,21. (2) Hnd 3,8. (3) Hnd 5,7. (4) Hnd 9,17. (5) Hnd 10,24. (6) Hnd 10,27. (7) Hnd 11,8. (8) Hnd 14,20. (9) Hnd 17,2. (10) Hnd 18,7.
-- kai eisèlthen (en hij ging naar -binnen). NT (10). Mt (1): (1) Mt 21,12. Mc (3): (1) Mc 3,1. (2) Mc 7,17. (3) Mc 11,11. Lc (3): (1) Lc 1,40. (2) Lc 4,16. (3) Lc 24,29. Joh (2): (1) Joh 19,9. (2) Joh 20,6. Hnd (1): (2) Hnd 3,8. (2) Hnd 9,17.
kai hote eisèlthen (en toen hij naar binnen ging). In twee verzen in het NT: (1) Mt 17,25 (volgens sommige versies). (2) Mt 21,12.
eisèlthen de (hij ging echter - naar - binnen). In twee verzen in het NT: (1) Lc 9,46. (2) Lc 22,3.
-- εισηλθεν εις = eisèlthen eis (hij ging naar binnen in). NT (21). Mt (3). (2) Mt 12,4. (3) Mt 21,12. (4) Mt 24,38. Mc (4) (1) Mc 2,26. (2) Mc 3,1. (3) Mc 7,17. (4) Mc 11,11. Lc (7): (1) Lc 1,40. (2) Lc 4,16. (3) Lc 4,38. (4) Lc 6,4. (5) Lc 7,1. (6) Lc 8,30. (8) Lc 10,38. (9) Lc 17,27. Joh (3): (1) Joh 13,27. (3) Joh 18,33. (4) Joh 19,9. Hnd (3): (4) Hnd 9,17. (7) Hnd 11,8. (8) Hnd 14,20.

eiserchomai (binnengaan) aor.	Mt	Mc	Lc	syn.
part. aor. nom. mann. enk. eiselthôn	3 : (1) Mt 9,25. (2) Mt 22,11. (3) Mt 26,58.	6 : (1) Mc 1,21. (2) Mc 2,1. (3) Mc 3,27. (4) Mc 5,39. (5) Mc 7,24. (6) Mc 11,15.	6 : (1) Lc 1,9. (2) Lc 1,28. (3) Lc 7,36. (4) Lc 11,37. (5) Lc 19,1. (6) Lc 19,45.	15 : (1) Mc 11,15 // Lc 19,45.
eiselthôn eis	-	3: (1) Mc 1,21. (3) Mc 3,27. (5) Mc 7,24.	3: (1) Lc 1,9. (3) Lc 7,36. (6) Lc 19,45.

- eisporeuomai (zich op weg begeven). eisporeuomai (zich op weg begeven). Taalgebruik in het NT: eisporeuomai (zich op weg begeven). Taalgebruik in Mc: eisporeuomai (zich op weg begeven). eis + por-euomai. p of ph = f -> v + r. Zelfstandig naamwoord poros: weg door een water heen , wad , voorde , veer , doorwaadbare plaats. Lat. por-tus: haven. Mnd. voort , ofries forda , oeng. ford. Het woord behoort tot de groep van varen.

eisporeuomai (zich op weg begeven)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. pr. 3de pers. enk. eisporeuetai	11	8	3		2	1					3	3
ind. pr. 3de pers. mv. eisporeuontai	6	4	2		1	1					2	2
part. pr. nom. mann. enk. eisporeuomenos	20	18	2					2
part. pr. gen. mann. enk. eisporeuomenou	5	5
part. pr. dat. mann. enk. eisporeuomenô(i)	3	3
part. pr. acc. mann. enk. eisporeuomenon	4	1	3	1	2						3	3
part. pr. nom. mann. enk. eisporeuomenoi	8	4	4		1	3					4	4
part. pr. nom. vr. mv. eisporeuomenai	1		1		1						1	1
part. pr. gen. mann. mv. eisporeuomenôn	8	7	1					1
part. pr. dat. mann. mv. eisporeuomenois	1	1
part. pr. acc. mann. mv. eisporeuomenous	2	1	1					1
ind. imperf. 3de pers. enk. eiseporeueto	13	12	1		1						1	1
totaal

eisporeuomai (zich op weg begeven)	Mt	Mc	Lc	Hnd	syn.
ind. pr. 3de pers. enk. eisporeuetai		2 : (1) Mc 5,40. (2) Mc 7,19.	1 : Lc 22,10.		3
ind. pr. 3de pers. mv. eisporeuontai		1 : Mc 1,21.	1 : Lc 18,24.		2
part. pr. nom. mann. enk. eisporeuomenos				2 : (1) Hnd 8,3. (2) Hnd 9,28.
part. pr. acc. mann. enk. eisporeuomenon	1 : Mt 15,17.	2 : (1) Mc 7,15. (2) Mc 7,18.			3 : (1) Mt 15,17 // Mc 7,19.
part. pr. nom. mann. enk. eisporeuomenoi		1 : Mc 11,2.	3 : (1) Lc 8,16. (2) Lc 11,33. (3) Lc 19,30.		4 : (1) Mc 11,2 // Lc 19,30.
part. pr. nom. vr. mv. eisporeuomenai		1: Mc 4,19.			1
part. pr. gen. mann. mv. eisporeuomenôn				1 : Hnd 3,2.
part. pr. acc. mann. mv. eisporeuomenous				1 : Hnd 28,30.
ind. imperf. 3de pers. enk. eiseporeueto		1 : Mc 6,56.			1
totaal	1	8	5	4	14

-- E -- bijbelverwijzingen - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z -

- εξ = ex < e-k+s) is een voorzetsel en ἑξ = hex (zes) is een telwoord

- ek (uit). εκ = ek of εξ = ex (uit). Taalgebruik in het NT: ek (uit). Taalgebruik in de Septuaginta: ek (uit). Taalgebruik in Lc: ek (uit).

ek (uit)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ek	2814	2239	575	46	38	46	112	58	175	100	130	242
ex	1168	941	227	28	20	37	28	24	84	6	85	113
Totaal	3982	3180	802	74	58	83	140	82	259	106	215	355

ek (uit)	Mc	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16
ek	38	3				2	3	6		5	3	3	3	4	2	2	2
ex	20	2				1		1		2	2	3	2		4	2	1
Totaal	58	5				3	3	7		7	5	6	5	4	6	4	3

ek (uit)	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud

	175	35	23	15	21	4	5	8	3		1	6	1		10	8	7	2	21	1	2	2

- ἑξ = hex (zes). εξ = ex < e-k+s) is een voorzetsel en ἑξ = hex (zes) is een telwoord. Zie: Taalgebruik in de Septuaginta: ek (uit). Taalgebruik in het NT: ek (uit). Lv 25 (1): (1) Lv 25,3. Een vorm van ἑξ = hex (zes) in de LXX (134) , in het NT (13).: (1) Mt 17,1. (2) Mc 9,2. (3) Lc 4,25. (4) Lc 13,14. (5) Joh 2,6. (6) Joh 2,20. (7) Joh 12,1. (8) Hnd 11,12. (9) Hnd 18,11. (10) Hnd 27,37. (11) Jak 5,17. (12) Apk 4,8. (13) Apk 13,18. dat. mann. + onz. enk. hectô(i). Bijbel (8): (1) Lv 25,21. (2) 2 K 18,10. (3) Ez 8,1. (4) Hag 1,1. (5) 2 Kr 16,1. (6) 1 Mak 2,70. (7) Lc 1,26. (8) Apk 9,14.
- Lat. sex. Bijbel (120). OT (109). NT (11). Ex (22): (1) Ex 16,26. (2) Ex 20,9. (3) Ex 20,11. (4) Ex 21,2. (5) Ex 23,10. (6) Ex 23,12. (7) Ex 24,16. (8) Ex 25,32. (9) Ex 25,33. (10) Ex 25,35. (11) Ex 26,9. (12) Ex 26,22. (13) Ex 28,10. (14) Ex 31,15. (15) Ex 31,17. (16) Ex 34,21. (17) Ex 35,2. (18) Ex 36,16. (19) Ex 36,27. (20) Ex 37,18. (21) Ex 37,19. (22) Ex 37,21. Lv (3): (1) Lv 12,5. (2) Lv 23,3. (3) Lv 25,3. Fr. six. Ned. zes. D. sechs. E. six. Arabisch: sittah (zes). Taalgebruik in de Qoran: sittah (zes).

- Gr. ἑξ = hex (zes). Een vorm van ἑξ = hex (zes) in de LXX (134). Lv (2): (1) Lv 24,6. (2) Lv 25,3. In het NT (13): (1) Mt 17,1. (2) Mc 9,2. (3) Lc 4,25. (4) Lc 13,14. (5) Joh 2,6. (6) Joh 2,20. (7) Joh 12,1. (8) Hnd 11,12. (9) Hnd 18,11. (10) Hnd 27,37. (11) Jak 5,17. (12) Apk 4,8. (13) Apk 13,18. Hebr. שֵׁשׁ = sjesj (zes). Taalgebruik in Tenakh: sjesj (zes). Getallenwaarde sjesj: = 2 X 21 of 2 X 300 = 42 (2 X 3 X 7 OF 6 X 7) OF 600 (2³ X 3 X 5²). Structuur: 3 - 3. De som van de elementen is telkens 6. Tenakh (102). Pentateuch (34). Eerdere Profeten (24). Latere Profeten (10). 12 Kleine Profeten (0). Alle prof. boeken (34). Geschriften (34).
- Lat. sex. Bijbel (120). OT (109). NT (11). Fr. six. Ned. zes. D. sechs. E. six. Arabisch: سِتة = sittah (zes). Taalgebruik in de Qoran: sittah (zes).

- εκβαλλω = ekballô (uitwerpen, uitvallen)

- ekballô (uitwerpen, uitvallen). εκβαλλω = ekballô (uitwerpen, uitvallen) . Taalgebruik in het NT: ekballô (uitwerpen, uitvallen). Taalgebruik in de LXX: ekballô (uitwerpen, uitvallen). Taalgebruik in Mc: ekballô (uitwerpen, uitvallen).

ekballô (uitwerpen, uitvallen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. pr. 3de pers. enk. ekballei	9		9	5	2	1			1					1
act. ind. imperf. 3de pers. mv. exeballon	1		1		1						1	1
act. ind. fut. 3de pers. mv. ekbalousin	2	1	1		1						1	1
act. imperat. pr. 2de pers. enk. ekbale	7	2	5	1	1	1			1	1	3	3	1
act. part. pr. nom. mann. enk. ekballôn	2		2		1	1
act. part. pr. acc. mann. enk. ekballonta.	2		2		1	1					2	2
act. inf. pr. ekballein	6		6	1	3	2					6	6
act. ind. aor. 3de pers. enk. exebalen	26	21	5	2	2		1				5	5
act. imperat. aor. 2de pers. enk. ekbale	7	2	5	1	1	1			1	1	3	3
act. conj. aor. 3de pers. enk. ekbalè(i)	7	2	5	2	1	1	1				4	5
act. conj. aor. 3de pers. mv. ekbalôsin	3		3		1	2					3	3
act. part. aor. ekbalôn	4	1	3		1	1		1			2	2
act. inf. aor. ekbalein	12	8	4	2	1	1					4	4
act. ind. perf. ekbeblèkei	1		1		1						1	1
totaal	89	37	52	9	18
ekballô (uitwerpen, uitvallen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

- ekcheô (uitgieten). ekcheô (uitgieten). Taalgebruik in het NT: ekcheô (uitgieten). Taalgebruik in Hnd.: ekcheô (uitgieten). Lat. effundere. Fr. répandre. Ned. uitgieten. D. ausgiessen. E. to pour out. Hnd (2): (1) Hnd 2,17. (2) Hnd 2,18. Een vorm van ekcheô (uitgieten) in Hnd in 3 verzen: (1) Hnd 2,17. (2) Hnd 2,18. (3) Hnd 2,33. Een vorm van ekcheô (uitgieten) in het NT (16) , in de LXX (141).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. praes. 1ste pers. enk. ekcheô

- ekchunnô (gieten, vergieten). εκχεω = ekchunnô (gieten, vergieten). Taalgebruik in de Bijbel: ekchunnô (gieten, vergieten). Een vorm van in de LXX (0) , in het NT (11).
- pass. part. praes. nom. + acc. onz. enk. εκχυννομενον = ekchunnomenon (uitgegoten, vergoten) van het werkw. εκχεω = ekchunnô (gieten, vergieten). Taalgebruik in de Bijbel: ekchunnô (gieten, vergieten). Een vorm van in de LXX (0) , in het NT (11). NT (4): (1) Mt 23,35. (2) Mt 26,28. (3) Mc 14,24. (4) Lc 22,20.

- ekei (daar). ekei (hier, daar). Taalgebruik in het NT: ekei (daar). Taalgebruik in de LXX: ekei (daar). Taalgebruik in Mc: ekei (daar). Lat. ibi. Ned. hier. Fr. ici. Mc (11): (1) Mc 1,38. (2) Mc 2,6. (3) Mc 3,1. (4) Mc 5,11. (5) Mc 6,5. (6) Mc 6,10. (7) Mc 6,33. (8) Mc 11,5. (9) Mc 13,21. (10) Mc 14,15. (11) Mc . de ekei (echter daar). NT (8):

ekei (hier)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	753	659	94	28	11	16	22	6	7	4	45	77

- εκειθεν = ekeithen

- ekeithen (vanhier, vandaar). εκειθεν = ekeithen. Taalgebruik in het NT: vanhier, vandaar. Taalgebruik in de LXX: vanhier, vandaar. Taalgebruik in Mc: vanhier, vandaar.

Het is meestal de vertaling van het Hebreeuwse misjsjâm (uit: min en sjam). Misjsjâm (vanaf daar) komt in 103 verzen in Tenach

	ekeithen daan vandaan	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	ekeithen	157	130	27	12	5	3	2	4		1	20	22
2	kakeithen	10		10		1	1		8
	totaal	167	130	37	12	6	4	2	12		1	20	22

- ekeinos (die). ekeinos (die). Taalgebruik in het NT: ekeinos (die). Taalgebruik in Mc: ekeinos (die). Taalgebruik in Lc: ekeinos (die).

ekeinos (die)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

acc. vr. enk. ekeinèn	48	38	10	3	2 : (1) Mc 6,55. (2) Mc 13,24.	1	1	1	2		6	7	2
dat. vr. mv. ekeinais	63	47	16	3	4	5		4			12	12


totaal

en tais hèmerais ekeinais (in die dagen). In zeven verzen in het NT: (1) Mt 3,1. (2) Lc 2,1. (3) Lc 4,2. (4) Hnd 2,18. (5) Hnd 7,41. (6) Hnd 9,37. (7) Apk 9,6. Zie hierboven: egeneto de en tais hèmerais ekeinais (het gebeurde echter in die dagen). In twee verzen in het NT: (1) Lc 2,1. (2) Hnd 9,37. Zonder en (in): Hnd 2,18. En ekeinais tais hèmerais (in díe dagen). In (1) Lc 5,35. (2) Lc 9,36. (3) Lc 21,23. Bij Marcus staat telkens en ekeinais tais hèmerais: (1) Mc 1,9 (kai egeneto...). (2) Mc 8,1. (3) Mc 13,17. (4) Mc 13,24. (5) en trisin hèmerais (in drie dagen).

- ekkoptô (uitkappen, omkappen). ekkoptô (uitkappen, omkappen). Taalgebruik in het NT: ekkoptô (uitkappen, omkappen). Taalgebruik in Lc: ekkoptô (uitkappen, omkappen).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. fut. 2de pers. enk. ekkopseis

act. imperat. aor. 2de pers. enk. ekkopson

pass. ind. praes. 3de pers. enk. ekkoptetai

- eklegô (uit-lezen, uit-kiezen, ver-kiezen, uit-ver-kiezen). eklegô (uit-lezen, uit-kiezen, ver-kiezen, uit-ver-kiezen). Taalgebruik in het NT: eklegô (uit-lezen, uit-kiezen, ver-kiezen, uit-ver-kiezen). Taalgebruik in de Septuaginta: eklegô (uit-lezen, uit-kiezen, ver-kiezen, uit-ver-kiezen). Lat. eligere. Fr. elire , choissir. E. to choose , to elect. D. auswählen. Een vorm van eklegô in de LXX (141) , (uit-lezen, uit-kiezen, ver-kiezen, uit-ver-kiezen) in het NT (22).

- èkô (komen). èkô (komen). Taalgebruik in de LXX: èkô (komen). Taalgebruik in het NT: èkô (komen).
- act. praes. 3de pers. enk. èkei (hij komt). Bijbel (59). OT (44). NT (4). Js

- ekpneô (uitademen, sterven). Taalgebruik in het NT: ekpleô (uitademen, sterven). Taalgebruik in Mc: ekpleô (uitademen, sterven).
exepneusen (hij ademde uit, hij stierf). In drie verzen in de bijbel: (1) Mc 15,37. (2) Mc 15,39. (3) Lc 23,46.

- εκτεινω = ekteinô (strekken, uitstrekken)

- ekteinô (strekken, uitstrekken). εκτεινω = ekteinô (strekken, uitstrekken). Taalgebruik in het NT: ekteinô (strekken, uitstrekken). Taalgebruik in de LXX: ekteinô (strekken, uitstrekken).
- Bayens (1963, 103,5). De stam ten (?).

- act. imperat. aor. 2de pers. enk. εκτεινον = ekteinon (strek uit) van het werkw. εκτεινω = ekteinô (uitstrekken). Taalgebruik in het NT: ekteinô (strekken, uitstrekken). Taalgebruik in de LXX: ekteinô (strekken, uitstrekken). Taalgebruik in Mc: exteinô (uitstrekken). Bijbel (15). LXX (12): (1) Ex 4,4. (2) Ex 7,19. (3) Ex 8,1. (4) Ex 8,12. (5) Ex 9,22. (6) Ex 10,12. (7) Ex 10,21. (8) Ex 14,16. (9) Ex 14,26. (10) Joz 8,18. (11) Sir 7,32. (12) Sir 14,13. NT (3): (1) Mt 12,13. (2) Mc 3,5. (3) Lc 6,10. De hand uitstrekken komt in het NT voor in: (1) Mc 1,41. (2) Mc 3,5.
- n-t-h: Tenakh (35). 1. act. qal perf. 3de pers. mann. enk. van het werkw. נָטַה = nâtah (hij strekte uit). 2. act. qal imperat. 2de pers. mann. enk. נְטֵה = nëteh (strek uit) van het werkw. נָטַה = nâtah (uitstrekken, neigen, zich wenden). Taalgebruik in Tenakh: nâtâh (uitstrekken, neigen, zich wenden). Getalwaarde: nun = 14 of 50 , tet = 9, he = 5; totaal: 28 (2² X 7) OF 64 (2³ X 2³). Structuur: 5 - 9 - 5. De som van de elementen is telkens 1.
- Ned.: uitstrekken. Fr.: étendre. L'action d'étendre se dit extension: lat. extendere , part. passé extensus. Grieks: εκτεινω = ekteinô (uitstrekken). Taalgebruik in het NT: ekteinô (strekken, uitstrekken) ; ek- t-n. Lat.: extendere.

- εκτεινον την χειρα = ekteinon tèn cheira (strek de hand uit). LXX (9): (1) Ex 4,4. (2) Ex 7,19. (3) Ex 9,22. (4) Ex 10,12. (5) Ex 10,21. (6) Ex 14,16. (7) Ex 14,26. (8) Joz 8,18. (9) Sir 7,32. NT (3): (1) Mt 12,13. (2) Mc 3,5. (3) Lc 6,10.
- εκτεινον την χειρα σου = ekteinon tèn cheira sou (strek je hand uit). LXX (7): (1) Ex 7,19. (2) Ex 9,22. (3) Ex 10,21. (4) Ex 14,16. (5) Ex 14,26. (6) Joz 8,18. (7) Sir 7,32. NT (3): (1) Mt 12,13. (2) Mc 3,5. (3) Lc 6,10.
- נְטֵה אֶת יָדְךָ = nëteh ´èth jâdëkhâ (strek je hand uit). Tenakh (3): (1) Ex 8,1. (2) Ex 9,22. (3) Ex 14,26.
- וּנְטֵה אֶת יָדְךָ = ûnëteh ´èth jâdëkhâ (en strek je hand uit). Tenakh (1): Ex 14,16.
- נְטֵה יָדְךָ = nëteh jâdëkhâ (strek je hand uit). Tenakh (2): (1) Ex 10,8. (2) Ex 10,21.
- וּנְטֵה יָדְךָ = ûnëteh jâdëkhâ (en strek je hand uit). Tenakh (1): Ex 7,19.

ekteinô (uitstrekken)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. imperat. aor. 2de pers. enk. ekteinon	15	12	3	1	1	1					3	3
act. aor. 3de pers. enk. exeteinen	41	39	2	1	1						2	2
act. part. aor. nom. mann. enk. ekteinas	12	5	7	4	1	1		1

totaal

ελαιον = elaion (olie)

- elaion (olie). ελαιον = elaion (olie). Taalgebruik in het NT: elaion (olie). Taalgebruik in de LXX: elaion (olie). Een vorm van ελαιον = elaion (olie) in de LXX (200) , in het NT (11).

- nom. + acc. onz. enk.. Bijbel (79). LXX (73). NT (6).

- Ned.: olie. Arabisch: مَرهَم = marham (zalf). Taalgebruik in de Qoran: marham (zalf). D.: Salböl. E.: oil. Fr.: huile. Grieks: ελαιον = elaion (olie). Taalgebruik in het NT: elaion (olie). Hebreeuws: שֶּמֶן = sjèmèn (vet, olie, zalf) OF bijvoegl. naamw. (= sjamen , vr. = sjëmenâh = vet, dik, sterk). Taalgebruik in Tenakh: sjèmèn (vet, olie, zalf). Lat.: oleum (olie) van olea (olijfboom).

- elaunô (varen, roeien). ελαυνω = elaunô (varen, roeien). Taalgebruik in het NT: elaunô (varen, roeien). Taalgebruik in de LXX: elaunô (varen, roeien). Een vorm van ελαυνω = elaunô (varen, roeien) in de LXX (8) , in het NT (5).

- act. inf. praes. ελαυνειν = elaunein (om te varen) van het werkw. ελαυνω = elaunô (varen, roeien). Taalgebruik in het NT: elaunô (varen, roeien). Taalgebruik in de LXX: elaunô (varen, roeien). Bijbel (2): (1) 1 K 9,27. (2) Mc 6,48. Een vorm van ελαυνω = elaunô (varen, roeien) in de LXX (8) , in het NT (5).

- eleeô (medelijden hebben). eleeô (medelijden hebben). Taalgebruik in het NT: eleeô (medelijden hebben). Taalgebruik in Mc: eleeô (medelijden hebben). Taalgebruik in Lc: eleeô .

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. aor. 3de pers. enk. èleèsen	12	10	2		1				1		1	1	1
act.imperat. aor. 2de pers. enk. eleèson	35	24	11	5	2	4					11	11

- eleos (barmhartigheid). ελεος = eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in het NT: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in de Septuaginta: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in Lc: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in Hnd: eleos (barmhartigheid).
- Hebr. chèsed (liefde, barmhartigheid). Taalgebruik in Tenach: chèsed (liefde, barmhartigheid).
- Lat. misericordia. Fr. misericorde. E. mercy. N. barmhartigheid. D. Barmherzigkeit.

	eleos	Lc	Lc 1	Lc 10	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. + acc. onz. enk. eleos	4	(1) Lc 1,50. (2) Lc 1,58. (3) Lc 1,72.	(4) Lc 10,37.	226	207	19	3 : (1) Mt 9,13. (2) Mt 12,7. (3) Mt 23,23.		4			12		7	7	7	5
2	gen. onz. enk. eleous	2	(1) Lc 1,54. (2) Lc 1,78.		33	28	5			2			3		2	2	2	1
		6								6

1. Lc (4): (1) Lc 1,50. (2) Lc 1,58. (3) Lc 1,72. (4) Lc 10,37.
2. Lc (2): (1) Lc 1,54. (2) Lc 1,78.
Een vorm van eleos (barmhartigheid) in Lc in 6 verzen: (1) Lc 1,50. (2) Lc 1,54. (3) Lc 1,58. (4) Lc 1,72. (5) Lc 1,78. In Lc: 2 vormen van eleos (barmhartigheid) in 6 verzen in 2 hoofdstukken. Niet in Hnd.

- acc. vr. enk. ελεημοσυνην = eleèmosunèn van het zelfst. naamw. ελεημοσυνη = eleèmosunè (barmhartigheid). Zie ελεος = eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in het NT: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in de Septuaginta: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in Lc: eleos (barmhartigheid). Taalgebruik in Hnd: eleos (barmhartigheid). Bijbel (21): (1) Gn 47,29. (2) Js 38,18. (3) Ps 24,5. (4) Ps 33,5. (5) Tob 4,7. (6) Tob 4,8. (7) Tob 4,16. (8) Tob 12,8 . (9) Tob 13,8. (10) Tob 14,10 . (11) Sir 7,10. (12) Sir 12,3. (13) Sir 29,12. (14) Sir 35,2. (15) Mt 6,2. (16) Mt 6,3. (17) Lc 11,41. (18) Lc 12,33. (19) Hnd 3,2. (20) Hnd 3,3. (21) Hnd 3,10. Een vorm van ελεημοσυνη = eleèmosunè in de LXX (70) , in het NT (13). Een vorm met de stam ελε = ele (barmhart- , ontferm-) in Lc in 12 verzen.

- elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). ελεγχω = elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). Taalgebruik in het NT: elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). Taalgebruik in de LXX: Taalgebruik in het NT: elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen).

- act. imperat. aor. 2de pers. enk. ελεγξον = elegkson (wijs terecht) van het werkw. ελεγχω = elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). Taalgebruik in het NT: elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). Taalgebruik in de LXX: Taalgebruik in het NT: elegchô (berispen, terecht wijzen, van schuld overtuigen). Bijbel (6): (1) Sir 19,13. (2) Sir 19,14. (3) Sir 19,15. (4) Sir 19,17. (5) Mt 18,15. (6) 2 Tim 4,2.

- èlias (Elia). èlias (Elia). Taalgebruik in het NT: èlias (Elia). Taalgebruik in Mc: èlias .

	èlias (Elia).	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. mann. enk. èlias	19	3	16	5	5	3	2		1		13	15		1
2	voc. en dat. mann. enk. èlia(i)	7	3	4	1	1	1			1		3	3	1
3	acc. mann. enk. elian	8		8	4	3	1					8	8
	Totaal	34	6	28	10	9	5	2		2		24	26	1	1

- elisabet (Elisabeth). elisabet (Elisabeth). Taalgebruik in het NT: elisabet (Elisabeth). Taalgebruik in Lc: elisabet (Elisabeth).

elisabet

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

- εμβαινω = embainô (inklimmen, beklimmen, klimmen in)

- embainô (inklimmen). εμβαινω = embainô (inklimmen, beklimmen, klimmen in). Taalgebruik in het NT: embainô (inklimmen). Taalgebruik in de LXX: embainô (inklimmen). Een vorm van εμβαινω = embainô in de LXX (4): (1) Jon . (2) Nah 3,14. (3) 1 Mak 15,37. (4) 2 Mak 12,3 , in het NT (17) , in Lc (3): (1) Lc 5,3. (2) Lc 8,22. (3) Lc 8,37.

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ενεβη = enebè (hij stapte in) van het werkw. Bijbel (3): (1) Jon 1,3. (2) Mt 15,39. (3) Lc 8,22. In deze 3 teksten is het werkw. ενεβη = enebè telkens gevolgd door εις = eis.

- act. part. aor. nom. mann. enk. εμβας = embas (ingestapt) van het werkw. εμβαινω = embainô (inklimmen, beklimmen, klimmen in). Taalgebruik in het NT: embainô (inklimmen). Taalgebruik in de LXX: embainô (inklimmen). Bijbel (6): (1) 1 Mak 15,37. (2) Mt 9,1. (3) Mc 8,10. (4) Mc 8,13. (5) Lc 5,3. (6) Lc 8,37. Een vorm van εμβαινω = embainô in de LXX (4): (1) Jon 1,3. (2) Nah 3,14. (3) 1 Mak 15,37. (4) 2 Mak 12,3 , in het NT (17) , in Lc (3): (1) Lc 5,3. (2) Lc 8,22. (3) Lc 8,37.

- εμβας εις = embas eis (ingestapt in). NT (3): (1) Mt 9,1. (2) Mc 8,10. (3) Lc 8,37.
- εμβας δε εις = embas de eis (ingestapt echter in). NT (1): Lc 5,3.
- Het is telkens Jezus die in de boot stapt.

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. part. pr. gen. mann. enk. embainontos	1				1						1	1
act. ind. aor. 3de pers. enk. enebè	3	1	2	1		1
act. part. aor. nom. mann. enk. embas	6	1	5	1	2	2					5	5
act. part. aor. acc. mann. enk. embanta	2	2		1	1						2	2
act. inf. aor. embènai	3	1	2	1	1						2	2

- emfobos (bevreesd). emfobos (bevreesd). Taalgebruik in het NT: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in de LXX: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in Lc: emfobos (bevreesd).
- nom. mann. enk. εμφοβος = emfobos (bevreesd). Taalgebruik in het NT: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in de LXX: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in Lc: emfobos (bevreesd). Bijbel (3): (1) Sir 19,24. (2) Hnd 10,4. (3) Hnd 24,25. Een vorm van emfobos (bevreesd) in de LXX (1): Sir 19,24. In het NT (5) , in Lc in 2 verzen: (1) Lc 24,5. (2) Lc 24,37. In Lc: 2 vormen in 1 hoofdstuk en in 2 verzen. Hnd (2): (1) Hnd 10,4. (2) Hnd 24,25. Apk (1): Apk 11,13.
- nom. mann. mv. εμφοβοι = emfoboi (bevreesd) van het bijvoegl. naamw. εμφοβος = emfobos (bevreesd). Taalgebruik in het NT: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in de LXX: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in Lc: emfobos (bevreesd). Bijbel (2). Lc (1) Lc 24,37 (εμφοβοι γενομενοι = emfoboi genomenoi = bevreesd geworden). Apk (1): Apk 11,13 (και οἱ λοιποι εμφοβοι εγενοντο = kai hoi loipoi emfoboi egenonto = de overigen werden bevreesd). Een vorm van emfobos (bevreesd) in de LXX (1): Sir 19,24. In het NT (5) , in Lc in 2 verzen: (1) Lc 24,5. (2) Lc 24,37. In Lc: 2 vormen in 1 hoofdstuk en in 2 verzen. Hnd (2): (1) Hnd 10,4. (2) Hnd 24,25. Apk (1): Apk 11,13.
- gen. mann. mv. εμφοβων = emfobôn van het bijvoegl. naamw. εμφοβος = emfobos (bevreesd). Taalgebruik in het NT: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in de LXX: emfobos (bevreesd). Taalgebruik in Lc: emfobos (bevreesd). Lc (1) Lc 24,5. Een vorm van emfobos (bevreesd) in de LXX (1): Sir 19,24. In het NT (5) , in Lc in 2 verzen: (1) Lc 24,5. (2) Lc 24,37. In Lc: 2 vormen in 1 hoofdstuk en in 2 verzen. Hnd (2): (1) Hnd 10,4. (2) Hnd 24,25. Apk (1): Apk 11,13.

- εμπροσθεν = emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor)

- emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor). εμπροσθεν = emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor). Taalgebruik in het NT: emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor). Taalgebruik in de LXX: emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor). Taalgebruik in Lc: emprosthen (van voren, in aanwezigheid van, voor). < en (in, naar) + pros (bij) + -then (vanuit). Lc (9): (1) Lc 5,19. (2) Lc 7,27. (3) Lc 10,21. (4) Lc 12,8. (5) Lc 14,2. (6) Lc 19,4. (7) Lc 19,27. (8) Lc 19,28. (9) Lc 21,36.

- emptuô (spuwen op of in: in iemands gelaat spuwen, uitspuwen). Taalgebruik: emptuô (in iemands gelaat spuwen, uitspuwen). Hebr. raq (speeksel) ; râqaq (spuwen). Gr. emptuô < en-ptuô. Lat. conspuere < con -spuere. Ned. spuwen. Eerste lijdensaankondiging: Mc 10,34: emptusousin (zij zullen bespuwen) // Lc 18,32: emptusthèsetai (hij zal bespuwd worden). Uitvoering: Mc 14,65: emptuein (bespuwen). // Mt 26,67: Tote eneptusan eis to prosôpon autou = Toen spuwden ze naar zijn aangezicht. Deze zin grijpt terug naar Js 50,6: to de prosôpon mou ouk apestrepsa apo aischunès emptusmatôn : mijn aangezicht echter heb ik niet afgewend van de schande van bespuwingen. Ook Mc 15,19: eneptuon (zij bespuwden) // Mt 27,30: emptusantes eis auton (naar hem gespuwd). In al deze verzen komt de vorm slechts 1X voor in de bijbel.
- emptuein. Infinitief. In 1 vers in de bijbel: Mc 14,65.
- emptusousin (zij zullen bespuwen). In 1 vers in de bijbel: Mc 10,34.
- emptusantes. Participium aorist. In 1 vers in de bijbel: Mt 27,30. emptusantes eis auton (naar hem gespuwd).
- eneptusan (zij bespuwden). In 1 vers in de bijbel: Mt 26,67. Tote eneptusan eis to prosôpon autou: Toen spuwden ze naar zijn aangezicht. Deze zin grijpt terug naar Js 50,6: to de prosôpon mou ouk apestrepsa apo aischunès emptusmatôn : mijn aangezicht echter heb ik niet afgewend van de schande van bespuwingen.
- emptusthèsetai (hij zal bespuwd worden). In 1 vers in de bijbel: Lc 18,32.

- endeomai (nodig hebben, missen, ontbreken). ενδεομαι = endeomai (nodig hebben, missen, ontbreken). Taalgebruik in het NT: endeomai (nodig hebben, missen, ontbreken). Taalgebruik in de LXX: endeomai (nodig hebben, missen, ontbreken). Een vorm van ενδεομαι = endeomai in de LXX (3): (1) Dt 8,9. (2) Dt 15,8. (3) Spr 28,27 , in het NT (?).
- pass. ind. praes. 3de pers. enk. ενδεειται = endeeitai (wat aan hem gemist wordt = wat hij mist) van het werkw. Bijbel (1): Dt 15,8.

- exestin (het is toegelaten). exestin (het is toegelaten). Taalgebruik in het NT: exestin (het is toegelaten). Taalgebruik in Mc: exestin (het is toegelaten).

exestin	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	27	1	26	8	6	5	2	3	2		19	21	2

- εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden)

- exagô (uitleiden, naar buiten leiden). εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in het NT: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in de LXX: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in Lc: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in Hnd: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in de LXX: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Hebr. jâtsâ´ (uitgaan, uittrekken). Taalgebruik in Tenach: jâtsâ´ (uitgaan, uittrekken). exagô < ex (uit) + agô (leiden, voeren). Een vorm van exagô (uitleiden, naar buiten leiden) in het NT (12). Mc (1). Lc (1). Joh (1). Hnd (8). Br. (1). LXX (221).

exagô	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. aor. 3de pers. enk. exègagen	61	56	5		1	1	1	8	1		2	3	1

- act. ind. aor. 3de pers. enk. εξηγαγεν = exègagen (hij leidde uit) van het werkw. εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden) < ex (uit) + agô (leiden, voeren). Taalgebruik in het NT: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in de LXX: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in Lc: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in Hnd: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Bijbel (67). OT (62). Pentateuch (30). Gn (6): (1) Gn 1,21. (2) Gn 11,31. (3) Gn 15,5. (4) Gn 20,13. (5) Gn 43,23. (6) Gn 49,12. Ex (12): (1) Ex 12,51. (2) Ex 13,3. (3) Ex 13,9. (4) Ex 13,14. (5) Ex 13,16. (6) Ex 16,6. (7) Ex 16,32. (8) Ex 18,1. (9) Ex 19,17. (10) Ex 32,1. (11) Ex 32,12. (12) Ex 32,23. Nu (1): Gn 49,12. Dt (11): (1) Dt 1,27. (2) Dt 4,20. (3) Dt 4,37. (4) Dt 5,15. (5) Dt 6,21. (6) Dt 6,23. (7) Dt 7,8. (8) Dt 7,19. (9) Dt 9,28. (10) Dt 26,8. (11) Dt 29,24. NT (5): (1) Lc 24,50. (2) Hnd 7,36. (3) Hnd 7,40. (4) Hnd 12,17. (5) Hnd 13,17. Een vorm van εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden) in de LXX (221) , in het NT (12). Syn. (2). Ev. (3). Dit is de enigste vorm in Lc. In Hnd: 4 vormen van exagô (uitleiden, naar buiten leiden) in 8 verzen in 7 / 28 hoofdstukken. In de Nederlandse taal zeggen we ook wel: iemand uitgeleide doen , in de betekenis van: met iemand meegaan tot op een plaats waar afscheid van iemand genomen wordt.

- act. imperat. aor. 3de pers. enk. εξαγαγετω = exagagetô (moge uitgaan) van het werkw. εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden) < ex (uit) + agô (leiden, voeren). Taalgebruik in het NT: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Taalgebruik in de LXX: exagô (uitleiden, naar buiten leiden). Bijbel (2): (1) Gn 1,20. (2) Gn 1,24. Een vorm van εξαγω = exagô (uitleiden, naar buiten leiden) in de LXX (221) , in het NT (12). Syn. (2). Ev. (3).

Niet de leerlingen , maar Jezus doet de leerlingen uitgeleide. Niet de leerlingen , maar Jezus neemt afscheid van zijn leerlingen. Dit herinnert aan het verhaal van de Emmaüsgangers waarin duidelijk werd dat Jezus tegelijkertijd af- en aanwezig is.
exègagen is vaak de vertaling van het Hebreeuwse wajjôtse´(en hij deed uitgaan). Actief hifil imperfectum derde persoon enkelvoud. In vijftien verzen in de bijbel. Verwijzing: jâtsâ´ (uitgaan, uittrekken) , zie Gn 15,7.

- exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). εξερχομαι = exerchomai (uitgaan). Taalgebruik in het NT: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in de LXX: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in Mc: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in Lc: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Een vorm van εξερχομαι = exerchomai in de LXX (216) , in het NT (742) , in Lc (41). Uit-gaan kan betekenen: van een eerder besloten ruimte zoals een huis, een stad enz. naar buiten gaan. Het werkwoord wordt ook vaak gebruikt om het weggaan van een onreine geest uit een persoon aan te geven.

exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. imperf. 3de pers. enk. exèrcheto	3	1	2			2					2	2
ind. aor. 3de pers. enk. exèlthen	232	165	67	6	11	8	19	11	4	8	25	44
ind. aor. 2de pers. mv. exèlthate	10	1	9	4	1	4					9	9
ind. aor. 3de pers. mv. exèlthon	81	58	23	3	5	2	7		4	2	10	17	2	2
imperat. aor. 2de pers enk. exelthe	30	20	10		3	5		2			8	8
conj. aor. 2de perrs. mv. exelthète	5	2	3	2	1						3	3
perf. aor. 3de pers. enk exelèluthen	6	4	2		1				1		1	1
part. aor. nom. mann. enk. exelthôn	38	17	21	9	3	6	3				18	21
part. aor. nom. vr. enk. exelthousa	7	4	3	1	1			1			2	2
part. aor. nom. + acc. onz. mv. exelthonta	3		3	1	1	1					3	3
part. aor. gen. mann. enk. exelthontos	4	1	3		1	2					3	3
part. aor. acc. vr. enk. exelthousan	1		1		1						1	1
part. aor. nom. mann. mv. exelthontes	27	9	18	5	5	1		6	1		11	11
part. aor. nom. vr. mv. exelthousai	10	1	9	4	1	4					9	9
part. aor. gen. mv. exelthontôn	11	9	2		2						2	2
part. perf. acc. onz. enk. exelèluthos	1		1		1						1	1
totaal

- ind. aor. 3de pers. enk. εξηλθεν = exèlthen (ging uit) van het werkw. εξερχομαι = exerchomai (uitgaan). Taalgebruik in het NT: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in de LXX: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in Lc: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Lc (8): (1) Lc 2,1. (2) Lc 4,14. (3) Lc 4,35. (4) Lc 5,27. (5) Lc 7,17. (6) Lc 8,5. (7) Lc 8,35. (8) Lc 17,29. Een vorm van εξερχομαι = exerchomai in de LXX (216) , in het NT (742) , in Lc (41)
- Uit-gaan kan betekenen: van een eerder besloten ruimte zoals een huis, een stad enz. naar buiten gaan. Het werkwoord wordt ook vaak gebruikt om het weggaan van een onreine geest uit een persoon aan te geven.

- actief participium aorist nominatief mannelijk enkelvoud εξελθων = exelthôn (uitgegaan) van het werkwoord εξερχομαι = exerchomai (uitgaan). Taalgebruik in het NT: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in de LXX: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Taalgebruik in Lc: exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan). Lc (6): (1) Lc 1,22. (2) Lc 4,42. (3) Lc 14,18. (4) Lc 15,28. (5) Lc 22,39. (6) Lc 22,62. Een vorm van εξερχομαι = exerchomai in de LXX (216) , in het NT (742) , in Lc (41)

exerchomai (uit-gaan, naar buiten gaan)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

part. aor. nom. mann. enk. exelthôn

(1) Mc 1,26. De onreine geest ging uit de man uit na het bevel van Jezus om uit de man uit te gaan (exelthe ex autou = ga uit hem uit).
(2)
- exelthôn (uitgegaan). Taalgebruik: eiselthôn (binnengegaan) , zie Mc 2,1. Participium aorist nominatief mannelijk enkelvoud. In achtendertig verzen in de bijbel. In zeventien verzen in het OT. In eenentwintig verzen in het NT. Mt (9). Mc (3). Lc (6). Hnd (3).
Bij Matteüs: (1) Mt 13,1. (2) Mt 14,14. (3) Mt 15,21. (4) Mt 18,28. (5) Mt 20,3. (6) Mt 20,5. (7) Mt 20,6. (8) Mt 24,1. (9) Mt 26,75.
Bij Marcus: (1) Mc 1,45. (2) Mc 6,34. (3) Mc 7,31.
Bij Lucas: (1) Lc 1,22. (2) Lc 4,42. (3) Lc 14,18. (4) Lc 15,28. (5) Lc 22,39. (6) Lc 22,62.
In Hnd: (1) Hnd 7,4. (2) Hnd 12,9. (3) Hnd 12,17.
-- (ho) de exelthôn (hij echter uitgegaan). Slechts in Mc 1,45 in het NT. de eindigt met epsilon en exelthôn begint met epsilon. Dit kan verwarring scheppen.
kai exelthôn (en uitgegaan). In tien verzen in het NT. Mt (5). Mc (1). Lc (2). Hnd (2).
In vijf verzen bij Mt: (2) Mt 14,14. (3) Mt 15,21. (5) Mt 20,3. (8) Mt 24,1. (9) Mt 26,75.
In één vers bij Mc: (2) Mc 6,34. In Mc 7,31: kai palin exelthôn (en opnieuw uitgegaan). palin van Mc 7,31 (Mc 7,31-37) verwijst naar exelthôn (uitgegaan) van Mc 6,34 (Mc 6,30-34).
In twee verzen bij Lucas: (5) Lc 22,39. (6) Lc 22,62.
In twee verzen in Hnd: (2) Hnd 12,9. (3) Hnd 12,17.
kai exelthôn (en uitgegaan). In tien verzen in het NT. Mt (5). Mc (1). Lc (2). Hnd (2). In vijf verzen bij Mt: (2) Mt 14,14. (3) Mt 15,21. (5) Mt 20,3. (8) Mt 24,1. (9) Mt 26,75. In één vers bij Mc: (2) Mc 6,34.
- exelthontes (uitgegaan). - exelthontes (uitgegaan), zie Mc 2,1 . In 27 verzen in de bijbel; in 9 verzen in het OT, in 18 verzen in het NT. In 5 verzen bij Matteüs, in 5 verzen bij Marcus, in 1 vers bij Lucas, in 6 verzen in Hand en in 1 vers in Heb. In 5 verzen bij Matteüs: (1) Mt 8,32 (de onreine geesten). (2) Mt 9,31. (3) Mt 12,14. (// Mc 3,6). (4) Mt 22,10. (5) Mt 27,53. In 5 verzen bij Marcus: (1) Mc 1,29. (2) Mc 3,6. (3) Mc 6,12. (4) Mc 9,30. (5) Mc 16,20.

- ekklèsia (kerk). Taalgebruik: ekklèsia (kerk). Hebr. qâhal. Fr. église.

ekklèsia (kerk)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + dat. enk. ekklèsia (i)	84	51	33	1				6	26		1	1
gen. enk. + acc. mv. ekklèsias	55	26	29	1				7	14	7	1	1
acc. enk. ekklèsian	37	17	20	1				9	10		1	1
nom. mv. ekklèsiai	7		7					1	4	2
gen. mv. ekklèsiôn	7		7						6	1
dat. mv. ekklèsiais	20	2	18						8	10
Totaal	210	96	114	3				23	68	20	3	3

ekklèsia (kerk)	bijbel	OT	NT	Hnd	Br.	Apk	1 Kor 1
nom. + dat. enk. ekklèsia (i)	84	51	33	6	26		12: (1) 1 Kor 1,2. (2) 1 Kor 4,17. (3) 1 Kor 6,4. (4) 1 Kor 10,32. (5) 1 Kor 11,18. (6) 1 Kor 12,28. (7) 1 Kor 14,5. (8) 1 Kor 14,19. (9) 1 Kor 14,23. (10) 1 Kor 14,28. (11) 1 Kor 14,35. (12) 1 Kor 16,19.
gen. enk. + acc. mv. ekklèsias	55	26	29	7	14	7	2: (1) 1 Kor 11,22. (2) 1 Kor 14,12.
acc. enk. ekklèsian	37	17	20	9	10		2: (1) 1 Kor 14,4. (2) 1 Kor 15,9.
nom. mv. ekklèsiai	7		7	1	4	2	2: (1) 1 Kor 11,16. (2) 1 Kor 16,19.
gen. mv. ekklèsiôn	7		7		6	1
dat. mv. ekklèsiais	20	2	18		8	10	4: (1) 1 Kor 7,17. (2) 1 Kor 14,33. (3) 1 Kor 14,34. (4) 1 Kor 16,1.
Totaal	210	96	114	23	68	20	22

ekklèsia (kerk)	Br.
nom. + dat. enk. ekklèsia (i)	26	1 Kor (12). (13) 2 Kor 1,1. (14) Ef 1,22. (15) Ef 3,21. (16) Ef 5,24. (17) Fil 4,15. (18) Kol 1,24. (19) Kol 4,16. (20) 1 Tes 1,1. (21) 2 Tes 1,1. (22) 1 Tim 3,15. (23) 1 Tim 5,16. (24) Film 1,2. (25) Heb 12,23. (26) 3 Joh 1,9.

- ekklèsia (kerk, gemeente, gemeenschap). Taalgebruik: kaleô (roepen) , zie Gal 5,13. In vierentachtig verzen in de bijbel. In eenenvijftig verzen in het OT. In drieëndertig verzen in het NT. Mt (1). Hond (6): (1) Hnd 7,38. (2) Hnd 9,31. (3) Hnd 11,26. (4) Hnd 15,22. (5) Hnd 19,32. (6) Hnd 19,39. Brieven (26).

- eklegomai (uit-lezen, uitverkiezen). eklegomai (uit-lezen, uitverkiezen). Taalgebruik in het NT: eklegomai (uit-lezen, uitverkiezen). Taalgebruik in Lc: eklegomai (uit-lezen, uitverkiezen).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

pass. part. perf. nom. mann. enk. eklelegmenos

- exousia (gezag, macht). exousia (gezag, macht). Taalgebruik in het NT: exousia (gezag, macht). Taalgebruik in de LXX: exousia (gezag, macht). Taalgebruik in Mc: exousia (gezag, macht). Taalgebruik in Lc: exousia (gezag, macht). - nom. + dat. vr. enk. exousia(i) (macht). Taalgebruik in het NT: exousia (gezag, macht). Taalgebruik in de LXX: exousia (gezag, macht). Hnd (2): (1) Hnd 1,7. (2) Hnd 5,4. Een vorm van exousia (gezag, macht) in de LXX (79) , in het NT (102) , in Hnd (7).

11. exousia (macht). Nominatief enkelvoud. Verwijzing: exousia (macht), zie Mt 28,18.
--- exousia (gezag , macht). Nominatief en datief enkelvoud. In 39 verzen in de bijbel; in 10 verzen in het OT, in 29 verzen in het NT In 3 verzen bij Marcus, in 6 verzen bij Lucas, niet bij Johannes, enz. In 4 verzen bij Matteüs. Nominatief, komt slechts in 1 vers voor bij Matteüs: Mt 28,18.
Nominatief, komt slechts in 1 vers voor bij Matteüs: Mt 28,18. En poiai exousiai (door welke macht) komt in 3 verzen bij Matteüs voor: (1) Mt 21,23. (2) Mt 21,24. (3) Mt 21,27. In acht verzen in Apk.
--- De accuatief exousian (macht) komt in 6 verzen: Mt 8,9. Exousian echô (macht hebben): (1) Mt 7,29. (2) Mt 9,6. Exousian didômi (macht geven): (1) Mt 9,8. (2) Mt 10,1. (3) Mt 21,3.
We kunnen niet ontkennen dat hier sterke taal gesproken wordt: Gegeven is aan mij alle macht in hemel en op de aarde. Laat het nog zijn dat hier naar Da 7,14 verwezen wordt (edothè autôi exousia - gegeven werd aan hem macht). De vraag rijst hoe we iets dergelijks kunnen beweren over wat in het hierna-maals gebeurt.
11. exousia (macht). Nominatief enkelvoud. Verwijzing: exousia (macht), zie Mt 28,18.
--- exousia (gezag , macht). Nominatief en datief enkelvoud. In 39 verzen in de bijbel; in 10 verzen in het OT, in 29 verzen in het NT In 3 verzen bij Marcus, in 6 verzen bij Lucas, niet bij Johannes, enz. In 4 verzen bij Matteüs. Nominatief, komt slechts in 1 vers voor bij Matteüs: Mt 28,18.
Nominatief, komt slechts in 1 vers voor bij Matteüs: Mt 28,18. En poiai exousiai (door welke macht) komt in 3 verzen bij Matteüs voor: (1) Mt 21,23. (2) Mt 21,24. (3) Mt 21,27. In acht verzen in Apk.
--- De accuatief exousian (macht) komt in 6 verzen: Mt 8,9. Exousian echô (macht hebben): (1) Mt 7,29. (2) Mt 9,6. Exousian didômi (macht geven): (1) Mt 9,8. (2) Mt 10,1. (3) Mt 21,3.
We kunnen niet ontkennen dat hier sterke taal gesproken wordt: Gegeven is aan mij alle macht in hemel en op de aarde. Laat het nog zijn dat hier naar Da 7,14 verwezen wordt (edothè autôi exousia - gegeven werd aan hem macht). De vraag rijst hoe we iets dergelijks kunnen beweren over wat in het hierna-maals gebeurt.

	exousia (gezag, macht)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. + dat vr. enk. exousia(i)	39	10	29	4	3	6		2	6	8	13	13	5	1
2	gen. vr. enk. + acc. vr. mv. exousias	17	5	12			2		2	8		2	2	8
3	acc. vr. enk. exousian	82	29	53	6	7	8	6	3	11	12	21	27	11
4	nom. vr. mv. exousiai	2	1	1						1				1
5	gen. vr. mv. exousiôn	2	1	1						1				1
6	dat. vr. mv. exousiais	3		3						3				3
	totaal	145	46	99	10	10	16	6	7	30	20	36	42	29

- eperchomai (komen op). επερχομαι = eperchomai (komen op). Taalgebruik in het NT: eperchomai (komen op). Taalgebruik in de LXX: eperchomai (komen op). Taalgebruik in Lc: eperchomai (komen op).

eperchomai

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

ind. fut. 3de pers. enk. epeleusetai

- ind. fut. 3de pers. enk. επελευσεται = epeleusetai (hij zal komen over) van het werkw. επερχομαι = eperchomai (komen op). Taalgebruik in het NT: eperchomai (komen op). Taalgebruik in de LXX: eperchomai (komen op). Taalgebruik in Lc: eperchomai (komen op). Prefix epi (over) en het werkwoord erchomai (gaan, komen). Bijbel (15): (1) Nu 6,5. (2) Nu 8,7. (3) Spr 26,2. (4) Job 19,29. (5) Job 20,22. (6) Job 21,17. (7) Job 23,6. (8) Job 23,17. (9) Job 25,3. (10) Pr 2,12. (11) Da 11,15. (12) Da 11,41. (13) Bar 4,24. (14) Bar 4,35. (15) Lc 1,35. Een vorm van επερχομαι = eperchomai (komen op) in de LXX (112) , in het NT (9) , Lc (3): (1) Lc 1,35. (2) Lc 11,22. (3) Lc 21,26 .

--- epelthontos. Prefix epi (over) en de werkwoordvorm: indicatief aorist participium genitief enkelvoud. Slechts in Hnd 1,8.
In heel wat teksten wordt de komst van de geest en van zijn kracht beschreven als komende van hoger. Mensen ervaren het als iets dat hen overkomt , dat ze ontvangen vanuit de hoge , van God.
--- Hnd 8,24: hopôs mèden epelthèi ep'eme (opdat niets kome over mij).

- ekpeirazô (beproeven, uitproberen). ekpeirazô (beproeven, uitproberen). Taalgebruik in het NT: ekpeirazô (beproeven, uitproberen). Taalgebruik in Lc: ekpeirazô (beproeven, uitproberen).

ekpeirazô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. fut. 2de pers. enk. ekpeiraseis

--- ekpeirazèi (hij zou uitproberen). In 2 verzen in de bijbel: (1) Dt 8,2 (Blijf denken aan heel die tocht van veertig jaar, die de Heer uw God u in de woestijn heeft laten maken. Hij heeft u toen vernederd en op de proef gesteld om uw gezindheid te leren kennen.). (2) Dt 8,16.
--- ekpeiraseis (jij zult beproeven). Slechts in 3 verzen in de bijbel: (1) Dt 6,16. (2) Mt 4,7. (3) Lc 4,12.
--- exepeirasasthe (jullie hebben uitgeprobeerd). Slechts in Dt 6,16.

- ekplèssomai (buiten zichzelf raken van angst , verbazing , vreugde , bewondering). = ekplèssomai (buiten zichzelf raken van angst , verbazing , vreugde , bewondering). Overlopen van. Taalgebruik in het NT: ekplèssomai (buiten zichzelf raken, ontzet zijn). Taalgebruik in Mc: ekplèssomai (buiten zichzelf raken, ontzet zijn). Taalgebruik in Lc: ekplèssomai (buiten zichzelf raken, ontzet zijn).

ekplèssomai (buiten zichzelf raken, ontzet zijn)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
pass. imperf. 3de pers. enk. exeplèsseto	1				1						1	1
pass. imperf. 3de pers. mv. exeplèssonto	9		9	3	4	2					9	9
pass. aor. 3de pers. mv. exeplagèsan	1		1			1					1	1

Een vorm van ekplèssomai (buiten zichzelf raken van angst , verbazing , vreugde , bewondering) in Lc in 3 verzen: (1) Lc 2,48. (2) Lc 4,32. (3) Lc 9,43.

ekplèssomai	bijbel	NT	Mt	Mc	Lc	syn.

pass. imperf. 3de pers. mv. exeplèssonto	9	9	3: (1) Mt 7,28. (2) Mt 19,25. (3) Mt 22,33.	4: (1) Mc 1,22. (2) Mc 6,2. (3) Mc 7,37. (4) Mc 10,26.	2: (1) Lc 4,32. (2) Lc 9,43.	9: (1) Mt 7,28 // Mc 1,22 // Lc 4,32. (2) Mt 19,25 // Mc 10,26.

Mc 1,22		Lc 4,32. Een reactie op de leer	Lc 4,36. Een reactie op de uitdrijving van onreine geesten	Mc 1,27. We vinden bij Marcus een tweevoudige reactie: op de leer en op de uitdrijving van de onreine geest
kai (en)		kai (en)	kai (en)	hôste (zodat)
exeplèsonto (zij waren buiten zichzelf)		exeplèsonto (zij waren buiten zichzelf)	sunelaloun pros allèlous legontes (en zij praatten met elkaar zeggend)	suzètein autous legontas (zodat zij overlegden zeggende)
epi tèi didachè autou (over zijn leer)		epi tèi didachè autou (over zijn leer)	tís ho logos houtos (wat is dit woord)	tí estin touto; didachè kainè kat'exousian (wat is dit? een nieuwe leer met macht)
èn gar didaskôn autous (hij was lerende hen))	de nevenschikkende zin van reden (gar = want) zet Lucas om in een ondergeschikte zin van reden	hoti (omdat)	hoti (omdat)
hôs exousian echôn (als macht hebbende)		en exousiai (met macht)	en exousiai en dunamei (met macht en kracht)
		èn (was) ho logos autou (zijn woord)	epitassei (opdraagt)	kai tois pneumasi tois akathartois epitassei (en aan de onreine geesten beveelt hij)
54. Slot van de bergrede: Mc 1,22 - Mt 7,28-29 - Lc 4,32	55. Uitdrijving van een demon: Mc 1,23-28 - Lc 4,33-37	54. Slot van de bergrede: Mc 1,22 - Mt 7,28-29 - Lc 4,32	55. Uitdrijving van een demon: Mc 1,23-28 - Lc 4,33-37	55. Uitdrijving van een demon: Mc 1,23-28 - Lc 4,33-37

- ekporeuomai (zich op weg begeven uit). ekporeuomai (zich op weg begeven uit). Taalgebruik in het N;T.: ekporeuomai (zich op weg begeven uit). Taalgebruik in Mt: ekporeuomai (zich op weg begeven uit). Taalgebruik in Mc: ekporeuomai (zich op weg begeven uit). + por-euomai. p of ph = f -> v + r. Zelfstandig naamwoord poros: weg door een water heen , wad , voorde , veer , doorwaadbare plaats. Lat. por-tus: haven. Mnd. voort , ofries forda , oeng. ford. Het woord behoort tot de groep van varen.

ekporeuomai (zich op weg begeven uit)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. praes. 3de pers. enk. ekporeuetai	24	17	7		2		1			4	2	3
ind. praes. 3de pers. mv. ekporeuontai	12	10	2		1					1	1	1
part. praes. gen. mann. enk. ekporeuomenou	7	3	4		3					1	3	3
part. praes. dat. mann. + onz. enk. ekporeuomenô(i)	4	3	1	1						1	1
part. praes. nom. + acc. onz. enk. ekporeuomenon	12	9	3	1	1					1	2	2
part. praes. nom. mann. mv. poreuomenoi	12	11	1		1						1	1
part. praes. nom. + acc. onz. mv. ekporeuomena	7	5	2	1	1						2	2
part. praes. nom. mv. ekporeuomenôn	10	9	1	1							1	1
part. praes. dat. mann. mv. ekporeuomenois	4	2	2			2					2	2
ind. imperf. 3de pers. enk. exeporeueto	21	18	3	1	1	1					3	3
ind. imperf. 3de pers. mv. exeporeuonto	7	6	1		1						1	1




totaal

De tegengestelde beweging van eisporeuomai eis (zich op weg begeven naar) is ekporeuomai (zich naar buiten begeven uit). Dat treffen we aan in Mc 11,19: exeporeuonto exô tès poleôs (en zij begaven zich naar buiten uit de stad). Merken we op dat er grote gelijkenissen zijn tussen Mc 1,21 en Mc 11,15. Mc 11,19.

Mediaal imperfectum derde persoon enkelvoud van ekporeuomai (zich op weg begeven naar buiten). In eenentwintig verzen in de bijbel. OT (18). N. T. (3): (1) Mt 3,5. (2) Mc 1,5. (3) Lc 4,37.

- exô (buiten). εξω = exô (buiten). Taalgebruik in het NT: exô (buiten). Taalgebruik in de LXX: exô (buiten). Taalgebruik in Mc: exô (buiten).

exô (buiten)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
	163	101	62	9	10	10	12	11	9	2	29	41	8	1

elpis (hoop)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. enk. elpis	54	45	9					2	7
gen. enk. elpidos	24	11	13					3	10
dat. enk. elpidi	27	16	11					2	9
acc. enk. elpida	38	20	18					1	17
Totaal	143	92	51					8	43

Een vorm van elpis (hoop) in vier verzen in 1 Tes: (1) 1 Tes 1,3 (gen. enk. elpidos). (2) 1 Tes 2,19 nom. enk. elpis). (3) 1 Tes 4,13 (acc. enk. elpida). (4) 1 Tes 5,8 (acc. enk. elpida).

- emprosthen (in nabijheid van). Taalgebruik: emprosthen (in nabijheid van).

emprosthen (in nabijheid van)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
	175	130	45	16	2	9	5	2	8	3	27	32

In vier verzen in 1 Tes: (1) 1 Tes 1,3. (2) 1 Tes 2,19. (3) 1 Tes 3,9. (4) 1 Tes 3,13.
- emprosthen tou theou (in de nabijheid van God). In het NT slechts in 3 verzen in 1 Tes: (1) 1 Tes 1,3. (3) 1 Tes 3,9. (4) 1 Tes 3,13.
-- emprosthen tou theou hèmôn (in de nabijheid van onze God): 1 Tes 3,9.
-- emprosthen tou theou kai patros hèmôn (in de nabijheid van onze God en Vader): (1) 1 Tes 1,3. (4) 1 Tes 3,13.
- emprosthen tou kuriou... (in de nabijheid van onze Heer...). Slechts in 1 vers in 1 Tes: 1 Tes 2,19.

- emblepô (inkijken, aankijken, letten op). Taalgebruik in het NT: emblepô (inkijken, aankijken, letten op). Taalgebruik in Mc: emblepô (inkijken, aankijken, letten op). N. blik.

emblepô	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. imperf. 3de pers. enk. eneblepen	1		1		1						1	1
act. part. aor. nom. mann. enk. emblepsas	7	1	6	1	2	1	2				4	6

- empimplèmi (invullen, vervullen). εμπιμπλημι = empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in het NT: empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in de LXX: empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in Lc.: empimplèmi (invullen, vervullen).

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ενεπλησεν = eneplèsen (hij vervulde, overlaadde) van het werkw. εμπιμπλημι = empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in het NT: empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in de LXX: empimplèmi (invullen, vervullen). Taalgebruik in Lc.: empimplèmi (invullen, vervullen). LXX (14): (1) Ex 35,31. (2) Ex 35,35. (3) Re 17,5. (4) Re 17,12. (5) Jr 41,9. (6) Ps 105,40. (7) Ps 107,9. (8) Job 9,18. (9) Job 15,2. (10) Job 22,18. (11) 2 Kr 5,14. (12) Sir 16,29. (13) Sir 17,7. (14) Bar 3,32. NT (1) = Lc (1) Lc 1,53. Een vorm van εμπιμπλημι = empimplèmi (invullen, vervullen) in de LXX (142) , in het NT (5): (1) Lc 1,53. (2) Lc 6,25. (3) Joh 6,12. (4) Hnd 14,17. (5) Rom 15,24.

empimplèmi (invullen, vervullen)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. enk. eneplèsen

- εν = en (in, tijdens)

- en (in). εν = en (in, tijdens). Taalgebruik in het NT: en (in). Taalgebruik in de LXX: en (in). Hebr. bë. Fr. en. Ned. in. E. in. D. in. Fr. dans. Taalgebruik in Mc: en (in). Taalgebruik in Lc: en (in). Taalgebruik in Brieven: en (in). Bijbel (11097). NT (2154). Joh (182). Joh 1 (14): (1) Joh 1,1. (2) Joh 1,2. (3) Joh 1,3. (4) Joh 1,4. (5) Joh 1,5. (6) Joh 1,10. (7) Joh 1,14. (8) Joh 1,23. (9) Joh 1,26. (10) Joh 1,28. (11) Joh 1,31. (12) Joh 1,33. (13) Joh 1,45. (14) Joh . Hnd (226). Hnd 4 (11): (1) Hnd 4,2. (2) Hnd 4,5. (3) Hnd 4,7. (4) Hnd 4,9. (5) Hnd 4,10. (6) Hnd 4,12. (7) Hnd 4,24. (8) Hnd 4,27. (9) Hnd 4,30. (10) Hnd 4,31. (11) Hnd 4,34. Hnd 5 (11): (1) Hnd 5,4. (2) Hnd 5,12. (3) Hnd 5,18. (4) Hnd 5,20. (5) Hnd 5,22. (6) Hnd 5,23. (7) Hnd 5,25. (8) Hnd 5,27. (9) Hnd 5,34. (10) Hnd 5,37. (11) Hnd 5,42.

en (in).	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	synopt.	ev.
	11097	8943	2154	247	119	288	182	226	966	126	654	836

en (in)	bijbel	OT	NT	synopt.	ev.	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	Paulus	Ap. br.
	11097	8943	2154	654	836	966	134	133	104	34	88	52	59	36	21	32	28	13	7	56	33	41	29	48	7	3	8	797	169

1 Tes. De 89 verzen van 1 Tes is 3,98 % van het aantal verzen van de brieven van Paulus (2336). en (in) komt 36 maal of in 36 verzen in 1 Tes voor of 4,51 % (van 797 verzen in de brieven van Paulus). Dit benadert ongeveer de verhouding aantal verzen en het voorkomen van en (in) in de brieven van Paulus.
(1) 1 Tes 1,1. (2) 1 Tes 1,5. (3) 1 Tes 1,6. (4) 1 Tes 1,7. (5) 1 Tes 1,8. (6) 1 Tes 2,2. (7) 1 Tes 2,3. (8) 1 Tes 2,5. (9) 1 Tes 2,7. (10) 1 Tes 2,13. (11) 1 Tes 2,14. (12) 1 Tes 2,17. (13) 1 Tes 2,19. (14) 1 Tes 3,1. (15) 1 Tes 3,2. (16) 1 Tes 3,3. (17) 1 Tes 3,8. (18) 1 Tes 3,13. (19) 1 Tes 4,1. (20) 1 Tes 4,4. (21) 1 Tes 4,5. (22) 1 Tes 4,6. (23) 1 Tes 4,7. (24) 1 Tes 4,10. (25) 1 Tes 4,15. (26) 1 Tes 4,16. (27) 1 Tes 4,17. (28) 1 Tes 4,18. (29) 1 Tes 5,2. (30) 1 Tes 5,3. (31) 1 Tes 5,4. (32) 1 Tes 5,12. (33) 1 Tes 5,13. (34) 1 Tes 5,18. (35) 1 Tes 5,23. (36) 1 Tes 5,26.

- εν δε τῳ = en de tôi + infinitief. Voorzetsel + partikel + bepaald lidwoord datief onzijdig enkelvoud + infinitief. NT (4): (1) Mt 13,25. (2) Lc 8,42. (3) Lc 11,37. (4) Hnd 9,3. (5) Hnd 11,15.

- εν = en (in, tijdens). Taalgebruik in het NT: en (in). Taalgebruik in de LXX: en (in). Taalgebruik in Lc: en (in). Lc (288). Lc 3 (10): (1) Lc 3,1. (2) Lc 3,2. (3) Lc 3,4. (4) Lc 3,8. (5) Lc 3,15. (6) Lc 3,16. (7) Lc 3,17. (8) Lc 3,20. (9) Lc 3,21. (10) Lc 3,22.

en (in).	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	synopt.	ev.
	11097	8943	2154	247	119	288	182	226	966	126	654	836

- Hebr. בְּ = bë. Fr. en. Ned. in. E. in. D. in. Fr. dans. Arabisch: فِي = fi (in). Taalgebruik in de Qoran: fi (in).

- εν ταις = en tais (in... ). NT (104). Lc (22): (1) Lc 1,5. (2) Lc 1,7. (3) Lc 1,18. (4) Lc 1,39. (5) Lc 1,80. (6) Lc 2,1. (7) Lc 3,15. (8) Lc 4,2. (9) Lc 4,15. (10) Lc 4,25. (11) Lc 4,44. (12) Lc 5,16. (13) Lc 5,22. (14) Lc 6,12. (15) Lc 11,43. (16) Lc 13,26 . (17) Lc 17,26. (18) Lc 17,28. (19) Lc 20,46. (20) Lc 21,21. (21) Lc 24,18. (22) Lc 24,38.

- enanti (tegenover). enanti (tegenover). Taalgebruik in het NT: enanti (tegenover). Taalgebruik in Lc: enanti (tegenover).

enanti

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

236

234

(1) Lc 1,8.

- enanti tou theou (tegenover God). NT (2): (1) Lc 1,8.

- enantios (tegengesteld). εναντιος = enantios (tegengesteld). Taalgebruik in het NT: enantios (tegengesteld). Taalgebruik in de LXX: enantios (tegengesteld). Een vorm van εναντιος = enantios (tegengesteld) in de LXX (72) , in het NT (8).

- enantion (tegenover, in de ogen van). enantion (tegenover, in de ogen van). Taalgebruik in het NT: enantion (tegenover, in de ogen van). Taalgebruik in Lc: enantion .

enantion

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

406

400

(3): (1) Lc 1,6. (2) Lc 20,26. (3) Lc 24,19.

- ενδυω (= enduô: kleden, bekleden; med: zich kleden met).

enduô (leggen op, inkleden)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

ind. pr. 3de p. enk.

ind. pr. 3de p. mv.

ind. imperf. 3de p. enk.

part. pr. nom. mann. mv.

inf. pr.

ind. aor. 3de p. enk.

ind. aor. 3de p. mv.

imperat. aor. 2de p. enk. endusai

part. aor. nom. mann. enk.

ind. perf. 3de pers. enk.

pass. part. perf. nom. mann. enk. endedumenos

Andere vormen

Totaal

- ενδεδυμενος (= endedumenos: gekleed; wkw med part perf nom mann enk van het wkw ενδυω = enduô: kleden, bekleden; med: zich kleden met). Bijbel (4). NT (1) Mc 1,6. LXX:
(1) Zach 3,3: καὶ ᾿Ιησοῦς ἦν ἐνδεδυμένος ἱμάτια ρυπαρὰ (= kai Ièsous èn endedumenos himata rupara: en Josua had zich aangekleed met vuile kleren).
(2) Da 6,4: kai Danièl èn endedumenos porfuran (en Daniël had zich aangekleed met purper).
(3) Da 10,5: kai idou anthrôpos heis endedumenos bussina kai tèn osfun autou periezôsmenos bussinôi (en zie één man was gekleed in linnen kleren en had zijn lenden omgord met een gouden gordel).

- ενεχω = enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben)

- enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). ενεχω = enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). Taalgebruik in het NT: enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). Taalgebruik in de LXX: enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben).

- act. ind. aor. 3de pers. enk. = eneichen (hij / zij had het gemunt op) van het werkw. ενεχω = enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). Taalgebruik in het NT: enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). Taalgebruik in de LXX: enechô (hebben, (vast)houden in, wrokken, het op iemand gemunt hebben). Bijbel (1): Mc 6,19. Een vorm van ενεχω = enechô in (1) Mc 6,19. (2) Lc 11,53. (3) Gal 5,1.

- eneileô (inwikkelen). ενειλεω = eneileô (inwikkelen). Taalgebruik: eneileô (inwikkelen). Een vorm van ενειλεω = eneileô in de LXX (1: variante lezing in 1 S 21,10) , in het NT (1): Mc 15,46. Een vorm van het werkw. ειλεω = eileô (oprollen, wikkelen) in LXX (2): (1) 2 K 2,8. (2) Js 11,5 , in het NT (0).
- act. ind. aor. 3de pers. enk. ενειλησεν = eneilèsen (hij wikkelde in) van het werkw.
- act. ind. aor. 3de pers. enk. ειλησεν = eilèsen (hij wikkelde om) van het werkw. ειλεω = eileô (oprollen, wikkelen). Zie het werkw. ενειλεω = eneileô (inwikkelen). Taalgebruik: eneileô (inwikkelen). Bijbel (1): 2 K 2,8. Een vorm van het werkw. ειλεω = eileô (oprollen, wikkelen) in LXX (2): (1) 2 K 2,8. (2) Js 11,5 , in het NT (0). Een vorm van ενειλεω = eneileô in de LXX (1: variante lezing in 1 S 21,10) , in het NT (1): Mc 15,46.
- pass. part. praes. nom. mann. enk. ειλομένος = eilomenos (ingewikkeld, omgegord , singel, gordel) van het werkw. ειλεω = eileô (oprollen, wikkelen). Zie het werkw. ενειλεω = eneileô (inwikkelen). Taalgebruik: eneileô (inwikkelen). Bijbel (1): Js 11,5. Een vorm van het werkw. ειλεω = eileô (oprollen, wikkelen) in LXX (2): (1) 2 K 2,8. (2) Js 11,5 , in het NT (0). Een vorm van ενειλεω = eneileô in de LXX (1: variante lezing in 1 S 21,10) , in het NT (1): Mc 15,46.

- eniautos (jaar). ενιαυτος = eniautos (jaar). Taalmgebruik in het NT: eniautos (jaar). Taalmgebruik in de LXX: eniautos (jaar). Bijbel (13). NT (0). Lv (5): (1) Lv 25,5. (2) Lv 25,10. (3) Lv 25,11. (4) Lv 25,29. (5) Lv 25,30.

- enneuô (toewenken). enneuô (toewenken). Taalgebruik in het NT: enneuô (toewenken). Taalgebruik in Lc: enneuô .

enneuô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. imperf. 3de pers. mv. eneneuon

- ενωπιον = enôpion (voor het aangezicht van)

- enôpion (voor het aangezicht van). ενωπιον = enôpion (voor het aangezicht van). Taalgebruik in het NT: enôpion (voor het aangezicht van). Taalgebruik in de LXX: enôpion (voor het aangezicht van). Taalgebruik in Lc: enôpion (voor het aangezicht van).

	enôpion	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
		508	423	85	-	-	19	1	13	22	30	19	20

In Lc in 19 verzen: (1) Lc 1,15. (2) Lc 1,17. (3) Lc 1,19. (4) Lc 1,76. (5) Lc 4,7. (6) Lc 5,18. (7) Lc 5,25. (8) Lc 8,47. (9) Lc 12,6. (10) Lc 12,9. (11) Lc 13,26. (12) Lc 14,10. (13) Lc 15,10. (14) Lc 15,18. (15) Lc 15,21. (16) Lc 16,15. (17) Lc 23,14. (18) Lc 24,11. (19) Lc 24,43.

6. eneteilamèn (ik beval, opdroeg). In eenenveertig verzen in de bijbel. In veertig verzen in het OT: (1) Gn 3,11. (2) Gn 3,17. (3) Ex 23,15. (4) Ex 29,35. (5) Ex 31,11. (6) Dt 1,16. (7) Dt 1,18. (8) Dt 3,18. (9) Dt 3,21. (10) Dt 11,28. (11) Dt 12,21. (12) Dt 24,8. (13) Dt 31,5. (14) Dt 31,29. (15) Joz 13,6. (16) Joz 22,2. (17) Re 2,20. (18) (26) (27) Jr 7,22. (28) Jr 7,23. (29) Jr 7,31. (30) Jr 11,4. (31) In één vers in het NT: Mt 28,20.
- entellô (bevelen, opdragen, vragen). entellô (bevelen, opdragen, vragen). Taalgebruik in het NT: entellô (bevelen, opdragen, vragen). Taalgebruik in Mc: entellô (bevelen, opdragen, vragen). Taalgebruik in Lc: entellô (bevelen, opdragen, vragen).
--- entellomai. In 48 verzen in de bijbel. In 46 verzen in het OT In 2 verzen in het NT
--- entelletai. In 2 verzen in de bijbel. Nu 32,25. Am 6,11.
--- entetaltai (hij heeft opgedragen). Perfectum derde persoon enkelvoud. In 8 verzen in de bijbel. In 7 verzen in het OT: (4) 1 K 13,17: hoti houtôs entetaltai moi en logôi kurios = want zo heeft de Heer met een woord mij opgedragen. In 1 vers in het NT: Hnd 13,47: houtôs gar entetaltai hèmin kurios = want zo heeft de Heer ons opgedragen. Men moet zich houden aan de opdracht die iemand van God heeft ontvangen.
--- eneteilato (hij droeg op). Actief aorist derde persoon enkelvoud. In 232 verzen in de bijbel. OT (224). Gn (14). Ex (9). Lv (12). Nu (13). Dt (30). Joz (26). NT (8). Mt (2). Mc (2). Joh (2). Heb (2). In acht verzen in het NT: (1) Mt 17,9. (2) Mt 19,7. (3) Mc 10,3. (4) Mc 13,34. (5) Joh 8,5. (6) Joh 14,31. (7) Heb 9,20. (8) Heb 11,22.

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
med. ind. fut. 3de pers. enk. enteleitai	8	6	2	1		1					2	2
ind. aor. 3de pers. enk. eneteilato	232	224	8	2	2	2		2	2		6	6	2







totaal

--- enteilamenos (opgedragen). Participium aorist passief nominatief mannelijk enkelvoud: Hnd 1,2. Hapax.
- tsâwâh (opdragen). Verwijzing: tsâwâh (opdragen) , zie Mt 28,20.

- enteuthen (van hier, daarop). enteuthen (van hier, daarop). Taalgebruik in het NT: enteuthen (van hier, daarop). Taalgebruik in Lc: enteuthen (van hier, daarop).

	enteuthen	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
		31	22	9			2	5		1	1	2	7		1

- entolè (opdracht). entolè (opdracht). Taalgebruik in het NT: entolè (opdracht). Taalgebruik in Mc.: entolè (opdracht). Taalgebruik in Lc.: entolè (opdracht).

	entolè (opdracht)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
1	nom. + dat. enk. entolè(i)	24	10	14	2: (1) Mt 22,36. (2) Mt 22,38.	2		2		8		4	6
2	gen. enk. entolès	16	7	9						9
3	acc. enk. entolèn	42	24	18	1: Mt 15,3.	3	2	3	1	8		6	9
4	nom. + acc mv. entolai	11	10	1						1
5	gen. mv. entolôn	27	24	3	1: Mt 5,19.					2		1	1
6	dat. vr. mv. entolais	20	17	3	1: Mt 22,40.		1			1		2	2
7	acc. mv. entolas	145	128	17	1: Mt 19,17.	1	1	4		8	2	3	7
	Totaal	285	220	65	6	6	4	9	1	37	2	16	25

Een vorm van entolè (opdracht) bij Mt

(1) Mt 5,19. (2) Mt 15,3. (3) Mt 19,17. (4) Mt 22,36. (5) Mt 22,38. (6) Mt 22,40.

- entulissô (inwikkelen). εντυλισσω = entulissô (inwikkelen). Taalgebruik in de Bijbel: entulissô (inwikkelen). Een vorm van εντυλισσω = entulissô in de LXX (0) , in het NT (3): (1) Mt 27,59. (2) Lc 23,53. (3) Joh 20,7 . Een vorm van het werkw. τυλισσω = tulissô (omwikkelen) niet in de Bijbel.
- act. ind. aor. 3de pers. mann. enk. ενετυλιξεν = enetulixen (hij wikkelde in) van het werkw. εντυλισσω = entulissô (inwikkelen). Taalgebruik in de Bijbel: entulissô (inwikkelen). Bijbel (2): (1) Mt 27,59. (2) Lc 23,53. Een vorm van εντυλισσω = entulissô in de LXX (0) , in het NT (3): (1) Mt 27,59. (2) Lc 23,53. (3) Joh 20,7 . Een vorm van het werkw. τυλισσω = tulissô (omwillkelen) niet in de Bijbel.

- epaggelia (belofte , bij-engelschap , engelbewaarderschap). epaggelia (belofte , bij-engelschap , engelbewaarderschap). Taalgebruik in het NT: epaggelia (belofte , bij-engelschap , engelbewaarderschap). Lat. promissum. (promittere) >promis. E. promis. Ned. beloven , belofte.

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

acc. vr. enk. epaggelian

- tèi epaurion ('s anderendaags). epaurion (de dag erop). Taalgebruik in het NT: tè(i) epaurion ('s anderendaags). Taalgebruik in Mc: tè(i) epaurion ('s anderendaags). Gr. aurion (bijwoord): morgen (vroeg). ep-aurion: de dag erop , de volgende dag. Fr. lendemain < le - en - demain -> l'endemain -> lendemain -> le lendemain. demain > Lat. de mane (matin). Lat. altera die -> Ned. 's anderendaags.

- επαιρω = epairô (opheffen, verheffen)

- epairô (opheffen, verheffen). επαιρω = epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in het NT: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in de LXX: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Lc: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Hnd: epairô (opheffen, verheffen).
- act. part. aor. nom. mann. enk. επαρας = eparas (opgeheven) van het werkw. επαιρω = epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in het NT: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in de Septuaginta: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Lc: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Hnd: epairô (opheffen, verheffen). Bijbel (9). LXX (4): (1) Gn 13,10. (2) Ex 7,20. (3) Nu 20,11. (4) Ps 102,11. NT (5). Lc (3): (1) Lc 6,20. (2) Lc 16,23. (3) Lc 24,50. Verder: (1) Joh 6,5. (2) Joh 17,1. Een vorm van επαιρω = epairô (opheffen, verheffen) in de LXX (83) , in het NT (19) , in Lc in 6 verzen: (1) Lc 6,20. (2) Lc 11,27. (3) Lc 16,23. (4) Lc 18,13. (5) Lc 21,28. (6) Lc 24,50. In Lc: 4 vormen van επαιρω = epairô (opheffen, verheffen) in 6 verzen in 6 hoofdstukken. In Hnd: 4 vormen van επαιρω = epairô (opheffen, verheffen) in 5 verzen in 5 hoofdstukken.

- act. ind. aor. 3de pers. enk. επηρεν = epèren (hij hief op, hij verhief) van het werkw. επαιρω = epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in het NT: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in de Septuaginta: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Lc: epairô (opheffen, verheffen). Taalgebruik in Hnd: epairô (opheffen, verheffen). Bijbel (17). LXX (15). Pentateuch (3): (1) Gn 7,17. (2) Ex 10,13. (3) Ex 17,11. Sir (2): (1) Sir 48,18. (2) Sir 50,20. NT (2): (1) Joh 13,18. (2) Hnd 2,14.

- epaischunomai (zich schamen over). epaischunomai (zich schamen over). Taalgebruik in het NT: epaischunomai (zich schamen over). Taalgebruik in Mc: epaischunomai .

epaischunoma	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
pass. conj. aor. 3de pers. enk. epaischunthè(i)	3		3		1	1			1		2	2	1
pass. ind. fut. 3de pers. enk. epaischunthèsetai	2		2		1	1					2	2

- epakouô (luisteren naar , beluisteren). επακουω = epakouô (luisteren naar , beluisteren). Taalgebruik in het NT: epakouô (luisteren naar , beluisteren). Taalgebruik in de LXX: epakouô (luisteren naar , beluisteren).

- επηκουσεν = epèkousen (hij luisterde naar) < voorzetsel ep' + act. ind. aor. 3de pers. enk. van het werkw. επακουω = epakouô (luisteren naar , beluisteren). Taalgebruik in het NT: epakouô (luisteren naar , beluisteren). Taalgebruik in de LXX: epakouô (luisteren naar , beluisteren). Tenakh (27). Pentateuch (5): (1) Gn 16,11 (Ismaël). (2) Gn 25,21. (3) Gn 30,6 (Dan). (4) Gn 30,17 (Issachar). (5) Gn 30,22. Niet in het NT. Een vorm van επακουω = epakouô in de LXX (100) , in het NT (1): 2 Kor 6,2.

- epanagô (opvaren). επαναγω = epanagô (opvaren). Taalgebruik in het NT: epanagô (opvaren). Taalgebruik in de LXX: epanagô . Een vorm van επαναγω = epanagô in de LXX (5): (1) Zach 4,12. (2) 2 Mak 9,21. (3) 2 Mak 12,4. (4) Sir 17,26. (5) Sir 26,28 , in het NT (3): (1) Mt 21,18. (2) Lc 5,3. (3) Lc 5,4.

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. imperat. aor. 2de pers. enk. epanagage

act. inf. aor. epanagagein

- epaurion ('s anderendaags, de volgende dag). επαυριον = epaurion ('s anderendaags, de volgende dag). Taalgebruik in het NT: epaurion ('s anderendaags, de volgende dag). Taalgebruik in de LXX: epaurion ('s anderendaags, de volgende dag).

epaurion ('s anderendaags)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

tè(i) (...) epaurion

1 : Mt 27,62.

1: Mc 11,12.

5 : (1) Joh 1,29. (2) Joh 1,35. (3) Joh 1,43. (4) Joh 6,22. (5) Joh 12,12.

10: (1) Hnd 10,9. (2) Hnd 10,23. (3) Hnd 10,24. (4) Hnd 14,20. (5) Hnd 20,7. (6) Hnd 21,8. (7) Hnd 22,30. (8) Hnd 23,32. (9) Hnd 25,6. (10) Hnd 25,23.

tè(i) epaurion

1: Mc 11,12.

5 : (1) Joh 1,29. (2) Joh 1,35. (3) Joh 1,43. (4) Joh 6,22. (5) Joh 12,12.

3: (4) Hnd 14,20. (5) Hnd 20,7. (9) Hnd 25,6.

tè(i) de epaurion

1 : Mt 27,62.

6: (1) Hnd 10,9. (2) Hnd 10,23. (3) Hnd 10,24. (6) Hnd 21,8. (7) Hnd 22,30. (8) Hnd 23,32.

kai tè(i) epaurion

1: Mc 11,12.

(4) Hnd 14,20.

tè(i) oun epaurion

(10) Hnd 25,23.

- epeidèper (nadat nu, daar nu). epeidèper (nadat nu, daar nu). Taalgebruik in het NT: epeidèper (nadat nu, daar nu). Taalgebruik in Lc: epeidèper (nadat nu, daar nu).

epeidèper

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

- επερωταω = eperôtaô ( 'op'-vragen, 'onder'-vragen, bijvragen)

- eperotaô (epi - erôtaô). επερωταω = eperôtaô ( 'op'-vragen, 'onder'-vragen, bijvragen). Taalgebruik in het NT: eperotaô (epi - erôtaô). Taalgebruik in de LXX: eperotaô (epi - erôtaô). Taalgebruik in Mc: eperotaô (epi - erôtaô). Taalgebruik in Lc: eperotaô (epi - erôtaô).

eperôtaô	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. praes. 3de pers. mv. eperôtôsin	3	1	2		1				1		1	1	1
act. ind. imperf. 3de pers. enk. apèrôta	10		10		9	1					10	10
act. ind. imperf. 3de pers. mv. epèrôtôn	13	3	10		6	4					10	10
act. fut. 1ste pers. enk. eperôtèsô	1		1		1						1	1
act. ind. aor. 3de pers. enk. epèrôtèsen	32	16	16	3	6	5	1	1			14	15
act. ind. aor. 3de pers. mv. epèrôtèsan	15
act. inf. aor. eperôtèsai	11	8	3	1	2						3	3

totaal

- act. ind. imperf. 3de pers. mv. epèrôtôn (zij vroegen op). OT (3). NT (10). Mc (6): (1) Mc 7,17. (2) Mc 9,11. (3) Mc 9,28. (4) Mc 10,2. (5) Mc 10,10. (6) Mc 12,18. Lc (4) De leerlingen vroegen: (1) Mc 7,17. (2) Mc 9,11. (3) Mc 9,28. (4) Mc 10,10. De Farizeeën: (1) Mc 10,2. De Sadduceeën: (1) Mc 12,18.
- epèrôtèsen (hij ondervroeg). Indicatief aorist derde persoon enkelvoud. In tweeëndertig verzen in de bijbel. In zestien verzen in het OT. In zestien verzen in het NT. Mt (3). Mc (6). Lc (5). Joh (1). Hnd (1). Het betreft o.a. de ondervraging van Jezus door de hogepriester en door Pilatus: (1) Mt 27,11 // Mc 15,2. (2) Mc 14,60. (3) Mc 15,2 // Mt 27,11. In Hnd 5,27 ondervroeg de hogepriester Petrus en Johannes.

1.		2.		3.		4.	5.
Mc 7,17 // Mt 15,12	Mt 15,12 // Mc 7,17	Mc 9,11// Mt 17,10	Mt 17,10 // Mc 9,11	Mc 9,28 // Mt 17,19	Mt 17,19 // Mc 9,28	Mt 18,1 // Mc 9,33	Mc 10,10
Kai (en) hote (toen)	Tote (dan)	kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Tote (toen)	En ekeinèi tèi hôrai (Op hetzelfde moment)	Kai (en)
eisèlthen (hij binnenging)	proselthontes (gekomen zijnde bij hem)			eiselthontos autou (nadat hij binnengegaan was)	proselthontes (gekomen zijnde bij)	prosèlthon (kwamen)
eis oikon (in huis) apo tou ochlou (weg van de menigte)				eis oikian (in huis)			eis tèn oikian (thuis) palin (opnieuw)
	hoi mathètai (de leerlingen)			hoi mathètai autou (zijn leerlingen) kat'idiav (onder elkaar - afgezonderd	hoi mathètai (de leerlingen)	hoi mathètai (de leerlingen)	hoi mathètai (de leerlingen)
					tôi Ièsou (tot Jezus) kat'idian (afgezonderd)	tôi Ièsou (tot Jezus)
epèrôtôn (vroegen)	legousin ( zeggen)	epèrôtôn (zij vroegen)	epèrôtèsan (vroegen)	epèrôtôn (vroegen)	eipon (zeiden zij)	legontes (zeggende)	peri toutou (hierover) epijrôtôn (vroegen)
auton (hem)	autôi (aan hem)	auton (hem)	auton (hem)	auton (hem)			auton (hem)
hoi mathètai autou ( de leerlingen van hem)			hoi mathètai ( de leerlingen)
		legontes (zeggende)	legontes (zeggende)
155. Rein en onrein: Mc 7,14-23 // Mt 15,10-20 - Mc 7,14-23 - Mt 15,10-20 -	155. Rein en onrein: Mc 7,14-23 // Mt 15,10-20 - Mc 7,14-23 - Mt 15,10-20 -	169. Vraag omtrent de wederkomst van Elia: Mc 9,11-13 // Mt 17,10-13 - Mc 9,11-13 - Mt 17,10-13 -	169. Vraag omtrent de wederkomst van Elia: Mc 9,11-13 // Mt 17,10-13 - Mc 9,11-13 - Mt 17,10-13 -	170. Genezing van een bezeten kind: Mc 9,14-29 // Mt 17,14-21 // Lc 9,37-43a - Mc 9,14-29 - Mt 17,14-21 -	170. Genezing van een bezeten kind: Mc 9,14-29 // Mt 17,14-21 // Lc 9,37-43a - Mc 9,14-29 - Mt 17,14-21 -	173. De grootste in het Rijk Gods: Mc 9,33-37 // Mt 18,1-5 // Lc 9,46-48	265. Onontbindbaarheid van het huwelijk: Mc 10,2-12 // Mt 19,3-9

- epèrôtèsen (hij vroeg op). Indicatief aorist derde persoon enkelvoud. In tweeëndertig verzen in de bijbel. In zestien verzen in het O.T.. In zestien verzen in het N.T.. Mt (3). Mc (6). Lc (5). Joh (1). Hnd (1). In drie verzen bij Mt: Mt 22,35 , Mt 22,41 en Mt 27,11.
- èrôtôn (zij vroegen). Actief indicatief imperfectum derde persoon meervoud. In negen verzen in de bijbel. In twee verzen in het O.T.. In zeven verzen in het N.T.. Mc (1). Joh (4). Hnd (2).
--- èrôtèsan (zij vroegen) komt in 11 verzen in de bijbel voor; in 3 verzen in het O.T, in 8 verzen in het N.T. In Lc 4,38, in 6 verzen bij Johannes en in Hnd 10,48.
--- èrôta (hij vroeg) komt in 9 verzen in de bijbel voor; in 3 verzen in het O.T., in 6 verzen in het N.T. In Mt 16,13 ,

- επι = epi (op, bij). Afkortingen: επ' = ep' en εφ' = ef'

- epi (op, bij). επι = epi (op, bij). Afkortingen: επ' = ep' en εφ' = ef'. Taalgebruik in het NT: epi (op, bij). Taalgebruik in de LXX: epi (op, bij). Lc (104 + 25 + 20 = 149). Lc 1 (10 + 1 = 11). epi (10): (1) Lc 1,14. (2) Lc 1,16. (3) Lc 1,17. (4) Lc 1,29. (5) Lc 1,33. (6) Lc 1,35. (7) Lc 1,47. (8) Lc 1,48. (9) Lc 1,59. (10) Lc 1,65. επ' = ep' (1) Lc 1,12. Lc 24 (6): (1) Lc 24,1. (2) Lc 24,12. (3) Lc 24,22. (4) Lc 24,24. (5) Lc 24,25. (6) Lc . Een vorm van επι = epi (op) in de LXX (7297) , in het NT (878).

- Ned.: op. D.: auf. E.:. Fr.: sur. Grieks: επι = epi (op, bij). Afkortingen: επ' = ep' en εφ' = ef'. Taalgebruik in het NT: epi (op, bij).
- Lat. ad. Fr. à. E. at. Ned. op , naar, bij. D. bei.

epi (op, bij)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
epi	4540	3946	594	91	51	1	4	1	8		9	1	3	5	2	2	1	7	3	2	2	104	22	120	117	89	246	268
ep	1320	1179	141	13	14	1				1	1		1	1	2	2	3	1		1		25	13	24	30	22	52	65
ef	430	348	82	10	6			3						1		1				1		20	1	17	25	3	36	37
Totaal	6290	5473	817	114	71	2	4	4	8	1	10	1	4	7	4	5	4	8	3	4	2	149	36	161	172	114	334	370

epi (op, bij)	Mc	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16
epi	51	1	4	1	8		9	1	3	5	2	2	1	7	3	2	2
ep	14	1				1	1		1	1	2	2	3	1		1
ef	6			3						1		1				1
Totaal	71	2	4	4	8	1	10	1	4	7	4	5	4	8	3	4	2

epi (op, bij)	bijbel	OT	NT	ev.	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Tit	Film	Heb	Jak	1 Pe	2 Pe	1 Joh	2 Joh	3 Joh	Jud	P.	Ab
epi	4540	3946	594	268	117	13	15	15	4	9	5	6	4	1	6	5		2	21	5	4	1			1		106	11
ep	1320	1179	141	65	30	8	1	2	2				1	1	1	1	1		4	2	3	1	1			1	22	8
ef	430	348	82	37	25	6	1	5	2	1	2		1	2	1				1	1	1	1					21	4
totaal	6290	5473	817	370	172	27		22	8	10	7	6	6	4	8	6	1	2	26	8	8	3	1		1	1	149	23

epi (op, bij, tijdens). Voorzetsel. Een vorm van epi in zes verzen in 1 Tes: (1) 1 Tes 1,2 (epi). (2) 1 Tes 2,16 (ep'). (3) 1 Tes 3,7 (ef'). (4) 1 Tes 3,7 (epi). (5) 1 Tes 3,9. (6) 1 Tes 4,7.

- επιβαλλω = epiballô ('op-werpen', overvallen)

- epiballô (op-werpen , over-vallen). επιβαλλω = epiballô ('op-werpen', overvallen). Taalgebruik in het NT: epiballô (op-werpen , over-vallen). Taalgebruik in de LXX: epiballô (op-werpen , over-vallen). Taalgebruik in Lc: epiballô (op-werpen , over-vallen). Lat. ballô. Ned. vallen -> over-vallen âphal.

- act. ind. imperf. 3de pers. enk. επεβαλλεν = epeballen (hij viel op , hij overviel) van het werkw. επιβαλλω = epiballô ('op-werpen', overvallen). Taalgebruik in het NT: epiballô (op-werpen , over-vallen). Taalgebruik in de LXX: epiballô (op-werpen , over-vallen). In de Bijbel slechts in Mc 4,37.

epiballô ('op-werpen')	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Brieven	Apk	Lc	Hnd
ind. pr. 3de p. enk. epiballei	4	2	2	1		1					(1) Lc 5,36.
ind. pr. 3de p. mv. epiballousin	1		1		1
ind. fut. 1ste p. enk. epibalô	4	3	1						1
ind. fut. 3de p. mv. epibalousin	6	5	1			1					(1) Lc 21,12.
ind imp. 3de p. enk. epeballen	1		1		1
ind. imp. 3de p. mv. epeballon												(1) Hnd 4,3. (2) Hnd 5,18. (3) Hnd 21,27.
part. pr. nom. onz. enk. epiballon	1					1					(1) Lc 15,12.
ind. aor. 3de p. enk. epebalen	13	10	3				2	1				(1) Lc 12,1.
ind. aor. 3de p. mv. epebalon	8	3	5	1	1			3				(1) Hnd 4,3. (2) Hnd 5,18. (3) Hnd 21,27.
act. inf. aor. epibalein	7	6	1			1					(1) Lc 20,19.
part. aor. nom. m. + vr. enk. epibalôn	4	2	2		1	1					(1) Lc 9,62.
	49	31	18	2	4	5	2	4	1

- epiblepô (kijken op, neerzien). επιβλεπω = epiblepô (kijken op, neerzien). Taalgebruik in het NT: epiblepô (kijken op, neerzien). Taalgebruik in de LXX: epiblepô (kijken op , neerzien). Een vorm van επιβλεπω = epiblepô (kijken op, neerzien) in de LXX (114) , in de Pentateuch (7): (1) Gn 19,26. (2) Gn 19,28. (3) Ex 14,24. (4) Lv 26,9. (5) Nu 12,10. (6) Nu 21,9. (7) Dt 9,27 , in het NT (3): (1) Lc 1,48. (2) Lc 9,38. (3) Jak 2,3. Het voorvoegsel επι = epi van het werkw. επιβλεπω = epiblepô (kijken op, neerzien) wordt hierna in de bepaling met het voorzetsel επι = epi versterkt.
- act. aor. 3de pers. enk. επεβλεψεν = epeblepsen (hij keek op, hij keek neer) van het werkw. επιβλεπω = epiblepô: kijken op, neerzien). Taalgebruik in het NT: epiblepô (kijken op, neerzien). Taalgebruik in de LXX: epiblepô (kijken op , neerzien). Bijbel (26). OT (25): (1) Gn 19,26. (2) Gn 19,28. (3) Ex 14,24. (4) Nu 12,10. (5) Nu 21,9. (6) Re 6,14. (7) Re 20,40. (8) 1 S 7,2. (9) 1 S 24,9. (10) 2 S 1,7. (11) 2 S 2,20. (12) 1 K 18,43. (13) 1 K 19,6. (14) 2 K 13,23. (15) Ez 10,11. (16) Hab 3,6. (17) Zach 10,4. (18) Ps 33,13. (19) Ps 33,14. (20) Ps 102,18. (21) Ps 102,20. (22) 2 Kr 20,24. (23) Sir 16,29. (24) Sir 39,20. (25) Sir 42,16. NT (1) Lc 1,48. Een vorm van επιβλεπω = epiblepô (kijken op, neerzien) in de LXX (114) , in de Pentateuch (7): (1) Gn 19,26. (2) Gn 19,28. (3) Ex 14,24. (4) Lv 26,9. (5) Nu 12,10. (6) Nu 21,9. (7) Dt 9,27 , in het NT (3): (1) Lc 1,48. (2) Lc 9,38. (3) Jak 2,3. Het voorvoegsel επι = epi van het werkw. επιβλεπω = epiblepô (kijken op, neerzien) wordt hierna in de bepaling met het voorzetsel επι = epi versterkt.
- De vervoegde werkwoordsvorm επεβλεψεν = epeblepsen telt 9 letters , waarvan 4X een vorm van de e - klank en 3X een labiale medeklinker. Het is een aoristvorm die voorafgegaan wordt door het voorvoegsel ep' (< epi). Wellicht onder invloed van het lijdend voorwerp την ταπεινωσιν = tèn tapeinôsin (de laagheid) kreeg het werkwoord het voorvoegsel epi (op) , waardoor hoog - laag wordt weergegeven. God kijkt vanuit het hoge op de laagheid van zijn dienares. Dat kijken van God was bevrijdend zoals uit het voorgaande vers blijkt.

- ἐπιβλέψονται (= epiblepsontai: zij keken op; wkw med fut 3de pers mv επιβλεπω = epiblepô: kijken op, neerzien)

- epicheireô (de handen slaan aan, aanpakken, ondernemen, beproeven). epicheireô (de handen slaan aan, aanpakken, ondernemen, beproeven). Taalgebruik in het NT: epicheireô (de handen slaan aan, aanpakken, ondernemen, beproeven). Taalgebruik in Lc: epicheireô .

epicheireô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. mv. epecheirèsan

- epicheô (gieten op). epicheô (gieten op). Taalgebruik in Tenakh: epicheô (gieten op).

- epididômi (bovenop geven , geven). epididômi (bovenop geven , geven). Taalgebruik in het NT: epididômi (bovenop geven , geven). Taalgebruik in Lc: epididômi .

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

pass. ind. aor. 3de pers. enk. paredothè

- epifainô (tonen,laten zien, ten toon spreiden). επιφαινω = epifainô (tonen, laten zien, ten toon spreiden). Taalgebruik in de Bijbel: epifainô (tonen,laten zien, ten toon spreiden).

- act. inf. aor. επιφαναι = epifanai van het werkw. επιφαινω = epifainô (tonen, laten zien, ten toon spreiden). Taalgebruik in de Bijbel: epifainô (tonen,laten zien, ten toon spreiden). Bijbel (3): (1) Nu 6,25. (2) Ps 67,2. (3) Lc 1,79. Een vorm van επιφαινω = epifainô in de LXX (25) , in het NT (4): (1) Lc 1,79. (2) Hnd 27,20. (3) Tit 2,11. (4) Tit 3,4.

- epigignôskô (leren kennen, begrijpen). επιγιγνωσκω = epigignôskô (leren kennen, begrijpen). Taalgebruik in het NT: epigignôskô (leren kennen, begrijpen). Taalgebruik in de LXX: epigignôskô (leren kennen, begrijpen). Taalgebruik in Lc: epigignôskô (leren kennen, begrijpen).

epigignôskô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. conj. aor. 2de pers. enk. epignô(i)s

- epikeimai (op iets liggen, aandringen, bedreigen). επικειμαι = epikeimai (op iets liggen, aandringen, bedreigen). Taalgebruik in het NT: epikeimai (op iets liggen, aandringen, bedreigen). Taalgebruik in Lc: epikeimai (op iets liggen, aandringen, bedreigen). Een vorm van επικειμαι = epikeimai in de LXX (7) , in het NT (7).

- keimai (liggen, rusten). Verwijzing: keimai (liggen, rusten) , zie Lc 5,1.
--- keitai (hij ligt). Qal praesens derde persoon enkelvoud. In negen verzen in de bijbel. In twee verzen in het OT. In zeven verzen in het NT

--- katakeisthai - katakeimai (neerliggen). In twee verzen in de bijbel: (1) Mc 2,15. (2) Hnd 28, 8.

- epipiptô (vallen op, opdringen). epipiptô (vallen op, opdringen). Taalgebruik in het NT: epipiptô (vallen op, opdringen). Taalgebruik in Mc: epipiptô (vallen op, opdringen).

epipiptô (vallen op, opdringen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. inf. praes. epipiptein	1		1		1						1	1
act. ind. aor. 3de pers. enk. epepesen	26	19	7			2		4			1	2	2

- episkeptomai (kijken naar, bekijken). επισκεπτομαι = episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in het NT: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in de LXX: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in Lc: episkeptomai (kijken naar, bekijken). In de LXX kan επισκεπτομαι = episkeptomai de vertaling zijn van 10 Hebreeuwse woorden.

episkeptomai	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
ind. fut. 3de pers. enk. episkepsetai	7	6	1			1					1	1
ind. aor. 3de pers. enk. epeskepsato	26	23	3			2		1			2	2

	episkeptomai	Lc	Lc 1	Lc 7	bijbel	O.T.	N.T.	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	ind. fut. 3de pers. enk. episkepsetai	1	(1) Lc 1,78.		7	6	1			1					1	1
2	ind. aor. 3de pers. enk. epeskepsato	2	(1) Lc 1,68.	(2) Lc 7,16.	26	23	3			2		1			2	2

- ind. aor. 3de pers. enk. επεσκεψατο = epeskepsato (hij zag om) van het werkw. επισκεπτομαι = episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in het NT: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in de LXX: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Bijbel (26). ΟΤ (23): (1) Gn 21,1. (2) Ex 4,31. (3) Nu 3,39. (4) Nu 3,42. (5) Nu 4,34. (6) Nu 4,37. (7) Nu 4,41. (8) Nu 4,45. (9) Nu 4,46. (10) Nu 4,49. (11) Joz 8,10. (12) Re 15,1. (13) 1 S 2,21. (14) 1 S 13,15. (15) 2 S 18,1. (16) 1 K 20,15. (17) 1 K 20,26. (18) 2 K 3,6. (19) Kl 4,22. (20) Ezr 1,2. (21) Ezr 6,1. (22) Jdt 7,7. (23) Sir 46,14. NT (3). Lc (2): (1) Lc 1,68. (2) Lc 7,16. En: Hnd 15,14. Een vorm van επισκεπτομαι = episkeptomai (kijken naar, bekijken) in de LXX (163) , in het NT (11): (1) Mt 25,36. (2) Mt 25,43. (3) Lc 1,68. (4) Lc 1,78. (5) Lc 7,16. (6) Hnd 6,3. (7) Hnd 7,23. (8) Hnd 15,14. (9) Hnd 15,36. (10) Heb 2,6. (11) Jak 1,27. In de LXX kan επισκεπτομαι = episkeptomai de vertaling zijn van 10 Hebreeuwse woorden.

- ind. fut. 3de pers. enk. επισκεψεται = episkepsetai (hij zal naar ons omkijken) van het werkw. επισκεπτομαι = episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in het NT: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Taalgebruik in de LXX: episkeptomai (kijken naar, bekijken). Bijbel (7): (1) Gn 50,24. (2) Gn 50,25. (3) Ex 13,19. (4) Lv 13,36. (5) Zach 10,3. (6) Jdt 8,33. (7) Lc 1,78. Een vorm van επισκεπτομαι = episkeptomai (kijken naar, bekijken) in de LXX (163) , in het NT (11): (1) Mt 25,36. (2) Mt 25,43. (3) Lc 1,68. (4) Lc 1,78. (5) Lc 7,16. (6) Hnd 6,3. (7) Hnd 7,23. (8) Hnd 15,14. (9) Hnd 15,36. (10) Heb 2,6. (11) Jak 1,27. In de LXX kan επισκεπτομαι = episkeptomai de vertaling van 10 Hebreeuwse woorden zijn.

- episkiazô (overschaduwen, een schaduw werpen op). episkiazô (overschaduwen, een schaduw werpen op). Taalgebruik in het NT: episkiazô (overschaduwen, een schaduw werpen op). Taalgebruik in Lc: episkiazô (overschaduwen, een schaduw werpen op).

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. imperf. 3de pers. enk. epeskiazen	2	1	1			1					1	1
act. ind. fut. 3de pers. enk. episkiasei	2	1	1			1					1	1

- epistatès (bijstaander, meester). επιστατης = epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in het NT: epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in de LXX: epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in Lc: epistatès (bijstaander, meester). Een vorm van επιστατης = epistatès in de bijbel (20) , in het OT (13) , in het NT = Lc (6).

- voc. mann. enk. επιστατα = epistata (bijstaander) van het zelfst. naamw. επιστατης = epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in het NT: epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in de LXX: epistatès (bijstaander, meester). Taalgebruik in Lc: epistatès (bijstaander, meester). Een vorm van επιστατης = epistatès in de bijbel (20) , in het OT (13) , in het NT = Lc (6). Bijbel = Lc (6): (1) Lc 5,5. (2) Lc 8,24. (3) Lc 8,45. (4) Lc 9,33. (5) Lc 9,49. (6) Lc 17,13.

epistatès

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

voc. mann. enk. epistata

Totaal

- επιστρεφω = epistrefô (naar iets toekeren)

- epistrefô (naar iets toekeren). επιστρεφω = epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in het NT: epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in de Septuaginta: epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in Lc: epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in Hnd: epistrefô (naar iets toekeren).
- Hebr. sjûbh (terugkeren). Taalgebruik in Tenach: sjûbh (terugkeren). Lat. convertere. Ned. draaien naar , bekeren. D. bekehren. E. turn.
- act. ind. fut. 3de pers. enk. επιστρεψει = epistrepsei (hij zal toekeren) van het werkw. επιστρεφω = epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in het NT: epistrefô (naar iets toekeren). Taalgebruik in de Septuaginta: epistrefô (naar iets toekeren). Een vorm van επιστρεφω = epistrefô (naar iets toekeren) in de LXX (534) , in het NT (36) , in Lc in 7 verzen: (1) Lc 1,16. (2) Lc 1,17. (3) Lc 2,39. (4) Lc 8,55. (5) Lc 17,4. (6) Lc 17,31. (7) Lc 22,32. In Lc: 7 vormen van επιστρεφω = epistrefô (naar iets toedraaien / keren) in 7 verzen in 5 / 24 hoofdstukken. In Hnd: X vormen van επιστρεφω = epistrefô (naar iets toedraaien / keren) in 11 verzen in 8 / 28 hoofdstukken.

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.

act. ind. fut. 3de pers. enk. epistrepsei	38	37	1			1					1	1
act. ind. aor. 3de pers. mv. epestrepsan	33	31	2			1		1			1	1
act. inf. aor. epistrepsai	38	36	2			1		1			1	1

- episunagô: bijeenbrengen.

pass. part. perf. nom. vr. enk. episunègmenè (verzamelde) van het werkw. episunagô: bijeenbrengen.

- επιτασσω = epitassô (opdragen, bevelen)

- epitassô (opdragen, bevelen). επιτασσω = epitassô (opdragen, bevelen). Taalgebruik in het NT: epitassô (opdragen, bevelen). Taalgebruik in de LXX: epitassô (opdragen, bevelen).

- act. ind. praes. 3de pers. enk. επιτασσει = epitassei (hij beveelt) van het werkw. επιτασσω = epitassô (opdragen, bevelen). Taalgebruik in het NT: epitassô (opdragen, bevelen). Taalgebruik in de LXX: epitassô (opdragen, bevelen). Bijbel = NT (3): (1) Mc 1,27 // Lc 4,36. (2) Lc 4,36 // Mc 1,27. (3) Lc 8,25. Een vorm van επιτασσω = epitassô in de LXX (38) , in het NT (10) , in Mc (4): (1) Mc 1,27 // Lc 4,36. (2) Mc 6,27. (3) Mc 6,39. (4) Mc 9,25 , in Lc (4): (1) Lc 4,36 // Mc 1,27. (2) Lc 8,25. (3) Lc 8,31. (4) Lc 14,22. Verder: (1) Hnd 23,2. (2) Film 1,8. In de LXX kan een vorm van επιτασσω = epitassô (opdragen, bevelen) de vertaling van 11 Hebreeuwse woorden zijn.

- epithumeô (begeren, verlangen). επιθυμεω = epithumeô (begeren, verlangen). Taalgebruik in de Bijbel: epithumeô (begeren, verlangen).
- act. ind. aor. 1ste pers. enk. επεθυμησα = epethumèsa (ik verlangde) van het werkw. επιθυμεω = epithumeô (begeren, verlangen). Taalgebruik in de Bijbel: epithumeô (begeren, verlangen). Bijbel (6): (1). (2). (3). (4). (5). (6).

- επιτιμαω = epitimaô (nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen)

- epitimaô (nadrukkelijk vermanen , 'opdragen') , bevelen , berispen). επιτιμαω = epitimaô (nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen). Taalgebruik in het NT: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in de LXX: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in Mc.: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in Lc.: epitimaô (opleggen, opdragen). Het werkwoord heeft een voorvoegsel epi (aan , op).

epitimaô (opleggen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Br.	syn.	ev.
ind imp. 3de p. enk. epetima	1		1		1:			1	1
ind. imp. 3de p. mv. epetimôn	3		3		1	2		3	3
inf. pr. epitiman	2		2	1 : Mt 16,22.	1			2	2
part. pr. nom. mann. enk. epitimôn	2		2			2		2	2
ind. aor. 3de p. enk. enk. epitèmèsen	16	2	14	4: (1) Mt 8,26. (2) Mt 12,16. (3) Mt 17,18. (4) Mt 20,31.	5: (1) Mc 1,25. (2) Mc 4,39. (3) Mc 8,30. (4) Mc 8,33. (5) Mc 9,25.			14:: (1) Mt 8,26 // Mc 1,25. (2) Mt 12,16 // Mc 3,12.(3) Mt 17,18 // Mc 9,25.	14
ind. aor. 3de p. mv. epetimèsan	2		2	1: Mt 19,13.	1			2	2
imperat. aor. 2de pers. enk. epitimèson	4	1	3			2	1	2	2
inf. aor. epitimèsai	2	1	1				1
part. aor. nom. m. + vr. enk. epitimèsas	1		1			1		1	1
	33	4	29	6	9	12	2	27	27

- act. ind. aor. 3de pers. enk. επετιμησεν = epetimèsen (hij deed een beroep op 'hun' eer) van het werkw. επιτιμαω = epitimaô (beroep doen op hun eer , nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen). Taalgebruik in het NT: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in de LXX: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in Lc.: epitimaô (opleggen, opdragen). Het werkwoord heeft een voorvoegsel επι = epi (aan bij, op) wat het werkwoord versterkt. Wellicht omwille van het voorvoegsel volgt op het werkwoord steeds een datief. Bijbel (16). LXX (2): (1) Gn 37,10. (2) Ps 106,9. NT (14): (1) Mt 8,26. (2) Mt 12,16 ( // Mc 3,12 ). (3) Mt 17,18. (4) Mt 20,31. (5) Mc 1,25 ( // Mt 8,26 ). (6) Mc 4,39. (7) Mc 8,30. (8) Mc 8,33. (9) Mc 9,25 ( // Mt 17,18 ). (11) Lc 4,35. (12) Lc 4,39. (13) Lc 8,24. (14) Lc 9,42. (15) Lc 9,55. Een vorm van επιτιμαω = epitimaô (nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen) in de LXX (11) , in het NT (29) , in Lc (12): (1) Lc 4,35. (2) Lc 4,39. (3) Lc 4,41. (4) Lc 8,24. (5) Lc 9,21. (6) Lc 9,42. (7) Lc 9,55. (8) Lc 17,3. (9) Lc 18,15. (10) Lc 18,39. (11) Lc 19,39.(12) Lc 23,40. In de LXX kan het Griekse werkwoord επιτιμαω = epitimaô (beroep doen op hun eer , nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen) de vertaling zijn van 3 verschillende Hebreeuwse werkwoorden.

- επετιμησεν αυτοις = epetimèsen autois (hij deed een beroep op hun eer). Bijbel = NT (4): (1) Mt 12,16. (2) Mt 20,31. (3) Mc 8,30. (4) Lc 9,55.
- επετιμησεν αυτοις ἱνα = epetimèsen autois hina (hij deed een beroep op hun eer opdat). Bijbel = NT (3): (1) Mt 12,16. (2) Mt 20,31. (3) Mc 8,30.

- act. imperat. aor. 2de pers. enk. επιτιμησον (vermaan) van het werkw. επιτιμαω = epitimaô (nadrukkelijk vermanen , 'opdragen' , bevelen , berispen). Taalgebruik in het NT: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in de LXX: epitimaô (opleggen, opdragen). Taalgebruik in Lc.: epitimaô (opleggen, opdragen). Het werkwoord heeft een voorvoegsel επι = epi (aan bij, op) wat het werkwoord versterkt. Wellicht omwille van het voorvoegsel volgt op het werkwoord steeds een datief. Bijbel (4): (1) Ps 68,31. (2) Lc 17,3. (3) Lc 19,39. (4) 2 .

- epitithèmi (opleggen). επιτιθημι = epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in het NT: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in de LXX: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in Mc: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in Lc: epitithèmi (opleggen).

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. praes. 3de pers. enk. epitithèsin
act. part. praes. nom. mann. enk. epititheis	1		1			1					1	1
act. ind. fut. 3de pers. mv. epithèsousin	21	20			1						1	1
act. ind. aor. 3de pers. enk. epethèken	54	49	5		3	1	1				4	5
act. ind. aor. 3de pers. mv. epethèkan	27	21	6	3		1	1	1
act. conj. aor. 3de pers. enk. epithè(i)	4	1	3	1	1					1	2	2
act. conj. aor. 2de pers. enk. epithè(i)s	2	1	1		1						1	1
act. part. aor. nom. mann. enk. epitheis	6	1	5	1	2			2			3	3

	epitithèmi (opleggen)	Mc	Mc 3	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 16	bijbel	O.T.	N.T.	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Apk	syn.	ev.
1	act. ind. fut. 3de pers. mv. epithèsousin	1						(1) Mc 16,8.	21	20	1		1					1	1
2	act. ind. aor. 3de pers. enk. epethèken	3	(1) Mc 3,16. (2) Mc 3,17.				(3) Mc 8,25.		54	49	5		3	1	1			4	5
3	act. conj. aor. 3de pers. enk. epithè(i)	1				(1) Mc 7,32.			4	1	3	1	1				1	2	2
4	act. conj. aor. 2de pers. enk. epithè(i)s	1		(1) Mc 5,23.					2	1	1		1					1	1
5	act. part. aor. nom. mann. enk. epitheis	2			(1) Mc 6,5.		(2) Mc 8,23.		6	1	5	1	2			2		3	3
	Totaal	8	2	1	1	1	2	1	87	72	15	2	8	1	1	2	1	11	12

Zoals we hierboven zagen , gaat het aanstellen voor een opdracht vaak met een handoplegging gepaard.
- epitithei (leg op). Imperatief tweede persoon enkelvoud. 1 Tim 5,22: cheiras tacheôs mèdeni epitithei: leg niemand overijld de handen op (wellicht tot vergeving van zonden).
- epetithesan (zij legden op). Indicatief imperfectum derde persoon enkelvoud. Hapax in de bijbel: Hnd 8,17: tote epetithesan tas cheiras ep'autous = toen legden zij de handen op hen. Handoplegging op de gelovige Samaritanen door de apostelen Petrus en Johannes. Aan de handoplegging ging gebed vooraf.

- act. ind. aor. 3de pers. enk. επεθηκεν = epethèken (hij legde op) van het werkw. επιτιθημι = epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in het NT: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in de LXX: epitithèmi (opleggen). NT (5): (1) Mc 3,16. (2) Mc 3,17. (3) Mc 8,25. (4) Lc 13,13. (5) Joh 9,15.

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. aor. 3de pers. enk. epethèken

- epethèkan (zij legden op). Aorist derde persoon meervoud. In zevenentwintig verzen in de bijbel. In eenentwintig verzen in het O.T.. In zes verzen in het N.T.. Hnd 6,6: epethèkan autois tas chieras = legden zij - de apostelen - hen de handen op (bij de aanstelling van de zeven). In deze vorm hapax in Hnd.
- epithô. Conjuctief aorist eerste persoon enkelvoud. Hapax in Hnd. Hnd 8,19: ean epithô tas cheiras = indien ik de handen opleg. In Samaria probeert een zekere Simon de macht van de handoplegging van de apostelen af te kopen.
- epitheis (opgelegd). Participium aorist nominatief mannelijk enkelvoud. In zes verzen in de bijbel. In één vers in het O.T.. In vijf verzen in het N.T.. In twee verzen in Hnd: (1) Hnd 9,17. (2) Hnd 28,8.
- epithenta (opgelegd). Participium aorist accusatief mannelijk enkelvoud. Hapax in de bijbel. Hnd 9,12: kai epithenta autôi tas cheiras = en opgelegd hem de handen. Ananias legde Saulus de handen op opdat hij zou zien.
- epithentes (opgelegd). In vijf verzen in de bijbel. In twee verzen in het O.T.. In drie verzen in het N.T. In de etekenis van handen opleggen slechts in Hnd 13,3: epithentes tas cheiras autois = hun handen op hen gelegd (bij het uitsturen van missionarissen vanuit Antiochië).

- act. ind. praes. 3de pers. enk. ep?t???s?? = epitithèsin van het werkw. επιτιθημι = epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in het NT: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in de LXX: epitithèmi (opleggen). Taalgebruik in Lc: epitithèmi (opleggen). Bijbel (2): (1) Dt 22,17. (2) Lc . Een vorm van επιτιθημι = epitithèmi in de LXX (270) , in het NT (40) , in Lc (5).

- epizèteô (opzoeken). epizèteô (opzoeken). Taalgebruik in het NT: epizèteô (opzoeken). Taalgebruik in Lc: epizèteô (opzoeken).

epizèteô

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

act. ind. imperf. 3de pers. mv. epezètoun

- ερχομαι = erchomai (gaan, komen)

erchomai (gaan, komen). ερχομαι = erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in het NT: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in de LXX: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in Mc.: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in Mc.: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in Lc.: erchomai (gaan, komen). Een vorm van ερχομαι = erchomai (gaan, komen) in de LXX (1054) , in het NT (631) , in Mc (86).

erchomai (gaan, komen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ind. pr. 3de p. enk. erchetai	130	42	88	13	16	11	37	1	7	3	40	77
ind. pr. 3de p. mv. erchontai	65	47	18	2	12	1	1		2		15	16
part. pr. nom. mann. enk. erchomenos	31	6	25	4	1	6	7		4	3	11	18
part. pr. acc. mann. enk. erchomenon	23	6	17	4	3	2	5	1	2		9	14
part. pr. nom. mann. mv. erchomenoi	11	7	4		1	2				1	3	3
part. pr. acc. mann. mv. erchomenous	6	5	1	1							1	1
inf. pr. erchesthai	17	8	9	2	1	4	1			1	7	8
ind imp. 3de p. enk. èrcheto	22	18	4		1	1	2				2	4
ind. imp. 3de p. mv. èrchonto	15	9	6		1		4	1			1	5
ind. fut. 3de pers. mv. eleusontai	14	4	10	2	2	4	1		1		8	9
ind. aor. 3de p. enk. èlthen	338	250	88	20	13	17	18	5	4	11	50	68
ind. aor. 2de pers. enk. èlthes	10	7	3	1	1	1					3	3
ind. aor. 1ste p. enk. + 3de p. mv. èlthon	197	136	61	8	9	11	17	11	4	1	28	45
ind. aor. 1ste p. mv. èlthomen	15	6	9	2				7			2	2
conj. aor. 3de pers. enk. elthèi	71	40	31	4	2	6	7	11	1		12	19
imperat. aor. 3de p. enk. elthatô - elthetô	6 - 9	5 - 7	1 - 2	1 - 1		0 - 1					1 - 2	1 - 2
inf. aor. elthein	127	87	40	7	1	4	8	3	17		12	20
part. aor. nom. m. + vr. enk. elthôn	66	17	49	14	7	11	7	2	8		32	39
part. aor. gen. m. enk. elthontos	10	4	6	2		1		1	2		3	3
part. aor. dat. m. + vr. enk. elthonti	3	2	1	1							1	1
part. aor. acc. mann. enk. elthonta	2		2	2							2	2
part. aor. nom. m. + vr. mv. elthontes	36	15	21	11	3		2	4	1		14	16
part. aor. gen. mv. elthontôn	6	3	3	2				1			2	2
Andere vormen
Totaal (bij benadering)	1093	637	456	96	72	78	109	45	36	20	246	355

- kai erchetai (en hij gaat). NT (13). Mt (2). Mc (6): (1) Mc 1,40. (2) Mc 3,20 / Mc 3,19 (variante erchontai = zij gaan). (3) Mc 3,31. (4) Mc 5,22. (5) Mc 14,37. (6) Mc 14,41. Lc (2). Joh (3).
- erchetai eis (hij gaat naar). NT (7). Mc (5): (1) Mc 3,20. (2) Mc 5,38 (variante erchontai = zij gaan). (3) Mc 6,1. (4) Mc 8,22 (vaiante erchontai = zij gaan). (5) Mc 10,1. Joh (2). Jezus is telkens onderwerp.
- erchetai pros (hij gaat naar). NT (14). Mt (2). Mc (2): (1) Mc 1,40. (2) Mc 6,48. Lc (1). Joh (8). 2 Joh (1).
- kai erchetai pros (en hij gaat naar). N;T. (5). Mt (1). Mc (1): Mc 1,40. Joh (3).

- και ερχονται = kai erchontai (en zij gaan). NT (9) = Mc (9): (1) Mc 2,3. (2) Mc 2,18. (3) Mc 3,20 / Mc 3,19 (variante ερχονται = erchontai = zij gaan). (4) Mc 5,15. (5) Mc 10,46. (6) Mc 11,15. (7) Mc 11,27. (8) Mc 12,18. (9) Mc 14,32.
- και ερχονται προς = kai erchontai pros (en zij gaan naar). NT (2). Mc (2): (1) Mc 2,3. (2) Mc 5,15.
- ερχονται προς = erchontai pros (zij gaan naar). NT (5). Mt (1): Mt 7,15. Mc (3): (1) Mc 2,3. (2) Mc 5,15. (3) Mc 11,27. Joh (1): Joh 3,26 .

- ind. fut. 3de pers. mv. eleusontai (zij zullen komen) van het werkw. ερχομαι = erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in het NT: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in de LXX: erchomai (gaan, komen). Een vorm van ερχομαι = erchomai (gaan, komen) in de LXX (1054) , in het NT (631) , in Lc (98).

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ηλθεν = èlthen (hij kwam) van het werkw. ερχομαι = erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in het NT: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in de LXX: erchomai (gaan, komen). In 12 verzen bij Marcus. Joh (18): (1) Joh 1,7. (2) Joh 1,11. (3) Joh 3,2. (4) Joh 3,22. (5) Joh 4,45. (6) Joh 4,46. (7) Joh 6,23. (8) Joh 9,7. (9) Joh 11,32. (10) Joh 12,1. (11) Joh 12,28. (12) Joh 13,1. (13) Joh 16,21. (14) Joh 19,38. (15) Joh 19,39. (16) Joh 20,4. (17) Joh 20,19. (18) Joh .

(1) Mc 1,9: èlthen Ièsous apo Nazaret tès Galilaias (Jezus kwam van Nazaret van Galilea) + een tweede nevenschikkende zin - Mc 1,9-11 -
(2) Mc 1,14: èlthen ho Ièsous eis tèn Galilaian kèrussôn (Jezus ging naar Galilea verkondigen) - Mc 1,14-15 -
(3) Mc 1,39 kai èlthen kèrussôn eis tas sunagôgas autôn eis holèn tèn Galilaian kai daimonia ekballôn (en hij ging in hun synagogen in heel Galilea verkondigen en duivels uitdrijven) - Mc 1,39 -
(4) Mc 4,4 kai èlthen ta peteina kai katefagen auto (en de vogels kwamen het opeten) - Mc 4,3-9 - + een tweede nevenschikkende zin
(5) Mc 5,33 hè de gunè... èlthen... (de vrouw echter kwam... ) + twee nevenschikkende zinnen. - Mc 5,21-43 -
(6) Mc 7,31: èlthen dia Sidônos eis tèn thalassan tès Galilaias ana meson tôn horiôn Dekapoleôs (en hij ging via Sidon naar de zee van Galilea overmidden de bergen van Dekapolis - Mc 7,31-37 -
(7) Mc 8,10: élthen eis ta merè Dalmanoutha (hij ging naar de delen van Dalmanoutha) - Mc 10,2-12 - (8) Mc 10,45 (9) Mc 10,50: èlthen pros ton Ièsoun (hij ging tot bij Jezus) - Mc 10,46-52 - (10) Mc 11,13 (11) Mc 14,3 (12) Mc 14,41

elthontes (gegaan) komt in 36 verzen in de bijbel voor; in 15 verzen in het OT, in 21 verzen in het NT In 11 verzen bij Matteüs, in 3 verzen bij Marcus,...

- ind. aor. 3de pers. mv. ηλθον = èlthon (zij gingen) van het werkw. ερχομαι = erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in het NT: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in de LXX: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in Mc.: erchomai (gaan, komen). ηλθον = èlthon (ik kwam of zij kwamen): Mc (9): (1) Mc 1,29. (2) Mc 5,1. (3) Mc 6,53. (4) Mc 9,33. (5) Mc 14,16. ('6') Mc 2,17 ; ('7') Mc 3,8. ('8') Mc 5,14. ('9') Mc 6,29. In 1 vers staat de 1ste persoon (Mc 2,17) , in de andere verzen staat de 3de persoon meervoud. In Mc 4,35 staat de cohortativus in de aoristvorm en in de 1ste pers. mv.. Dit zou de aorist en de 3de pers. mv. in Mc 5,1 kunnen verklaren.

-- kai èlthon (en zij gingen). NT (12). Mt (3). Mc (2). Lc (4). Joh (3).
--- kai èlthon eis (en zij gingen naar). NT (4). Mt (1). Mc (2). Joh (1).
-- èlthon eis (zij gingen naar). NT (19). Mt (2). Mc (5). Joh (3). Hnd (7). Br (2).

Erchomai (gaan, komen), zie Mc 2,1 en Mc 11,1
- Erchontai (zij gaan). Indicatief tegenwoordige tijd derde persoon meervoud van het werkwoord erchomai ( gaan , komen ). In 65 verzen in de bijbel; in 47 verzen in het OT, in 18 verzen in het NT In 2 verzen bij Matteüs, in 12 verzen bij Marcus, in 1 vers bij Lucas, in 1 vers bij Johannes enz. In 12 verzen bij Marcus: (1) Mc 2,3. (2) Mc 2,18. (3) Mc 5,15. (4) Mc 5,35. (5) Mc 5,38. (6) Mc 8,22. (7) Mc 10,46. (8) Mc 11,15. (9) Mc 11,27. (10) Mc 12,18. (11) Mc 14,32. (12). Mc 16,2. In 6 verzen: erchontai (zij gaan) + eis (naar) voorzetsel van plaats + plaatsbepaling (4X een stad , 2X een bepaalde plaats). In al deze verzen is Jezus en zijn leerlingen onderwerp. (1) Mc 5,38. (2) Mc 8,22. (3) Mc 10,46. (4) Mc 11,15. (5) Mc 11,27. (6) Mc 14,32. In de volgende 6 gevallen volgt op het werkwoord een voorzetsel + persoon. In 4 gevallen gaan mensen naar Jezus toe (1) Mc 2,3. (2) Mc 2,18. (3) Mc 5,15. (4) Mc 12,18 ; in 3 van de 4 gevallen volgt pros auton (naar hem). In 1 geval wordt het voorzetsel apo (vanwege) + genitief gebruikt, gevolgd door een persoon Mc 5,35. In 1 vers: erchontai (zij gaan) + epi (naar, bij) voorzetsel van plaats + plaatsbepaling: Mc 16,2 . Slechts in 1 vers wordt erchontai (zij komen) gebruikt in verband met een zieke.

Jezus en zijn leerlingen	1. Jezus en 3 leerlingen	2. Jezus en de leerlingen	3. Jezus en de leerlingen	Jezus en de leerlingen	4. Jezus en de leerlingen	5. Jezus en de leerlingen	6. Jezus en zijn leerlingen	12. de vrouwen
Mc 1,21	Mc 5,38	Mc 8,22	Mc 10,46	Mc 11,1	Mc 11,15	Mc 11,27	Mc 14,32	Mc 16,2
kai (en)	kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai hote (en wanneer)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	kai (en)....
eisporeuontai (zij begeven zich op weg)	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij gaan)	eggizousin (zij naderen)	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij gaan)
eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	eis (naar)	palin (opnieuw) eis (naar)	eis (naar)
Kafarnaoum (Kafarnaüm)	ton oikon tou archisunagôgou (het huis van de synagogeoverste)	Bèthsaïdan (Betsaïda)	Ierichô (Jericho)	Hierosoluma (Jeruzalem)	Hierosoluma (Jeruzalem)	Hierosoluma (Jeruzalem)	chôrion hou to onoma Gethsèmani (naar de plaats waarvan de naam Getsemani)	epi (naar) to mnèmeion (het graf)
24. Jezus leert en geneest: Mc 1,21 - Mt 4,23-25 ; 5,1-2 - Lc 4,31	144. Genezing van een vrouw met bloedvloeiïng. Opwekking van Jaïrus'dochter: Mc 5,21-43 - Mt 9,18-26 - Lc 8,40-56	161. Genezing van een blinde te Betsaïda: Mc 8,22-26	276. Genezing van de blinde Bartimeüs: Mc 10,46-52 - Mt 20,29-34 - Lc 18,35-43	279. Intocht in Jeruzalem: Mc 11,1-10 - Mt 21,1-9 - Lc 19,29-40	283. Tempel-reiniging: Mc 11,15-17 - Mt 21,12-13 - Lc 19,45-46	287. Vraag naar Jezus'macht: Mc 11,27-33 - Mt 21,23-27 - Lc 20,1-8	329. Jezus in Getsemane: Mc 14,32-42 - Mt 26,36-46 - Lc 22,40-46	351. Vrouwen als getuigen van Jezus'verrijzenis: Mc 16,1-8 - Mt 28,1-10 - Lc 23,56b-24,12

kai (en).... erchontai (zij gaan) epi (naar) to mnèmeion (het graf)

7. de dragers van de lamme	8. de leerlingen van Johannes en de Farizeeën	9. de landlui	10. huisgenoten van synagogeoverste)	11. Sadduceeën	12. de vrouwen
Mc 2,3	Mc 2,18	Mc 5,15	Mc 5,35	Mc 12,18	Mc 16,2
kai (en)	kai (en)	kai (en)		kai (en)
erchontai (zij gaan) ferontes (dragende)	erchontai (zij gaan) kai legousin autôi (zij gaan hem zeggen) + vraag	erchontai (zij gaan)	erchontai (zij komen)	erchontai (zij gaan) Saddukaioi (Sad0duceeën)
pros auton (naar hem)	de vraag is tot Jezus gericht	pros ton Ièsoun (naar Jezus)	apo tou archisunagôgou (van de synageopverste)	pros auton (naar hem)
67. Genezing van de lamme: Mc 2,1-12 - Lc 5,17-26 - Mt 9,1-8 -	Vraag over het vasten. Het oude en het nieuwe: Mc 2,18-22 - Mt 9,14-17 - Lc 5,33-39 -	143. Twee bezetenen van Gadara van de demonen bevrijd: Mt 8,28-34 - Mc 5,1-20 -	144. Genezing van een vrouw met bloedvloeiïng. Opwekking van Jaïrus'dochter: Mc 5,21-43 - Mt 9,18-26 - Lc 8,40-56 -	292. Vraag van de Sadduceeën over de verrijzenis: Mc 12,18-27 - Mt 22,23-33 - Lc 20,27-38 -	351. Vrouwen als getuigen van Jezus'verrijzenis: Mc 16,1-8 - Mt 28,1-10 - Lc 23,56b-24,12 -

- erchomai (gaan) + samenstellingen. Bij Marcus: zie Mc 2,1 en Mc 11,1. Marcus: zie Mc 11,1. eiselthôn (binnengegaan) bij Marcus, zie Mc 2,1. (1) Mc 1,21. (2) Mc 2,1. (3) Mc 3,27. (4) Mc 5,39. (5) Mc 7,24. (6) Mc 11,15. - Erchontai (zij gaan), zie Mc 11,1. In 12 verzen bij Marcus: (1) Mc 2,3. (2) Mc 2,18. (3) Mc 5,15. (4) Mc 5,35. (5) Mc 5,38. (6) Mc 8,22. (7) Mc 10,46. (8) Mc 11,15. (9) Mc 11,27. (10) Mc 12,18. (11) Mc 14,32. (12) Mc 16,2. Erchetai (hij gaat / komt) In 16 verzen bij Marcus, zie Mc 11,1. In 7 verzen is Jezus onderwerp: (1) Mc 3,20. (2) Mc 6,1. (3) Mc 6,48. (4) Mc 10,1. (5) Mc 14,17. (6) Mc 14,37. (7) Mc 14,41. In Mc 1,40 gaat een zieke naar Jezus. In Mc 5,22 gaat een synagoge-overste om genezing vragen voor zijn dienaar. Slechts in 2 verzen wordt erchetai (hij gaat / komt) + voorzetsel pros (naar) gebruikt: (1) Mc 1,40. (2) Mc 6,48. De andere teksten: (10) Mc 1,7 (in een citaat). (11) Mc 3,31 (de moeder van Jezus). (12) Mc 4,15 (de satan). (13) Mc 4,15 (de standaard). (14) Mc 13,35 (de huisheer). (15) Mc 14,66 (één van de dienstmeisjes). (16) Mc 15,36 (een omstaander zegt). - erchomai (gaan, komen), zie Mc 2,1 . - exelthontes (uitgegaan), zie Mc 2,1 . In 5 verzen bij Marcus: (1) Mc 1,29. (2) Mc 3,6. (3) Mc 6,12. (4) Mc 9,30. (5) Mc 16,20.
- erchomai (gaan, komen) , zie Mt 3,14 en. Bij Matteüs, zie Mt 3,14: Mt 3,13-17 - - erchomai (komen, gaan) , zie Lc 1,35.

- act. part. aor. nom. vr. enk. ελθουσα = elthousa van het werkw. ερχομαι = erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in het NT: erchomai (gaan, komen). Taalgebruik in de LXX: erchomai (gaan, komen). Bijbel (9): (1) Ex 2,8. (2) Ez 33,6. (3) Jdt 11,18. (4) Jdt 12,13. (5) Mt 15,25. (6) Mc 5,26. (7) Mc 5,27. (8) Mc 7,25. (9) Mc 12,42. Een vorm van ερχομαι = erchomai (gaan, komen) in de LXX (1054) , in het NT (631).

- ερημος = erèmos (woestijn, eenzame plaats)

- erèmos (woestijn, eenzame plaats). ερημος = erèmos (woestijn, eenzame plaats). Taalgebruik in het NT: erèmos (woestijn). Taalgebruik in de LXX: erèmos (woestijn). heremiet < herèmitos: kluizenaar. désert < Latijnse de-sertus: verlaten ; serere , sertum: aaneenrijgen , aaneenschakelen. Fr. désert. Een vorm van erèmos (woestijn, eenzame plaats) in de LXX (386) , in het NT (47). Een plaats is eenzaam om tot rust te komen. Een huis is verlaten nadat de bewoners zijn gevlucht , gestorven of gedood. Een weg is verlaten.
- eis tèn erèmon: naar de woestijn). In Gn 13,1 wordt hannègebah (ngb, denk aan Negebwoestijn) vertaald in eis tèn erèmon (naar de woestijn). Dezelfde Hebreeuwse vorm vinden we ook in Gn 12,9.
- en tè erèmô(i) = in de woestijn. In de vierentwintig verzen , hierboven gegeven. In Lc 4,1 bestaat de variante eis tèn erèmon (tot in de woestijn) en in Lc 9,12 staat en erèmô(i) zonder lidwoord.
- erèmois. Datief meervoud. In vijf verzen in de bijbel. In twee verzen in het OT. In drie verzen in het NT

	erèmos (woestijn)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. enk. erèmos	32	28	4	2	1			1			3	3
2	gen. enk. erèmou	54	52	2				1		1			1	1
3	dat. enk. erèmô(i)	169	145	24	3	3	5	4	6	3		11	15	3
4	acc. enk. erèmon	107	94	13	3	4	2		1		3	9	9
5	nom. mv. erèmoi	9	9
6	gen. mv. erèmôn	1	1
7	dat. mv. erèmois	5	2	3		1	2					3	3
8	acc. mv. erèmous	10	9	1			1					1	1
	totaal	387	340	47	8	9	10	5	8	4	3	27	32	4

	erèmos (woestijn)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
1	nom. enk. erèmos	32	28	4	2 : (1) Mt 14,15. (2) Mt 23,38.	1 : Mc 6,35.			1 : Hnd 8,26.			3 : (1) Mt 14,15 // Mc 6,35.	3
2	gen. enk. erèmou	54	52	2				1 : Joh 11,54.		1 : Gal 4,27			1	1
3	dat. enk. erèmô(i)	169	145	24	3 : (1) Mt 3,1. (2) Mt 3,3. (3) Mt 24,26.	3 : (1) Mc 1,3. (2) Mc 1,4. (3) Mc 1,13.	5 : (1) Lc 3,2. (2) Lc 3,4. (3) Lc 4,1. (4) Lc 9,12. (5) Lc 15,4.	4 : (1) Joh 1,23. (2) Joh 3,14. (3) Joh 6,31. (4) Joh 6,49.	6 : (1) Hnd 7,30. (2) Hnd 7,36. (3) Hnd 7,38. (4) Hnd 7,42. (5) Hnd 7,44. (6) Hnd 13,18.	3 : (1) 1 Kor 10,5. (2) Heb 3,8. (3) Heb 3,17.		11: (1) Mt 3,1 // Mc 1,4 // Lc 3,2. (2) Mt 3,3 // Mc 1,3 // Lc 3,4. (3) Mc 1,13 // Lc 4,1.	15 :	3
4	acc. enk. erèmon	107	94	13	3 : (1) Mt 4,1. (2) Mt 11,7. (3) Mt 14,13.	4 : (1) Mc 1,12. (2) Mc 1,35. (3) Mc 6,31. (4) Mc 6,32.	2 : (1) Lc 4,42. (2) Lc 7,24.		1 : Hnd 21,38.		3 : (1) Apk 12,6. (2) Apk 12,14. (3) Apk 17,3.	9 : (1) Mt 4,1 // Mc 1,12 // Lc 4,1. (2) Mt 11,7 // Lc 7,24. (3) Mt 14,13 // Mc 6,32.	9
5	nom. mv. erèmoi	9	9
6	gen. mv. erèmôn	1	1
7	dat. mv. erèmois	5	2	3		1 : Mc 1,45.	2 : (1) Lc 1,80. (2) Lc 5,16.					3 : (1) Mc 1,45 // Lc 5,16.	3
8	acc. mv. erèmous	10	9	1			1 : Lc 8,29.					1	1
	totaal	387	340	47	8	9	10	5	8	4	3	27	32	4

- erèmos. Bijvoeglijk naamwoord nominatief mannelijk enkelvoud. In tweeëndertig verzen in de bijbel. In achtentwintig verzen in het OT. In vier verzen in het NT: (1) Mt 14,15 // Mc 6,35. (2) Mt 23,38. (3) Mc 6,35 // Mt 14,15. (4) Hnd 8,26. Een plaats is eenzaam om tot rust te komen. Een huis is verlaten nadat de bewoners zijn gevlucht , gestorven of gedood. Een weg is verlaten.
- erèmon (woestijn). Accusatief vrouwelijk enkelvoud. Het komt in 107 verzen in de bijbel voor. In dertien verzen in het NT: (1) Mt 4,1. (2) Mt 11,7. (3) Mt 14,13. (4) Mc 1,12. (5) Mc 1,35. (6) Mc 6,31. (7) Mc 6,32. (8) Lc 4,42. (9) Lc 7,24. (10) Hnd 21,38. (11) Apk 12,6. (12) Apk 12,14. (13) Apk 17,3.
-- eis tèn erèmon: naar de woestijn). In Gn 13,1 wordt hannègebah (ngb, denk aan Negebwoestijn) vertaald in eis tèn erèmon (naar de woestijn). Dezelfde Hebreeuwse vorm vinden we ook in Gn 12,9.
- erèmôi (in de woestijn). In 169 verzen in de bijbel. ; in 145 verzen in het OT, in 24 verzen in het NT In 3 verzen bij Matteüs. In drie verzen bij Marcus: (1) Mc 1,3. (2) Mc 1,4. (3) Mc 1,13. In 5 verzen bij Lucas: (1) Lc 3,2. (2) Lc 3,4. (3) Lc 4,1. (4) Lc 9,12. (5) Lc 15,4.

- εν τῃ ερημῳ = en tè erèmô(i) ( in de woestijn). In de vierentwintig verzen in het NT. In Lc 4,1 bestaat de variante eis tèn erèmon (tot in de woestijn) en in Lc 9,12 staat en erèmô(i) zonder lidwoord. Hebr. bammidëbar (in de woestijn) in 138 verzen. - bammidëbâr (in de woestijn). In 138 verzen in de bijbel. LXX-vertaling is dikwijls en tèi erèmôi (in de woestijn). In negen verzen in Dt (Deuteronomium): (1) Dt 1,1. (2) Dt 4,43. (3) Dt 8,2. (4) Dt 8,15. (5) Dt 8,16. (6) Dt 9,7. (7) Dt 9,28. (8) Dt 11,5. (9) Dt 29,4.

Gn 24,7	Gn 24,7. LXX
hü' (hij zelf)	autos (hij zelf)
jisjlach (zal zenden)	apostelei (zal zenden)
mal'akhö (zijn engel)	ton aggelon autou (zijn engel)
lep(f)än(j)ècha (voor uw aangezicht)	emprosthen sou (voor u)
Het huwelijk van Isaak: Gn 24,1-67.

Het citaat in Mc 1,2 komt uit Ex 23,20. Het gaat er om een bode (een engel) die Mozes voorgaat op zijn weg naar het beloofde land. In deze contekst wordt Johannes de Doper gezien als de bode , de engel , van Jezus , de nieuwe Mozes.

In Maleachi krijgt de bode die gestuurd wordt een concrete invulling nl. de profeet Elia. Deze profeet moest eerst terugkomen vooraleer de Messias zou komen. Johannes de Doper wordt gezien als de teruggekeerde Elia. En het impliceert weer dat Jezus de Messias is. In één adem hebben we Mozes en Elia. Het zijn de twee figuren die we zien verschijnen bij de transfiguratie van Jezus (Mc 9,2-10 // Mt 17, 1-9 // Lc 9,28-36) en het zijn wellicht ook de twee mannen die in Lc 24,1-12 bij het graf aan de vrouwen verschijnen. Mozes personifieert de wet , Elia de profeten. Jezus wordt gezien als de vervulling van de wet en de profeten. Johannes de Doper wordt dus volledig getypeerd in het licht van Jezus en het citaat zegt misschien meer over Jezus dan over Johannes.

Marcus vat aan met een citeerformule (Mc 1,2). In Mc 1,15 zegt hij dat de gunstige tijd vervuld is. Misschien mogen we van een concentrische cirkel spreken. Matteüs beklemtoont het nog sterker door op de parallelplaats van Mc 1,15 de citeerformule "opdat het gezegde vanwege de profeet Jesaja vervuld zou worden", gevolgd door een bijbelcitaat. Mt 3,1-6 en Mt 4,13-17 vertonen een chiastische (kruisvormige) structuur. Binnen de korte tekst Mc 1,2-8 treffen we ook een concentrische structuur aan.

- erèmois. Datief meervoud. In vijf verzen in de bijbel. In twee verzen in het OT. In drie verzen in het NT.

1.	2.	3.	4.	1.	1.	2.	3.
Mc 1,12	Mc 1,35	Mc 6,31	Mc 6,32	Mc 6,35	Mc 1,3	Mc 1,4	Mc 1,13
kai euthus (en onmiddellijk	kai (en)	deute (welaan)	kai (en)			egeneto (trad op)	kai (en)
to pneuma (de geest)		humeis autoi (jullie zelf)			fônè boôntos (een stem van een roepende)	Iôannès ho baptizôn (Johannes de Doper)
auton ekballei (werpt hem uit)	apèlthen (hij ging weg)	kat'idian (bij jezelf)	apèlthen (hij ging weg) en tôi ploiôi (in de boot - per boot)				èn ( hij was)
eis tèn erèmon (naar de woestijn)	eis erèmon topon (naar een eenzame plaats)	eis erèmon topon (naar een eenzame plaats)	eis erèmon topon (naar een eenzame plaats)	erèmos estin ho topos (eenzaam is de plaats)	en tèi erèmôi (in de woestijn)	en tèi erèmôi (in de woestijn)	en tèi erèmôi (in de woestijn)
20. Jezus door de Satan op de proef gesteld: Mc 1,12-13 - Mt 4,1-11 - Lc 4,1-13 -	60. Jezus vertrekt uit Kafarnaüm: Mc 1,35-38 - Lc 4,42-43 -	150 Terugkeer van de apostelen. Volkstoeloop - Mc 6,30-34 - Mt 14,13-14 -Lc 9,10-11 -	150. Terugkeer van de apostelen. Volkstoeloop - Mc 6,30-34 - Mt 14,13-14 -Lc 9,10-11 -	151. Eerste broodvermenigvuldiging - Mc 6,35-44a - Mt 14,15-21a - Lc 9,12-17a -	13. Optreden van Johannes de Doper: Mc 1,1-6 - Mt 3,1-6 - Lc 3,1-6 -	13. Optreden van Johannes de Doper: Mc 1,1-6 - Mt 3,1-6 - Lc 3,1-6 -	20. Jezus door de Satan op de proef gesteld: Mc 1,12-13 - Mt 4,1-11 - Lc 4,1-13 -

- ergon (werk). εργον = ergon (werk). Taalgebruik in het NT: ergon (werk). Taalgebruik in de LXX: ergon (werk).
- dat. onz. mv. εργοις = ergois van het zelfst. naamw. εργον = ergon (werk). Taalgebruik in het NT: ergon (werk). Taalgebruik in de LXX: ergon (werk). Bijbel (70). LXX (57). NT (13).

- ερωταω = erôtaô (vragen)

- erôtaô (vragen). ερωταω = erôtaô (vragen). Taalgebruik in het NT: erôtaô . Taalgebruik in de LXX: erôtaô .

erôtaô	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. imperf. 3de pers. enk. èrôta	9	3	6	1	2	1	1	1			4	5
act. ind. imperf. 3de pers. mv. èrôtôn	9	2	7		1		4	2			1	5

- act. ind. imperf. 3de pers. enk. ηρωτα = èrôta (hij / zij vroeg) van het werkw. ερωταω = erôtaô (vragen). Taalgebruik in het NT: erôtaô . Taalgebruik in de LXX: erôtaô . Bijbel (9): (1) Gn 40,7. (2) 1 S 22,10. (3) Jr 37,17. (4) Mt 16,13. (5) Mc 7,26. (6) Mc 8,5. (7) Lc 7,36. (8) Joh 4,47. (9) Hnd 3,3. Een vorm van ερωταω = erôtaô (vragen) in de LXX (70) , in het NT (62) , in Mc (3).

- act. ind. aor. 3de pers. mann. enk. = èrôtèsen (hij vroeg) van het werkw. ερωταω = erôtaô (vragen). Taalgebruik in het NT: erôtaô . Taalgebruik in de LXX: erôtaô . Bijbel (14): (1) Gn 32,30. (2) Gn 37,15. (3) Gn 43,27. (4) 1 S 19,22. (5) 2 S 5,19. (6) 1 Kr 14,10. (7) 1 Kr 14,14. (8) Tob 7,3. (9) Lc 5,3. (10) Lc 8,37. (11) Lc 23,3. (12) Joh 18,19. (13) Joh 19,38. (14) Hnd 23,18. Een vorm van ερωταω = erôtaô (vragen) in de LXX (70) , in het NT (62) , in Mc (3).

- èsaias (Jesaja). ησαιας = èsaias (Jesaja). Taalgebruik in het NT: èsaias (Jesaja). Taalgebruik in de LXX: èsaias (Jesaja). Taalgebruik in Lc: èsaias (Jesaja).

- dat. mann. enk. ησαιᾳ = èsaia(j) (Jesaja) van het zelfst. naamw. ησαιας = èsaias (Jesaja). Taalgebruik in het NT: èsaias (Jesaja). Taalgebruik in de LXX: èsaias (Jesaja). Bijbel = NT (1): Mc 1,2.

èsaias

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

gen. mann. enk. èsaiou

- eschatos (laatste).Taalgebruik in het NT: eschatos (laatste). Taalgebruik in Mc: eschatos (laatste).

	eschatos (laatste)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
1	nom. m. enk. eschatos	9	3	6		1				2	3	1	1
2	nom. + dat. vr. enk. eschathè(i)	20	10	10	1			7		2		1	8
3	nom. onz. + acc. mann. en onz. enk. eschaton	17	10	7	3		3			1		6	6
4	gen. mann. + onz. enk. eschatou	35	30	5					2	3
5	gen. vr. enk. eschatès	5	5
6	dat. m. + onz. enk. eschatôi	6	4	2	1					1		1	1
7	acc. vr. enk. eschatèn	3	3
8	nom. m. mv. eschatoi	21	16	5	3	1	1					5	5
9	nom. vr. mv. eschatai	1	1
10	gen. m. + vr. + onz. mv. eschatôn	34	31	3	1					1	1	1	1
11	dat. mann. + onz. mv. eschatois	3	3
12	dat. vr. mv. eschatais	6	3	3						1	1
13	acc. mann. mv. eschatous	2	1	1						1
14	acc. vr. mv. eschatas	1		1							1
	Totaal	163	120	43	9	2	4	7	2	12	6	15	22

- εσθιω = esthiô (eten)

- esthiô (eten). εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in het NT: esthiô (eten). Taalgebruik in de LXX: esthiô (eten). Taalgebruik in Mc: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten).
- Lat. manducare. F. manger. comedere (eten). Ned. eten. (vgl Gr. e -s-th-). E. to eat. D. essen. Arabisch: ´akala (eten). Taalgebruik in de Qoran: ´akala (eten).
- Grieks. med. futurum 1ste pers. mv. φαγομεθα = fagometha (wij zullen eten). Zie het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in de Bijbel: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Βιjbel (7): (1) Gn 3,2. (2) Lv 25,20. (3) 1 K 17,12. (4) 2 K 6,28. (5) Js 4,1. (6) Neh 5,2. (7) Neh 5,3.

- act. ind. praes. 3de pers. enk. εσθιει = esthiei (hij eet) van het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in het NT: esthiô (eten). Taalgebruik in de LXX: esthiô (eten). Taalgebruik in Mc: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Bijbel (10): (1) Gn 40,17. (2) Spr 23,7. (3) Job 40,15. (4) Mt 9,11. (5) Mt 15,27. (6) Mc 2,16. (7) Rom 14,2. (8) Rom 14,6. (9) 1 Kor 9,7. (10) 1 Kor 11,29. In Lc 15,2 vinden we συνεσθιει = sunesthiei (hij eet samen met) (slechts 1X in de Bijbel). Een vorm van esθιω = esthiô in de LXX (686) , in het NT (65) , in Mt (11) , in Mc (11) , in Lc (12). Een vorm van φαγω = fagô in de LXX (zie εσθιω = esthiô) , in het NT (94) , in Mt (13) , in Mc (17) , in Lc (21) , in Joh (15).
- Lat. manducare. F. manger. comedere (eten). Ned. eten. (vgl Gr. e -s-th-). E. to eat. D. essen. Arabisch: ´akala (eten). Taalgebruik in de Qoran: ´akala (eten).

- act. ind. praes. 2de pers. mv. = esthiete (jullie eten) van het werkw. Bijbel = NT (6): (1) Lc 5,30. (2) Lc 10,8. (3) 1 Kor 10,25. (4) 1 Kor 10,27. (5) 1 Kor 10,28. (6) 1 Kor 10,31.

- εσθιοντων = esthiontôn (terwijl zij eten) van het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in de Bijbel: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Bijbel (6): (1) Job 1,18. (2) Da 1,15. (3) Mt 26,21. (4) Mt 26,26. (5) Mc 14,18. (6) Mc . Een vorm van esθιω = esthiô in de LXX (686) , in het NT (65) , in Mt (11) , in Mc (11) , in Lc (12). Een vorm van φαγω = fagô in de LXX (zie εσθιω = esthiô) , in het NT (94) , in Mt (13) , in Mc (17) , in Lc (21) , in Joh (15).

- act. conjunct. aor. 1ste pers. mv. φαγωμεν = fagômen (wij zouden eten). Zie het werkw. φαγω = fagô (eten) en het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in de Bijbel: esthiô (eten). Bijbel (7): (1) Nu 11,13. (2) 2 K 6,29. (3) Js 22,13. (4) Mt 6,31. (5) Lc 22,8. (6) 1 Kor 8,8. (7) 1 Kor 15,32. Een vorm van esθιω = esthiô in de LXX (686) , in het NT (65) , in Mt (11) , in Mc (11) , in Lc (12). Een vorm van φαγω = fagô in de LXX (zie εσθιω = esthiô) , in het NT (94) , in Mt (13) , in Mc (17) , in Lc (21) , in Joh (15). Mt 6 (2): (1) Mt 6,25. (2) Mt 6,31.

- act. ind. aor. 1ste pers. enk. en 3de pers. mv. εφαγον = efagon (zij aten). Zie het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in het NT: esthiô (eten). Taalgebruik in de LXX: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Bijbel (57). Pentateuch (15). NT (13): (1) Mt 12,4. (2) Mt 14,20. (3) Mt 15,37. (4) Mc 6,42. (5) Mc 8,8. (6) Lc 9,17. (7) Joh 6,23. (8) Joh 6,31. (9) Joh 6,49. (10) Joh 6,58. (11) Hnd 10,14. (12) 1 Kor 10,3. (13) Apk 10,10. Een vorm van esθιω = esthiô in de LXX (686) , in het NT (65) , in Mt (11) , in Mc (11) , in Lc (12). Een vorm van φαγω = fagô in de LXX (zie εσθιω = esthiô) , in het NT (94) , in Mt (13) , in Mc (17) , in Lc (21) , in Joh (15).

- ind. fut. 3de pers. mv. = fagontai (zij zullen eten). Zie het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in het NT: esthiô (eten). Taalgebruik in de LXX: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Bijbel (45). OT (44). NT (1). Pentateuch (): (1) Gn 43,16. (2) Ex 12,8. (3) Lv 8,31. (4) Lv 22,11. (5) Lv 24,9. (6) Nu 9,11. (7) Nu 11,21. (8) Dt 14,29. (9) Dt 18,1. (10) Dt 26,12. (11) Dt 31,20. Vroege Profeten (2): (1) 1 K 21,24. (2) 2 K 4,43.

- act. infinitief aor (2de) = fagein van het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in de Bijbel: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs , EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Lc (5): (1) Lc 6,4. (2) Lc 8,55. (3) Lc 9,13. (4) Lc 14,1. (5) Lc 22,15.

- act. conjunct. oar. 2de pers. mv. φαγητε = fagète (jullie zouden eten). Zie het werkw. εσθιω = esthiô (eten). Taalgebruik in het NT: esthiô (eten). Taalgebruik in de LXX: esthiô (eten). Gr. εσθιω = esthiô , fut. εδομαι = edomai , aor. εφαγον = efagon , perf. εδηδως = edèdôs EΝ het werkw. φαγω = fagô (eten). Bijbel (11): (1) Gn 2,17. (2) Gn 3,1. (3) Gn 3,5. (4) Zach 7,6. (5) Est 4,16. (6) Ezr 9,12. (7) Mt 6,25. (8) Lc 12,22. (9) Lc 12,29. (10) Joh 6,53. (11) Apk 19,18. Een vorm van esθιω = esthiô in de LXX (686) , in het NT (65) , in Mt (11) , in Mc (11) , in Lc (12). Een vorm van φαγω = fagô in de LXX (zie εσθιω = esthiô) , in het NT (94) , in Mt (13) , in Mc (17) , in Lc (21) , in Joh (15).

esthiô (eten)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. praes. 3de pers. enk. esthiei	10	3	7	3	2	1			4		6	6	4
act. ind praes. 3de pers. mv. esthiousin	12	4	8		5	1			2		6	6	2

ind. fut. 3de pers. mv. fagontai	45	44	1							1
act. ind. aor. 3de pers. enk. efagen	39	34	5		1	3		1			4	4
act. conjunct. aor. 1ste pers. mv. fagômen
act. infinitief aor (2de) fagein	97	64	33	6	5	5	4	2	8	3	16	20	8

totaal fagô			94	13	17	21	15	6	16	6	51	66	15	1

- ethnos (volk). ethnos (volk). Taalgebruik in het NT: ethnos (volk). Hebr. gôj (volk). Taalgebruik in Tenach: gôj (volk).

ethnos (volk)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + acc. enk. ethnos	128	113	15	1	1	3	3	4	1	2	5	8
gen. enk. ethnous	45	38	7				2	3		2		2
dat. enk. ethnei	49	43	6	1				4	1		1	1
nom. + acc mv. ethnè	339	289	50	4	1	3		8	32	2	8	8
gen. mv. ethnôn	255	213	42	4	1	3		11	17	6	8	8
dat. mv. ethnesin	173	141	32	4	2	1		8	15	2	7	7
Totaal	989	837	152	14	5	10	5	38	66	14	29	34

ethnos (volk)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Brieven	Apk	syn.	ev.
nom. + acc. enk. ethnos	128	113	15	1 : Mt 24,7.	1	3	3	4	1	2	5	8
gen. enk. ethnous	45	38	7				2	3		2		2
dat. enk. ethnei	49	43	6	1 : Mt 21,43.				4	1		1	1
nom. + acc mv. ethnè	339	289	50	4: (1) Mt 6,32. (2) Mt 12,21. (3) Mt 25,32. (4) Mt 28,19.	1	3		8	15	2	8	8
gen. mv. ethnôn	255	213	42	4: (1) Mt 4,15. (2) Mt 10,5. (3) Mt 20,25. (4) Mt 24,9.	1	3		11	17	6	8	8
dat. mv. ethnesin	173	141	32	4: (1) Mt 10,18. (2) Mt 12,18. (3) Mt 20,19. (4) Mt 24,14.	2	1		8	15	2	7	7
Totaal	989	837	152	14	5	10	5	38	66	14	29	34

Een vorm van ethnos (volk)

(1) Mt 4,15 (gen. mv). (2) Mt 6,32 (nom. mv.). (3) Mt 10,5 (gen. mv.). (4) Mt 10,18 (dat. mv.). (5) Mt 12,18 (dat. mv.). (6) Mt 12,21 (nom. mv.). (7) Mt 20,19 (dat. mv.). (8) Mt 20,25 (gen. mv). (9) Mt 21,43. (10) Mt 24,7 (nom. enk.). (11) Mt 24,9 (gen. mv). (12) Mt 24,14 (dat. mv.). (13) Mt 25,32 (nom. mv.). (14) Mt 28,19 (nom. mv.).

dat. mv. ethnesin (1) Hnd 4,27. (2) Hnd 11,18. (3) Hnd 14,27. (4) Hnd 15,12. (5) Hnd 21,19. (6) Hnd 26,20. (7) Hnd 26,23. (8) Hnd 28,28.

- ethos (gewoonte). ethos (gewoonte). Taalgebruik in het NT: ethos (gewoonte). Taalgebruik in Lc: ethos (gewoonte).

ethos

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. + acc. onz. enk. ethos

- ετος = etos (jaar)

- etos (jaar). ετος = etos (jaar). Taalgebruik in het NT: etos (jaar). Taalgebruik in de LXX: etos (jaar). Taalgebruik in Lc: etos (jaar). Bijbel (300). OT (273). NT (27). Een vorm van ετος = etos (jaar) in de LXX (718) , in het NT (49).
- gen. onz. mv. ετων = etôn (van jaren) van het zelfst. naamw. ετος = etos (jaar). Taalgebruik in het NT: etos (jaar). Taalgebruik in de LXX: etos (jaar).Bijbel (124). OT (109). Lv (6): (1) Lv 25,8. (2) Lv 25,15. (3) Lv 25,16. (4) Lv 25,51. (5) Lv 25,52. (6) Lv 27,5. NT (15): (1) Mc 5,42. (2) Lc 2,37. (3) Lc 2,42. (4) Lc 3,23. (5) Lc 8,42. (6) Lc 8,43. (7) Hnd 4,22. (8) Hnd 7,30. (9) Hnd 9,33. (10) Hnd 24,10. (11) Hnd 24,17. (12) Rom 15,23. (13) 2 Kor 12,2. (14) Gal 2,1. (15) 1 Tim 5,9. Een vorm van ετος = etos (jaar) in de LXX (718) , in het NT (49).

- dat. onz. enk. ετει = etei ('in het' jaar) van het zelfst. naamw. ετος = etos (jaar). Taalgebruik in het NT: etos (jaar). Taalgebruik in de LXX: etos (jaar). Taalgebruik in Lc: etos (jaar). Bijbel (129). OT (128). NT (1). Lv (7): (1) Lv 19,24. (2) Lv 19,25. (3) Lv 25,4. (4) Lv 25,13. (5) Lv 25,20. (6) Lv 25,21. (7) Lv 25,54.
- basjsjânâh hasjsjisjsjîth (in het zesde jaar). Tenakh (2): (1) Lv 25,21. (2) Ez 8,1.

- Grieks. nom. + acc. onz. mv. ετη = etè (jaren) van het zelfst. naamw. ετος = etos (jaar). Taalgebruik in het NT: etos (jaar). Taalgebruik in de LXX: etos (jaar). Bijbel (300). OT (273). NT (27). Ex (8): (1) Ex 6,16. (2) Ex 6,18. (3) Ex 6,20. (4) Ex 12,40. (5) Ex 12,41. (6) Ex 16,35. (7) Ex 21,2. (8) Ex 23,10. Lv (7): (1) Lv 19,23. (2) Lv 25,3. (3) Lv 25,8. (4) Lv 25,21. (5) Lv 25,27. (6) Lv 25,52. (7) Lv 27,18. Een vorm van ετος = etos (jaar) in de LXX (718) , in het NT (49).
- Lat. annus. Fr. an of année. Ned. jaar. E. year. D. Jahr. Arabisch: sanah (jaar). Taalgebruik in de Qoran: sanah (jaar).
- Lat. dat. mann. enk. anno ('in het' jaar) van het zelfst. naamw. Bijbel (231). OT (226). NT (5). Lv (11): (1) Lv 16,34. (2) Lv 19,24. (3) Lv 19,25. (4) Lv 25,4. (5) Lv 25,13. (6) Lv 25,20. (7) Lv 25,21. (8) Lv 25,22. (9) Lv 25,54. (10) Lv 27,5. (11) Lv 27,17.

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. + acc. onz. mv. etè

- euaggelizomai (goede boodschap brengen). ευαγγελιζομαι = euaggelizomai (goede boodschap brengen). Taalgebruik in het NT: euaggelizomai (goede boodschap brengen). Taalgebruik in de LXX: euaggelizomai (goede boodschap brengen). Taalgebruik in Lc: euaggelizomai (goede boodschap brengen).

euaggelizomai (goede boodschap brengen)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P..	A. b.
ind. pr. 3de p. enk. euaggelizetai	3		3			1			2		1	1	2
ind. pr. 1ste p. enk. euaggelizomai	1		1			1					1	1
ind. pr. 3de p. mv. euaggelizontai	2		2	1		1					2	2
ind. pr. 1ste p. mv euaggelizometha	1		1					1
part. pr. nom. mann. enk. euaggelizomenos	7	4	3			1		1	1		1	1	1
part. pr. nom. mann. mv. euaggelizomenoi	8	1	7			1		6			1	1
inf. pr. euaggelizesthai	2		2						2				2
ind imp. 3de p. enk. euèggelizeto	3		3			1		2			1	1
ind. aor. 3de p. enk. euèggelisato	2		2					1	1				1
ind. aor. 1ste p. mv. euhggelisamèn	5	1	4						4				4
inf. aor. euaggelisasthai	8	2	6			2		1	3		2	2	3
Andere vormen
Totaal (bij benadering)	42	8	34	1		8		12	13		9	9	13

Een vorm van euaggelizomai (goede boodschap brengen) in Lc in 10 verzen: (1) Lc 1,19. (2) Lc 2,10. (3) Lc 3,18. (4) Lc 4,18. (5) Lc 4,43. (6) Lc 7,22. (7) Lc 8,1. (8) Lc 9,6. (9) Lc 16,6. (10) Lc 20,1.

euaggelizomenos (de goede boodschap brengend). In drie verzen in het NT. Lc (1): Lc 8,1. Hnd (1) Hnd 10,36. 1 Kor (1): 1 Kor 9,18.

- ευαγγελιον = euaggelion (goede boodschap)

- euaggelion (evangelie).
- ευαγγελιον (= euaggelion: goede boodschap; zn acc onz enk). Taalgebruik in het NT: euaggelion (evangelie). Taalgebruik in de Septuaginta: euaggelion (evangelie). Taalgebruik in Mc: euaggelion (evangelie). Taalgebruik in Gal: euaggelion (evangelie). Een vorm van ευαγγελιον (= euaggelion: goede boodschap) in de LXX (1) , in het NT (75).
- Hebreeuws: bësorâh (boodschap). Taalgebruik in Tenach: bësorâh (boodschap). Lat: evangelium. Fr: évangile. D: Evangelium. E: gospel.

euaggelion (evangelie)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + acc. onz. enk. euaggelion	41		41	4: (1) Mt 4,23. (2) Mt 9,35. (3) Mt 24,14. (4) Mt 26,13.	4: (1) Mc 1,14. (2) Mc 13,10. (3) Mc 14,9. (4) Mc 16,15.			1: Hnd 20,24.	31	1: Apk 14,6.	8: (1) Mt 4,23// (Mc 1,14) // Mt 9,35.(2) Mt 24,14 // Mt 26,13 // Mc 14,9. (3) Mt 26,13 // Mc 14,9.	8
gen. onz. enk. euaggeliou	22		22		3: (1) Mc 1,1. (2) Mc 8,35. (3) Mc 10,29.			1: Hnd 15,7.	18		3	3
dat. onz. enk. euaggeliôi	13	1	12		1: Mc 1,15.				11		1	1
Totaal	76	1	75	4	8			2	60	1	12	12

euaggelion (evangelie)	bijbel	OT	NT	syn.	ev.	Br.	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Film	1 Pe	P.	Apk	A.b
nom. + acc. onz. enk. euaggelion	41		41	8	8	31	7	4	5	5	1	2		5		1	1			31	1
gen. onz. enk. euaggeliou	22		22	3	3	18		2	1	2	3	5	2		1		1	1		18
dat. onz. enk. euaggeliôi	13	1	12	1	1	11	2	2	2			1		1	1		1		1	10		1
Totaal	76	1	75	12	12	60	9	8	8	7	4	8	2	6	2	1	3	1	1	59	1

euaggelion (evangelie)	bijbel	OT	NT	ev	Br	Rom	1 Kor	2 Kor	Gal	Ef	Fil	Kol	1 Tes	2 Tes	1 Tim	2 Tim	Film	1 Pe	P	Ab
nom. + acc. onz. enk. euaggelion	41		41	8	31	7 : (1) Rom 1,1. (2) Rom 1,16. (3) Rom 2,16. (4) Rom 11,28. (5) Rom 15,16. (6) Rom 15,19. (7) Rom 16,25.	4 : (1) 1 Kor 9,14. (2) 1 Kor 9,18. (3) 1 Kor 9,23. (4) 1 Kor 15,1.	5 : (1) 2 Kor 2,12. (2) 2 Kor 4,3. (3) 2 Kor 9,13. (4) 2 Kor 11,4. (5) 2 Kor 11,7.	5 : (1) Gal 1,6. (2) Gal 1,7. (3) Gal 1,11. (4) Gal 2,2. (5) Gal 2,7.	1 : Ef 1,13.	2 : (1) Fil 1,5. (2) Fil 2,22.		5 : (1) 1 Tes 1,5. (2) 1 Tes 2,2. (3) 1 Tes 2,4. (4) 1 Tes 2,8. (5) 1 Tes 2,9.		1 : 1 Tim 1,11.	1 : 2 Tim 2,8.			31
gen. onz. enk. euaggeliou	22		22	3	18		2 : (1) 1 Kor 4,15. (2) 1 Kor 9,14.	1 : 2 Kor 4,4.	2 : (1) Gal 2,5. (2) Gal 2,14.	3 : (1) Ef 3,6. (2) Ef 6,15. (3) Ef 6,19.	5 : (1) Fil 1,7. (2) Fil 1,12. (3) Fil 1,16. (4) Fil 1,27. (5) Fil 4,15.	2 : (1) Kol 1,5. (2) Kol 1,23.		1 : 2 Tes 2,14.		1 : 2 Tim 1,10.	1 : Film 1,13.		18
dat. onz. enk. euaggeliôi	13	1	12	1	11	2 : (1) Rom 1,9. (2) Rom 10,16.	2 : (1) 1 Kor 9,12. (2) 1 Kor 9,18.	2 : (1) 2 Kor 8,18. (2) 2 Kor 10,14.			1 : Fil 4,3.		1 : 1 Tes 3,2.	1 : 2 Tes 1,8.		1 : 2 Tim 1,8.		1 : 1 Pe 4,17.	10	1
Totaal	76	1	75	12	60	9	8	8	7	4	8	2	6	2	1	3	1	1	59

to euaggelion tou theou (de goede boodschap van God). In vier verzen in het NT: (1) Rom 15,16. (2) 1 Tes 2,2. (3) 1 Tes 2,8. (4) 1 Tes 2,9.

en tôi euaggeliôi (in het evangelie). In zeven verzen in het NT: (1) Mc 1,15. (2) Rom 1,9. (3) 1 Kor 9,18. (4) 2 Kor 8,18. (5) 2 Kor 10,14. (6) Fil 4,3. (7) 1 Tes 3,2. In twee verzen: en tôi euaggeliôi tou Christou (in het evangelie van Christus): (1) 2 Kor 10,14. (2) 1 Tes 3,2.

Een vorm van euaggelion in 1 Tes in zes verzen: (1) 1 Tes 1,5. (2) 1 Tes 2,2. (3) 1 Tes 2,4. (4) 1 Tes 2,8. (5) 1 Tes 2,9. (6) 1 Tes 3,2 (dat. onz. enk. euaggeliôi).

- eucharisteô (danken). ευχαριστεω = eucharisteô (danken). Taalgebruik in de Bijbel: eucharisteô (danken). ch - r. L. gratia. Fr. grace. Vertaling: gratie , genade , char-me , bevalligheid. ευχαριστεω = eucharisteô: welgevallen , goede bevalligheid brengen. Het is verwonderlijk hoe relatief beperkt het woordgebruik rond dank(en) is. Dikwijls wordt "danken" gebruikt bij het begin van een brief in een 'dankschema'. Verwante woorden: charis (genade, gratie).
- ευχαριστησας = eucharistèsas (gedankt) van het werkw. ευχαριστεω = eucharisteô (danken). Taalgebruik in de Bijbel: eucharisteô (danken). ch - r. L. gratia. Fr. grace. Vertaling: gratie , genade , char-me , bevalligheid. ευχαριστεω = eucharisteô: welgevallen , goede bevalligheid brengen. Bijbel (9): (1) Mt 15,36. (2) Mt 26,27. (3) Mc 8,6. (4) Mc 14,23. (5) Lc 22,17. (6) Lc 22,19. (7) Joh 6,11. (8) Hnd 28,15. (9) 1 Kor 11,24. Een vorm van ευχαριστεω = eucharisteô in de LXX (6) , in het NT (38) , in Lc (4): (1) Lc 17,16. (2) Lc 18,11. (3) Lc 22,17. (4) Lc 22,19.

eucharisteô (danken)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ind. pr. 1ste p. enk. eucharistô	10		10			1	1		8		1	2
ind. pr. 1ste p. mv. eucharistoumen	5	1	4						3	1
part. pr. nom. mann. enk. eucharistôn	2		2			1			1		1	1
part. pr. nom. mann. mv. eucharistountes	3		3						3
ind. pr. + imp. pr. 2de p. mv. eucharisteite	1		1						1
inf. pr. eucharistein	2		2						2
part. aor. nom. m. + vr. enk. eucharistèsas	9		9	2	2	2	1	1	1		6	7
part. aor. nom. m. + vr. mv. eucharistèsantes	1	1
Andere vormen
	33	1	31	2	2	4	2	1	19	1	8	10

eucharisteô (danken)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
ind. pr. 1ste p. enk. eucharistô	10		10			1 : Lc 18,11.	1 : Joh 11,41.		8 : (1) Rom 1,10. (2) Rom 16,4. (3) 1 Kor 1,4. (4) 1 Kor 1,14. (5) 1 Kor 10,30. (6) 1 Kor 14,18. (7) Fil 1,3. (8) Film 1,4.		1	2
ind. pr. 1ste p. mv. eucharistoumen	5	1	4						3 : (1) Kol 1,3. (2) 1 Tes 1,2. (3) 1 Tes 2,13 .	1
ind. pr. + imp. pr. 2de p. mv. eucharisteite	1		1						1: 1 Tes 5,18
	33	1	31	2	2	4	2	1	19	1	8	10

eucharistia (dankbaarheid)	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
nom. + dat.vr. enk. eucharistia(i)	5		5						4	1
gen. vr. enk.eucharistias	6	1	5					1	4
acc. vr. enk. eucharistian	6	2	4						3	1
gen. mv. eucharistôn	1		1						1
Totaal	18	3	15					1	12	2

eucharistia (dankbaarheid)

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

acc. vr. enk. eucharistian

3: (1) 2 Kor 4,15. (2) 2 Kor 9,11. (3) 1 Tes 3,9.

Totaal

- eudechomai (wel ontvangen, goed onthalen). ευδεχομαι = eudechomai (wel ontvangen, goed onthalen). Taalgebruik in het NT: eudechomai (wel ontvangen, goed onthalen). Taalgebruik in de LXX: eudechomai (wel ontvangen, goed onthalen). Bijbel (14). LXX (11). NT (3).

- ευδοκεω = eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in)

- eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). ευδοκεω = eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Taalgebruik in het NT: eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Taalgebruik in de LXX: eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Een vorm van ευδοκεω = eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in) in de LXX (59) , in het NT (21).

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ευδοκησεν (hij vond welbehagen in) van het werkw. ευδοκεω = eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Taalgebruik in het NT: eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Taalgebruik in de LXX: eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in). Bijbel (16): (1) 2 S 22,20. (2) Jr 14,10. (3) Mal 2,17. (4) Ps 68,17. (5) Pr 9,7. (6) Jdt 15,10. (7) 1 Mak 11,29. (8) 1 Mak 14,47. (9) 1 Mak 14,46. (10) Sir 45,19. (11) Mt 12,18. (12) Lc 12,32. (13) 1 Kor 1,21. (14) 1 Kor 10,5. (15) Gal 1,15. (16) Kol 1,19. Een vorm van ευδοκεω = eudokeô (instemmen, een welbehagen vinden in) in de LXX (59) , in het NT (21).

- eudokia (welwillendheid, welbehagen,

- eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid). ευδοκια = eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid). Taalgebruik in het NT: eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid, welbehagen). Taalgebruik in de LXX: eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid, welbehagen).

- gen. vr. enk. ευδοκιας = eudokias (van welbehagen) van het zelfst. naamw. ευδοκια = eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid). Taalgebruik in het NT: eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid, welbehagen). Taalgebruik in de LXX: eudokia (welwillendheid, goedgunstigheid, welbehagen). Bijbel (6): (1) Ps 5,13. (2) Ps 69,14. (3) Ps 145,16. (4) Sir 15,15. (5) Lc 2,14. (6) Fil 2,13.

- ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen)

- eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in de Septuaginta: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Mc: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Lc: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Hnd: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Een vorm van ευλογεω = eulogeô in de LXX (516) , in het NT (42) , Mt (5): (1) Mt 14,19. (2) Mt 21,9. (3) Mt 23,39. (4) Mt 25,34. (5) Mt 26,26 , Mc (5): (1) Mc 6,41. (2) Mc 8,7. (3) Mc 11,9. (4) Mc 11,10. (5) Mc 14,22 , Lc (13): (1) Lc 1,28. (2) Lc 1,42. (3) Lc 1,64. (4) Lc 2,28. (5) Lc 2,34. (6) Lc 6,28. (7) Lc 9,16. (8) Lc 13,35. (9) Lc 19,38. (10) Lc 24,30. (11) Lc 24,50. (12) Lc 24,51. (13) Lc 24,53. In Lc: 7 vormen in 7 / 24 hoofdstukken en in 13 verzen. Joh (1): Joh 12,13. Hnd (2): (1) Hnd 3,25. (2) Hnd 3,26.

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. part. praes. nom. mann. enk. eulogôn	5	3	2
act. part. praes. nom. mann. mv. eulogountes	11	9	2			1
act. inf. praes. eulogein	9	8	1			1
act. ind. aor. 3de pers. enk. eulogèsen	69	60	9	1	1	5			2		7	7

- eulogountes (lofprijzend). Actief participium nominatief mannelijk meervoud
eulogeô (goed zeggen, prijzen) . Taalgebruik in de Septuaginta: eulogeô (goed zeggen, prijzen) , zie Lc 24,53. bârakh (zegenen, loven, prijzen), zie Ps 113,2
--- act. ind. praes. 3de pers. enk.
--- eulogôn (lofprijzend). In 13 verzen in de bijbel; in 11 verzen in het OT, in 2 verzen in het NT: (1) Lc 1,64. (2) Heb 6,14.

- pass. part. praes. nom. vr. enk. ευλογημενη = eulogèmenè van het werkw. eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Lc: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Bijbel (7): (1) 1 S 25,33. (2) Ez 3,12. (3) Rt 3,10. (4) Jdt 14,7. (5) Jdt 15,10. (6) Mc 11,10. (7) Lc 1,42. Een vorm van ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen, zegenen) in de LXX (516) , in het NT (42) , in Lc in 13 verzen: (1) Lc 1,28. (2) Lc 1,42. (3) Lc 1,64. (4) Lc 2,28. (5) Lc 2,34. (6) Lc 6,28. (7) Lc 9,16. (8) Lc 13,35. (9) Lc 19,38. (10) Lc 24,30. (11) Lc 24,50. (12) Lc 24,51. (13) Lc 24,53. In Lc: 7 vormen in 7 / 24 hoofdstukken en in 13 verzen. In Hnd: 2 vormen van eulogeô (goed spreken, loven, prijzen) in 2 verzen in 1 / 28 hoofdstukken. In Lc: 5 verzen in de kindsheidsverhalen , 4 verzen in de verschijningsverhalen , in de verhalen van de vlakterede en de broodvermenigvuldiging , in een citaat (Ps 118,26) in Lc 13,35 dat ook bij de intrede van Jezus in Jeruzalem wordt aangehaald.

--- eulogountes (lofprijzend). Actief particpium praesens. Mannelijk meervoud. In 5 verzen in de bijbel; in 3 verzen in het OT, in 2 verzen in het NT (1) Lc 24,53. (2) 1 Pe 3,9.

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ευλογησεν = eulogèsen (hij zegende) van het werkw. ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen, zegenen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Lc: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Hnd: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in de Septuaginta: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Bijbel (69). OT (60). Pentateuch (23): (1) Gn 5,2. (2) Gn 24,1. (3) Gn 24,35. (4) Gn 25,11. (5) Gn 26,12. (6) Gn 27,41. (7) Gn 28,1. (8) Gn 28,6. (9) Gn 30,27. (10) Gn 32,1. (11) Gn 47,7. (12) Gn 48,3. (13) Gn 48,20. (14) Gn 49,25. (15) Gn 49,28. (16) Ex 20,11. (17) Ex 39,23. (18) Lv 9,22. (19) Dt 2,7. (20) Dt 12,7. (21) Dt 15,6. (22) Dt 15,14. (23) Dt 33,1. NT (9): (1) (1) Mt 14,19. (2) Mc 6,41. (3) Lc 2,28. (4) Lc 2,34. (5) Lc 9,16. (6) Lc 24,30. (7) Lc 24,50. (8) Heb 11,20. (9) Heb 11,21. Een vorm van ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen, zegenen) in de LXX (516) , in het NT (42) , in Lc (13): (1) Lc 1,28. (2) Lc 1,42. (3) Lc 1,64. (4) Lc 2,28. (5) Lc 2,34. (6) Lc 6,28. (7) Lc 9,16. (8) Lc 13,35. (9) Lc 19,38. (10) Lc 24,30. (11) Lc 24,50. (12) Lc 24,51. (13) Lc 24,53. In Lc: 7 vormen in 7 / 24 hoofdstukken en in 13 verzen. In Hnd: 2 vormen van eulogeô (goed spreken, loven, prijzen) in 2 verzen in 1 / 28 hoofdstukken. In Lc: 5 verzen in de kindsheidsverhalen , 4 verzen in de verschijningsverhalen , in de verhalen van de vlakterede en de broodvermenigvuldiging , in een citaat (Ps 118,26) in Lc 13,35 dat ook bij de intrede van Jezus in Jeruzalem wordt aangehaald.

	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.	P.	A. b.
act. ind. aor. 3de pers. enk. eulogèsen	69	60	9	1	1	5			2		7	7
Totaal	558	516	42	5	5	13	1	2	16		23	24

			1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.
	eulogeô	Lc	Lc 1	Lc 2	Lc 6	Lc 9	Lc 13	Lc 19	Lc 24
1.	act imperat. praes. 2de pers. mv. eulogeite	1			(1) Lc 6,28.
2.	act. part. praes. nom. mann. enk. eulogôn	1	(1) Lc 1,64.
3.	act. part. praes. nom. mann. mv. eulogountes								(1) Lc 24,53.
4.	act. ind. aor. 3de pers. enk. eulogèsen	5		(1) Lc 2,28. (2) Lc 2,34		(3) Lc 9,16.			(4) Lc 24,30. (5) Lc 24,50.
5.	act. inf. praes. eulogein	1							(1) Lc 24,51.
6.	pass. part. praes. nom. mann. enk. eulogèmenos	3	(1) Lc 1,42.				(2) Lc 13,35.	(3) Lc 19,38.
7.	pass. part. praes. nom. vr. enk. eulogèmenè	2	() Lc 1,28. (1) Lc 1,42
		13	3	2	1	1	1	1	4

- Hebreeuws NBG Lc 24,50. וַיְבָרְכֵם = wajëbhârëkhem (en hij zegende hen) < prefix waw consec. + actief piel imperf. 3de pers. mann. enk. + suffix persoonl. voornaamw. 3de pers. mann. mv.. בָרַך = bârakh (zegenen, loven, prijzen). Taalgebruik in Tenakh: bârakh (zegenen, loven, prijzen). Getalwaarde: beth = 2 , resj = 20 of 200 , kaf = 11 of 20. Totaal: 33 (3 X 11) of 222 (6 X 37 OF 2 X 111). 111 = 3 X 37 OF (5 X 17) + 26. Structuur: 2 - 2 - 2. De som van de elementen is telkens 6. Tenakh (5): (1) Gn 48,20. (2) Lv 9,20. (3) Joz 22,6. (4) Joz 22,7. (5) Ps 107,38.

- Ned.: zegenen < signare (tekenen) , het signum (teken) van het kruis slaan. Arabisch: بَارَكَ = bâraka (zegenen). Taalgebruik in de Qoran: bâraka (zegenen). D.: segnen. E.: to bless. Fr.: bénir. Gr.: ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Hebreeuws: בָרַך = bârakh (zegenen, loven, prijzen). Taalgebruik in Tenakh: bârakh (zegenen, loven, prijzen). Lat.: benedicere.

- act. ind. aor. 3de pers. enk. ηυλογησεν = èulogèsen (hij zegende) van het werkw. ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen, zegenen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Lc: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in Hnd: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in de Septuaginta: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Bijbel (19): (1) Gn 1,22. (2) Gn 1,28. (3) Gn 2,3. (4) Gn 9,1. (5) Gn 14,19. (6) Gn 27,23. (7) Gn 27,27.(8) Gn 30,30. (9) Gn 32,30. (10) Gn 35,9. (11) Gn 39,5. (12) Gn 48,15. (13) Dt 16,10. Verder: (14) Joz 22,6. (15) Re 13,24. (16) 2 S 6,12. (17) 1 K 21,10. (18) Neh 8,6. (19) 2 Kr 31,10. Een vorm van ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen, zegenen) in de LXX (516) , in het NT (42).

--- eulogèsan (zij zegenden). In 10 verzen in de bijbel.
--- eulogèson (zij zegenden). In 9 verzen in de bijbel.
--- ευλογειν = eulogein (te zegenen) van het werkw. ευλογεω = eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in het NT: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Taalgebruik in de Septuaginta: eulogeô (goed spreken, loven, prijzen). Bijbel (9). OT (8): (1) Gn 28,6. (2) Nu 23,20. (3) Nu 24,1. (4) Dt 18,5. (5) Dt 21,5. (6) Dt 27,12. (7) Tob 12,6. (8) Sir 45,15. NT (1): Lc 24,51.

- eulogètos (gezegend). nom. mann. enk. ευλογητος = eulogètos (zegenend, zegenaar). Taalgebruik in het NT: eulogètos (gezegend). Taalgebruik in de LXX: eulogètos (gezegend). Taalgebruik in Lc: eulogètos (gezegend). Bijbel (64) , in de LXX (57) , in de Pentateuch (10): (1) Gn 9,26. (2) Gn 12,2. (3) Gn 14,20. (4) Gn 24,27. (5) Gn 24,31. (6) Gn 26,29. (7) Gn 43,28. (8) Ex 18,10. (9) Dt 7,14. (10) Dt 33,24 , in het NT (7): (1) Lc 1,68. (2) Rom 1,25. (3) Rom 9,5. (4) 2 Kor 1,3. (5) 2 Kor 11,31. (6) Ef 1,3. (7) 1 Pe 1,3. In Lc is dit de enigste vorm. Een vorm van ευλογητος = eulogètos in de Bijbel (82) , in de LXX (74) , in het NT (8): 7 + Mc 14,61.
- ευλογητος = eulogètos is meestal de vertaling van het Hebreeuwse בָּרוּך = bârûkh (gezegend). בָּרוּך = bârûkh is een passief deelwoord ; ευλογητος = eulogètos is een bijvoeglijk naamw. , al dan niet zelfstandig gebruikt met de actieve betekenis van zegenend , zegenaar. Tegenover het Hebreeuwse passief staat het Griekse actief. Tegenover het Hebreeuwse בָרוּך יהוה = bârûkh JHWH (gezegend JHWH) staat het Griekse ευλογητος = eulogètos: zegenend is JHWH of zegenaar is JHWH. De mens kan JHWH zegenen omdat JHWH de mens had gezegend. De zegen van JHWH gaat vooraf aan de zegening van de mens.
- L. benedictus. F. béni. Hebr. bârûkh.

eulogètos

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

nom. mann. enk. eulogètos

Bij de lofzangen van het NT kunnen de lofzangen van het OT een belangrijke rol gespeeld hebben:
- 1 Kr 15-17. Zie 1 Kr 16,2 (Ps 105).
- 1 Kr 29. Zie

- euônumos (met goede naam, bekend, links). euônumos (met goede naam, bekend, links). Taalgebruik in het NT: euônumos (met goede naam, bekend, links). Taalgebruik in Mc: euônumos (met goede naam, bekend, links).

euônumos

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

gen. mann. mv. euônumôn

- ευθυς = euthus (tijd: onmiddellijk , dadelijk , terstond ; plaats: rechtstreeks , direct , zonder omwegen)

- euthus (tijd: onmiddellijk , dadelijk , terstond ; plaats: rechtstreeks , direct , zonder omwegen). ευθυς = euthus (tijd: onmiddellijk , dadelijk , terstond ; plaats: rechtstreeks , direct , zonder omwegen). Taalgebruik in het NT: euthus (onmiddellijk , rechtstreeks). Taalgebruik in de LXX: euthus (onmiddellijk , rechtstreeks). euthunô (recht houden , recht maken).

euthus / eutheôs	bijbel	OT	NT	Mt	Mc	Lc	Joh	Hnd	Br.	Apk	syn.	ev.
euthus	55	5	50	5	40	2	3				47	50
eutheôs	47	11	36	13	1	6	3	9	3	1	20	23
totaal	102	16	86	18	41	8	6	9	3	1	67	73

	Mc 1	Mc 2	Mc 3	Mc 4	Mc 5	Mc 6	Mc 7	Mc 8	Mc 9	Mc 10	Mc 11	Mc 12	Mc 13	Mc 14	Mc 15	Mc 16
40	11	2	1	5	4	5	1	1	3	1	2			3	1

- Bij Mc in 40 verzen: (1) Mc 1,10. (2) Mc 1,12. (3) Mc 1,18. (4) Mc 1,20. (5) Mc 1,21. (6) Mc 1,23. (7) Mc 1,28. (8) Mc 1,29. (9) Mc 1,30. (10) Mc 1,42. (11) Mc 1,43. (12) Mc 2,8. (13) Mc 2,12. (14) Mc 3,6. (15) Mc 4,5. (16) Mc 4,15. (17) Mc 4,16. (18) Mc 4,17. (19) Mc 4,29. (20) Mc 5,2. (21) Mc 5,29. (22) Mc 5,30. (23) Mc 5,42. (24) Mc 6,25. (25) Mc 6,27. (26) Mc 6,45. (27) Mc 6,50. (28) Mc 6,54. (29) Mc 7,25. (30) Mc 8,10. (31) Mc 9,15. (32) Mc 9,20. (33) Mc 9,24. (34) Mc 10,52. (35) Mc 11,2. (36) Mc 11,3. (37) Mc 14,43. (38) Mc 14,45. (39) Mc 14,72. (40) Mc 15,1.
- Bij Mc in één vers eutheôs: Mc 7,35.

In Mc 1 komt in 11 verzen euthus voor. Dat is veel in verhouding tot de andere hoofdstukken. Dat geeft iets onrustigs. Dikwijls duidt het een onmiddellijke reactie uit. In een aantal verzen is de structuur van het vers zeer gelijkaardig opgebouwd.

(1) Mc 1,10	(2) Mc 1,12	(3) Mc 1,18	(4) Mc 1,20	(5) Mc 1,21	(6) Mc 1,23	(8) Mc 1,29
Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)
euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)
				tois sabbasin (op sabbat)
anabainôn (opklimmend)	to pneuma (de geest)	afentes (achtergelaten)		eiselthôn (binnengegaan)		ekselthontes (uitgegaan)
eiden (zag hij)	auton ekballei (werpt hem uit)	èkolouthèsan (volgden zij) autôi (hem)	ekalesen (riep hij) autous (hen)	edidasken (onderwees hij)	èn en tèi sunagôgèi autôn (hij was in hun synagoge)	èlthon( gingen zij)
18. Doop van Jezus: Mc 1,9-11 - Mt 3,13-17 - Lc 3,21-22 -	20. Jezus door de Satan op de proef gesteld: Mc 1,12-13 - Mt 4,1-11 - Lc 4,1-13 -	23. Roeping van de eerste leerlingen: Mc 1,16-20 - Mt 4,18-22 -	23. Roeping van de eerste leerlingen: Mc 1,16-20 - Mt 4,18-22 -	24. Jezus leert en geneest: Mc 1,21 - Mt 4,23-25 ; 5,1-2 - Lc 4,31	54. Slot van de bergrede: Mc 1,22 - Mt 7,28-29 - Lc 4,32 54.	58. Genezing van Petrus'schoonmoeder: Mc 1,29-31 - Mt 8,14-15 - Lc 4,38-39

Is in de bijbel vaak vertaling van het Hebreeuwse wehinneh (en zie). Idou (zie) In 59 verzen bij Matteüs. + kai (en) of - . Het komt in de bijbel in 1229 verzen voor en is dikwijls de vertaling van het Hebreeuwse hen of hinneh (zie). In het OT in 1037 verzen. In het NT in 192 verzen. Mt in 59 verzen. Mc in 7 verzen. Lc in 7 verzen. Joh in 4 verzen. In de 7 verzen waarin Marcus idou (zie) gebruikt, wordt het in geen enkel vers voorafgegaan door kai (en). Kai eindigt op i en idou begint op i; zo zou men vlug kaidou kunnen krijgen.
(1) Mc 1,10: aan een participium praesens mannelijk enkelvoud voorafgaand: kai euthus anabainôn ek tou hudatos (en onmiddellijk opstijgend uit het water). Het staat in tegenstelling tot de anderen die door Johannes gedoopt werden. Volgens Mc 1,5 - Mc 1,1-6 - werden zij gedoopt terwijl zij hun zonden beleden. Een andere benadering: euthus staat bij een plaatsbepaling en wordt als een bijwoord van plaats geïnterpreteerd: en zonder omwegen / rechtstreeks opklimmend uit het water).
(2) Mc 1,12: kai euthus (en onmiddellijk) + onderwerp + werkwoord, na -. Het staat aan het begin van een pericope.
(3) Mc 1,18: kai euthus afentes te diktua (en direct afgelaten = achtergelaten de netten)
(4) Mc 1,20: kai euthus ekalesen autous (en direct riep hij hen).
(5) Mc 1,21. Van zodra Jezus zich van Judea naar Galilea en Kafarnaüm op weg begeeft, gaat hij op de eerste sabbat naar de synagoge. kai euthus eiselthôn eis tèn sunagôgèn tois sabbasin (en direct gegaan naar de synagoge op sabbat)
(6) Mc 1,23: kai euthus èn en tèi sunagôgèi (en direct was hij in de synagoge)
(7) Mc 1,28: kai... euthus...
(1) Mc 1,10. (8) Mc 1,29 (9) Mc 1,30 (10) Mc 1,42 (11) Mc 1,43 (12) Mc 2,8 (13) Mc 2,12 (14) Mc 3,6 (15) Mc 4,5 (16) Mc 4,15 (17) Mc 4,16 (18) Mc 4,17 (19) Mc 4,29 (20) Mc 5,2 (21) Mc 5,29 (22) Mc 5,30 (23) Mc 5,42 (24) Mc 6,25 (25) Mc 6,27 (26) Mc 6,45 (27) Mc 6,50 (28) Mc 6,54 (29) Mc 7,25 (30) Mc 8,10 (31) Mc 9,15 (32) Mc 9,20 (33) Mc 9,24 (34) Mc 10,52 (35) Mc 11,2 (36) Mc 10,52 (37) Mc 14,43 (38) Mc 10,45 (39) Mc 14,72 (40) Mc 15,1 bij het begin van de pericope, na kai euthus volgt prôi ('s morgens) en gevolgd door een participiumzin
Het gebruik van kai euthus is toch wel opvallend bij Marcus.

(1) Mc 1,10	(2) Mc 1,12	(3) Mc 1,18	(4) Mc 1,20	(5) Mc 1,21	(6) Mc 1,23	(8) Mc 1,29	(13) Mc 2,12	(22) Mc 5,30	(25) Mc 6,27
Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)	Kai (en)
euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)	euthus (terstond)
				tois sabbasin (op sabbat)
anabainôn (opklimmend)	to pneuma (de geest)	afentes (achtergelaten)		eiselthôn (binnengegaan)		ekselthontes (uitgegaan)	aras (genomen)	epignous (opgevat)	aposteilas (gezonden)
eiden (zag hij)	auton ekballei (werpt hem uit)	èkolouthèsan (volgden zij) autôi (hem)	ekalesen (riep hij) autous (hen)	edidasken (onderwees hij)	èn en tèi sunagôgèi autôn (hij was in hun synagoge)	èlthon( gingen zij)	eksèlthen (ging hij naar buiten)	elegen (zei hij)
18. Doop van Jezus: Mc 1,9-11 - Mt 3,13-17 - Lc 3,21-22 -	20. Jezus door de Satan op de proef gesteld: Mc 1,12-13 - Mt 4,1-11 - Lc 4,1-13 -	23. Roeping van de eerste leerlingen: Mc 1,16-20 - Mt 4,18-22 -	23. Roeping van de eerste leerlingen: Mc 1,16-20 - Mt 4,18-22 -	24. Jezus leert en geneest: Mc 1,21 - Mt 4,23-25 ; 5,1-2 - Lc 4,31.	55. Uitdrijving van een demon: Mc 1,23-28 - Lc 4,33-37.	58. Genezing van Petrus'schoonmoeder: Mc 1,29-31 - Mt 8,14-15 - Lc 4,38-39.	67. Genezing van de lamme: Mc 2,1-12 - Lc 5,17-26 - Mt 9,1-8.	144. Genezing van een vrouw met bloedvloeiïng. Opwekking van Jaïrus'dochter: Mc 5,21-43 - Mt 9,18-26 - Lc 8,40-56.	151. Eerste broodvermenigvuldiging: Mc 6,35-44a - Mt 14,15-21a - Lc 9,12-17a.

-. και ευθυς = kai euthus (en onmiddellijk). Hebr. וְהִנֵּה = wëhinneh (en zie). Tenakh (347). Pentateuch (114). Eerdere Profeten (111). Latere Profeten (70). 12 Kleine Profeten (16). Geschriften (36).

- exastraptô (uitstralen). exastraptô (uitstralen). Taalgebruik in het NT: exastraptô (uitstralen). Taalgebruik in Lc: exastraptô (uitstralen).

- existamai (buiten zichzelf zijn, ontsteld, ontzet zijn). εξισταμαι = existamai (uit (buiten) zichzelf staan , boven zichzelf uitstijgen , zichzelf overstijgen , uit zijn evenwicht geraken). Taalgebruik in het NT: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn). Taalgebruik in de LXX: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn). Taalgebruik in Lc: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn).

- act. ind. imperf. 3de pers. meerv. εξισταντο = existanto (zij waren buiten zichzelf) van het werkw. εξισταμαι = existamai (uit (buiten) zichzelf staan , boven zichzelf uitstijgen , zichzelf overstijgen , uit zijn evenwicht geraken). Taalgebruik in het NT: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn). Taalgebruik in de LXX: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn). Taalgebruik in Lc: existamai (buiten zichzelf zijn , (ontsteld / ontzet zijn). Het werkwoord εξισταμαι = existèmai roept de gedachte op dat men uit zijn evenwicht geraakte , dat het gebeurde niet overeenkomt met wat men over een persoon (personen) of situatie dacht en bijgevolg vragen opriep. Bij εξισταμαι = existèmai wordt het voor-oordeel aan het wankelen gebracht. Bijbel: (1) Gn 43,33. (2) Mt 12,23. (3) Mc 6,51. (4) Lc 2,47. (5) Hnd 2,7. (6) Hnd 2,12. (7) Hnd 9,21. Een vorm van εξισταμαι = existamai (uit (buiten) zichzelf staan , boven zichzelf uitstijgen , zichzelf overstijgen , uit zijn evenwicht geraken) in de LXX (74) , in het NT (17) , in Lc (3): (1) Lc 2,47. (2) Lc 8,56. (3) Lc 24,22.

1.	1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.
2.	Gn 43,33	Mt 12,23	Mc 6,51	Lc 2,47	Hnd 2,7	Hnd 2,12	Hnd 9,21
3.	existanto de (zij waren echter buiten zichzelf)	kai existanto (en zij waren buiten zichzelf)	existanto (zij waren buiten zichzelf)	existanto de (zij waren echter buiten zichzelf)	existanto de (zij waren echter buiten zichzelf)	existanto de (zij waren echter buiten zichzelf)	existanto de (zij waren echter buiten zichzelf)
4.	hoi anthrôpoi (de mensen) ekastos pros ton adelfou autou (ieder tot zijn broer)	pantes oi ochloi (alle menigten)	(en heautois = onder elkaar)	pantes oi akouontes (alle toehoorders)	"pantes" (allen)	pantes (allen)	pantes oi akouontes (alle toehoorders)
5.		kai elegon (en ze zeiden)			kai ethaumazon legontes (en zij waren verwonderd zeggend)	kai dièporoun allos pros allon legontes (en zij waren in verlegenheid, de ene tot de ander zeggend)	kai elegon (en ze zeiden)
6.		mèti outos estin ho (is deze niet de...)			ouch idou hapantes houtoi eisin (zie zijn niet al dezen)	ti thelei touto einai ;	ouch houtos estin ho (is deze niet)
7.		117. Genezing van een blinde en een stomme bezetene: Mt 12,22-23 - Mt 9,32-34 - Lc 11,14	152. Jezus wandelt op het meer: Mc 6,45-52 - Mt 14,22-33.	8. De twaalfjarige Jezus in de tempel: Lc 2,41-52	Hnd 2,1-13: Pinksteren	Hnd 2,1-13: Pinksteren	Saulus in Damascus: Hnd 9,1-22.

- In de 7 verzen begint slechts één vers met και = kai (en): Mt 12,23. In de andere 6 verzen staan het vervoegd werkwoord εξισταντο = existanto (zij waren buiten zichzelf) vooraan de zin , gevolgd door het partikel δε = de (echter). Op het vervoegd werkwoord volgt in 5 verzen het onderwerp. In 4 verzen is het παντες = pantes (allen) , al dan niet zelfstandig gebruikt. In 4 verzen volgt een nevenschikkende zin. In deze 4 zinnen is een vorm van het werkwoord λεγω = legô (zeggen) te vinden. Hierop volgt dan een vraag , die de verrassing verwoordt.

ekstasis (ontzetting, ontsteltenis). Nominatief enkelvoud. Het komt in de bijbel in dertien verzen voor. In acht verzen in het OT. In drie verzen in het NT: (1) Mc 16,8. (2) Lc 5,26. (3) Hnd 10,10 (ontmoeting Petrus - Cornelius).
--- genitief enkelvoud ekstaseôs. In twee verzen in de bijbel. In één vers in het OT In Hnd 3,10.
--- datief enkelvoud ekstasei. In dertien verzen in de bijbel. In tien verzen in het OT. In drie verzen in het NT: (1) Mc 5,42. (2) Hnd 11,5. (3) Hnd 22,17.
--- accusatief enkelvoud. In vijf verzen in de bijbel , enkel in het OT.
- existamai (buiten zichzelf zijn, ontsteld, ontzet zijn). Uit (buiten) zichzelf staan , boven zichzelf uitstijgen , zichzelf overstijgen , uit zijn evenwicht geraken. Taalgebruik: existamai (buiten zichzelf zijn , ontsteld / ontzet zijn) , zie Mc 16,8.
--- existasthai. Passief infintief. In de bijbel slechts in Mc 2,12.
--- existanto (zij waren buiten zichzelf). Imperfectum derde persoon meervoud. In zeven verzen in de bijbel. In één vers in het OT , in zes verzen in het NT: (1) Gn 43,33. (2) Mt 12,23. (3) Mc 6,51. (4) Lc 2,47. (5) Hnd 2,7. (6) Hnd 2,12. (7) Hnd 9,21. existèmi wordt vertaald door: buiten zichzelf zijn , versteld staan , verstomd staan , buiten zichzelf raken , van zijn stuk brengen van zijn stuk gebracht worden. existèmi roept de gedachte op dat men uit zijn evenwicht geraakt , dat het gebeurde niet overeenkomt met wat men over een persoon (personen) dacht en bijgevolg vragen oproept. Bij existèmi wordt het voor-oordeel aan het wankelen gebracht.

- exodos (uittocht, uitweg). exodos (uittocht, uitweg). Taalgebruik in het NT: exodos (uittocht, uitweg). Taalgebruik in Lc: exodos (uittocht, uitweg).

bijbel

Joh

Hnd

Br.

Apk

syn.

ev.

A. b.

acc. vr. enk. exodon